1 Samuel 20

Da Good An Spesho Book (HWC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Den David run way from Naiot, inside da Ramah land, an go by Jonathan. He aks, “Wat I wen do? Wat kine crime Saul like bus me fo? Da way yoa faddah see me, jalike I wen do someting real bad agains him, cuz he stay look fo me fo kill me!”
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas, em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e lhe perguntou: — O que foi que eu fiz? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de seu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Jonathan tell, “Not! No way you goin mahke! Look! Wen my faddah do anyting, big o small, he erytime tell me firs. So! Fo shua, he goin tell me if he like kill you!”
2 Jônatas respondeu: — Nada disso! Você não será morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer. Por que, então, meu pai esconderia isso de mim? Não há nada disso.
3 But David tell, “Yoa faddah know fo real kine dat you like me. So, he goin figga, ‘Az not good, wen Jonathan find out wat I goin do, cuz dat goin fo real kine bum Jonathan out.’
3 Então Davi respondeu enfaticamente: — Seu pai sabe muito bem que encontrei favor diante de você. Assim, ele resolveu que você não deve ficar sabendo disso, para não se entristecer. Mas tão certo como vive o
4 Jonathan tell David, “Wateva you tink, I goin do um fo you.”
4 Jônatas disse a Davi: — Farei tudo o que você quiser que eu faça.
5 Az why David tell, “Look, tomorra goin get da spesho religious kine ceremony wen da New Moon show up, an I suppose to be dea fo eat wit da king. But you, I like you fo tell me I can go way. Den I goin go hide some place outside da town, till da day afta tomorra wen litto mo dark.
5 Davi disse a Jônatas: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer. Mas deixe que eu vá embora, para me esconder no campo, até a tarde do terceiro dia.
6 If yoa faddah look fo me an see dat I no stay, tell um, ‘David wen aks me fo let him go fo him run quick Betlehem side, da town wea his ohana stay. Cuz dey goin make one sacrifice ova dea dat dey make ery year fo all his ohana.’
6 Se o seu pai notar a minha ausência, diga o seguinte: “Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade, porque lá será oferecido o sacrifício anual para toda a família.”
7 If he tell, ‘Shoots,’ den goin be good fo me, yoa worka guy. But if he come real huhu, den you goin know dat fo shua he goin hurt me.
7 Se ele disser: “Está bem”, então este seu servo terá paz. Porém, se ficar com muita raiva, saiba que ele já decidiu me fazer mal.
8 But you da boss, so try make um good fo me. Cuz was you wen set um up fo me an you make one spesho deal togedda in front Da One In Charge. If I get da blame fo do someting wrong, mo betta you be da one dat kill me. But no be da one dat bring me by yoa faddah fo him kill me.”
8 Use, pois, de misericórdia para com este seu servo, porque você me fez entrar em aliança no Senhor com você. Mas, se sou culpado, mate-me você mesmo. Por que você me levaria ao seu pai?
9 Jonathan tell, “No way! If I wen know fo shua dat my faddah make up his mind fo do someting bad to you, den I goin tell you dat fo shua! But I not shua, aah?!”
9 Então Jônatas disse: — Nada disso! Se eu de algum modo soubesse que o meu pai está determinado a trazer esse mal sobre você, acha que eu não avisaria você?
10 David tell, “Who goin tell me if yoa faddah talk mean kine stuff to you?”
10 Então Davi perguntou: — Quem irá me avisar, se, por acaso, o seu pai lhe responder asperamente?
11 Jonathan tell, “Go come! Mo betta we get outa hea, an go outside anodda place fo talk.” So dey go ova dea togedda.
11 Jônatas respondeu: — Venha, vamos ao campo. E eles foram.
12 Den Jonathan tell David, “Fo shua Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, see me make dis promise. I goin aks my faddah bout dis, by da day afta tomorra, same time jalike now. If he good bout you, den fo shua I goin sen somebody fo tell you.
12 Jônatas disse a Davi: — O
13 But maybe my faddah tink az good fo him hurt you. Den I like Da One In Charge punish me real good if I no let you know dat. An I goin sen you away some place wea you goin stay okay! I like Da One In Charge stay wit you, jalike he wen stay wit my faddah befo time.
13 Mas, se meu pai quiser fazer mal a você, que o Senhor faça com Jônatas o que bem quiser, se eu não o avisar disso e não o deixar ir embora, para que você siga em paz. E que o Senhor esteja com você, como tem estado com o meu pai.
14 — ausente —
14 E, se eu, então, ainda viver, use para comigo da bondade do Senhor , para que eu não morra.
15 — ausente —
15 Nem tampouco jamais afaste da minha casa a sua bondade; nem ainda quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi.
16 So Jonathan make one spesho deal wit da David ohana foeva. He tell, “I like Da One In Charge make all da peopo dat stay agains David pay fo da bad kine stuff dey do.”
16 Assim, Jônatas fez aliança com a casa de Davi, dizendo: — Que o
17 An Jonathan tell David one mo time fo make dea spesho promise good, da one dat David wen make wit Jonathan befo time. Dass how Jonathan get love an aloha fo David, da same way David get love an aloha fo him.
17 Jônatas fez com que Davi jurasse de novo, pelo amor que lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Den Jonathan tell David, “Tomorra get da New Moon spesho kine religious kine ceremony. Dey goin know dat you no stay, cuz no mo nobody goin sit yoa place by da table.
18 Jônatas disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova. Eles vão perguntar por você, porque o seu lugar estará vazio.
19 Da day afta tomorra, wen litto mo ready fo da dark time come, go all da way down by da place wea you wen hide wen dis trouble start, an wait nea da pile up stone dat stay dea.
19 No terceiro dia, vá depressa ao lugar onde você se escondeu no dia do combinado e fique junto à pedra de Ezel.
20 I goin shoot three arrows by da side a da stone, jalike I stay shoot one target.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Den I goin sen one boy, an tell um, ‘Go, find da arrows.’ If I tell um, ‘Look! Da arrows stay dis side a you. Bring um back hea,’ den you come, cuz dat goin mean dat jalike fo shua Da One In Charge stay alive, I stay shua az good fo you. No mo nobody goin hurt you.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: “Vá, procure as flechas.” Se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão para cá de você; traga-as”, então venha, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , você terá paz, e nada há que temer.
22 But if I tell da boy, ‘Eh! da arrows stay mo far, da odda side a you!’ dat mean, you betta get outa hea, cuz Da One In Charge stay sen you away.
22 Porém, se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão mais para lá de você”, vá embora, porque o Senhor manda que você vá.
23 An bout da promise dat me an you wen talk bout, no foget, Da One In Charge da One dat know foeva, wat we wen tell.”
23 Quanto àquilo de que eu e você falamos, eis que o Senhor é nossa testemunha para sempre.
24 So David go hide outside da town. Wen da spesho religious kine ceremony fo da New Moon start, da king sit down fo eat.
24 Então Davi se escondeu no campo. E, sendo a Festa da Lua Nova, o rei se pôs à mesa para comer.
25 He sit inside da place wea he erytime sit wit his back by da wall, across Jonathan. An Abner sit nex to Saul. But no mo nobody sit down David place.
25 O rei sentou-se na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede. Jônatas ficou na frente dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul. Mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 Saul, he no tell notting dat time, cuz he tink, “Fo shua, someting happen fo make um so David no can go in front God fo one religious kine ceremony like today.”
26 Porém, naquele dia, Saul não disse nada, pois pensava: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele. Ele está cerimonialmente impuro. Certamente está impuro.”
27 But da nex day, da secon day fo da New Moon religious kine ceremony, David place one mo time stay empty, an nobody sit dea.
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Então Saul perguntou a Jônatas, seu filho: — Por que o filho de Jessé não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Jonathan tell, “David wen tell me fo let um go Betlehem.
28 Jônatas respondeu: — Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 He tell, ‘Try let me go home. Cuz oua ohana goin make one sacrifice inside oua home town, an my big braddah wen tell me I betta be dea. If you my fren, an tink good kine stuffs bout me, try help me, aah? jus let me go way dis short time fo see my ohana.’ Az why David neva come yoa table.”
29 Ele me disse: “Peço que você me deixe ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Portanto, se encontrei favor aos seus olhos, peço que me deixe partir, para que eu veja os meus irmãos.” Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Saul come real huhu wit Jonathan. Saul tell, “You no ack jalike my boy fo real kine! You all pupule jalike yoa muddah! Dass gotta be one hamajang wahine dat no lissen nobody! You tink I donno dat you wen pick Jesse boy fo come yoa bestes fren, o wat?! Wen you make um yoa fren, you make shame fo you an fo yoa muddah dat wen born you!
30 Então Saul ficou irado com Jônatas e lhe disse: — Seu filho de mulher vadia e rebelde! Você acha que eu não sei que você elegeu o filho de Jessé, para vergonha sua e para vergonha de sua mãe?
31 Cuz all da time Jesse boy stay alive, no way you can stay shua bout notting, an no way you goin be king! So now, tell one a yoa guys fo go grab da buggah an bring um hea by me cuz he gotta mahke!”
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem você estará seguro, nem seguro estará o seu reino. Por isso, mande buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Jonathan tell his faddah, “David neva do notting wrong! How come he gotta mahke?! How come you like kill um?!”
32 Então Jônatas perguntou a Saul, seu pai: — Por que ele deve morrer? O que foi que ele fez?
33 Den Saul throw his spear at Jonathan fo try kill him, but Jonathan get outa da way. Dass wen Jonathan know fo shua dat his faddah make up his mind awready fo kill David.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. Com isso Jônatas entendeu que, de fato, seu pai já havia decidido matar Davi.
34 Jonathan jump up from da table, all salty. He now stay real huhu. Dat day, da numba two New Moon day, he no eat notting. He stay sad inside bout David, cuz a da shame kine way his faddah wen ack.
34 Por isso, Jônatas, com muita raiva, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficou muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia insultado.
35 Morning time, Jonathan go outside da town wea he goin meet David. Jonathan get one small boy wit him.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo, no tempo combinado com Davi, e levou consigo um rapazinho.
36 He tell da boy, “You go run ova dea, an find da arrows I goin shoot.” So wen da boy stay running, Jonathan shoot one arrow da far side a da boy.
36 Então disse ao seu rapaz: — Corra e busque as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 Da boy go by da place wea Jonathan arrow go down, Jonathan yell to him, “Hui! Da arrow stay mo far away yet!”
37 Quando o rapaz chegou ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou atrás dele: — A flecha não está mais para lá de você?
38 Den Jonathan yell, “Quick! Hurry up! No stop!” So da boy pick up all da arrows, an come back by his boss.
38 Jônatas gritou mais uma vez: — Vamos! Depressa! Não fique aí parado! O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Da boy donno notting bout wat stay happen. Ony Jonathan an David know.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma, pois só Jônatas e Davi sabiam deste combinado.
40 Den Jonathan give his bow an arrows to da boy dat help um, an tell um, “Take um, an go back town side.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e lhe disse: — Vá, leve-as para a cidade.
41 Afta da boy go, David stan up from da south side a da rock pile. He go down in front Jonathan three time, an put his face on top da groun. Den dey kiss each odda an cry togedda. But David, he cry mo plenny.
41 Quando o rapaz foi embora, Davi se levantou do lado do monte de pedras e se prostrou com o rosto em terra três vezes. E beijaram um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Jonathan tell David, “Go! I like eryting stay good wit you. Az cuz me an you wen make one spesho promise to each odda fo stay frenz. An we aks Da One In Charge fo help us. We tell each odda, ‘Da One In Charge goin be da One dat know wat me an you stay do, an he know dat yoa ohana an my ohana goin stay frenz all da time.’”
42 Então Jônatas disse a Davi: — Vá em paz, porque ambos juramos em nome do
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e foi embora. E Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.