1 Samuel 20

Da Good An Spesho Book (HWC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Den David run way from Naiot, inside da Ramah land, an go by Jonathan. He aks, “Wat I wen do? Wat kine crime Saul like bus me fo? Da way yoa faddah see me, jalike I wen do someting real bad agains him, cuz he stay look fo me fo kill me!”
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá; e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é o meu crime? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Jonathan tell, “Not! No way you goin mahke! Look! Wen my faddah do anyting, big o small, he erytime tell me firs. So! Fo shua, he goin tell me if he like kill you!”
2 E ele lhe disse: Tal não suceda; não morrerás; eis que meu pai não faz coisa nenhuma grande, nem pequena, sem primeiro me informar; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não será assim.
3 But David tell, “Yoa faddah know fo real kine dat you like me. So, he goin figga, ‘Az not good, wen Jonathan find out wat I goin do, cuz dat goin fo real kine bum Jonathan out.’
3 Então Davi tornou a jurar, e disse: Teu pai sabe muito bem que achei graça em teus olhos; por isso disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Jonathan tell David, “Wateva you tink, I goin do um fo you.”
4 E disse Jônatas a Davi: O que disser a tua alma, eu te farei.
5 Az why David tell, “Look, tomorra goin get da spesho religious kine ceremony wen da New Moon show up, an I suppose to be dea fo eat wit da king. But you, I like you fo tell me I can go way. Den I goin go hide some place outside da town, till da day afta tomorra wen litto mo dark.
5 Disse Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, em que costumo assentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à tarde do terceiro dia.
6 If yoa faddah look fo me an see dat I no stay, tell um, ‘David wen aks me fo let him go fo him run quick Betlehem side, da town wea his ohana stay. Cuz dey goin make one sacrifice ova dea dat dey make ery year fo all his ohana.’
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a linhagem.
7 If he tell, ‘Shoots,’ den goin be good fo me, yoa worka guy. But if he come real huhu, den you goin know dat fo shua he goin hurt me.
7 Se disser assim: Está bem; então teu servo tem paz; porém se muito se indignar, sabe que já está inteiramente determinado no mal.
8 But you da boss, so try make um good fo me. Cuz was you wen set um up fo me an you make one spesho deal togedda in front Da One In Charge. If I get da blame fo do someting wrong, mo betta you be da one dat kill me. But no be da one dat bring me by yoa faddah fo him kill me.”
8 Usa, pois, de misericórdia com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há em mim crime, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Jonathan tell, “No way! If I wen know fo shua dat my faddah make up his mind fo do someting bad to you, den I goin tell you dat fo shua! But I not shua, aah?!”
9 Então disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém se de alguma forma soubesse que já este mal está inteiramente determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to revelaria eu?
10 David tell, “Who goin tell me if yoa faddah talk mean kine stuff to you?”
10 E disse Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Jonathan tell, “Go come! Mo betta we get outa hea, an go outside anodda place fo talk.” So dey go ova dea togedda.
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Den Jonathan tell David, “Fo shua Da One In Charge, da God fo da Israel peopo, see me make dis promise. I goin aks my faddah bout dis, by da day afta tomorra, same time jalike now. If he good bout you, den fo shua I goin sen somebody fo tell you.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor Deus de Israel seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, e eis que se houver coisa favorável para Davi, e eu então não enviar a ti, e não to fizer saber;
13 But maybe my faddah tink az good fo him hurt you. Den I like Da One In Charge punish me real good if I no let you know dat. An I goin sen you away some place wea you goin stay okay! I like Da One In Charge stay wit you, jalike he wen stay wit my faddah befo time.
13 O Senhor faça assim com Jônatas outro tanto; que se aprouver a meu pai fazer-te mal, também to farei saber, e te deixarei partir, e irás em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 — ausente —
14 E, se eu então ainda viver, porventura não usarás comigo da beneficência do Senhor, para que não morra?
15 — ausente —
15 Nem tampouco cortarás da minha casa a tua beneficência eternamente; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 So Jonathan make one spesho deal wit da David ohana foeva. He tell, “I like Da One In Charge make all da peopo dat stay agains David pay fo da bad kine stuff dey do.”
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor o requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 An Jonathan tell David one mo time fo make dea spesho promise good, da one dat David wen make wit Jonathan befo time. Dass how Jonathan get love an aloha fo David, da same way David get love an aloha fo him.
17 E Jônatas fez jurar a Davi de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Den Jonathan tell David, “Tomorra get da New Moon spesho kine religious kine ceremony. Dey goin know dat you no stay, cuz no mo nobody goin sit yoa place by da table.
18 E disse-lhe Jônatas: Amanhã é a lua nova, e não te acharão no teu lugar, pois o teu assento se achará vazio.
19 Da day afta tomorra, wen litto mo ready fo da dark time come, go all da way down by da place wea you wen hide wen dis trouble start, an wait nea da pile up stone dat stay dea.
19 E, ausentando-te tu três dias, desce apressadamente, e vai àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio; e fica-te junto à pedra de Ezel.
20 I goin shoot three arrows by da side a da stone, jalike I stay shoot one target.
20 E eu atirarei três flechas para aquele lado, como se atirasse ao alvo.
21 Den I goin sen one boy, an tell um, ‘Go, find da arrows.’ If I tell um, ‘Look! Da arrows stay dis side a you. Bring um back hea,’ den you come, cuz dat goin mean dat jalike fo shua Da One In Charge stay alive, I stay shua az good fo you. No mo nobody goin hurt you.
21 E eis que mandarei o moço dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti; toma-o contigo, e vem, porque há paz para ti, e não há nada, vive o Senhor.
22 But if I tell da boy, ‘Eh! da arrows stay mo far, da odda side a you!’ dat mean, you betta get outa hea, cuz Da One In Charge stay sen you away.
22 Porém se disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te deixa ir.
23 An bout da promise dat me an you wen talk bout, no foget, Da One In Charge da One dat know foeva, wat we wen tell.”
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti eternamente.
24 So David go hide outside da town. Wen da spesho religious kine ceremony fo da New Moon start, da king sit down fo eat.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, assentou-se o rei para comer pão.
25 He sit inside da place wea he erytime sit wit his back by da wall, across Jonathan. An Abner sit nex to Saul. But no mo nobody sit down David place.
25 E, assentando-se o rei, como das outras vezes, no seu assento, no lugar junto à parede, Jônatas se levantou, e assentou-se Abner ao lado de Saul; e o lugar de Davi apareceu vazio.
26 Saul, he no tell notting dat time, cuz he tink, “Fo shua, someting happen fo make um so David no can go in front God fo one religious kine ceremony like today.”
26 Porém naquele dia não disse Saul nada, porque dizia: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 But da nex day, da secon day fo da New Moon religious kine ceremony, David place one mo time stay empty, an nobody sit dea.
27 Sucedeu também no outro dia, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi apareceu vazio; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé nem ontem nem hoje a comer pão?
28 Jonathan tell, “David wen tell me fo let um go Betlehem.
28 E respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu encarecidamente que o deixasse ir a Belém.
29 He tell, ‘Try let me go home. Cuz oua ohana goin make one sacrifice inside oua home town, an my big braddah wen tell me I betta be dea. If you my fren, an tink good kine stuffs bout me, try help me, aah? jus let me go way dis short time fo see my ohana.’ Az why David neva come yoa table.”
29 Dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa linhagem tem um sacrifício na cidade, e meu irmão mesmo me mandou ir; se, pois, agora tenho achado graça em teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja a meus irmãos; por isso não veio à mesa do rei.
30 Saul come real huhu wit Jonathan. Saul tell, “You no ack jalike my boy fo real kine! You all pupule jalike yoa muddah! Dass gotta be one hamajang wahine dat no lissen nobody! You tink I donno dat you wen pick Jesse boy fo come yoa bestes fren, o wat?! Wen you make um yoa fren, you make shame fo you an fo yoa muddah dat wen born you!
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho da mulher perversa e rebelde; não sei eu que tens escolhido o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha da nudez de tua mãe?
31 Cuz all da time Jesse boy stay alive, no way you can stay shua bout notting, an no way you goin be king! So now, tell one a yoa guys fo go grab da buggah an bring um hea by me cuz he gotta mahke!”
31 Porque todos os dias que o filho de Jessé viver sobre a terra nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia, e traze-mo nesta hora; porque é digno de morte.
32 Jonathan tell his faddah, “David neva do notting wrong! How come he gotta mahke?! How come you like kill um?!”
32 Então respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer? Que tem feito?
33 Den Saul throw his spear at Jonathan fo try kill him, but Jonathan get outa da way. Dass wen Jonathan know fo shua dat his faddah make up his mind awready fo kill David.
33 Então Saul atirou-lhe com a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que já seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Jonathan jump up from da table, all salty. He now stay real huhu. Dat day, da numba two New Moon day, he no eat notting. He stay sad inside bout David, cuz a da shame kine way his faddah wen ack.
34 Por isso Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa; e no segundo dia da lua nova não comeu pão; porque se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha humilhado.
35 Morning time, Jonathan go outside da town wea he goin meet David. Jonathan get one small boy wit him.
35 E aconteceu, pela manhã, que Jônatas saiu ao campo, ao tempo que tinha ajustado com Davi, e um moço pequeno com ele.
36 He tell da boy, “You go run ova dea, an find da arrows I goin shoot.” So wen da boy stay running, Jonathan shoot one arrow da far side a da boy.
36 Então disse ao seu moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço, e ele atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Da boy go by da place wea Jonathan arrow go down, Jonathan yell to him, “Hui! Da arrow stay mo far away yet!”
37 E, chegando o moço ao lugar da flecha que Jônatas tinha atirado, gritou Jônatas atrás do moço, e disse: Não está porventura a flecha mais para lá de ti?
38 Den Jonathan yell, “Quick! Hurry up! No stop!” So da boy pick up all da arrows, an come back by his boss.
38 E tornou Jônatas a gritar atrás do moço: Apressa-te, corre, não te demores. E o moço de Jônatas apanhou as flechas, e veio a seu senhor.
39 Da boy donno notting bout wat stay happen. Ony Jonathan an David know.
39 E o moço não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste negócio.
40 Den Jonathan give his bow an arrows to da boy dat help um, an tell um, “Take um, an go back town side.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço que trazia, e disse-lhe: Anda, e leva-as à cidade.
41 Afta da boy go, David stan up from da south side a da rock pile. He go down in front Jonathan three time, an put his face on top da groun. Den dey kiss each odda an cry togedda. But David, he cry mo plenny.
41 E, indo-se o moço, levantou-se Davi do lado do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram juntos, mas Davi chorou muito mais.
42 Jonathan tell David, “Go! I like eryting stay good wit you. Az cuz me an you wen make one spesho promise to each odda fo stay frenz. An we aks Da One In Charge fo help us. We tell each odda, ‘Da One In Charge goin be da One dat know wat me an you stay do, an he know dat yoa ohana an my ohana goin stay frenz all da time.’”
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz; o que nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência, seja perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então se levantou Davi, e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.