Eclesiastes 1
Nan Hapit Apo Dios (IFB) vs NVT
1 Ha"in an nunhitud Jerusalem an Manudtudun lala'in holag David ya hiyatuy hinapit'u:
1 Estas são as palavras do Mestre, filho de Davi, que reinou em Jerusalém.
2 “An amin di ma'ma'at hitun luta ya hiyay gun ma'ama'at!
2 “Nada faz sentido”, diz o Mestre. “Nada faz o menor sentido.”
3 At hay lagbun nin di tagun tumamutamu?
3 O que as pessoas ganham com todo o seu árduo trabalho debaixo do sol?
4 Umat hinay tatagu an gunda mitungaw,
4 Gerações vêm e gerações vão, mas a terra permanece a mesma.
5 Nan algaw ya gun bumuhu' ya gun ma'unug,
5 O sol nasce, o sol se põe e, logo, retorna a seu lugar para nascer outra vez.
6 Umat goh hinan dibdib an wa ayan ipluynah appit hi iggid hi un hagangon di buhu'an di algaw
6 O vento sopra para o sul, depois para o norte; dá voltas e mais voltas, soprando em círculos.
7 Ya hana ay goh an danum hinan ginnaw unu wangwang ya umuydah nan baybay,
7 Os rios correm para o mar, mas ele nunca se enche; a água retorna aos rios e corre novamente para o mar.
8 Umat goh hinan amin nan ma'ma'at
8 Tudo é tão cansativo que não há como descrever. Não importa quanto vemos, nunca ficamos satisfeitos; não importa quanto ouvimos, nunca nos contentamos.
9 ti an amin din na'at hidin hopapna ya hiyay gun ma'at goh ad ugwan,
9 A história simplesmente se repete. O que foi feito antes será feito outra vez. Nada debaixo do sol é realmente novo.
10 Ini ya way mangalih, Wah di han nob'on!
10 De vez em quando, alguém diz: “Isto é novidade!”. O fato, porém, é que nada é realmente novo.
11 Manu ay umat hina ya aliwan di tatagu nan na'at hidin penghana,
11 Não nos lembramos do que aconteceu no passado, e as gerações futuras tampouco se lembrarão do que fazemos hoje.
12 Ha"in an Manudtudu din alin nan holag Israel hi ad Jerusalem.
12 Eu, o Mestre, fui rei de Israel e vivi em Jerusalém.
13 Ya impadah'uy abalina' an mangadal ya manginnilah an amin hinan na'na'at hitun luta, ya na'innilaa' an hi Apo Dios ya nidugah di indatnah holholtapon nan tatagu!
13 Dediquei-me a buscar o entendimento e a usar a sabedoria para examinar tudo que se faz debaixo do céu. Descobri que Deus deu uma existência trágica à humanidade.
14 Ya tinnig'un amin nan ina'inat di taguh tun luta, ya immannung an mi'id pohpohodna an un ay nan tuyup di pudpuduggon tu'u.
14 Observei tudo que acontece debaixo do sol e, de fato, nada faz sentido; é como correr atrás do vento.
15 Ya umat hinan napiku an mi'id di abalinan an manguyad,
15 O que está errado não pode ser corrigido; o que ainda falta não pode ser recuperado.
16 At hay ninomnom'u ya alyo' di, “Ten ha"in di nidugah hi nala'la'eng. Ti nidugah di inila' ya pinadah'u ya un nan udum an nun'ap'apuh tud Jerusalem.
16 Disse a mim mesmo: “Sou mais sábio que todos os reis que governaram em Jerusalém antes de mim. Tenho mais sabedoria e conhecimento que eles”.
17 Ti inhamad'un inada'adal di nun'abhiwan di aat nan anala'eng ya nan amanangpah. Ya na'innilaa' an mi'id nun'abhiwanda an un ay nan tuyup di pudpuduggon.
17 Então me dediquei a aprender de tudo: desde a sabedoria até a loucura e a insensatez. Descobri, por experiência, que procurar essas coisas também é como correr atrás do vento.
18 Ti ta"on un nidugah di anala'eng mu dumo'do"ol goh di numanomnoman,
18 Quanto maior a sabedoria, maior a aflição; quanto maior o conhecimento, maior a tristeza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.