Atos 10
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Kọneliosi zị nụ Sizaria, nye risi ele ọgwnu Rom be kwu Otu ele Ịtali.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ọ bụ nye nọotu ogwnu Chiokike, ya nụ kpakara ele ọro a neekpenu Chiokike. O neeyinu ele mboni Ju aka, neekpe okpukpe nyee Chiokike kpakara ige.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Otu ọbochi, n'ọtnu-ige ke ẹto n'iwhnehnie ọ whnụrnu enine izi Chiokike n'ọwhnurninya hne ọ vakwnusiri a, kaa, “Kọneliosi.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Nga o leru anya, ogwnu tụru a, ọ kaa, “Ọ kịni, Nyenwe aị?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kịtna, zizne ele badnụ be zne Jọpa, be sukwu otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ọ zị n'ọro otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni nye ẹrnu akpụkpo anọ, nye ọro a zị nụ ngeri osimini.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Nga enine izi wam ya nụ a nookwu ọka lahnarnụ, Kọneliosi sukwu ele izi a lawụru, nụ otu nye ọgwnu ke bụ otu nụ rime ele izi a, nye nọotu ogwnu Chiokike.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ọ kanụ be nhne mernu, zizne be Jọpa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 N'ekile a, kpa be naavadu Jọpa ndụndu, Pita zne n'olu ọro n'iwhnehnie zne kpe okpukpe.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Nga wiri gwnụrnu a, o pio nhne o jeeri, be zị neesi wiri, ọ whnụrnu ọwhnurninya.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ọ whnụrnu hne oligwe kpumernu, nụ nhne nụ lele etere be dọdnarnu nụ nkala ẹno a dụ ẹli.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Kpakara anọhia ọbula ma agwọ, ma ọnunu oligwe zị nụ rime a.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Otu akpịri kanụ a, “Pita, lizọ, gbu, ri.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kọvu Pita sarụ, “Ọ́za, Nyenwe aị, kwnornu nụ m rílele m nhne ọbula rụru ọru, mọbu ke zị́la rịchna.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Akpịri wam kwu ke mgba lawụru, “Nhne ọbula Chiokike karụ nụ ọ zị rịchna, i kwúla nhne zị́la rịchna.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Nhne ka mernu mgba ẹto, kpakara be lahna nụ rime oligwe.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kpa Pita zị naagbadi risi ọwhnurninya ka, ele rukna wam Kọneliosi ziyaru mahịaru ọro Saịmoni, be gwuzoru n'ogodo ọnuhna.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Be jịkwa, “Ọ bụ hna hne Saịmoni Pita zị?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Nga Pita zị kọriri naagbadi risi ọwhnurninya ka, Enine Nsọ kanụ a, “Le, ele rukna ẹto noopio i.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Jiknernu ẹhni ị, snornu be zne, i sígha ọka o sno be zne, kwnornu mawa ziyaru be.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Pita hiedna n'olu ọro, kanụ be, “Me bụ nye anụ noopio. Ndaa nhne anụ kwnornu va?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Be kaa, “Kọneliosi nye risi nẹechi ele ọgwnu ziyaru aị, ọ bụ nye mee mma nụ nye nọotu ogwnu Chiokike. Kpakara ele Ju nọoso a anya k'agịda. Otu enine izi Chiokike kannụ a o sukwu i n'ọro a, ma o nụrnu nhne i jookwu.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Pita kwubnanya be ọro, be dnanyị chi bọ. N'ọsisi a, Pita nụ agwna rụmu nda ele zị nụ Jọpa snornu be zne.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 N'ekile a, ọ vadu Sizaria, hne Kọneliosi nụ rụmu nwene a nụ ele enyi a o sukwuru zị neese a.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kpa Pita naabna n'ọro, Kọneliosi kwnusi a, dna n'ẹli n'ọchi a, kpọnu a risi ẹli.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Kọvu Pita tọlizo a, kanụ a, “Lizọ, kwnornu nụ m bụ m badnụ etekne.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita nookwunu Kọneliosi ọka, be bna nụ rime ọro, ọ ọwhnu agịda ele badnụ gbakọru.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ọ kanụ be, “Hite n'iwu aị, anụ magwụ nụ nye Ju nwée rikne mekọ nhne ya nụ nye bụ́o nye Ju mọbu zne ọro be. Kọvu nụ Chiokike karụ me kwú badnụ nhne zị́la rịchna mọbu nhne rụru ọru.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Nga anụ sukwuru m, m nwée m rikne sịkwa ajịji. Kịtna, ndaa nhne mernu anụ jiri sukwu m.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kọneliosi kaa, “Ọbochi ẹno wheru ewhe, m zị m neekpe okpukpe n'ọtnu-ige ke ẹto n'iwhnehnie. Ngangam, otu nwerukna wogwu iwo naacha va-a-a, gwuzoru nụ ruwhnu m.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ọ kaa, ‘Kọneliosi, Chiokike nụrnu okpukpe i, o chenwanyarnụ ẹrnu oyinu ele mboni aka ị.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Zizne ele badnụ Jọpa be sukwu otu nyerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita, ọ bụ nye izne n'ọro Saịmoni nye ẹrnu akpụkpo anọ, nye wu nụ ngeri osimini.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 M ziyannu jị izi wara wara, i mekwarụ nkarị va. Kịtna, kpakara aị zị nụ ruwhnu Chiokike, neese ọ nụrnu kpakara nhne Nyenwe aị nyernu n'iwu jị kanụ aị.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pita bete o kwu ọka, kaa, “M mahịaru m kịtna n'ezi ọka nụ Chiokike zá neele badnụ anya nụ ruwhnu.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kọvu Chiokike nookwubnanya nye ọbula ke nọotu ogwnu a, nye neeme mma hite nụ mba ọbula.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Anụ magwụ izi Chiokike ziznenu ele Izirẹli, nọokpo okwo izi ọma udno hite nụ Jizọsi Karaịsi, nye bụ Nyenwe kpakara badnụ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Anụ magwụ nhne mernu nụ kpakara Judiya hite nụ Galili, kpa Jọni znikworu izi ọma ọwu mini.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Anụ magwụ masị nhne gbasịri Jizọsi nye Nazarẹti, kpa Chiokike nyernu a Enine Nsọ nụ rikne. O znegharịri nụ rime kpakara ẹli neeme nhne ọma, nọogwo kpakara ele rẹnwu ọjo nwụgwu, kwnornu nụ Chiokike dagwụnu a.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “A bụ ele akebne kpakara nhne o mernu n'ẹli ele Ju ma nụ rime Jerusẹlem. Be kpọgidne a n'ọgba, gbu a.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Kọvu Chiokike mernu ma o hi n'ẹnwu lizọ n'ọbochi ke ẹto, mee ma ọ whụya iwhne.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ọ bụ́o kpakara ele badnụ whnụrnu a, kọvu ọ bụ aịwa ele akebne Chiokike họhiaru. Aị nụ a snornu ri wiri, nwọ mini nga o hiri n'ẹnwu lizọ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 O nyee aị iwu a zne zni izi ọma ka nyee ele badnụ, a gba akebne nụ ọ bụ ya nye Chiokike họhiaru ọ bụru nye ikpe kpakara ele zị bụdnu nụ ele nwụrnu ọnwu.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kpakara ele ọwhnurninya gbarụ nhne gbasịri a, nụ kpakara ele jeekweru nụ ya, be jaagbarụnu be mmehie be hite nụ rikne ke zị nụ rẹwhna a.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Kpa Pita zị nookwu ọka, Enine Nsọ dnakwasịri kpakara ele noobno nsnị nụ izi ọma.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ọ gbagwojiri ele Ju kweru ekwe ele snornu Pita hi nụ Jọpa va anya, nụ Chiokike wụkwasiri ele bụ́o ele Ju Enine Nsọ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Be nụrnu kpa be naaznarnị Chiokike n'ikwu-ọnu zị ọdo n'ọdo.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ele ka nahịaru Enine Nsọ lele aị, ọ zị nye joobnosni ọ wụ be mini?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 O nyee iwu be wụ be mini nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi. Be rịasno Pita ma ya nụ be dazịri ọbochi ele nụ ele.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.