João 8

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ema Jesús májina­ripahi. Tiyanaripa te tachachacu eta avasare, te cerro ticaijarehi Olivoquiji. Tatiarihihi eta avasa­rechicha ticaijarehi Betania, eta máiteca­pihahi éma.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Te apana­varepa sache, te tijara­ra­hi­chichapa, tiyana­varepa éma tayehe eta Templo. Téjacapa éma, tímitu­recapa. Namutu ena achaneana tiyananahi napaucha, nasama­ra­ra­ca­yarehi éma.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Tacahe, sutiarihihi esu esena ticaye­pe­hipuca, esu suvehahi ema apana achane. Ena escribá­noana énapa ena fariséona, eta náimereu­chirahi ­ ésu, námapa te mamirahu ema Jesús te namurihi ena achaneana.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 Tacahe, náichapa ema Jesús: —Tata maestro, esu suca esena nachima­racahi ticayepehi, suvehahi ema apana achane.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Eta viyehe ley máijara­ruhavi ema víyarahaini Moisés, tímitu­ca­havihi vicapa­ca­yarehi eta vitupi­si­si­rayare te márijahiana nácani ticape­ca­tu­ranahi. ¿Tájahapuca picayema piti? —nacahepa.
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 Éna nayase­se­recahi ema Jesús, taicha natanucahi eta tiviucha­yarehi éma. Émasera ema Jesús tétipaicapa tiájupai­ricapa te apaquehe te mavauqui.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Énasera tímiya­na­va­na­richucha nayase­recahi. Tacahe, máeseni­mu­rihapa. Máichavacapa: —Te etiari­hipuca éti mapeca­tu­ra­reanahi, enere­jicava ínapuca eyuca esu suca esena —máichavacapa.
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Tacahe, tétipai­ca­varepa tiájupai­ri­ca­varepa éma.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Eta nasamirahi eta juca, téchava­na­ri­chu­hinéni eta napeca­turana. Titsiri­ha­ca­vanapa. Tásiha, timutse­ra­ha­vanapa tiúchuchu­jicana. Nativapa tiúchucanahi ena ichavi­ca­panana.
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 Te máeseni­ca­varepa ema Jesús, nájina­ripahi éna. Sucari­neipahi esu esena. Tásiha, máichapa esu esena: —Nuchicha, tiyananapa namutu ena timetau­cha­vianahi. ¿Nájinapa apanai­nahini ena navaraha ticapa­caviana?
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 Tásiha, ésu suíchapa: —Nájina, tata. Éma máichavarepa: —Núti apanavare, váhivare nímica­pa­ca­vimahi. Piyana pichava. Váipasera picuapechava picuquicha eta pecatu —máichapa.
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 Te táequenepa eta juca, tépana­va­varepa tímitureca ema Jesús. Máichavacapa ena achaneana: —Nútira numicau­chahehi eti achaneana te juca apaquehe. Eta tacahe, nácani téhica­nua­nayare, vahi ­ téjeca­pa­va­naimahi. Taicha eta nímitu­rapiana, étapa timícau­cha­vacahi. Tásiha, nacati­chainapa eta timapicu, vaipa napauchaimahi —máichavacapa.
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Tásiha, ena fariséoana natiari­hi­pa­hivare. Tacahe, náichapa: —Pítiji­váichucha péchaji­siavahi. Tájina pisuapa­ca­revaina.
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 Ema Jesús majica­pa­varepa: —Tisuapacare eta juca néchaji­ri­ruvana, tayanapane nútijivahi néchajisiava. Taicha nímatihi nutupa­ra­haichuhi eta nímere­si­ra­vayare. Nímati­hivare eta nucaiju­heyare. Étisera vahi ímatihini távihapuca eta násinehi, váhivare ímati eta nucaiju­heyare.
14 Jesus respondeu:
15 Éti étachucha éhicahi eta nayehe­repiana nanaca­queneana ena iáchuca­na­veanaini. Étasera tíchahehi eta épurui­ranuhi. Nútisera vahi népuru­héimahi éti.
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 Jéheva­reséra, te jácani sácheyare, népuru­he­papuca táichavenehi eta emasua­pirahi, tatupi­ru­va­yarehi eta népurui­raheya taicha vahi nácari­chuimahi népuruhe núti. Matiarihi ema Tata tivane­canuhi. Ema apana máimahahi eta emasua­pa­ji­raivahi. Tépuru­he­ya­re­hivare éma.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Te eyeherepi éti, te natiari­hipuca apinana ena títame­ta­ca­rahiana, te ticuti­ca­canahi eta náechaji­riruva, tisuapa­ca­rea­na­yarehi éna.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Ene nucahehi núti. Yátupihi eta numeta­rapiana. Émapa ema Ticachi­chanuhi, éma títame­ta­cahehi eta yátupirahi eta numeta­rapiana —máichavacapa.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Énasera nayase­re­ca­varepa: —¿Távihasica mávihahi ema ticachi­chavihi? Ema Jesús majica­pa­varepa: —Éti vahi ímatinu. Váhivare ímatimahi ema Ticachichanu. Te ímati­nuhini, ímati­pa­hi­vareini ema Ticachichanu —máichavacapa.
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 Eta juca eta máechaji­ri­ru­vanahi ema Jesús eta máimitu­re­sirahi tayehe eta Templo. Eta máejasinehi te tachacaya eta nanasi­rareana eta námavahuana. Nájinasera napatsi­ca­vahini nacara­ta­cahini taicha vuíchaha máisapa­va­caimahi ema Viya eta nacara­ta­si­rai­nahini ­ éma.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Ema Jesús tiápecha­vavare mameta­cavaca: —Puiti tiánehipa eta nuyani­rayare. Éti etanu­ca­nuinapa. Váhisera íchima­va­nuimahi. Émepe­nainapa eta epeca­turana. Tímicu­ña­ca­heyare te infierno taicha vahi ecama­pu­ra­vahini eta nutiari­hirahi, esuapa­nuhini. Taicha vahi ítuji­ca­vaimahi ítecapa te návihaya núti —macahepa.
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Tásiha, ena ticatia­na­canahi náichacacapa: —Mavara­hai­napuca ticapa­ca­vayare. Táitusiava macahehi eta máechaji­ri­ruvahi eta váhiji virata­haimahi véhica éma. ¿Távihapuca eta macaijuheya? —nacahepa.
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Ema Jesús máichavarepa: —Éti tayehehi eta apaquehe. Nútisera tayehenuhi te anuquehe. Eta iávasahi éti te apaquehe iávihahi. Núti návasaichuhi te anuquehe.
23 Jesus lhes disse:
24 Eta tacahe, numeta­ca­he­numahi eta tanasinapa eta epeca­turana te épenapa. Taicha te vahi esuapa­nuhini eta nútique­nérahi ema ecucha­pa­quenehi, tanasiyare eta epeca­turana te épena —máichavacapa.
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 Tacahe, nayase­recapa éna: —Piti pímijachava mavaneruhi ema Viya. ¿Nájaha­visica pítinavaji? Ema máichavarepa: —¿Áyahe­papuca numetacahe?
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 ¡Tétavi­cavahi eta tamura­cavahi eta esamureana! Tavaraha muraca eta nucaja­chi­raheya. Vuíchahasera nicha. Émasera ema tivane­canuhi, tatupi­ruvahi eta máechaji­ri­ruvana. Eta tacahe, eta néchaji­ri­ruvana núti eyehe eti achaneana, étarichuhi eta nusama­que­neanahi mayehe —macahepa.
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Énasera váhiquene nácaicu­tia­rahini eta mameta­si­ra­vacahi eta mayehe ema Maiya.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Tásiha, máichavarepa: —Jéheva­resera te ecatu­pi­hanupa te anuquehe, tapaenu­ma­vainapa ímati­nuyare eta nútique­nerahi ema Cristo ecucha­pa­quenehi. Ecaicu­tia­ra­yareva yátupihi nímitucahe eta máimitu­rapiana ema Tata. Vahi étaina nuviyahini te nuchuti nútiji­ri­ru­vai­nahini­­.
28 Então Jesus disse:
29 Puíticha, ema Tata ticacha­nenuhi, vahi majuni­jia­ca­nuhini, váhivare nácari­chuhini taicha nítauchai­pa­hisera núti eta mavara­ha­que­neanahi éma —máichavacapa éna.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Eta nasamirahi ena achaneana eta mameta­ra­pianahi, ichape­rinehi eta nasuapirahi ema Jesús ena camuri­queneana achaneana.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Tacahe, ema Jesús máichavacapa ena tisuapa­na­ripahi. Máichavacapa: —Te ímiyanava ecara­tacava eta esuapirahi eta nímitu­rapiana, éti yátupi­quenehe nímitu­rehehi.
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 Tásiha, ímatinapa eta yátupi­queneana táuriqueneana. Vaipa vanara­ca­hémahi éti —máichavacapa.
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Narari­hi­hisera ena ticana­ra­ji­ri­canahi éma. Náichapa: —Viti mámarie­que­ne­hávini ema viáchucaini Abraham. Tájina vímati­yahini eta vítare­sirahi nacava­na­ra­ha­vihini. ¿Tájaha tacayema eta picahehi vaipa vanara­ca­ha­vimahi? —nacahepa.
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 Ema Jesús máichavarepa: —Nutupiruva numetacahe: Namutu nácani tíchanahi eta pecatu, tavayua­ruanahi éna. Nacutihi ena vanaracana taicha tétavicava eta tavayua­si­ra­vacahi.
34 Jesus respondeu:
35 Ímija­cha­vaipahi machichahehi ema Viya. Váhisera tacahehini, taicha tavayua­ruhehi eta pecatu. Nútisera nuti Machicha ema Viya nuratahahi nucuchu­cuhahe. Vaipa vanara­ca­hémahi. Vaipa tivayua­ca­hémahi eta pecatu. Jéhesare, yátupina eta machicha­heraya, máichecua­ra­qui­reyare éta.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Néchahivare núti eta mámarie­que­ne­hérahi ema viáchucaini Abraham. Epane­re­chai­chu­chasera ecapacanu, taicha ecatichahi eta nímitu­ra­pianahi.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Núti néchaji­sihahi eta máimecha­que­né­nuanahi ema Tata. Étisera étachucha íchahi eta mavanai­ri­pia­na­richuhi ema ticachichahe ­ —macahepa.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Éna najicapapa: —Viti machichae­que­neá­naichaha ema viáchucaini Abraham —nacahepa. Ema Jesús máichavarepa: —Te yátupi­nahini machichae­que­ne­hé­nahini ema Abraham, ecutihini éma eta yátupirahi eta macaema­ta­nea­sirahi ema Viya.
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 Esapihahi éti, epane­re­chaichucha ecapacanu. Ema Abraham, vahi tácahehini eta mapane­reruhi éma. Núti numeta­cahehi eta yátupi­queneana mapane­reruana ema Viya. Váhisera esuapa­nui­ma­hisami.
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 Éti ícharichucha eta máichaque­neasahi ema ticachichahe —máichavacapa. Ena najica­pa­varepa: —Víti vahi apáchi­cha­hávina. Émanaichu ema ticachi­chahavi, ema Viya —nacahepa.
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 Ema Jesús majica­pa­varepa: —Te yátupi­nahini machicha­he­nahini ema Viya, etupi­ru­vai­pahini émunacanu. Taicha núti étaquenehi násiha me Viya. Vahi nútiji­ri­ru­vai­nahini eta nítesirahi puiti. Nuvane­ca­sivahi mayehe.
42 Jesus disse:
43 ¿Tájaha tacayema vahi árataha ecaicutiara eta nímitu­rapiana? Étase­rapuca eta emava­rairahi esama.
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Nútisera nímicae­che­ra­chi­na­heyare ema ticachichahe. Émara ema Váinaraji. Ema téchahehi, taicha evarahahi íchayare eta máichaqueneana éma. Taicha éma, ticapahi eta máitare­sirahi te tépana­vainapa. Váhiquene mávara­hahini máehicahini eta yátupi­queneana. Étachucha máurica tivayua­rereca. Tépiya­hi­ra­hipaipa. Máuriha­yapara eta máimahi. Éma, náiyahi ena tépiya­hi­rahiana.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Eta echichairahi ema maca tépiya­hirahi, váhique­nehíni esuapa eta juca nímitu­rapiana yátupi­queneana.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Éti, ímija­cha­nupuca jararihi eta néjeca­pi­ravahi. Nutupi­ru­va­hi­ne­nisera eta numeta­si­rahehi eta yátupi­queneana. ¿Tájaha tacayema vahi esuapanu?
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Taicha nácani mayeheanahi ema Viya, náurica­yarehi nasama­raraca eta máechaji­ri­ruvana ema Viya. Étisera vahi machicha­hé­nahini ema Viya. Eta tacahe, vahi iúricahini esama­ra­ra­cahini eta máechaji­ri­ruvana numeta­ru­heanahi —máich­ avacapa.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 Tacahe, ena ticatia­na­canahi náichavarepa: —Piti achane picahe­que­ne­ta­ta­jichucha. Yátupi­quenehi mávahá­ruvihi ema Váinaraji. Táitusiava, máurishivihi máicha —nacahepa.
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 Ema Jesús majica­pa­varepa: —Vahi máurishi­nui­nahini. Eta juca nucaema­ta­nea­sirahi ema Tata, nuvarairahi ecuna­chayare éma. Étisera épuru­nuichucha.
49 Jesus respondeu:
50 Núti vahi nucuna­cha­vaimahi. Matiari­hisera ema ticuna­chanuhi. Éma téchahavihi, te nútipuca nétupi­cavahi eyehe, téhesera étihipuca.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Nutupiruva numetacahe: Nácani tisuapa­nayare eta numeta­rapiana, máepena­ca­ca­nayare éna —máichavacapa.
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Najica­pa­varepa ena ticatia­na­canahi: —Jéhevare puiti, vímatia­cavipa eta pimáuri­shi­va­quenehi. Apana­sicáji ena profetana tépenanahi, émapa ema Abraham. Tásiha puiti, picahe­cha­ji­ri­ru­vavare eta nácani tisuapa­nayare eta pimeta­rapiana máepena­ca­ca­na­yarehi.
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 Pivara­ha­papuca picachu­ri­cayare ema viáchucaini Abraham, apanasica ema tépenahi, énapa ena profetanaini. ¿Nájaha­visica piti pivayu­yua­cavapa? —nacahepa.
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 Ema Jesús majica­pa­varepa: —Tájina nucuna­cha­ca­rémahi, te nútiji­ri­ca­va­rí­chu­chapuca nucuna­chavahi. Marari­hisera ema Tata ticuna­chanuhi, ema ímija­cha­quenehi ema ecasiña éti.
54 Jesus respondeu:
55 Éti ímija­chavahi ímati éma. Váhinéni ímatihini. Jéhevare núti nímatihi éma. Téhesera numeta­ca­hehini eta numaima­tirahi, népiya­hi­ra­hi­ri­pa­pucaini nácuti­he­rí­pahíni éti. Étasera yátupi­quenehi eta nímatirahi éma, nusuapa­hivare eta mavanai­ripiana.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Ema víyarahaini Abraham ema iáchucaini, tétavi­cavahi eta máurisa­mu­revahi eta máimati­ranuhi núti —máichavacapa.
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Tacahe, ena ticatia­na­canahi náichapa: —¡Vuíchaha pácayehe cincuenta áñoina! ¡Picaemu­ñavapa pímati ema víyarahaini Abraham!
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 Ema Jesús majica­pavare: —Nutupiruva numetacahe: Májinai­chahahi ema Abraham, nunasi­que­ne­ripahi núti —máichavacapa.
58 Jesus respondeu:
59 Tacahe, tiápaju­cavapa eta nasema­nevahi. Navehapa eta márijahiana, nayuca­ya­repaini éma. Tiúchuca­pasera éma eta te Templo. Tiyanapa tiyumu­ru­cavapa.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.