Apocalipse 19
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVT
1 Te táequenepa eta juca, nusamavarepa eta nahu ena camuriqueneana achaneana tayehe eta anuma. Muraca eta najiraira. Ánipa nacahe:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 — ausente —
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Tiápechavanavarepa tijirana:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Tásiha, ena véinticuatroqueneana víyarahana tuparairucana énapa ena cuátroqueneana ecutiarareana tépuyumurihanapa te mamirahu ema Viya, ema téjacahi te trono. Natsiucapa eta nacunachirahi. Ánipa nacahe: —¡Amén! ¡Aleluya!
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Tásiha, nusamavarepa eta mahu ema téchajicahi tayehe eta trono. Macahepa: —Puiti etsiucayarepa ema Viya, emutu eti machanerana, étipa eti amaperuana epicaurahiana mayehe —máichapa.
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Nusamavarepa eta nahu ena camuriqueneana achaneana. Tijajacanahi. Tétavicavahi eta tamuracavahi eta najirairahi. Ánipa nacahehi:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 — ausente —
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 (Eta juca lino, táicutiarahi eta táurivahi eta víchaqueneana viti véhicanahi ema Viya.)
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Tacahe, máichanupa ema ángele: —Piájuchayare eta juca: Tétavicavapa eta náuricacareva nácani nacaichuhasiqueneanahi tayehe eta táurinaquene mapiestara ema Cordero. Tásiha, máichanuvarepa: —Eta juca nímechaquenéviana, yátupiqueneanahi máechajiriruvanahi ema Viya —máichapa.
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Tacahe, népuyucapa te máivapechacaya ema ángele. Nuvarahapa nutsiucayarehini. Émasera máichanupa: —Péchepucachucha. Vahi picutsiucanu. Taicha nútirichuhi picutiquenenuhi mavanaranuhi ema Viya, énapa ena pichamurianahi títauchanahi eta mavanairipiana ema Jesús. Ema Viya, éma tatuparacavihi pitsiucayare. Taicha étirichuhi vicutiqueneana eta vicametarairuira eta máechajiriruva ema Jesús —máichanupa.
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Tacahe, nímahavarepa eta anuma téjiacahi. Tiúchucapa eta cavayu tijapu. Eta máijare “Tímimatirahi me Viya”ema ticaperapahi éta. Éma, yátupiquene títaurahi; taicha éma, tatupiruva eta mahaquenucavahi. Éma, macatiuchavacahi ena náuriqueneanahi. Énasera ena tíchanahi eta tamauriqueneana, muraca eta máicuñasiravacahi. Étapa eta macanarairavacahi ena mánarana, vahi macapacavacaimahi ena tájina naviurevaina. Énasera ena nacaviurevanahi, máitaequenehavacayare. Eta tacahe, eta mamuiriha ticaepapamehi te iti. Eta máuquihana timuruhevaca tacutiyareni eta yucu. Te machuti ticayehehi eta camuriquene coronana. Tatiarihivare eta ajureca tiámahi eta apana máijare. Macarichusera ema téchahi eta tacayemaquenehi eta ajureca.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 — ausente —
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 — ausente —
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Náehicapahi ena mayeheana ejército, tiásihanahi te anuma. Namutu ticaperavaca eta cavayu tijapu. Eta namuirihana, amairiha eta táurinaquene lino tijapu.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Te majaca ema tínapucapahi, tiúchucapa tavasimahiyaréni eta tacasiriquene espada eta macapasihayare ena mánarana. Macaratacahi eta matsucurupa fiérroqui eta macurujisiravacaya. Mácatayayajicavacayare ena mánarana tacutiyare eta nácatayayajisirahi eta uva eta nacuchusirahi eta tachi táitivequenehi. Éta tímereuchayarehi eta tamuracavayare eta náicuñaya, taicha tétavicavahi eta náimiyusemasirahi ema Viya ema máitupajijihaquenehi, máituruequenehavare tamutu.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Tatiarihivare eta ajureca te tacheyarapi eta mayehe capote tépacuchahi eta mapaheana. Eta táechajiriruva eta ajureca, ani tacahehi: “Éma yátupiquenehi Rey, Aquenucahivare. Mavanecahi ena réyeana énapa ena aquenucana”.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Nímahavarepa ema ángele titupihahi te tamirahu eta sache. Mapiaracavacapa eta cáyureana tiárarairicaráhiana te anuquehe. Ánipa macahe: —¡Yare, emutu eti cáyureana, iúrujicava! Enicayare eta táurinisiquene tinicacare máeniruheyare ema Viya.
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Enicayare eta náecheanaini ena aquenucanaini comandanteanaini, ena ajairanaini tímijachavana túmeana, énapa ena nayeheanaini ejército nasuntaruranainipahi, étapa eta táeche eta cavayu naperanaini. ¡Vénicaheyare namutu éna! —macahepa.
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Tacahe, nímahavarepa ema Útsutsure, énapa ena apamuriana majupahana aquenucana te avasareana, énapa ena nayeheana ejércitoana. Matiarihivarehi ema Falso Profeta, ema tímerecaparacainihi eta tiáramicareana, mavayuaraquianahi nayehe ena achaneana eta náisapiravayarehi ticamarcana, natsiusirayarehiva eta máimahi ema Útsutsure. Tacahe, namutu ena náurujiruvanahi ticanaranahi ema ticaperahi eta cavayu tijapu énapa ena téhicanahi mayeheanapahi ejército. Tacahe, ena ángeleana nacaratacapa ema Útsutsure, émapa ema Falso Profeta. Tásiha, ena apinana náitareruichaha náepujuquichapa tayehe eta táijurequene yucu táetiraraisina eta tamuruira. Éta nacaicuñaiyahi.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 — ausente —
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Tásiha, ema ticaperahi eta cavayu tijapu, máijahúchapa macapapajicavaca ena suntaruana mánaranahi. Eta macaparaqui eta tacasiriquene espada táuchurehi te majaca. Tásiha, járajapapa eta camuriquene cáyureana, tanicapa eta náecheanaini. Tisatuhevacapa.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.