Tito 2

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tito, o daɨille uaillaɨ ñue uafue llófueina izói jaca jaɨ́cɨna jóirede.
1 Tu, porém, fala as coisas que convém à sã doutrina.
2 Nana éicomɨnɨ jaca jɨfáifɨnidɨnona írede. Daje izói ñúefuiaɨdo jacɨ́ruiregaiaɨoɨ. Iemo, abɨna ñue onódɨmɨiaɨna írediaɨoɨ. Daje izói Juzíñamuimo íaɨoɨ ɨ́ɨnogafuemo ɨránifɨnidɨmɨe izói írediaɨoɨ. Daje izói nágaruillaɨdo ñue izíruicana ífɨrediaɨoɨ, íemo jɨáɨ jaca comécɨna járitaifɨnidiaɨoɨ.
2 Os velhos que sejam sóbrios, graves, prudentes, sãos na fé, na caridade e na paciência.
3 Daje izói eirɨngótɨaɨ úrioinide; íemo ñúefuedo jacɨ́ruiregaiaɨoɨ. Afe izói táɨnona llófɨnidiaɨoɨ. Iemo jɨáɨ jaca jɨfáirado jɨ́faifɨnidiaɨoɨ.
3 As mulheres idosas, semelhantemente, que sejam sérias no seu comportamento, como convém a santas, não caluniadoras, não dadas a muito vinho, mestras de coisas boas,
4 Daɨí ñue íaɨoɨ íllana ácatarediaɨoɨ, jɨáɨe rɨngónɨaɨ jitáɨnguaɨ afe izói íllena. Afedo íaɨoɨ ɨnítɨaɨna izíruillena llollíaɨoɨ. Daje izói jitaɨngo íaɨoɨ úruiaɨ gáɨllena llófueregaiaɨoɨ.
4 para que ensinem as mulheres jovens a serem sóbrias, a amarem seus maridos, a amarem seus filhos,
5 Afe izói íaɨoɨ abɨna ñue onóillena llófueregaiaɨoɨ. Daje izói ɨ́aɨfuiaɨnidɨnona íaɨoɨ íllena llófueregaiaɨoɨ. Afe izói jofo ero fɨnoca raa ñue úiñollena llófueregaiaɨoɨ. Daje izói illáɨnidɨngo izói íaɨoɨ íllena llófueregaiaɨoɨ. Afe izói íaɨoɨ ɨni ocuícana jiéruifɨreillena llófueregaiaɨoɨ. Be daɨí írediaɨoɨ, buna Juzíñamui lloga fɨeni úridoɨñeillena.
5 a serem discretas, castas, cuidadosas da casa, bondosas, obedientes aos seus maridos, a fim de que a palavra de Deus não seja blasfemada.
6 Daje izói jitócomɨnɨ ñue íaɨoɨ íocɨretari, abɨna ñue íaɨoɨ onóillena.
6 Exorta da mesma forma aos jovens a que tenham mente sóbria.
7 Iemo jɨáɨ, naga o jetáacaga dɨbénedo o ñue illa izói íaɨoɨ íllena ácatari. Iaɨoɨna o llófuelle llezica, taɨno jɨ́fueñeno llófuefɨreiri. Daje izói jɨfánodoɨñeno lloiri.
7 Em todas as coisas, te dá por exemplo de boas obras; na doutrina, mostra incorrupção, gravidade, sinceridade,
8 Daje llezica táɨnodo úrinidɨo, buna o jánari úriñeillena. Afe daɨí o uáitaacadɨno meáiruitiaɨoɨ, mei ja odo fɨeni úrinideza.
8 linguagem sã, que não pode ser condenada, para que os que são de oposição possam ser envergonhados, não tendo nenhum mal que dizer de vós.
9 Iemo jɨáɨ, nana ocuícano íaɨoɨ ocuídɨno anamo ñue íllena o llófuefɨreiri. Daje izói cáɨmamacɨna íaɨoɨ íllena lloíri. Iemo uai ófɨreiñedɨnona írediaɨoɨ.
9 Exorta os servos a que sejam obedientes a seus próprios senhores, e em todas as coisas lhes agradem, não contradizendo,
10 Afe izói íaɨoɨ táɨjɨna llezica íaɨoɨ ocuídɨno ráaɨe merɨ́ñedɨnona írediaɨoɨ; mei jɨáɨfodo naga táɨjɨnana jetátagamɨe ñue ɨ́ɨnofɨregamɨena írede. Afe izói írediaɨoɨ, caɨ Jíllotaraɨma Juzíñamui lloga uai ɨere ebíredeza, danɨ afémacɨ abɨdo onótallena.
10 não defraudando; antes, mostrando toda a boa fidelidade, para que sejam ornamento da doutrina de Deus, nosso Salvador, em todas as coisas.
11 Mei jɨɨ, Juzíñamui caɨmo ie dúecaillana caɨmo cɨ́otate. Afe caɨmo ie dúecaillado nana énɨemo itɨno jíllorediaɨoɨ. Afe jíllorenafue Juzíñamui jae caɨna onótate.
11 Porque a graça de Deus, que trouxe salvação, manifestou-se a todos os homens,
12 Afe caɨmo ie dúecaillamo caɨ comécɨiadɨ fɨeni illafue caɨ fáɨcanocaillena caɨna onótate. Afe izói bie énɨe imacɨ óiacaga caɨ fáɨcanocaillena onótagacaɨ. Iemo jɨáɨfodo biruíllaɨdo caɨ illafue ñue úillena caɨmo llote. Jaca abɨ́ ñue caɨ ocuífɨrena caɨmo llote, íemo caɨ illafue ñue jaɨ́cɨna caɨ jóoneillena caɨ llote. Afe izói Juzíñamuimo dúide uaina caɨmare fɨnóredɨcaɨ.
12 ensinando-nos que, renunciando à impiedade e às concupiscências mundanas, vivamos de maneira sóbria, justa e piamente neste mundo presente;
13 Iemo daje izói Juzíñamui uícodo lloga uai, caɨmare zuíllemo ocuírioiredɨcaɨ. Mei aferui ɨere rɨ́inoredɨmɨe Juzíñamui, caɨ Jíllotaraɨma Jesucristo caɨmare billɨ́ruiza.
13 aguardando a abençoada esperança e o aparecimento glorioso do grande Deus e nosso Salvador Jesus Cristo,
14 Afémɨe caɨ ɨ́coɨnia tɨ́illɨnomo uigámɨe, nana fɨénidɨfuiaɨmona caɨ jílloillena. Daje izói nana caɨ ɨ́aɨfuiaɨ muiñóllena uigámɨe. Afedo afémɨe íena caɨna mamede, ñúefue ɨere íocɨre caɨ fɨnóllena.
14 o qual se deu a si mesmo por nós, para nos remir de toda iniquidade e purificar para si um povo peculiar, zeloso de boas obras.
15 Be nɨe o llófuerena uai. Nana náɨnide comɨnɨ comécɨna náɨcaitari, íemo lletáredɨno omo ite ocuille rɨ́ino dɨeze íaɨoɨna lletáfɨreiri. Buna ona jámairuitañeno iri.
15 Fala destas coisas, e exorta, e repreende com toda a autoridade. Ninguém te despreze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.