Atos 19

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tiuri, manasipa ema Apolo eta te avasare Corinto. Te jena sácheana, ema Pablo tiúchucahi eta avasareana táunavanahi eta Frigia. Eta mayani­hapahi te achene te márijuecuana. Tacahe, títecapapa tayehe eta avasare Efeso. Te jena avasare, natiarihihi ena apamuriana tisuapa­ji­ra­hianahi. Máimati­va­capaipa éna.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Tacahe, mayase­re­ca­vacapa: —¿Mávahá­ruhépa ema Espíritu Santo te ecáiju­héinapa ema Viya? —máichavacapa. Tásiha, éna najicapapa: —Váhira visamai­ririca eta matiari­hirahi ema Espíritu Santo.
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Mápechavare ema Pablo mayase­re­cavaca: —¿Tájahasica tacayemahi eta ecaica­cha­sirahi éti? —máichavacapa. Éna najicapapa: —Eta vicaica­cha­sirahi véhicahi eta máimitu­ra­pianahi ema Juan Tícacha­si­ri­carahi —náichapa.
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ema Pablo mameta­ca­vacapa: —Tiuri, yátupi ema Juan máicacha­si­ca­vacahi ena acha­neana eta náitsiva­chiraya eta náitare­sirana. Éneri­chuvare, mameta­ca­vacahi eta nasuapi­rayare ema achane téhieque­ne­hapahi éma. Puiti numetacahe: Ema maca téhieque­ne­hapahi ema Juan ticaijare Jesús. Émaque­ne­ripahi ema Cristo —máichavacapa.
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Tacahe, te nasamapa eta juca, navarahapa ticaica­chasiana te máijare ema Viáquenu Jesucristo. Tacahe, ema Pablo máicacha­si­ca­vacapa.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Tacahe, manacapa eta mavahu te nápusiana. Tásiha, tiúcupaicapa ema Espíritu Santo, mávahá­ca­vacapa. Témuna­hi­ri­ca­vanapa apáecha­ji­rí­ruvána. Ticame­ta­rai­ruanapa eta máechaji­riruva ema Viya.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Eta nasimu­tuvahi ena nani, dóceanahi ena ajairana.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Tamutuhi sávaruana tiyana ema Pablo te náuruji­si­rareva ena israelítana. Mapana caje ticame­tarairu nayehe ena achaneana. Vahi mapica­ca­ra­ca­vahini eta macame­ta­rai­ruirahi. Macaji­mu­ya­ca­vacahi ena achaneana, náehisiráina ema Jesús, náimatiraina eta émairahi Cristo, ema nacucha­pa­quenehi.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Natiari­hisera ena apamuriana muráca­sa­mu­reá­na­ríchucha. Váhivare návara­hahini náehicahini ema Jesús. Te jácani náuruji­si­ravana, nacaeca­hi­richucha eta arairu máimitu­rapihi ema Jesús. Tacahe, ema Pablo téraji­cavapa eta nayehe. Máiputsi­mu­rihapa ena tisuapa­ji­ra­hianahi, mámamu­rihapa tayehe eta colegio máimitu­re­si­rarehi ema ticaijare Tirano. Tacahe, ema Pablo tímiya­navapa tímitureca tamutu sácheana nayehe ena machamuriana.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Apina año eta máimitu­re­sirahi. Tacahe, ena máimitu­reanahi tiyananapa tipaicana. Ticame­ta­rai­rua­napaipa eta máechaji­riruva ema Viya nayehe ena achaneana ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavanahi eta avasare Efeso, tayehehi capital eta departamento Asia. Tásiha, nasamai­ri­rícapa namutu ena achaneana: ena israelítana énapa ena apava­sanana.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ema Viya máimica­tacahi ichape ema Pablo eta máichirayare eta tiárami­careana.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Ichape­muriana ena achaneana macana­ra­rua­napahi tayehe eta páñoana, camisapuca macara­ta­ji­rua­napahi. Máijara­cavare nacaite­capaya nayehe ena nacaju­ma­queneana, tásiha tacana­ra­capaipa. Éneri­chuvare táquiji­capahi ena éreanana.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Te jena avasare, natiarihihi ena siéteana israelítana ticapa­ra­pe­ji­ri­cacana, machicha­na­veanahi ema ticaijarehi Esceva, náiyarahaini ena tiyuja­ra­ca­rahiana te Jerusalén. Tacahe, ena nani siétequeneana napairi­ri­ruanahi. Náitucahi naveha eta itiriji. Éna, eta navehairahi eta itiriji, navarahapa éna apanava napiara­cayare eta máijare ema Jesús. (Váhisera náehicahini eta máimitu­rapiana.) Matiari­hi­hivare ema achane macaju­ma­quenehi maicha ema éreana. Tacahe, te napauchapa ema macaju­ma­quenehi, náichapa: —Piti éreana, vivanecavi te máijare ema Jesús máechaji­si­ha­que­nepahi ema Pablo. Piúchuca te máquehe ema maca macaju­maquene —náichapa.
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Tásiha, ema éreana majicapapa: —Nímati ema Jesús, émapa ema Pablo. Étisera vahi nímatihe. ¿Nájaha­hepuca? ¡Ásaji­pucaini nusuapa­hehini! —máichapa.
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Tacahe, ema achane mávaháruhi ema éreana majunau­cha­vacapa éna. Máehavacapa máquipa­pai­ca­vacapa namutu ena siétequeneana. Tiyananapa tijunana, najuni­jicapa eta mapena ema macaju­maquene. Mamuiria­rea­napaipa, ticaja­ra­napaipa.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Tásiha, téchacarehi eta juca nayehe namutu ena ticava­sanahi tayehe eta avasare Efeso, énaripa ena israelítana. Te nasamai­ri­ricapa, tipica­na­rinehi. Tásiha, nacahepa: —Tétavi­cavapa tamutuira tarataha eta máijare ema Jesús, náquenu ena nani —nacahepa.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Tacahe, ena téhica­napaipa ema Jesús, te náuruji­si­ravana te tiyuja­racana, timetau­re­ca­va­napaipa tamutu eta náejeca­pi­ravana eta náitare­sirahi.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Natiarihi ena apamuriana ticara­ta­canahi eta iápema­recare. Námava­capaipa eta náituca­que­neanaini nasiña­ra­jia­nainihi, nayehepuca libro. Náijuque­cha­va­capaipa te namirahu ena nachamuriana. Vaipa nacatie­que­ne­ha­pahini. Natupae­que­ne­ha­pasera eta tavachanahi te navacha­re­cainapa tacapa­yacahi eta $b250,000.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Tacahe, ichape eta nasuapira ena achaneana eta máechaji­riruva ema Viya. Camuria­napaipa ena téhica­napahi.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Te táequenepa eta juca, ema Pablo macahepa: —Nuvarahapa néjira­panaya ena vichamuriana ticavasana te Macedonia énapa ena apamuriana ticavasana te Acaya. Tásiha, nánucu­hayare te Jerusalén. Te tamutupa eta juca, nuyani­na­varepa te Roma —macahepa.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Tacahe, máevata­ca­vacapa náinapuca ena apinana machamuriana ema Timoteo émapa ema Erasto. Tiyananapa tayehe eta Macedonia. Émasera manasi­pa­na­richaha tayehe eta Efeso.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Tacahe, te jena sácheanahi, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana taicha camuria­napaipa ena téhica­napahi ema Viáquenu Jesús. Áni tacahehi eta nasemirahi.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Matiarihihi ema achane ticaijare Demetrio. Ema maca achane, máepiyacahi eta suyehe trónochicha esu nasiñaraji ticaijaru Diana. Ticutihi eta pétichicha eta táimahi eta templo suávihahi ésu. Amairihahi plata. Tiúrihi eta magana­resira éma, énapa ena apamuriana plateroana macuti­que­neanahi.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Tacahe, macuru­jicapa ena apamuriana plateroana. Tásiha, máichavacapa: —Tátanaveana, éti ímatihi eta juca vémata­ne­repihi, tiúrihi eta vigana­resira.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Ímaha­richuhi puiti éti, esama­hivare ema maca Pablo macahehi eta máechaji­ruvahi ena nani visiña­rajiana vépiyaruana viti achaneana váhiji yátupi­nahini vénainahini. Ichape­mu­ria­naripa ena tisuapanahi, taicha nasamaripa eta máimitu­rapiana namutu­yareni ena achaneana ticava­sanahi te juca viávasa Efeso, éneri­chu­hivare ena ticava­sanahi eta te avasa­re­chichana táunavana eta Asia.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ticauya­ya­carehi eta juca. Táemitie­que­ne­hahini eta juca táurivahi eta vigana­resira. Étaripa eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana témitie­que­né­na­papuca, nacuija­papuca nacuechahi. Náemiti­si­cái­na­papúca eta táurivainihi eta náejirairahi namutu ena achaneana te juca apaquehe —máichavacapa.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Tacahe, eta nasamirahi ena apamuriana, tisema­na­rinehi, tipiara­canapa. Ánipa nacahe: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Tacahe, tisema­mu­rianapa ena apamuriana achaneana. Apanapa eta napanerecha. Tiuri, natiarihihi ema Gayo émapa ema Aristarco, macompa­ñeroana ema Pablo náuchureanahi eta te avasare Macedonia. Tacahe, ena achaneana nacara­tacapa ena nani apinana. Námapa tayehe eta náuruji­si­ráreva.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Émapa ema Pablo mavarahapa masiápa­mu­ri­há­ya­rehíni máechaji­ca­va­ca­yarehi, énasera ena machamuriana vahi náisapahini.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Natiari­hivare ena apamuriana, tuparai­ru­canahi tayehe eta departamento Asia, mayeheanahi amigo ema Pablo. Nacame­ta­rapipa vahi macuími­siápava.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Tacahe, eta náuruji­si­rávahi tijaja­mu­ri­hanahi. Ema émana tipiaracahi, apanahi eta macayema. Ema apana, éneri­chuvare tipiara­ca­hivare apana­hivare eta macayema. Namutu­yareni ena achaneana apápi­pi­ji­vá­cachucha eta nacaye­ma­queneana. Vahi náimatié­que­ne­hahíni tájahapuca tacayemahi eta naúruji­si­rávahi.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Tacahe, ena apamuriana israelítana náichuhapa ema Alejandro. Nametacapa eta táichara­cávahi eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, navanecapa téchajica, maconse­ja­cha­va­ca­yarehi ena achaneana. Tásiha, ema titupihapa te namirahu. Máimicu­tia­rachapa te mavahu namati­nachaha.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Tásiha, náimati­vanepa ema émarichuhi israelítahi. Tépana­va­na­varepa tipiaracana. Apina hora nacahe eta napiara­re­re­sirahi: —¡Viva esu Diana visiñaraji viti efesioana! —nacahepa.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Tacahe, títeca­panecha ema tayehehi alcalde eta avasare. Macama­ti­na­ca­vacapa. Tásiha, téchajicapa. Ánipa macahe: —Tátanaveana, mémenaveana. Emutu eti tachicha­naveana eta juca viávasa Efeso. Nájina émanáina achane vahi macuechahini eta véchapa­ji­risira vimutu eta templo suávihahi esu súrinaquene visiñaraji Diana, esu sucapi­ca­hu­quenehi taicha eta juca mari suáquehehi ánaquia­paripa eta táemiri­sirahi te anuma.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Nájina tépuruina eta juca. Ésami­ri­ca­vachucha. Vahi ecuija­ja­huchava. Epane­re­chinava te tiúriya­repuca.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Taicha ena nani ajairana iámaque­nea­napahi, tájina natapi­ra­vai­nahini. Vahi nacaecahi esu visiñaraji, váhivare námeyecha ésu eta suyere­ruvana.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Tiuri puiti, ema Demetrio, énapa ena machamuriana, te navara­hapuca timetau­recana, nararihi ena juéseana. Nacaunehi nácani timetau­re­canaya. Táuchusi­hayare eta natapi­ravana.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Téhese­rapuca apana jácani evara­haquene, ticaecha­ca­si­yarehi te reunión tásiha­que­ne­yarehi viyehe viti tuparai­rucana.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Tíñehicare eta juca íchaquenehi. Náimijachaipa ena achaneana víchahi eta revolución puiti jena sache. Tijuricati natiarihi tiyase­re­ca­há­vianaya eta táichara­cavahi eta juca. Tájina viviya­vaimahi —macahepa ema alcalde.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Te tamutupa eta máechaji­sirahi, mavanecapa téjane­recana ena achaneana. Títavapa eta náuruji­si­rávahi. Tacahe, téjane­re­canapa ena achaneana, tamutupa eta nasemirahi.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.