1 Samuel 20
Da Good An Spesho Book (HWC) vs NTLH
1 Den David run way from Naiot, inside da Ramah land, an go by Jonathan. He aks, “Wat I wen do? Wat kine crime Saul like bus me fo? Da way yoa faddah see me, jalike I wen do someting real bad agains him, cuz he stay look fo me fo kill me!”
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas , em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e disse: — O que foi que eu fiz? Qual foi o meu crime? Que mal fiz eu ao seu pai, para ele querer me matar?
2 Jonathan tell, “Not! No way you goin mahke! Look! Wen my faddah do anyting, big o small, he erytime tell me firs. So! Fo shua, he goin tell me if he like kill you!”
2 Jônatas respondeu: — Que Deus não permita que você morra! O meu pai me conta tudo o que faz, seja importante ou não. Ele não esconderia isso de mim. Isso não é bem assim!
3 But David tell, “Yoa faddah know fo real kine dat you like me. So, he goin figga, ‘Az not good, wen Jonathan find out wat I goin do, cuz dat goin fo real kine bum Jonathan out.’
3 Mas Davi respondeu: — O seu pai sabe muito bem o quanto você gosta de mim. Por isso, resolveu não deixar que você fique sabendo dos planos dele, para você não sofrer muito. Eu juro pela sua vida e pela vida de Deus, o
4 Jonathan tell David, “Wateva you tink, I goin do um fo you.”
4 — O que você quer que eu faça? — perguntou Jônatas.
5 Az why David tell, “Look, tomorra goin get da spesho religious kine ceremony wen da New Moon show up, an I suppose to be dea fo eat wit da king. But you, I like you fo tell me I can go way. Den I goin go hide some place outside da town, till da day afta tomorra wen litto mo dark.
5 Davi respondeu: — Amanhã é a
6 If yoa faddah look fo me an see dat I no stay, tell um, ‘David wen aks me fo let him go fo him run quick Betlehem side, da town wea his ohana stay. Cuz dey goin make one sacrifice ova dea dat dey make ery year fo all his ohana.’
6 Se o seu pai notar que eu não estou à mesa, diga que eu pedi a você para me deixar ir com urgência a Belém, pois está na época de toda a minha família oferecer lá o sacrifício anual.
7 If he tell, ‘Shoots,’ den goin be good fo me, yoa worka guy. But if he come real huhu, den you goin know dat fo shua he goin hurt me.
7 Se ele disser: “Está bem”, eu estarei salvo. Mas, se ele ficar com raiva, então você ficará sabendo que ele está com más intenções.
8 But you da boss, so try make um good fo me. Cuz was you wen set um up fo me an you make one spesho deal togedda in front Da One In Charge. If I get da blame fo do someting wrong, mo betta you be da one dat kill me. But no be da one dat bring me by yoa faddah fo him kill me.”
8 Peço que você me faça este favor e cumpra assim a promessa sagrada que me fez. Porém, se eu sou culpado, mate-me você mesmo! Por que deixar o seu pai fazer isso?
9 Jonathan tell, “No way! If I wen know fo shua dat my faddah make up his mind fo do someting bad to you, den I goin tell you dat fo shua! But I not shua, aah?!”
9 — Nem pense numa coisa dessas! — respondeu Jônatas. — Se eu soubesse que o meu pai estava mesmo resolvido a acabar com você, acha que eu não o avisaria?
10 David tell, “Who goin tell me if yoa faddah talk mean kine stuff to you?”
10 Então Davi perguntou: — E, se o seu pai responder com raiva, quem vai me avisar?
11 Jonathan tell, “Go come! Mo betta we get outa hea, an go outside anodda place fo talk.” So dey go ova dea togedda.
11 Jônatas respondeu: — Venha comigo, vamos até o campo. Eles foram,
12 Den Jonathan tell David, “Fo shua Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, see me make dis promise. I goin aks my faddah bout dis, by da day afta tomorra, same time jalike now. If he good bout you, den fo shua I goin sen somebody fo tell you.
12 e Jônatas disse a Davi: — Que o
13 But maybe my faddah tink az good fo him hurt you. Den I like Da One In Charge punish me real good if I no let you know dat. An I goin sen you away some place wea you goin stay okay! I like Da One In Charge stay wit you, jalike he wen stay wit my faddah befo time.
13 Mas, se ele tiver a intenção de fazer alguma coisa contra você, que o Senhor Deus me mate se eu não enviar uma mensagem a você e não deixá-lo ir embora são e salvo! Que o Senhor esteja com você, assim como esteve com o meu pai!
14 — ausente —
14 E agora, se eu continuar vivo, cumpra a sua promessa sagrada e seja fiel a mim. Mas, se eu morrer,
15 — ausente —
15 trate sempre a minha família com bondade. E, quando o Senhor destruir completamente todos os nossos inimigos,
16 So Jonathan make one spesho deal wit da David ohana foeva. He tell, “I like Da One In Charge make all da peopo dat stay agains David pay fo da bad kine stuff dey do.”
16 que nós não quebremos a promessa que fizemos um ao outro. Se você a quebrar, Deus o castigará.
17 An Jonathan tell David one mo time fo make dea spesho promise good, da one dat David wen make wit Jonathan befo time. Dass how Jonathan get love an aloha fo David, da same way David get love an aloha fo him.
17 Novamente Jônatas fez um juramento de amizade a Davi, pois ele amava Davi como a si mesmo.
18 Den Jonathan tell David, “Tomorra get da New Moon spesho kine religious kine ceremony. Dey goin know dat you no stay, cuz no mo nobody goin sit yoa place by da table.
18 E disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, e, se você não estiver lá, a sua falta será notada.
19 Da day afta tomorra, wen litto mo ready fo da dark time come, go all da way down by da place wea you wen hide wen dis trouble start, an wait nea da pile up stone dat stay dea.
19 Depois de amanhã a sua falta será notada ainda mais. Assim vá para o lugar onde você se escondeu da outra vez e fique atrás do monte de pedras que há ali.
20 I goin shoot three arrows by da side a da stone, jalike I stay shoot one target.
20 Então eu atirarei três flechas, como se o monte de pedras fosse um alvo.
21 Den I goin sen one boy, an tell um, ‘Go, find da arrows.’ If I tell um, ‘Look! Da arrows stay dis side a you. Bring um back hea,’ den you come, cuz dat goin mean dat jalike fo shua Da One In Charge stay alive, I stay shua az good fo you. No mo nobody goin hurt you.
21 Aí direi ao meu empregado para ir buscá-las. Se eu disser a ele: “Olhe, as flechas estão para cá de você, pegue-as” — isso quer dizer que tudo está bem, e você pode sair. Eu juro por Deus, o Senhor , que nesse caso você não estará em perigo.
22 But if I tell da boy, ‘Eh! da arrows stay mo far, da odda side a you!’ dat mean, you betta get outa hea, cuz Da One In Charge stay sen you away.
22 Mas, se disser a ele: “As flechas estão mais para lá de você” — então fuja, pois o Senhor estará mandando que você vá.
23 An bout da promise dat me an you wen talk bout, no foget, Da One In Charge da One dat know foeva, wat we wen tell.”
23 Quanto à promessa que fizemos um ao outro, o Senhor Deus nos ajudará a cumpri-la para sempre.
24 So David go hide outside da town. Wen da spesho religious kine ceremony fo da New Moon start, da king sit down fo eat.
24 Então Davi se escondeu no campo. O rei Saul chegou para a Festa da Lua Nova
25 He sit inside da place wea he erytime sit wit his back by da wall, across Jonathan. An Abner sit nex to Saul. But no mo nobody sit down David place.
25 e sentou-se para comer no lugar de costume, perto da parede. Abner sentou-se ao lado de Saul, e Jônatas, na sua frente. Mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Saul, he no tell notting dat time, cuz he tink, “Fo shua, someting happen fo make um so David no can go in front God fo one religious kine ceremony like today.”
26 Naquele dia Saul não disse nada porque pensou: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele, e de certo ele não passou pela cerimônia de purificação .”
27 But da nex day, da secon day fo da New Moon religious kine ceremony, David place one mo time stay empty, an nobody sit dea.
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Aí Saul perguntou a Jônatas: — Por que Davi não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Jonathan tell, “David wen tell me fo let um go Betlehem.
28 Jônatas respondeu: — Ele me pediu licença para ir a Belém.
29 He tell, ‘Try let me go home. Cuz oua ohana goin make one sacrifice inside oua home town, an my big braddah wen tell me I betta be dea. If you my fren, an tink good kine stuffs bout me, try help me, aah? jus let me go way dis short time fo see my ohana.’ Az why David neva come yoa table.”
29 Ele me disse: “Deixe-me ir a Belém porque a minha família está lá fazendo a festa do sacrifício, e o meu irmão mandou que eu também fosse. Se você é meu amigo, deixe que eu vá ver os meus parentes.” E Jônatas continuou: — É por isso que ele não está no seu lugar, à mesa.
30 Saul come real huhu wit Jonathan. Saul tell, “You no ack jalike my boy fo real kine! You all pupule jalike yoa muddah! Dass gotta be one hamajang wahine dat no lissen nobody! You tink I donno dat you wen pick Jesse boy fo come yoa bestes fren, o wat?! Wen you make um yoa fren, you make shame fo you an fo yoa muddah dat wen born you!
30 Então Saul ficou muito zangado com Jônatas e disse: — Seu filho de uma mulher à toa! Agora eu sei que você passou para o lado de Davi, trazendo desonra para você e para a sua mãe!
31 Cuz all da time Jesse boy stay alive, no way you can stay shua bout notting, an no way you goin be king! So now, tell one a yoa guys fo go grab da buggah an bring um hea by me cuz he gotta mahke!”
31 Enquanto Davi for vivo, você não será rei deste país. Vá agora e traga-o aqui porque é preciso que ele morra!
32 Jonathan tell his faddah, “David neva do notting wrong! How come he gotta mahke?! How come you like kill um?!”
32 — Por que é que ele deve morrer? — perguntou Jônatas. — O que foi que ele fez?
33 Den Saul throw his spear at Jonathan fo try kill him, but Jonathan get outa da way. Dass wen Jonathan know fo shua dat his faddah make up his mind awready fo kill David.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas compreendeu que o seu pai estava mesmo resolvido a matar Davi.
34 Jonathan jump up from da table, all salty. He now stay real huhu. Dat day, da numba two New Moon day, he no eat notting. He stay sad inside bout David, cuz a da shame kine way his faddah wen ack.
34 Jônatas levantou-se furioso da mesa e não comeu nada naquele dia, o segundo dia da Festa da Lua Nova. Ele estava muito sentido porque Saul tinha insultado Davi.
35 Morning time, Jonathan go outside da town wea he goin meet David. Jonathan get one small boy wit him.
35 Na manhã seguinte ele foi ao campo a fim de encontrar Davi, como tinham combinado. Levou consigo um rapazinho
36 He tell da boy, “You go run ova dea, an find da arrows I goin shoot.” So wen da boy stay running, Jonathan shoot one arrow da far side a da boy.
36 e disse: — Corra e vá buscar as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e Jônatas atirou uma flecha que passou além dele.
37 Da boy go by da place wea Jonathan arrow go down, Jonathan yell to him, “Hui! Da arrow stay mo far away yet!”
37 Quando o rapaz chegou ao lugar onde a flecha tinha caído, Jônatas gritou: — A flecha caiu mais para lá de você!
38 Den Jonathan yell, “Quick! Hurry up! No stop!” So da boy pick up all da arrows, an come back by his boss.
38 Não fique aí parado! Ande logo! O rapaz pegou as flechas e voltou para perto do seu patrão,
39 Da boy donno notting bout wat stay happen. Ony Jonathan an David know.
39 não sabendo o que queria dizer tudo aquilo — somente Jônatas e Davi sabiam.
40 Den Jonathan give his bow an arrows to da boy dat help um, an tell um, “Take um, an go back town side.”
40 Aí Jônatas entregou as suas armas ao rapaz e mandou que as levasse de volta para a cidade.
41 Afta da boy go, David stan up from da south side a da rock pile. He go down in front Jonathan three time, an put his face on top da groun. Den dey kiss each odda an cry togedda. But David, he cry mo plenny.
41 Depois que o rapaz foi embora, Davi saiu de trás do monte de pedras, jogou-se no chão e encostou o rosto na terra três vezes. Então eles se beijaram chorando. E a tristeza de Davi era maior do que a de Jônatas.
42 Jonathan tell David, “Go! I like eryting stay good wit you. Az cuz me an you wen make one spesho promise to each odda fo stay frenz. An we aks Da One In Charge fo help us. We tell each odda, ‘Da One In Charge goin be da One dat know wat me an you stay do, an he know dat yoa ohana an my ohana goin stay frenz all da time.’”
42 Aí Jônatas disse a Davi: — Deus esteja com você! O Então Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.