Lucas 15
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ
1 Tiuri, te jácani sácheana, títecaparacanavarepa ena achaneana te mávihahi ema Jesús. Camurianapahi éna. Natiarihipahi ena cóbrarécarahiana eta impuestoana. Namutu éna, ichape eta náepurucarevahi nayehe ena fariséoana. Émasera ema Jesús, vahi máepuruvacahini. Tásiha, témeñahavanapa éna te machacaya, taicha navarahapa nasamararacayarehi éma.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Natiarihipahivare ena fariséoana énapa ena máestroana. Ena nani, vahi náuricahini eta macachaneiravacahi ema Jesús ena nani achaneana. Ánipa nacahe: —¡Vahi tiuri eta máichaquenehi ema maca! ¡Namutuchucha majacapavaca ena nacahequenetátájiana ticajachahacareanahi! ¡Nasapihapa macachanevacahi eta nanisirahi ena nánitatajiana! —nacahepa.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Tacahe, te masamapa ema Jesús eta juca, máimicutichinavacapa eta máimitusiravacahi. Ánipa máichavaca:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Esamanuchaha. Nímicutichinaheya puiti. Matiarihi ema émana achane. Ticayehehi eta cien uvesa. Te témitiyechapuca eta étana, ema achane tiyanayarehi matanuca eta táemitiaruhi. Eta máeñamiravahi, majunijicayarehi eta apamuri noventa y nueve uvesa te majaneasihahi.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Jéhesare, te máichimavapa eta táemitiaruhi, tichavapa tiúrisamurepaipa. Mámapaipa te machepa.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Te títecapapa te mapena, máichuhapa ena machacayapenana májiriareana. Tacahe, máichapa éna: “Yare, éti apana iúrisamurevare nuyehe núti. Taicha níchimavaipahi eta uvesa táemitiaruhi” máichapa ena májiriareana.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Tiuri, núti numetacahe eta juca: Énerichu ema Viya te anuma tiúrisamurevare nayehe ena achaneana tiúritaresiranahi, taicha tájina náejecapiravainahini. Tétavicavainehisera eta máurisamurevahi ema Viya nayehe nácani achaneana tímatianahi eta nacapecaturairahi, tásiha téneuchavanapa, náinajicapa eta napecaturanaini —macahepa ema Jesús.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Tímiyanava eta máechajirisirava ema Jesús, ánipa macahe: —Nímicutichinaheya eta apana. Sutiarihi esu ésuna esena. Ticayehehi eta dies reale eta tijapu plata. Te témitiyechapuca eta étape, tinanesiyarehi sutanucayarehi eta táemitiaruhi. Eta sutanusirayare, suyustacainapa eta sumicahu. Supihicainapa tamutu eta te tajuhe eta supena.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Te suíchimavapa, tiúrisamurénapa. Suíchuhavacainapa ena suchacayapenana suájiriareana. Tacahe, suíchavacainapa éna: “Yare, éti apana iúrisamurevare nuyehe núti, taicha níchimavaipa eta reale nucamitiaruhi” suíchavacainapa esu esena ena suájiriareana.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Tiuri puiti, núti numetacahe eta juca: Ene macahehi ema Viya. Tétavicavainehi eta máurisamurevaya te namuri ena ángeleana eta máeneuchiravapa mácani achane cápecaturarahini, máinajisiraipahi eta mapecaturanaini —macahepa ema Jesús.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tímiyanava eta máechajirisirava ema Jesús, ánipa macahe: —Matiarihihi ema émana achane. Apinanahi ena machichanaveana. Ajairana.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Étana sache, máichapa ema maiya ema émana machicha amuyapana: “Tata, picatajicanupa, píjaracanu puiti eta nuyeheyare tatucachaquenenuyare eta picayehequeneana” máichapa. Tacahe, tísapavapa ema naiya. Máijaracavacapa eta máimahaqueneana ena apinana machichanaveana.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Tacahe, étarichuhi te jena sácheanahi, tétupiricavapa ema amaperu, tiyanavanepa. Mámapa tamutu eta mayehechiravaripahi máijararuhi ema maiya. Tiyanapa te apana avasare tayerehiquene. Eta ánaqui, máitaiyahi tamutu eta máimahaqueneanaini. Tamutupa mamapachichijica.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Tacahe, eta jena sácheana, táitecapauchapa eta ecuha eta avasare mávihahi ema amaperu. Tacahe, namutu ena achaneana tayehe eta te avasare téchurihanapa eta tinicacare. Tivayuchavapa eta ecuha. Ema amaperu títarahaipahi eta máimahaqueneanaini. Tásiha, tájinapa maviyahini eta manica.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tásiha, ticaquenurecapa mayehe ema émana achane. Tacahe, ema máquenuhi mavanecapa ema amaperu eta majaneasinaya eta cúchiana eta te máesane.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ichapesera eta máecuavahi. Majamurachainehi manicahini eta taniru eta cúchiana, taicha nájina náitátihini éma.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Tacahe, téquecavapa eta mapanereruanahi. Tipanerequenehavapa émajiva. Ánipa tacahehi eta mapanereruhi: “Namutu ena mavanarana ema tata, tiúrihi eta nanisira. Nútisera ani ticapacanuinapa eta nécuava.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Níjaracava, nuyana nuchava eta me tata ticachichanu. Tásiha, níchayare éma: Tátachicha, nucapecaturaipa mayehe ema Viya étapa eta piyehe piti tata.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Tayanarinepuca táimicutijiricavainepuca vahi pichichanuina. Picatajicanusera. Pijacapanu, nímiáquenuchavarine piyehe piti tata. Nácutirine ena pivanarana. Níchayare ema tata”. Tacahepa eta mapanereruhi ema amaperu achane.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Tásiha, tiyanapa tichava eta me maiya. Te tiánehipa títecapa ema amaperu, máimahapa ema maiya. Enurujipa máimativane. Ichaperinehi eta majapanuirahi. Enurujipa tiyana tijunapa mácapa. Majupahacapa ema machicha. Máetserarecapa eta máurisamurevahi.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Émasera ema amaperu, téchajicapa. Ánipa maicha: “Tátachicha, nucapecaturapa mayehe ema Viya étapa eta piyehe piti tata. Tásihasera, tayanarinepuca táimicutijiricavainepuca vahi pichichanuinaya” máichapa.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Émasera ema maiya, mavaraha máimerecaya eta yátupirahi eta majacapirahi ema machicha. Vahi máicuñacahini. Tásiha, mavanecapa ena mavanarana. Máichapa: “Etátájirica, iama eta muíriare tiúrinapana. Emuiriacha ema maca nuchicha. Iama eta tiúrinapana surtija; masurutijaina. Iámavare eta tiúrinapana eparupeva, máeparupevaina.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Énerichuvare épana eta jena mamona tiújepana. Ecapaca, vinica. ¡Víchayare eta piesta! Viúrisamurevaina eta máitecapirahi ema maca nuchicha.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Taicha éma, tímicutijiricavahi eta máepenaquenénahini ema maca, puítisera tiúchujicapa tichavapa ani nuyehe. Máemitiaruhi te numirahu, puítisera nímahapa éma” macahepa ema maiya. Tacahe, ichape eta náurisamurevahi namutu.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Tiuri, ema émana machicha máechavihi tiyanahi te isaniti. Te tichavapa, te tiánehipa eta napena, masamapa eta piesta te tajuhe.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Tásiha, máichuhapa ema émana nacajurure. Mayaserecapa: “¿Tájaha tacayema eta juca piesta?” macahepa.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Tacahe, máichapa ema macajurure: “Ema piparape títecapahi. Tásiha, ema piya máimicapacapa eta étana mamona tiújepana. Ichape eta piesta, taicha eta máurisamurevahi ema piya eta máitecapirahi ema piparape” máichapa ema macajurure.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Tacahe, tisemarinehi ema maparape. Vaipa mávarahahini masiapahini. Tacahe, te máechapa ema naiya, tiúchucapa. Macamesapa macasiapa.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Majicapapasera ema machicha, ánipa maicha: “Pímaha, tata. Ánaquiapapa eta nítatíravihi núti. Tájina nímatiyahini nácapaemachavihini te pivanairipiana. Tásihasera, tájina píjaracanuhini eta étanainahini chívachichainapucaini eta nunicahini nucapiestarahipucaini núti, nácachanehini ena nájiriareana némunacasareana.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Tásiha, puiti pímicapacainehi eta mamona tiújepana, taicha eta máitecapirahi ema émana pichichatataji. Ema mácatataji títahacavahi eta píjararuinihi picayehequeneanainihi náichavenehi ena esenana túhusiana” máichapa ema machicha.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tacahe, ema maiya máichapa: “Pímaha, nuchichachicha, píti ánaquiaparipa eta péjahasiranuhi. Tásiha, tamutu eta nucayehequeneanahi, piyeheanahivare píti.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Puítisera, táuricaichucha vicha eta piesta eta viúrisamurevainahi, taicha tímicutijiricavahi eta máepenaquenénahini ema maca piparape, puítisera tiúchujicaipa, tichavapa éma. Ema máemitiaruhi te vimirahu, puítisera viápechavavarepa vímaha éma” máichapa. Tacahehi eta máechajiriruvanahi ema Jesús nayehe ena achaneana.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.