Atos 10
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Kọneliosi zị nụ Sizaria, nye risi ele ọgwnu Rom be kwu Otu ele Ịtali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ọ bụ nye nọotu ogwnu Chiokike, ya nụ kpakara ele ọro a neekpenu Chiokike. O neeyinu ele mboni Ju aka, neekpe okpukpe nyee Chiokike kpakara ige.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Otu ọbochi, n'ọtnu-ige ke ẹto n'iwhnehnie ọ whnụrnu enine izi Chiokike n'ọwhnurninya hne ọ vakwnusiri a, kaa, “Kọneliosi.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Nga o leru anya, ogwnu tụru a, ọ kaa, “Ọ kịni, Nyenwe aị?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Kịtna, zizne ele badnụ be zne Jọpa, be sukwu otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ọ zị n'ọro otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni nye ẹrnu akpụkpo anọ, nye ọro a zị nụ ngeri osimini.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nga enine izi wam ya nụ a nookwu ọka lahnarnụ, Kọneliosi sukwu ele izi a lawụru, nụ otu nye ọgwnu ke bụ otu nụ rime ele izi a, nye nọotu ogwnu Chiokike.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ọ kanụ be nhne mernu, zizne be Jọpa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 N'ekile a, kpa be naavadu Jọpa ndụndu, Pita zne n'olu ọro n'iwhnehnie zne kpe okpukpe.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Nga wiri gwnụrnu a, o pio nhne o jeeri, be zị neesi wiri, ọ whnụrnu ọwhnurninya.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ọ whnụrnu hne oligwe kpumernu, nụ nhne nụ lele etere be dọdnarnu nụ nkala ẹno a dụ ẹli.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Kpakara anọhia ọbula ma agwọ, ma ọnunu oligwe zị nụ rime a.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Otu akpịri kanụ a, “Pita, lizọ, gbu, ri.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kọvu Pita sarụ, “Ọ́za, Nyenwe aị, kwnornu nụ m rílele m nhne ọbula rụru ọru, mọbu ke zị́la rịchna.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Akpịri wam kwu ke mgba lawụru, “Nhne ọbula Chiokike karụ nụ ọ zị rịchna, i kwúla nhne zị́la rịchna.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Nhne ka mernu mgba ẹto, kpakara be lahna nụ rime oligwe.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Kpa Pita zị naagbadi risi ọwhnurninya ka, ele rukna wam Kọneliosi ziyaru mahịaru ọro Saịmoni, be gwuzoru n'ogodo ọnuhna.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Be jịkwa, “Ọ bụ hna hne Saịmoni Pita zị?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Nga Pita zị kọriri naagbadi risi ọwhnurninya ka, Enine Nsọ kanụ a, “Le, ele rukna ẹto noopio i.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Jiknernu ẹhni ị, snornu be zne, i sígha ọka o sno be zne, kwnornu mawa ziyaru be.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita hiedna n'olu ọro, kanụ be, “Me bụ nye anụ noopio. Ndaa nhne anụ kwnornu va?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Be kaa, “Kọneliosi nye risi nẹechi ele ọgwnu ziyaru aị, ọ bụ nye mee mma nụ nye nọotu ogwnu Chiokike. Kpakara ele Ju nọoso a anya k'agịda. Otu enine izi Chiokike kannụ a o sukwu i n'ọro a, ma o nụrnu nhne i jookwu.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Pita kwubnanya be ọro, be dnanyị chi bọ. N'ọsisi a, Pita nụ agwna rụmu nda ele zị nụ Jọpa snornu be zne.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 N'ekile a, ọ vadu Sizaria, hne Kọneliosi nụ rụmu nwene a nụ ele enyi a o sukwuru zị neese a.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Kpa Pita naabna n'ọro, Kọneliosi kwnusi a, dna n'ẹli n'ọchi a, kpọnu a risi ẹli.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Kọvu Pita tọlizo a, kanụ a, “Lizọ, kwnornu nụ m bụ m badnụ etekne.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Pita nookwunu Kọneliosi ọka, be bna nụ rime ọro, ọ ọwhnu agịda ele badnụ gbakọru.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Ọ kanụ be, “Hite n'iwu aị, anụ magwụ nụ nye Ju nwée rikne mekọ nhne ya nụ nye bụ́o nye Ju mọbu zne ọro be. Kọvu nụ Chiokike karụ me kwú badnụ nhne zị́la rịchna mọbu nhne rụru ọru.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Nga anụ sukwuru m, m nwée m rikne sịkwa ajịji. Kịtna, ndaa nhne mernu anụ jiri sukwu m.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kọneliosi kaa, “Ọbochi ẹno wheru ewhe, m zị m neekpe okpukpe n'ọtnu-ige ke ẹto n'iwhnehnie. Ngangam, otu nwerukna wogwu iwo naacha va-a-a, gwuzoru nụ ruwhnu m.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Ọ kaa, ‘Kọneliosi, Chiokike nụrnu okpukpe i, o chenwanyarnụ ẹrnu oyinu ele mboni aka ị.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Zizne ele badnụ Jọpa be sukwu otu nyerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita, ọ bụ nye izne n'ọro Saịmoni nye ẹrnu akpụkpo anọ, nye wu nụ ngeri osimini.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 M ziyannu jị izi wara wara, i mekwarụ nkarị va. Kịtna, kpakara aị zị nụ ruwhnu Chiokike, neese ọ nụrnu kpakara nhne Nyenwe aị nyernu n'iwu jị kanụ aị.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pita bete o kwu ọka, kaa, “M mahịaru m kịtna n'ezi ọka nụ Chiokike zá neele badnụ anya nụ ruwhnu.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kọvu Chiokike nookwubnanya nye ọbula ke nọotu ogwnu a, nye neeme mma hite nụ mba ọbula.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Anụ magwụ izi Chiokike ziznenu ele Izirẹli, nọokpo okwo izi ọma udno hite nụ Jizọsi Karaịsi, nye bụ Nyenwe kpakara badnụ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Anụ magwụ nhne mernu nụ kpakara Judiya hite nụ Galili, kpa Jọni znikworu izi ọma ọwu mini.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Anụ magwụ masị nhne gbasịri Jizọsi nye Nazarẹti, kpa Chiokike nyernu a Enine Nsọ nụ rikne. O znegharịri nụ rime kpakara ẹli neeme nhne ọma, nọogwo kpakara ele rẹnwu ọjo nwụgwu, kwnornu nụ Chiokike dagwụnu a.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “A bụ ele akebne kpakara nhne o mernu n'ẹli ele Ju ma nụ rime Jerusẹlem. Be kpọgidne a n'ọgba, gbu a.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Kọvu Chiokike mernu ma o hi n'ẹnwu lizọ n'ọbochi ke ẹto, mee ma ọ whụya iwhne.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ọ bụ́o kpakara ele badnụ whnụrnu a, kọvu ọ bụ aịwa ele akebne Chiokike họhiaru. Aị nụ a snornu ri wiri, nwọ mini nga o hiri n'ẹnwu lizọ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 O nyee aị iwu a zne zni izi ọma ka nyee ele badnụ, a gba akebne nụ ọ bụ ya nye Chiokike họhiaru ọ bụru nye ikpe kpakara ele zị bụdnu nụ ele nwụrnu ọnwu.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Kpakara ele ọwhnurninya gbarụ nhne gbasịri a, nụ kpakara ele jeekweru nụ ya, be jaagbarụnu be mmehie be hite nụ rikne ke zị nụ rẹwhna a.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Kpa Pita zị nookwu ọka, Enine Nsọ dnakwasịri kpakara ele noobno nsnị nụ izi ọma.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ọ gbagwojiri ele Ju kweru ekwe ele snornu Pita hi nụ Jọpa va anya, nụ Chiokike wụkwasiri ele bụ́o ele Ju Enine Nsọ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Be nụrnu kpa be naaznarnị Chiokike n'ikwu-ọnu zị ọdo n'ọdo.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Ele ka nahịaru Enine Nsọ lele aị, ọ zị nye joobnosni ọ wụ be mini?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 O nyee iwu be wụ be mini nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi. Be rịasno Pita ma ya nụ be dazịri ọbochi ele nụ ele.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.