Atos 19

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tiuri, manasipa ema Apolo eta te avasare Corinto. Te jena sácheana, ema Pablo tiúchucahi eta avasareana táunavanahi eta Frigia. Eta mayani­hapahi te achene te márijuecuana. Tacahe, títecapapa tayehe eta avasare Efeso. Te jena avasare, natiarihihi ena apamuriana tisuapa­ji­ra­hianahi. Máimati­va­capaipa éna.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Tacahe, mayase­re­ca­vacapa: —¿Mávahá­ruhépa ema Espíritu Santo te ecáiju­héinapa ema Viya? —máichavacapa. Tásiha, éna najicapapa: —Váhira visamai­ririca eta matiari­hirahi ema Espíritu Santo.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Mápechavare ema Pablo mayase­re­cavaca: —¿Tájahasica tacayemahi eta ecaica­cha­sirahi éti? —máichavacapa. Éna najicapapa: —Eta vicaica­cha­sirahi véhicahi eta máimitu­ra­pianahi ema Juan Tícacha­si­ri­carahi —náichapa.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Ema Pablo mameta­ca­vacapa: —Tiuri, yátupi ema Juan máicacha­si­ca­vacahi ena acha­neana eta náitsiva­chiraya eta náitare­sirana. Éneri­chuvare, mameta­ca­vacahi eta nasuapi­rayare ema achane téhieque­ne­hapahi éma. Puiti numetacahe: Ema maca téhieque­ne­hapahi ema Juan ticaijare Jesús. Émaque­ne­ripahi ema Cristo —máichavacapa.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Tacahe, te nasamapa eta juca, navarahapa ticaica­chasiana te máijare ema Viáquenu Jesucristo. Tacahe, ema Pablo máicacha­si­ca­vacapa.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Tacahe, manacapa eta mavahu te nápusiana. Tásiha, tiúcupaicapa ema Espíritu Santo, mávahá­ca­vacapa. Témuna­hi­ri­ca­vanapa apáecha­ji­rí­ruvána. Ticame­ta­rai­ruanapa eta máechaji­riruva ema Viya.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Eta nasimu­tuvahi ena nani, dóceanahi ena ajairana.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Tamutuhi sávaruana tiyana ema Pablo te náuruji­si­rareva ena israelítana. Mapana caje ticame­tarairu nayehe ena achaneana. Vahi mapica­ca­ra­ca­vahini eta macame­ta­rai­ruirahi. Macaji­mu­ya­ca­vacahi ena achaneana, náehisiráina ema Jesús, náimatiraina eta émairahi Cristo, ema nacucha­pa­quenehi.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Natiari­hisera ena apamuriana muráca­sa­mu­reá­na­ríchucha. Váhivare návara­hahini náehicahini ema Jesús. Te jácani náuruji­si­ravana, nacaeca­hi­richucha eta arairu máimitu­rapihi ema Jesús. Tacahe, ema Pablo téraji­cavapa eta nayehe. Máiputsi­mu­rihapa ena tisuapa­ji­ra­hianahi, mámamu­rihapa tayehe eta colegio máimitu­re­si­rarehi ema ticaijare Tirano. Tacahe, ema Pablo tímiya­navapa tímitureca tamutu sácheana nayehe ena machamuriana.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Apina año eta máimitu­re­sirahi. Tacahe, ena máimitu­reanahi tiyananapa tipaicana. Ticame­ta­rai­rua­napaipa eta máechaji­riruva ema Viya nayehe ena achaneana ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavanahi eta avasare Efeso, tayehehi capital eta departamento Asia. Tásiha, nasamai­ri­rícapa namutu ena achaneana: ena israelítana énapa ena apava­sanana.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Ema Viya máimica­tacahi ichape ema Pablo eta máichirayare eta tiárami­careana.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ichape­muriana ena achaneana macana­ra­rua­napahi tayehe eta páñoana, camisapuca macara­ta­ji­rua­napahi. Máijara­cavare nacaite­capaya nayehe ena nacaju­ma­queneana, tásiha tacana­ra­capaipa. Éneri­chuvare táquiji­capahi ena éreanana.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Te jena avasare, natiarihihi ena siéteana israelítana ticapa­ra­pe­ji­ri­cacana, machicha­na­veanahi ema ticaijarehi Esceva, náiyarahaini ena tiyuja­ra­ca­rahiana te Jerusalén. Tacahe, ena nani siétequeneana napairi­ri­ruanahi. Náitucahi naveha eta itiriji. Éna, eta navehairahi eta itiriji, navarahapa éna apanava napiara­cayare eta máijare ema Jesús. (Váhisera náehicahini eta máimitu­rapiana.) Matiari­hi­hivare ema achane macaju­ma­quenehi maicha ema éreana. Tacahe, te napauchapa ema macaju­ma­quenehi, náichapa: —Piti éreana, vivanecavi te máijare ema Jesús máechaji­si­ha­que­nepahi ema Pablo. Piúchuca te máquehe ema maca macaju­maquene —náichapa.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Tásiha, ema éreana majicapapa: —Nímati ema Jesús, émapa ema Pablo. Étisera vahi nímatihe. ¿Nájaha­hepuca? ¡Ásaji­pucaini nusuapa­hehini! —máichapa.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Tacahe, ema achane mávaháruhi ema éreana majunau­cha­vacapa éna. Máehavacapa máquipa­pai­ca­vacapa namutu ena siétequeneana. Tiyananapa tijunana, najuni­jicapa eta mapena ema macaju­maquene. Mamuiria­rea­napaipa, ticaja­ra­napaipa.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Tásiha, téchacarehi eta juca nayehe namutu ena ticava­sanahi tayehe eta avasare Efeso, énaripa ena israelítana. Te nasamai­ri­ricapa, tipica­na­rinehi. Tásiha, nacahepa: —Tétavi­cavapa tamutuira tarataha eta máijare ema Jesús, náquenu ena nani —nacahepa.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Tacahe, ena téhica­napaipa ema Jesús, te náuruji­si­ravana te tiyuja­racana, timetau­re­ca­va­napaipa tamutu eta náejeca­pi­ravana eta náitare­sirahi.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Natiarihi ena apamuriana ticara­ta­canahi eta iápema­recare. Námava­capaipa eta náituca­que­neanaini nasiña­ra­jia­nainihi, nayehepuca libro. Náijuque­cha­va­capaipa te namirahu ena nachamuriana. Vaipa nacatie­que­ne­ha­pahini. Natupae­que­ne­ha­pasera eta tavachanahi te navacha­re­cainapa tacapa­yacahi eta $b250,000.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Tacahe, ichape eta nasuapira ena achaneana eta máechaji­riruva ema Viya. Camuria­napaipa ena téhica­napahi.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Te táequenepa eta juca, ema Pablo macahepa: —Nuvarahapa néjira­panaya ena vichamuriana ticavasana te Macedonia énapa ena apamuriana ticavasana te Acaya. Tásiha, nánucu­hayare te Jerusalén. Te tamutupa eta juca, nuyani­na­varepa te Roma —macahepa.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Tacahe, máevata­ca­vacapa náinapuca ena apinana machamuriana ema Timoteo émapa ema Erasto. Tiyananapa tayehe eta Macedonia. Émasera manasi­pa­na­richaha tayehe eta Efeso.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Tacahe, te jena sácheanahi, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana taicha camuria­napaipa ena téhica­napahi ema Viáquenu Jesús. Áni tacahehi eta nasemirahi.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Matiarihihi ema achane ticaijare Demetrio. Ema maca achane, máepiyacahi eta suyehe trónochicha esu nasiñaraji ticaijaru Diana. Ticutihi eta pétichicha eta táimahi eta templo suávihahi ésu. Amairihahi plata. Tiúrihi eta magana­resira éma, énapa ena apamuriana plateroana macuti­que­neanahi.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Tacahe, macuru­jicapa ena apamuriana plateroana. Tásiha, máichavacapa: —Tátanaveana, éti ímatihi eta juca vémata­ne­repihi, tiúrihi eta vigana­resira.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ímaha­richuhi puiti éti, esama­hivare ema maca Pablo macahehi eta máechaji­ruvahi ena nani visiña­rajiana vépiyaruana viti achaneana váhiji yátupi­nahini vénainahini. Ichape­mu­ria­naripa ena tisuapanahi, taicha nasamaripa eta máimitu­rapiana namutu­yareni ena achaneana ticava­sanahi te juca viávasa Efeso, éneri­chu­hivare ena ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavana eta Asia.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Ticauya­ya­carehi eta juca. Táemitie­que­ne­hahini eta juca táurivahi eta vigana­resira. Étaripa eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana témitie­que­né­na­papuca, nacuija­papuca nacuechahi. Náemiti­si­cái­na­papúca eta táurivainihi eta náejirairahi namutu ena achaneana te juca apaquehe —máichavacapa.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Tacahe, eta nasamirahi ena apamuriana, tisema­na­rinehi, tipiara­canapa. Ánipa nacahe: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Tacahe, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana. Apanapa eta napanerecha. Tiuri, natiarihihi ema Gayo émapa ema Aristarco, macompa­ñeroana ema Pablo náuchureanahi eta te avasare Macedonia. Tacahe, ena achaneana nacara­tacapa ena nani apinana. Námapa tayehe eta náuruji­si­ráreva.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Émapa ema Pablo mavarahapa masiápa­mu­ri­há­ya­rehíni máechaji­ca­va­ca­yarehi, énasera ena machamuriana vahi náisapahini.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Natiari­hivare ena apamuriana, tuparai­ru­canahi tayehe eta departamento Asia, mayeheanahi amigo ema Pablo. Nacame­ta­rapipa vahi macuími­siápava.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Tacahe, eta náuruji­si­rávahi tijaja­mu­ri­hanahi. Ema émana tipiaracahi, apanahi eta macayema. Ema apana, éneri­chuvare tipiara­ca­hivare apana­hivare eta macayema. Namutu­yareni ena achaneana apápi­pi­ji­vá­cachucha eta nacaye­ma­queneana. Vahi náimatié­que­ne­hahíni tájahapuca tacayemahi eta naúruji­si­rávahi.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Tacahe, ena apamuriana israelítana náichuhapa ema Alejandro. Nametacapa eta táichara­cávahi eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, navanecapa téchajica, maconse­ja­cha­va­ca­yarehi ena achaneana. Tásiha, ema titupihapa te namirahu. Máimicu­tia­rachapa te mavahu namati­nachaha.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Tásiha, náimati­vanepa ema émarichuhi israelítahi. Tépana­va­na­varepa tipiaracana. Apina hora nacahe eta napiara­re­re­sirahi: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Tacahe, títeca­panecha ema tayehehi alcalde eta avasare. Macama­ti­na­ca­vacapa. Tásiha, téchajicapa. Ánipa macahe: —Tátanaveana, mémenaveana. Emutu eti tachicha­naveana eta juca viávasa Efeso. Nájina émanáina achane vahi macuechahini eta véchapa­ji­risira vimutu eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana, esu sucapi­ca­hu­quenehi taicha eta juca mari suáquehehi ánaquia­paripa eta táemiri­sirahi te anuma.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Nájina tépuruina eta juca. Ésami­ri­ca­vachucha. Vahi ecuija­ja­huchava. Epane­re­chinava te tiúriya­repuca.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Taicha ena nani ajairana iámaque­nea­napahi, tájina natapi­ra­vai­nahini. Vahi nacaecahi esu visiñaraji, váhivare námeyecha ésu eta suyere­ruvana.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Tiuri puiti, ema Demetrio, énapa ena machamuriana, te navara­hapuca timetau­recana, nararihi ena juéseana. Nacaunehi nácani timetau­re­canaya. Táuchusi­hayare eta natapi­ravana.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Téhese­rapuca apana jácani evara­haquene, ticaecha­ca­si­yarehi te reunión tásiha­que­ne­yarehi viyehe viti tuparai­rucana.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Tíñehicare eta juca íchaquenehi. Náimijachaipa ena achaneana víchahi eta revolución puiti jena sache. Tijuricati natiarihi tiyase­re­ca­há­vianaya eta táichara­cavahi eta juca. Tájina viviya­vaimahi —macahepa ema alcalde.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Te tamutupa eta máechaji­sirahi, mavanecapa téjane­recana ena achaneana. Títavapa eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, téjane­re­canapa ena achaneana, tamutupa eta nasemirahi.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.