Apocalipse 19
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Te táequenepa eta juca, nusamavarepa eta nahu ena camuriqueneana achaneana tayehe eta anuma. Muraca eta najiraira. Ánipa nacahe:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 — ausente —
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Tiápechavanavarepa tijirana:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Tásiha, ena véinticuatroqueneana víyarahana tuparairucana énapa ena cuátroqueneana ecutiarareana tépuyumurihanapa te mamirahu ema Viya, ema téjacahi te trono. Natsiucapa eta nacunachirahi. Ánipa nacahe: —¡Amén! ¡Aleluya!
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tásiha, nusamavarepa eta mahu ema téchajicahi tayehe eta trono. Macahepa: —Puiti etsiucayarepa ema Viya, emutu eti machanerana, étipa eti amaperuana epicaurahiana mayehe —máichapa.
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Nusamavarepa eta nahu ena camuriqueneana achaneana. Tijajacanahi. Tétavicavahi eta tamuracavahi eta najirairahi. Ánipa nacahehi:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 — ausente —
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 (Eta juca lino, táicutiarahi eta táurivahi eta víchaqueneana viti véhicanahi ema Viya.)
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Tacahe, máichanupa ema ángele: —Piájuchayare eta juca: Tétavicavapa eta náuricacareva nácani nacaichuhasiqueneanahi tayehe eta táurinaquene mapiestara ema Cordero. Tásiha, máichanuvarepa: —Eta juca nímechaquenéviana, yátupiqueneanahi máechajiriruvanahi ema Viya —máichapa.
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Tacahe, népuyucapa te máivapechacaya ema ángele. Nuvarahapa nutsiucayarehini. Émasera máichanupa: —Péchepucachucha. Vahi picutsiucanu. Taicha nútirichuhi picutiquenenuhi mavanaranuhi ema Viya, énapa ena pichamurianahi títauchanahi eta mavanairipiana ema Jesús. Ema Viya, éma tatuparacavihi pitsiucayare. Taicha étirichuhi vicutiqueneana eta vicametarairuira eta máechajiriruva ema Jesús —máichanupa.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Tacahe, nímahavarepa eta anuma téjiacahi. Tiúchucapa eta cavayu tijapu. Eta máijare “Tímimatirahi me Viya”ema ticaperapahi éta. Éma, yátupiquene títaurahi; taicha éma, tatupiruva eta mahaquenucavahi. Éma, macatiuchavacahi ena náuriqueneanahi. Énasera ena tíchanahi eta tamauriqueneana, muraca eta máicuñasiravacahi. Étapa eta macanarairavacahi ena mánarana, vahi macapacavacaimahi ena tájina naviurevaina. Énasera ena nacaviurevanahi, máitaequenehavacayare. Eta tacahe, eta mamuiriha ticaepapamehi te iti. Eta máuquihana timuruhevaca tacutiyareni eta yucu. Te machuti ticayehehi eta camuriquene coronana. Tatiarihivare eta ajureca tiámahi eta apana máijare. Macarichusera ema téchahi eta tacayemaquenehi eta ajureca.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 — ausente —
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 — ausente —
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Náehicapahi ena mayeheana ejército, tiásihanahi te anuma. Namutu ticaperavaca eta cavayu tijapu. Eta namuirihana, amairiha eta táurinaquene lino tijapu.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Te majaca ema tínapucapahi, tiúchucapa tavasimahiyaréni eta tacasiriquene espada eta macapasihayare ena mánarana. Macaratacahi eta matsucurupa fiérroqui eta macurujisiravacaya. Mácatayayajicavacayare ena mánarana tacutiyare eta nácatayayajisirahi eta uva eta nacuchusirahi eta tachi táitivequenehi. Éta tímereuchayarehi eta tamuracavayare eta náicuñaya, taicha tétavicavahi eta náimiyusemasirahi ema Viya ema máitupajijihaquenehi, máituruequenehavare tamutu.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Tatiarihivare eta ajureca te tacheyarapi eta mayehe capote tépacuchahi eta mapaheana. Eta táechajiriruva eta ajureca, ani tacahehi: “Éma yátupiquenehi Rey, Aquenucahivare. Mavanecahi ena réyeana énapa ena aquenucana”.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Nímahavarepa ema ángele titupihahi te tamirahu eta sache. Mapiaracavacapa eta cáyureana tiárarairicaráhiana te anuquehe. Ánipa macahe: —¡Yare, emutu eti cáyureana, iúrujicava! Enicayare eta táurinisiquene tinicacare máeniruheyare ema Viya.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Enicayare eta náecheanaini ena aquenucanaini comandanteanaini, ena ajairanaini tímijachavana túmeana, énapa ena nayeheanaini ejército nasuntaruranainipahi, étapa eta táeche eta cavayu naperanaini. ¡Vénicaheyare namutu éna! —macahepa.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Tacahe, nímahavarepa ema Útsutsure, énapa ena apamuriana majupahana aquenucana te avasareana, énapa ena nayeheana ejércitoana. Matiarihivarehi ema Falso Profeta, ema tímerecaparacainihi eta tiáramicareana, mavayuaraquianahi nayehe ena achaneana eta náisapiravayarehi ticamarcana, natsiusirayarehiva eta máimahi ema Útsutsure. Tacahe, namutu ena náurujiruvanahi ticanaranahi ema ticaperahi eta cavayu tijapu énapa ena téhicanahi mayeheanapahi ejército. Tacahe, ena ángeleana nacaratacapa ema Útsutsure, émapa ema Falso Profeta. Tásiha, ena apinana náitareruichaha náepujuquichapa tayehe eta táijurequene yucu táetiraraisina eta tamuruira. Éta nacaicuñaiyahi.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 — ausente —
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Tásiha, ema ticaperahi eta cavayu tijapu, máijahúchapa macapapajicavaca ena suntaruana mánaranahi. Eta macaparaqui eta tacasiriquene espada táuchurehi te majaca. Tásiha, járajapapa eta camuriquene cáyureana, tanicapa eta náecheanaini. Tisatuhevacapa.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.