1 Samuel 20
Da Good An Spesho Book (HWC) vs ARA
1 Den David run way from Naiot, inside da Ramah land, an go by Jonathan. He aks, “Wat I wen do? Wat kine crime Saul like bus me fo? Da way yoa faddah see me, jalike I wen do someting real bad agains him, cuz he stay look fo me fo kill me!”
1 Então, fugiu Davi da casa dos profetas, em Ramá, e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Jonathan tell, “Not! No way you goin mahke! Look! Wen my faddah do anyting, big o small, he erytime tell me firs. So! Fo shua, he goin tell me if he like kill you!”
2 Ele lhe respondeu: Tal não suceda; não serás morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer; por que, pois, meu pai me ocultaria isso? Não há nada disso.
3 But David tell, “Yoa faddah know fo real kine dat you like me. So, he goin figga, ‘Az not good, wen Jonathan find out wat I goin do, cuz dat goin fo real kine bum Jonathan out.’
3 Então, Davi respondeu enfaticamente: Mui bem sabe teu pai que da tua parte achei mercê; pelo que disse consigo: Não saiba isto Jônatas, para que não se entristeça. Tão certo como vive o Senhor , e tu vives, Jônatas, apenas há um passo entre mim e a morte.
4 Jonathan tell David, “Wateva you tink, I goin do um fo you.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que tu desejares eu te farei.
5 Az why David tell, “Look, tomorra goin get da spesho religious kine ceremony wen da New Moon show up, an I suppose to be dea fo eat wit da king. But you, I like you fo tell me I can go way. Den I goin go hide some place outside da town, till da day afta tomorra wen litto mo dark.
5 Disse Davi a Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer; mas deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à terceira tarde.
6 If yoa faddah look fo me an see dat I no stay, tell um, ‘David wen aks me fo let him go fo him run quick Betlehem side, da town wea his ohana stay. Cuz dey goin make one sacrifice ova dea dat dey make ery year fo all his ohana.’
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a família.
7 If he tell, ‘Shoots,’ den goin be good fo me, yoa worka guy. But if he come real huhu, den you goin know dat fo shua he goin hurt me.
7 Se disser assim: Está bem! Então, teu servo terá paz. Porém, se muito se indignar, sabe que já o mal está, de fato, determinado por ele.
8 But you da boss, so try make um good fo me. Cuz was you wen set um up fo me an you make one spesho deal togedda in front Da One In Charge. If I get da blame fo do someting wrong, mo betta you be da one dat kill me. But no be da one dat bring me by yoa faddah fo him kill me.”
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque lhe fizeste entrar contigo em aliança no Senhor ; se, porém, há em mim culpa, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Jonathan tell, “No way! If I wen know fo shua dat my faddah make up his mind fo do someting bad to you, den I goin tell you dat fo shua! But I not shua, aah?!”
9 Então, disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém, se dalguma sorte soubesse que já este mal estava, de fato, determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to declararia eu?
10 David tell, “Who goin tell me if yoa faddah talk mean kine stuff to you?”
10 Perguntou Davi a Jônatas: Quem tal me fará saber, se, por acaso, teu pai te responder asperamente?
11 Jonathan tell, “Go come! Mo betta we get outa hea, an go outside anodda place fo talk.” So dey go ova dea togedda.
11 Então, disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram.
12 Den Jonathan tell David, “Fo shua Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, see me make dis promise. I goin aks my faddah bout dis, by da day afta tomorra, same time jalike now. If he good bout you, den fo shua I goin sen somebody fo tell you.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor , Deus de Israel, seja testemunha. Amanhã ou depois de amanhã, a estas horas sondarei meu pai; se algo houver favorável a Davi, eu to mandarei dizer.
13 But maybe my faddah tink az good fo him hurt you. Den I like Da One In Charge punish me real good if I no let you know dat. An I goin sen you away some place wea you goin stay okay! I like Da One In Charge stay wit you, jalike he wen stay wit my faddah befo time.
13 Mas, se meu pai quiser fazer-te mal, faça com Jônatas o Senhor o que a este aprouver, se não to fizer saber eu e não te deixar ir embora, para que sigas em paz. E seja o Senhor contigo, como tem sido com meu pai.
14 — ausente —
14 Se eu, então, ainda viver, porventura, não usarás para comigo da bondade do Senhor , para que não morra?
15 — ausente —
15 Nem tampouco cortarás jamais da minha casa a tua bondade; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra todos os inimigos de Davi.
16 So Jonathan make one spesho deal wit da David ohana foeva. He tell, “I like Da One In Charge make all da peopo dat stay agains David pay fo da bad kine stuff dey do.”
16 Assim, fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: Vingue o Senhor os inimigos de Davi.
17 An Jonathan tell David one mo time fo make dea spesho promise good, da one dat David wen make wit Jonathan befo time. Dass how Jonathan get love an aloha fo David, da same way David get love an aloha fo him.
17 Jônatas fez jurar a Davi de novo, pelo amor que este lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Den Jonathan tell David, “Tomorra get da New Moon spesho kine religious kine ceremony. Dey goin know dat you no stay, cuz no mo nobody goin sit yoa place by da table.
18 Disse-lhe Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova; perguntar-se-á por ti, porque o teu lugar estará vazio.
19 Da day afta tomorra, wen litto mo ready fo da dark time come, go all da way down by da place wea you wen hide wen dis trouble start, an wait nea da pile up stone dat stay dea.
19 Ao terceiro dia, descerás apressadamente e irás para o lugar em que te escondeste no dia do ajuste; e fica junto à pedra de Ezel.
20 I goin shoot three arrows by da side a da stone, jalike I stay shoot one target.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Den I goin sen one boy, an tell um, ‘Go, find da arrows.’ If I tell um, ‘Look! Da arrows stay dis side a you. Bring um back hea,’ den you come, cuz dat goin mean dat jalike fo shua Da One In Charge stay alive, I stay shua az good fo you. No mo nobody goin hurt you.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: Vai, procura as flechas; se eu disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, traze-as; então, vem, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , terás paz, e nada há que temer.
22 But if I tell da boy, ‘Eh! da arrows stay mo far, da odda side a you!’ dat mean, you betta get outa hea, cuz Da One In Charge stay sen you away.
22 Porém, se disser ao moço: Olha que as flechas estão para lá de ti. Vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 An bout da promise dat me an you wen talk bout, no foget, Da One In Charge da One dat know foeva, wat we wen tell.”
23 Quanto àquilo de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti, para sempre.
24 So David go hide outside da town. Wen da spesho religious kine ceremony fo da New Moon start, da king sit down fo eat.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a Festa da Lua Nova, pôs-se o rei à mesa para comer.
25 He sit inside da place wea he erytime sit wit his back by da wall, across Jonathan. An Abner sit nex to Saul. But no mo nobody sit down David place.
25 Assentou-se o rei na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede; Jônatas, defronte dele, e Abner, ao lado de Saul; mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 Saul, he no tell notting dat time, cuz he tink, “Fo shua, someting happen fo make um so David no can go in front God fo one religious kine ceremony like today.”
26 Porém, naquele dia, não disse Saul nada, pois pensava: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; talvez esteja contaminado.
27 But da nex day, da secon day fo da New Moon religious kine ceremony, David place one mo time stay empty, an nobody sit dea.
27 Sucedeu também ao outro dia, o segundo da Festa da Lua Nova, que o lugar de Davi continuava desocupado; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio a comer o filho de Jessé, nem ontem nem hoje?
28 Jonathan tell, “David wen tell me fo let um go Betlehem.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 He tell, ‘Try let me go home. Cuz oua ohana goin make one sacrifice inside oua home town, an my big braddah wen tell me I betta be dea. If you my fren, an tink good kine stuffs bout me, try help me, aah? jus let me go way dis short time fo see my ohana.’ Az why David neva come yoa table.”
29 Ele me disse: Peço-te que me deixes ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Se, pois, agora, achei mercê aos teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja meus irmãos. Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Saul come real huhu wit Jonathan. Saul tell, “You no ack jalike my boy fo real kine! You all pupule jalike yoa muddah! Dass gotta be one hamajang wahine dat no lissen nobody! You tink I donno dat you wen pick Jesse boy fo come yoa bestes fren, o wat?! Wen you make um yoa fren, you make shame fo you an fo yoa muddah dat wen born you!
30 Então, se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho de mulher perversa e rebelde; não sei eu que elegeste o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha do recato de tua mãe?
31 Cuz all da time Jesse boy stay alive, no way you can stay shua bout notting, an no way you goin be king! So now, tell one a yoa guys fo go grab da buggah an bring um hea by me cuz he gotta mahke!”
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem seguro o teu reino; pelo que manda buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Jonathan tell his faddah, “David neva do notting wrong! How come he gotta mahke?! How come you like kill um?!”
32 Então, respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de ele morrer? Que fez ele?
33 Den Saul throw his spear at Jonathan fo try kill him, but Jonathan get outa da way. Dass wen Jonathan know fo shua dat his faddah make up his mind awready fo kill David.
33 Então, Saul atirou-lhe com a lança para o ferir; com isso entendeu Jônatas que, de fato, seu pai já determinara matar a Davi.
34 Jonathan jump up from da table, all salty. He now stay real huhu. Dat day, da numba two New Moon day, he no eat notting. He stay sad inside bout David, cuz a da shame kine way his faddah wen ack.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficara muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia ultrajado.
35 Morning time, Jonathan go outside da town wea he goin meet David. Jonathan get one small boy wit him.
35 Na manhã seguinte, saiu Jônatas ao campo, no tempo ajustado com Davi, e levou consigo um rapaz.
36 He tell da boy, “You go run ova dea, an find da arrows I goin shoot.” So wen da boy stay running, Jonathan shoot one arrow da far side a da boy.
36 Então, disse ao seu rapaz: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Este correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 Da boy go by da place wea Jonathan arrow go down, Jonathan yell to him, “Hui! Da arrow stay mo far away yet!”
37 Chegando o rapaz ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, gritou Jônatas atrás dele e disse: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Den Jonathan yell, “Quick! Hurry up! No stop!” So da boy pick up all da arrows, an come back by his boss.
38 Tornou Jônatas a gritar: Apressa-te, não te demores. O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Da boy donno notting bout wat stay happen. Ony Jonathan an David know.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste ajuste.
40 Den Jonathan give his bow an arrows to da boy dat help um, an tell um, “Take um, an go back town side.”
40 Então, Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e disse-lhe: Anda, leva-as à cidade.
41 Afta da boy go, David stan up from da south side a da rock pile. He go down in front Jonathan three time, an put his face on top da groun. Den dey kiss each odda an cry togedda. But David, he cry mo plenny.
41 Indo-se o rapaz, levantou-se Davi do lado do sul e prostrou-se rosto em terra três vezes; e beijaram-se um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Jonathan tell David, “Go! I like eryting stay good wit you. Az cuz me an you wen make one spesho promise to each odda fo stay frenz. An we aks Da One In Charge fo help us. We tell each odda, ‘Da One In Charge goin be da One dat know wat me an you stay do, an he know dat yoa ohana an my ohana goin stay frenz all da time.’”
42 Disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto juramos ambos em nome do Senhor , dizendo: O Senhor seja para sempre entre mim e ti e entre a minha descendência e a tua.
43 — ausente —
43 Então, se levantou Davi e se foi; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.