Atos 19

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tiuri, manasipa ema Apolo eta te avasare Corinto. Te jena sácheana, ema Pablo tiúchucahi eta avasareana táunavanahi eta Frigia. Eta mayani­hapahi te achene te márijuecuana. Tacahe, títecapapa tayehe eta avasare Efeso. Te jena avasare, natiarihihi ena apamuriana tisuapa­ji­ra­hianahi. Máimati­va­capaipa éna.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Tacahe, mayase­re­ca­vacapa: —¿Mávahá­ruhépa ema Espíritu Santo te ecáiju­héinapa ema Viya? —máichavacapa. Tásiha, éna najicapapa: —Váhira visamai­ririca eta matiari­hirahi ema Espíritu Santo.
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Mápechavare ema Pablo mayase­re­cavaca: —¿Tájahasica tacayemahi eta ecaica­cha­sirahi éti? —máichavacapa. Éna najicapapa: —Eta vicaica­cha­sirahi véhicahi eta máimitu­ra­pianahi ema Juan Tícacha­si­ri­carahi —náichapa.
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Ema Pablo mameta­ca­vacapa: —Tiuri, yátupi ema Juan máicacha­si­ca­vacahi ena acha­neana eta náitsiva­chiraya eta náitare­sirana. Éneri­chuvare, mameta­ca­vacahi eta nasuapi­rayare ema achane téhieque­ne­hapahi éma. Puiti numetacahe: Ema maca téhieque­ne­hapahi ema Juan ticaijare Jesús. Émaque­ne­ripahi ema Cristo —máichavacapa.
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Tacahe, te nasamapa eta juca, navarahapa ticaica­chasiana te máijare ema Viáquenu Jesucristo. Tacahe, ema Pablo máicacha­si­ca­vacapa.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Tacahe, manacapa eta mavahu te nápusiana. Tásiha, tiúcupaicapa ema Espíritu Santo, mávahá­ca­vacapa. Témuna­hi­ri­ca­vanapa apáecha­ji­rí­ruvána. Ticame­ta­rai­ruanapa eta máechaji­riruva ema Viya.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Eta nasimu­tuvahi ena nani, dóceanahi ena ajairana.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Tamutuhi sávaruana tiyana ema Pablo te náuruji­si­rareva ena israelítana. Mapana caje ticame­tarairu nayehe ena achaneana. Vahi mapica­ca­ra­ca­vahini eta macame­ta­rai­ruirahi. Macaji­mu­ya­ca­vacahi ena achaneana, náehisiráina ema Jesús, náimatiraina eta émairahi Cristo, ema nacucha­pa­quenehi.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Natiari­hisera ena apamuriana muráca­sa­mu­reá­na­ríchucha. Váhivare návara­hahini náehicahini ema Jesús. Te jácani náuruji­si­ravana, nacaeca­hi­richucha eta arairu máimitu­rapihi ema Jesús. Tacahe, ema Pablo téraji­cavapa eta nayehe. Máiputsi­mu­rihapa ena tisuapa­ji­ra­hianahi, mámamu­rihapa tayehe eta colegio máimitu­re­si­rarehi ema ticaijare Tirano. Tacahe, ema Pablo tímiya­navapa tímitureca tamutu sácheana nayehe ena machamuriana.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Apina año eta máimitu­re­sirahi. Tacahe, ena máimitu­reanahi tiyananapa tipaicana. Ticame­ta­rai­rua­napaipa eta máechaji­riruva ema Viya nayehe ena achaneana ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavanahi eta avasare Efeso, tayehehi capital eta departamento Asia. Tásiha, nasamai­ri­rícapa namutu ena achaneana: ena israelítana énapa ena apava­sanana.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Ema Viya máimica­tacahi ichape ema Pablo eta máichirayare eta tiárami­careana.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Ichape­muriana ena achaneana macana­ra­rua­napahi tayehe eta páñoana, camisapuca macara­ta­ji­rua­napahi. Máijara­cavare nacaite­capaya nayehe ena nacaju­ma­queneana, tásiha tacana­ra­capaipa. Éneri­chuvare táquiji­capahi ena éreanana.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Te jena avasare, natiarihihi ena siéteana israelítana ticapa­ra­pe­ji­ri­cacana, machicha­na­veanahi ema ticaijarehi Esceva, náiyarahaini ena tiyuja­ra­ca­rahiana te Jerusalén. Tacahe, ena nani siétequeneana napairi­ri­ruanahi. Náitucahi naveha eta itiriji. Éna, eta navehairahi eta itiriji, navarahapa éna apanava napiara­cayare eta máijare ema Jesús. (Váhisera náehicahini eta máimitu­rapiana.) Matiari­hi­hivare ema achane macaju­ma­quenehi maicha ema éreana. Tacahe, te napauchapa ema macaju­ma­quenehi, náichapa: —Piti éreana, vivanecavi te máijare ema Jesús máechaji­si­ha­que­nepahi ema Pablo. Piúchuca te máquehe ema maca macaju­maquene —náichapa.
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Tásiha, ema éreana majicapapa: —Nímati ema Jesús, émapa ema Pablo. Étisera vahi nímatihe. ¿Nájaha­hepuca? ¡Ásaji­pucaini nusuapa­hehini! —máichapa.
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Tacahe, ema achane mávaháruhi ema éreana majunau­cha­vacapa éna. Máehavacapa máquipa­pai­ca­vacapa namutu ena siétequeneana. Tiyananapa tijunana, najuni­jicapa eta mapena ema macaju­maquene. Mamuiria­rea­napaipa, ticaja­ra­napaipa.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Tásiha, téchacarehi eta juca nayehe namutu ena ticava­sanahi tayehe eta avasare Efeso, énaripa ena israelítana. Te nasamai­ri­ricapa, tipica­na­rinehi. Tásiha, nacahepa: —Tétavi­cavapa tamutuira tarataha eta máijare ema Jesús, náquenu ena nani —nacahepa.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Tacahe, ena téhica­napaipa ema Jesús, te náuruji­si­ravana te tiyuja­racana, timetau­re­ca­va­napaipa tamutu eta náejeca­pi­ravana eta náitare­sirahi.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Natiarihi ena apamuriana ticara­ta­canahi eta iápema­recare. Námava­capaipa eta náituca­que­neanaini nasiña­ra­jia­nainihi, nayehepuca libro. Náijuque­cha­va­capaipa te namirahu ena nachamuriana. Vaipa nacatie­que­ne­ha­pahini. Natupae­que­ne­ha­pasera eta tavachanahi te navacha­re­cainapa tacapa­yacahi eta $b250,000.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Tacahe, ichape eta nasuapira ena achaneana eta máechaji­riruva ema Viya. Camuria­napaipa ena téhica­napahi.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Te táequenepa eta juca, ema Pablo macahepa: —Nuvarahapa néjira­panaya ena vichamuriana ticavasana te Macedonia énapa ena apamuriana ticavasana te Acaya. Tásiha, nánucu­hayare te Jerusalén. Te tamutupa eta juca, nuyani­na­varepa te Roma —macahepa.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Tacahe, máevata­ca­vacapa náinapuca ena apinana machamuriana ema Timoteo émapa ema Erasto. Tiyananapa tayehe eta Macedonia. Émasera manasi­pa­na­richaha tayehe eta Efeso.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Tacahe, te jena sácheanahi, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana taicha camuria­napaipa ena téhica­napahi ema Viáquenu Jesús. Áni tacahehi eta nasemirahi.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Matiarihihi ema achane ticaijare Demetrio. Ema maca achane, máepiyacahi eta suyehe trónochicha esu nasiñaraji ticaijaru Diana. Ticutihi eta pétichicha eta táimahi eta templo suávihahi ésu. Amairihahi plata. Tiúrihi eta magana­resira éma, énapa ena apamuriana plateroana macuti­que­neanahi.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Tacahe, macuru­jicapa ena apamuriana plateroana. Tásiha, máichavacapa: —Tátanaveana, éti ímatihi eta juca vémata­ne­repihi, tiúrihi eta vigana­resira.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Ímaha­richuhi puiti éti, esama­hivare ema maca Pablo macahehi eta máechaji­ruvahi ena nani visiña­rajiana vépiyaruana viti achaneana váhiji yátupi­nahini vénainahini. Ichape­mu­ria­naripa ena tisuapanahi, taicha nasamaripa eta máimitu­rapiana namutu­yareni ena achaneana ticava­sanahi te juca viávasa Efeso, éneri­chu­hivare ena ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavana eta Asia.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Ticauya­ya­carehi eta juca. Táemitie­que­ne­hahini eta juca táurivahi eta vigana­resira. Étaripa eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana témitie­que­né­na­papuca, nacuija­papuca nacuechahi. Náemiti­si­cái­na­papúca eta táurivainihi eta náejirairahi namutu ena achaneana te juca apaquehe —máichavacapa.
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Tacahe, eta nasamirahi ena apamuriana, tisema­na­rinehi, tipiara­canapa. Ánipa nacahe: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Tacahe, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana. Apanapa eta napanerecha. Tiuri, natiarihihi ema Gayo émapa ema Aristarco, macompa­ñeroana ema Pablo náuchureanahi eta te avasare Macedonia. Tacahe, ena achaneana nacara­tacapa ena nani apinana. Námapa tayehe eta náuruji­si­ráreva.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Émapa ema Pablo mavarahapa masiápa­mu­ri­há­ya­rehíni máechaji­ca­va­ca­yarehi, énasera ena machamuriana vahi náisapahini.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Natiari­hivare ena apamuriana, tuparai­ru­canahi tayehe eta departamento Asia, mayeheanahi amigo ema Pablo. Nacame­ta­rapipa vahi macuími­siápava.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Tacahe, eta náuruji­si­rávahi tijaja­mu­ri­hanahi. Ema émana tipiaracahi, apanahi eta macayema. Ema apana, éneri­chuvare tipiara­ca­hivare apana­hivare eta macayema. Namutu­yareni ena achaneana apápi­pi­ji­vá­cachucha eta nacaye­ma­queneana. Vahi náimatié­que­ne­hahíni tájahapuca tacayemahi eta naúruji­si­rávahi.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Tacahe, ena apamuriana israelítana náichuhapa ema Alejandro. Nametacapa eta táichara­cávahi eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, navanecapa téchajica, maconse­ja­cha­va­ca­yarehi ena achaneana. Tásiha, ema titupihapa te namirahu. Máimicu­tia­rachapa te mavahu namati­nachaha.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Tásiha, náimati­vanepa ema émarichuhi israelítahi. Tépana­va­na­varepa tipiaracana. Apina hora nacahe eta napiara­re­re­sirahi: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Tacahe, títeca­panecha ema tayehehi alcalde eta avasare. Macama­ti­na­ca­vacapa. Tásiha, téchajicapa. Ánipa macahe: —Tátanaveana, mémenaveana. Emutu eti tachicha­naveana eta juca viávasa Efeso. Nájina émanáina achane vahi macuechahini eta véchapa­ji­risira vimutu eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana, esu sucapi­ca­hu­quenehi taicha eta juca mari suáquehehi ánaquia­paripa eta táemiri­sirahi te anuma.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Nájina tépuruina eta juca. Ésami­ri­ca­vachucha. Vahi ecuija­ja­huchava. Epane­re­chinava te tiúriya­repuca.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Taicha ena nani ajairana iámaque­nea­napahi, tájina natapi­ra­vai­nahini. Vahi nacaecahi esu visiñaraji, váhivare námeyecha ésu eta suyere­ruvana.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Tiuri puiti, ema Demetrio, énapa ena machamuriana, te navara­hapuca timetau­recana, nararihi ena juéseana. Nacaunehi nácani timetau­re­canaya. Táuchusi­hayare eta natapi­ravana.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Téhese­rapuca apana jácani evara­haquene, ticaecha­ca­si­yarehi te reunión tásiha­que­ne­yarehi viyehe viti tuparai­rucana.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Tíñehicare eta juca íchaquenehi. Náimijachaipa ena achaneana víchahi eta revolución puiti jena sache. Tijuricati natiarihi tiyase­re­ca­há­vianaya eta táichara­cavahi eta juca. Tájina viviya­vaimahi —macahepa ema alcalde.
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Te tamutupa eta máechaji­sirahi, mavanecapa téjane­recana ena achaneana. Títavapa eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, téjane­re­canapa ena achaneana, tamutupa eta nasemirahi.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.