Atos 5

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Matiari­hi­hivare ema achane ticaijarehi Ananías ésupa esu mayena ticaijaru Safira. Éneri­chuvare náijara­recapa éna eta nayehe apaquehe napena­pahini.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Ema maca achane macaera­jicapa ticuti­mu­ri­hacaca eta plata tavachahi eta mayehe apaquehe. Esu mayena suéchahi eta mayumu­ru­sirahi eta ticuti­mu­ri­hacaca eta plata. Tacahe, te títecapapa ema achane nayehe ena apóstoleana, máichapa: —Níjara­recahi eta nuyehe apaquehe. Júcahi tamutu eta plata tavachahi —macahepa­­.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Tásiha, ema Pedro máichapa: —Píti, Ananías, ¿tájaha tacayema písapavahi ticaetemavi ema Satanás? Pipane­rechaipa pivayua­ra­cayare ema Espíritu Santo eta piyumu­ru­sirahi ticuti­mu­ri­hacaca eta tavachahi eta piyehe apaquehe.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Pímaha, Ananías. Piyehe­richuhi eta apaquehe píjara­reruhi. Nájina tipami­ca­vinahi eta pinaqui­si­ravaya. Puiti eta juca píjara­si­ravahi pinaquicava, pépiya­hi­ra­hipaipa pímijachahi tamutu eta juca plata tavachahi eta piyehe apaquehe. Pátupi­ru­vapaini eta pivara­ha­quenehi pinaquica. Émasera ema Viya máimara­racahi eta juca pépiya­hi­raivahi. Vahi vítinahini pivayua­ra­cahini —máichapa ema Pedro.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Te masamapa ema Ananías eta juca, tiáquipai­cavapa, matupiru tépena. Te nasamai­ri­ricapa ena achaneana, namutu­rinehi tipicana ichape.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Tacahe, nararihi ena natupa­ra­háichuhi técara­recana. Navehapa eta máquehe ema Ananías. Náyuruacapa. Námapa te ecari, náecara­panapa.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Te táequenepa eta mapanaquene hora, títecapapa esu Safira, mayena ema Ananías. Vuíchaha suéchahini eta máichara­cavahi ema suima eta máepeni­raipahi.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Tacahe, ema Pedro mayase­recapa, ánipa maicha: —Pimetacanu. Eta juca plata mámaque­nepahi ema pima, ¿étahipuca tamutu eta tavachahi eta eyehe apaquehe? —máichapa ema Pedro. Tásiha, sujicapapa: —Eta tavachahi tamutu —suíchapa.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Tacahe, ema Pedro máichapa: —¿Tájaha tacayema ecuti­cacahi eta juca épiya­hi­raivahi evayua­ra­sirahi ema Espíritu Santo? Ávane tichavana ena técara­pa­nanahi ema pímaini. Tásiha, puiti pítipa­vayare tiámavia­nayare —máichapa.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Tacahe, eta máichirahi ema Pedro, enevanepa tiáquipai­cavahi ésu te máivape­chacaya ema Pedro. Tépena­varepa. Te tichavanapa ena técara­pa­nanahi ema suímaini, náimaha­rinehi ésu tépenai­pavare. Naveha­varepa esu, námavarepa náecarapana te machacaya ema suímaini.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Te nasamai­ri­ricapa namutu ena achaneana, ichape­rinehi eta napisira ema Viya, navetijipa eta napisirahi ena téhicanahi ema ­ Cristo.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Tacahe, ena apóstoleana, ichape eta máijara­si­ra­vacahi ema Viya eta náimere­si­rayare eta tiárami­careana te namirahu ena apamuriana achaneana. Ticuru­ji­ca­cá­na­hivare tamutu sácheana ena tisuapa­ji­rahiana te náuruji­si­rareva te tajuhe eta Templo, te tayehe eta alar máepiyaruhi ema reyni Salomón.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Namutu ena apamuriana achaneana máehica­ra­ha­na­ríchaha ema Jesucristo, vahi napatsi­ca­vahini nacanara taicha namutu napicauchahi.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Camuria­na­pai­pasera ena ajairana énapa ena esenana ena téhica­na­paipahi ema Jesús.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Camurianaipa ena nacana­ra­rua­na­páipahi ena apóstoleana. Tacahe, námava­capahi ena apamuriana nacaju­ma­queneana, nanaqui­capaipa te calle mayani­ha­yarehi ema Pedro. Eta máetavi­si­ra­yarehi éma, távichayare eta macuna, tacana­ra­ca­yarehi eta najumana.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Éneri­chuvare, títeca­panapa te Jerusalén ena achaneana tiásihana te avasareana nachaca­ya­ra­hanahi. Námapahi ena nacaju­ma­queneana énapa ena návaháruana ena éreanana. Namutu ena nani tinara­ca­napahi tayehe eta náichava­que­né­vanahi.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Váipasera máuricahini eta juca ema corregidor, énapa ena machamuriana. (Saducéoa­nahi éna.) Tisema­na­rinehi táichavenehi eta náehisirahi ena camuri­queneana achaneana eta náimitu­rapihi ena apóstoleana.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Tacahe, nacava­nai­ripipa nacara­ta­tajica ena apóstoleana. Náimisiapapa te cárcel, ticaera­tanapa.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Émasera ema Viya majanea­ca­vacahi éna. Te jena yati, mavanecapa ema mayehe ángele. Mavejiapana eta cárcel návihahi éna. Mavanecapa náuchuca, ánipa maicha:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 —Eyana ímerecava te jena Templo. Emetaca ena achaneana eta mavarairahi ema Viya máitsivachaya arairuya eta náitare­si­rayare ena téhicanaya ema Jesucristo —máichavacapa ema ángele.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Náuchusihapa ena apóstoleana te cárcel, timapi­cu­cu­hichaha te tiyananapa tayehe eta te Templo. Tinaha­ca­va­na­varepa tímitu­recana. Tacahe, te jena yáticarahi ema corregidor mavanecapa ena comisarioana máimichuhapa namutu ena apamuriana tuparai­rucana énapa ena náiyacarana israelítana. Te tiúruji­ca­vanapa namutu, nacava­nai­ripipa náepana ena apóstoleana eta te cárcel.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Te títeca­panapa te cárcel ena suntaruana, navejiacapa eta tapaja. Nájina­ri­pa­hisera. Tacahe, tichavanapa nayehe ena náquenu­ruhana. Nametacapa eta nájina­ripahi ena apóstoleana.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Tacahe, náichapa: —Te víteca­pauchapa eta cárcel, vímahapa tanasihi ticaeratahi eta tapaja. Natiari­hivare ena séntinélana tijanea­canahi eta tapaja. Tacahe, te vivejiacapa eta tapaja, nájina émanai­nahini vichima­pahini te tajuhe —nacahepa ena vanairucana.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Te máechapa ema corregidor, énapa ena machamuriana tuparai­rucana, émapa ema náquenumuri ena tasunta­rurana eta Templo, nárami­rinehi ichape. Tacahe, náichacacapa: —¿Tájaha tacayema eta juca? Vaipa vímatie­queneha. ¿Tájahapuca víchara­cavaya? —náichacacapa.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Téchaji­ri­ca­va­na­richaha éna, títeca­panecha ema émana achane. Mameta­ca­vacapa éna. Ánipa macahe: —Ena naena ajairana érata­ruanahi te cárcel, náenahi ánaqui te Templo tímitu­re­canahi nayehe ena achaneana —máichapa.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Tacahe, ema náquenuruha ena suntaruana, émaja­ca­ruvapa tiyana. Mámamu­ri­ha­paipahi ena suntaruana, náepana­yarehi ena apóstoleana. Jéhesare, námamu­rihapa, tájinasera náichara­ca­pahini eta námirapahi taicha napicahi ena apamuriana achaneana natupi­si­ca­va­cahini te márijahiana.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Te nacaite­capapa, nacatu­pihapa te namuri ena tuparai­rucana. Tásiha, ema corregidor ánipa maicha:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 —Víti vivane­cahehi muraca eta vaipa ecuapechava ecuimi­tureca eta máechepu­si­ra­hipuca ema Jesús, tasiha, éti ímiya­na­va­richucha ímitureca. Namutupa ena achaneana tayehe eta juca viávasa Jerusalén náitucapa eta ímitu­rapiana éti. Visapihapa evaraha vítiyare táecatiha eta máepenirahi ema achane Jesús. ¿Tájaha tacayema vahi esuapa­ha­vihini? —macahepa.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Tacahe, ema Pedro énapa ena apamuriana apóstoleana najicapapa, ánipa naicha: —Tatúparáca mativayare visuapa ema Viya. Éma tisuapa­ca­repana eyehe éti.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Víti, véhicahi ema Viya, émarichuhi nacasi­ña­quenehi ena viáchuca­na­veanaini. Émahi ema ticaeche­pucahi ema Jesús, ema ímica­paruhi eta émeta­ta­sirahi te crusu.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Tásiha puiti, ema Viya máunacahi te anuquehe anuma. Macaejacahi te mavaure tayehe eta trono. Máijara­caripa eta matupa­ra­ha­yarehi Aquenu­ca­yarehi Ticatiu­ra­hi­yareva. Taicha mavarahahi ema Viya vimutuyare viti israelítana véneuchavaya mayehe, apaesa éma tiperdo­na­cha­ha­viyare tamutu eta vipeca­turana.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Víti véchaji­sihahi eta juca taicha vímaha­quenehi eta mápechi­ravahi títareca. Víti véchaji­sihahi maicha ema Espíritu Santo máijara­ru­havihi ema Viya viyehe viti visuapana éma —náichapa ena apóstoleana.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Te nasamapa eta juca ena aquenucana, tisemanapa. Navarahapa nacapa­ca­va­ca­ya­rehini.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Matiari­hi­hisera te nataracu ema achane ticaijare Gamaliel. Ema tuparai­rucahi doctrinero fariseo. Ema maca achane ticapi­cahuhi nayehe namutu ena achaneana. Tacahe, titupihapa te namirahu. Macava­nai­ripipa náuchucachaha ánipina ena apóstoleana.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Tacahe, máichavacapa ena machamuriana aquenu­ca­rahana: —Tátanaveana, nujaneanana israelítana. Échapava eta evara­ha­quenehi íchaya nayehe ena nani achaneana.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Échapuca éti cape juca táitare­sirahi, téchepucahi ema émana achane ticaijare Teudas. Éma macahehi eta máitupa­ji­jiá­si­ravahi. Tásiha, camuriana ena achaneana téhicanahi. Cuátrocie­ntoanahi ena ajairana ena machane­ranahi. Tásihasera, nacapacahi ena mánarana. Tásiha, namutu ena téhica­nainihi téjane­re­pai­canahi. Títavapa tamutu.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Tásiha, te táequene­varepa, te jena sache eta nacatu­pairahi ena achaneana, téchepu­ca­varepa ema apana ema ticaijare Judas, ema ticavasa te Galilea. Camuria­navare ena téhicanahi. Éneri­chu­hi­va­reséra nacapacahi ena mánarana. Namutu­hivare téjane­re­paicana ena téhica­nainihi.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Tiuri puiti, esamanu eta juca numeta­ruheya. Ésami­ri­cachucha ena nani achaneana. Vahi ecuimi­ca­siapava nayehe. Taicha eta juca náichaquenehi te nayehe­chu­chapuca éna, títava­yarehi.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Téhese­rapuca mayehehi ema Viya, vahi erata­haimahi ecamitiaca. Échapa­vachucha. Machu ecucae­muñava ecanara ema Viya —máichavacapa.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Tacahe, tésami­ri­ca­vanapa namutu. Náimisia­pa­varepa ena apóstoleana. Náestaca­vacapa. Tásiha, navane­ca­varepa eta vaipa nacuapechava nacuecha­jisiha eta máechepu­sirahi ema Jesús. Tásiha, nacaiti­ca­vacapa.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Tacahe, tiúchucanapa ena apóstoleana te náuruji­siavahi ena tuparai­rucana. Tiúrisa­mu­rea­na­páichucha eta nacaestairahi. Ánipa nacahe: —Ema Viya máimara­racahi eta vicami­chirahi tamutu eta náimica­tsi­ria­si­ra­havihi táichavene eta véhisirahi ema Jesús —nacahepa.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Váhiquene nacatsi­ma­vahini. Tímitu­re­ca­náichucha tamutu sácheana, náechaji­sihahi ema Jesucristo. Tímitu­re­canahi te Templo étapa te pétiana.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.