Atos 5

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Matiari­hi­hivare ema achane ticaijarehi Ananías ésupa esu mayena ticaijaru Safira. Éneri­chuvare náijara­recapa éna eta nayehe apaquehe napena­pahini.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ema maca achane macaera­jicapa ticuti­mu­ri­hacaca eta plata tavachahi eta mayehe apaquehe. Esu mayena suéchahi eta mayumu­ru­sirahi eta ticuti­mu­ri­hacaca eta plata. Tacahe, te títecapapa ema achane nayehe ena apóstoleana, máichapa: —Níjara­recahi eta nuyehe apaquehe. Júcahi tamutu eta plata tavachahi —macahepa­­.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Tásiha, ema Pedro máichapa: —Píti, Ananías, ¿tájaha tacayema písapavahi ticaetemavi ema Satanás? Pipane­rechaipa pivayua­ra­cayare ema Espíritu Santo eta piyumu­ru­sirahi ticuti­mu­ri­hacaca eta tavachahi eta piyehe apaquehe.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Pímaha, Ananías. Piyehe­richuhi eta apaquehe píjara­reruhi. Nájina tipami­ca­vinahi eta pinaqui­si­ravaya. Puiti eta juca píjara­si­ravahi pinaquicava, pépiya­hi­ra­hipaipa pímijachahi tamutu eta juca plata tavachahi eta piyehe apaquehe. Pátupi­ru­vapaini eta pivara­ha­quenehi pinaquica. Émasera ema Viya máimara­racahi eta juca pépiya­hi­raivahi. Vahi vítinahini pivayua­ra­cahini —máichapa ema Pedro.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Te masamapa ema Ananías eta juca, tiáquipai­cavapa, matupiru tépena. Te nasamai­ri­ricapa ena achaneana, namutu­rinehi tipicana ichape.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Tacahe, nararihi ena natupa­ra­háichuhi técara­recana. Navehapa eta máquehe ema Ananías. Náyuruacapa. Námapa te ecari, náecara­panapa.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Te táequenepa eta mapanaquene hora, títecapapa esu Safira, mayena ema Ananías. Vuíchaha suéchahini eta máichara­cavahi ema suima eta máepeni­raipahi.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Tacahe, ema Pedro mayase­recapa, ánipa maicha: —Pimetacanu. Eta juca plata mámaque­nepahi ema pima, ¿étahipuca tamutu eta tavachahi eta eyehe apaquehe? —máichapa ema Pedro. Tásiha, sujicapapa: —Eta tavachahi tamutu —suíchapa.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Tacahe, ema Pedro máichapa: —¿Tájaha tacayema ecuti­cacahi eta juca épiya­hi­raivahi evayua­ra­sirahi ema Espíritu Santo? Ávane tichavana ena técara­pa­nanahi ema pímaini. Tásiha, puiti pítipa­vayare tiámavia­nayare —máichapa.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Tacahe, eta máichirahi ema Pedro, enevanepa tiáquipai­cavahi ésu te máivape­chacaya ema Pedro. Tépena­varepa. Te tichavanapa ena técara­pa­nanahi ema suímaini, náimaha­rinehi ésu tépenai­pavare. Naveha­varepa esu, námavarepa náecarapana te machacaya ema suímaini.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Te nasamai­ri­ricapa namutu ena achaneana, ichape­rinehi eta napisira ema Viya, navetijipa eta napisirahi ena téhicanahi ema ­ Cristo.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Tacahe, ena apóstoleana, ichape eta máijara­si­ra­vacahi ema Viya eta náimere­si­rayare eta tiárami­careana te namirahu ena apamuriana achaneana. Ticuru­ji­ca­cá­na­hivare tamutu sácheana ena tisuapa­ji­rahiana te náuruji­si­rareva te tajuhe eta Templo, te tayehe eta alar máepiyaruhi ema reyni Salomón.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Namutu ena apamuriana achaneana máehica­ra­ha­na­ríchaha ema Jesucristo, vahi napatsi­ca­vahini nacanara taicha namutu napicauchahi.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Camuria­na­pai­pasera ena ajairana énapa ena esenana ena téhica­na­paipahi ema Jesús.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Camurianaipa ena nacana­ra­rua­na­páipahi ena apóstoleana. Tacahe, námava­capahi ena apamuriana nacaju­ma­queneana, nanaqui­capaipa te calle mayani­ha­yarehi ema Pedro. Eta máetavi­si­ra­yarehi éma, távichayare eta macuna, tacana­ra­ca­yarehi eta najumana.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Éneri­chuvare, títeca­panapa te Jerusalén ena achaneana tiásihana te avasareana nachaca­ya­ra­hanahi. Námapahi ena nacaju­ma­queneana énapa ena návaháruana ena éreanana. Namutu ena nani tinara­ca­napahi tayehe eta náichava­que­né­vanahi.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Váipasera máuricahini eta juca ema corregidor, énapa ena machamuriana. (Saducéoa­nahi éna.) Tisema­na­rinehi táichavenehi eta náehisirahi ena camuri­queneana achaneana eta náimitu­rapihi ena apóstoleana.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Tacahe, nacava­nai­ripipa nacara­ta­tajica ena apóstoleana. Náimisiapapa te cárcel, ticaera­tanapa.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Émasera ema Viya majanea­ca­vacahi éna. Te jena yati, mavanecapa ema mayehe ángele. Mavejiapana eta cárcel návihahi éna. Mavanecapa náuchuca, ánipa maicha:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 —Eyana ímerecava te jena Templo. Emetaca ena achaneana eta mavarairahi ema Viya máitsivachaya arairuya eta náitare­si­rayare ena téhicanaya ema Jesucristo —máichavacapa ema ángele.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Náuchusihapa ena apóstoleana te cárcel, timapi­cu­cu­hichaha te tiyananapa tayehe eta te Templo. Tinaha­ca­va­na­varepa tímitu­recana. Tacahe, te jena yáticarahi ema corregidor mavanecapa ena comisarioana máimichuhapa namutu ena apamuriana tuparai­rucana énapa ena náiyacarana israelítana. Te tiúruji­ca­vanapa namutu, nacava­nai­ripipa náepana ena apóstoleana eta te cárcel.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Te títeca­panapa te cárcel ena suntaruana, navejiacapa eta tapaja. Nájina­ri­pa­hisera. Tacahe, tichavanapa nayehe ena náquenu­ruhana. Nametacapa eta nájina­ripahi ena apóstoleana.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Tacahe, náichapa: —Te víteca­pauchapa eta cárcel, vímahapa tanasihi ticaeratahi eta tapaja. Natiari­hivare ena séntinélana tijanea­canahi eta tapaja. Tacahe, te vivejiacapa eta tapaja, nájina émanai­nahini vichima­pahini te tajuhe —nacahepa ena vanairucana.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Te máechapa ema corregidor, énapa ena machamuriana tuparai­rucana, émapa ema náquenumuri ena tasunta­rurana eta Templo, nárami­rinehi ichape. Tacahe, náichacacapa: —¿Tájaha tacayema eta juca? Vaipa vímatie­queneha. ¿Tájahapuca víchara­cavaya? —náichacacapa.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Téchaji­ri­ca­va­na­richaha éna, títeca­panecha ema émana achane. Mameta­ca­vacapa éna. Ánipa macahe: —Ena naena ajairana érata­ruanahi te cárcel, náenahi ánaqui te Templo tímitu­re­canahi nayehe ena achaneana —máichapa.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Tacahe, ema náquenuruha ena suntaruana, émaja­ca­ruvapa tiyana. Mámamu­ri­ha­paipahi ena suntaruana, náepana­yarehi ena apóstoleana. Jéhesare, námamu­rihapa, tájinasera náichara­ca­pahini eta námirapahi taicha napicahi ena apamuriana achaneana natupi­si­ca­va­cahini te márijahiana.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Te nacaite­capapa, nacatu­pihapa te namuri ena tuparai­rucana. Tásiha, ema corregidor ánipa maicha:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Víti vivane­cahehi muraca eta vaipa ecuapechava ecuimi­tureca eta máechepu­si­ra­hipuca ema Jesús, tasiha, éti ímiya­na­va­richucha ímitureca. Namutupa ena achaneana tayehe eta juca viávasa Jerusalén náitucapa eta ímitu­rapiana éti. Visapihapa evaraha vítiyare táecatiha eta máepenirahi ema achane Jesús. ¿Tájaha tacayema vahi esuapa­ha­vihini? —macahepa.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Tacahe, ema Pedro énapa ena apamuriana apóstoleana najicapapa, ánipa naicha: —Tatúparáca mativayare visuapa ema Viya. Éma tisuapa­ca­repana eyehe éti.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Víti, véhicahi ema Viya, émarichuhi nacasi­ña­quenehi ena viáchuca­na­veanaini. Émahi ema ticaeche­pucahi ema Jesús, ema ímica­paruhi eta émeta­ta­sirahi te crusu.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Tásiha puiti, ema Viya máunacahi te anuquehe anuma. Macaejacahi te mavaure tayehe eta trono. Máijara­caripa eta matupa­ra­ha­yarehi Aquenu­ca­yarehi Ticatiu­ra­hi­yareva. Taicha mavarahahi ema Viya vimutuyare viti israelítana véneuchavaya mayehe, apaesa éma tiperdo­na­cha­ha­viyare tamutu eta vipeca­turana.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Víti véchaji­sihahi eta juca taicha vímaha­quenehi eta mápechi­ravahi títareca. Víti véchaji­sihahi maicha ema Espíritu Santo máijara­ru­havihi ema Viya viyehe viti visuapana éma —náichapa ena apóstoleana.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Te nasamapa eta juca ena aquenucana, tisemanapa. Navarahapa nacapa­ca­va­ca­ya­rehini.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Matiari­hi­hisera te nataracu ema achane ticaijare Gamaliel. Ema tuparai­rucahi doctrinero fariseo. Ema maca achane ticapi­cahuhi nayehe namutu ena achaneana. Tacahe, titupihapa te namirahu. Macava­nai­ripipa náuchucachaha ánipina ena apóstoleana.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Tacahe, máichavacapa ena machamuriana aquenu­ca­rahana: —Tátanaveana, nujaneanana israelítana. Échapava eta evara­ha­quenehi íchaya nayehe ena nani achaneana.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Échapuca éti cape juca táitare­sirahi, téchepucahi ema émana achane ticaijare Teudas. Éma macahehi eta máitupa­ji­jiá­si­ravahi. Tásiha, camuriana ena achaneana téhicanahi. Cuátrocie­ntoanahi ena ajairana ena machane­ranahi. Tásihasera, nacapacahi ena mánarana. Tásiha, namutu ena téhica­nainihi téjane­re­pai­canahi. Títavapa tamutu.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Tásiha, te táequene­varepa, te jena sache eta nacatu­pairahi ena achaneana, téchepu­ca­varepa ema apana ema ticaijare Judas, ema ticavasa te Galilea. Camuria­navare ena téhicanahi. Éneri­chu­hi­va­reséra nacapacahi ena mánarana. Namutu­hivare téjane­re­paicana ena téhica­nainihi.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Tiuri puiti, esamanu eta juca numeta­ruheya. Ésami­ri­cachucha ena nani achaneana. Vahi ecuimi­ca­siapava nayehe. Taicha eta juca náichaquenehi te nayehe­chu­chapuca éna, títava­yarehi.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Téhese­rapuca mayehehi ema Viya, vahi erata­haimahi ecamitiaca. Échapa­vachucha. Machu ecucae­muñava ecanara ema Viya —máichavacapa.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Tacahe, tésami­ri­ca­vanapa namutu. Náimisia­pa­varepa ena apóstoleana. Náestaca­vacapa. Tásiha, navane­ca­varepa eta vaipa nacuapechava nacuecha­jisiha eta máechepu­sirahi ema Jesús. Tásiha, nacaiti­ca­vacapa.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Tacahe, tiúchucanapa ena apóstoleana te náuruji­siavahi ena tuparai­rucana. Tiúrisa­mu­rea­na­páichucha eta nacaestairahi. Ánipa nacahe: —Ema Viya máimara­racahi eta vicami­chirahi tamutu eta náimica­tsi­ria­si­ra­havihi táichavene eta véhisirahi ema Jesús —nacahepa.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Váhiquene nacatsi­ma­vahini. Tímitu­re­ca­náichucha tamutu sácheana, náechaji­sihahi ema Jesucristo. Tímitu­re­canahi te Templo étapa te pétiana.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.