Tiago 1
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARA
1 Cue Santiágodɨcue. Juzíñamui táɨjɨtagamɨedɨcue. Daje izói caɨ Ocuíraɨma Jesucristo táɨjɨtagamɨedɨcue. Israel náɨraɨmona doce dɨ́gazie nana énɨedo ráɨdozitɨnona uáidotɨcue.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Cue ámatɨaɨ cácarei, nɨɨe facátafuiaɨ ómoɨmo jíiriadɨ ɨere caɨmare omoɨ iri.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Mei jɨɨ omoɨ ɨ́ɨnuafue facátaficaiadɨ áfedo baɨmo comécɨna járidoñenafuena onótallɨomoɨ. Mei áfena onódɨomoɨ.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Afe comécɨna járidoñenafue ñue jeire omoɨ móonaitari. Afedo jaɨ́cɨna jéetagamacɨna íitɨomoɨ; omoɨ jitáillɨfuena íñeite.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Omoɨmona dáamɨe fɨgo onóñenia, Juzíñamuimona onónafue mai o jɨcari. Iemona Juzíñamui áfena afémɨemo fécaite, mei jɨɨ Juzíñamui jeruíñeno nágamɨiaɨmo onóillɨfuena fecáfɨrede. Afémɨe icɨ́riñeno comɨ́nɨmo fecáfɨrede.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Mei íadɨ ɨ́ɨnuafuedo o jɨcari. Daɨí jitáirede; mɨnɨ́cana o comecɨ anado ɨ́gɨcaiñeno jɨcari. Naga uaina ɨ́gɨcɨredɨmɨe jorai bagua izói jairífodo dóbaidobaicaide.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Daɨítadɨmɨe Ocuíraɨmamona mɨnɨ́cana óllena comécɨmo facáñeno iri.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Aféfuena onóigaza. Nɨ́ɨmɨe birui bie raa óiacade, uire jɨáɨena óiacade, ñue jaɨ́cɨna macánide.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 ¡Ráanide ama, caɨmare o iri! Juzíñamui caifófenemo ona jóonelle jira.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Ráaredɨmɨe, o anáfeficaiadɨ, áfena náfueñeno caɨmare o iri. Mei ráaredɨno ráitɨe záfia izóideza. Afe záfia are íñeite.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Jitoma bíllamona íena ɨere llirítaite. Caigáillamona afe záfia ana júide. Daɨí ie ebírenano fuite. Daje izói ráaredɨmɨe ie nɨ́cɨdocaigafuiaɨ cɨ́gɨri táɨnocaite.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Dáamɨe facátafuiaɨ járitañeno llɨ́ɨnoiadɨ afémɨe caɨmare ite. Facátafuemona ñue oni jaillano ɨ́coɨnia fia iga raa jɨrídoite, ñue facátaoicailla jira. Afe ɨ́coɨnia fia iga raa ñuicɨrai izóidɨfue. Afe iga raa ua Juzíñamui ie illa zíiñona cáataitɨnona. Ua Juzíñamuina izíruitɨnomo uícodo lloga zíiñona cáataitɨnona íaɨoɨmo fécaite.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Dámɨe ɨ́aɨfuemo baɨítafuena cacáadɨ, afe Juzíñamui orécaza comécɨna facáñeno o iri, mei jira afe daɨítadɨfue Juzíñamui jaca jitáiñede. Daje izói Juzíñamui bumo afe ɨ́aɨfuemo baɨítafuena comuítañede.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Mei afefue jɨáɨfodo bite. Dáamɨe dama ie comecɨ fɨeni jítainafuiaɨdo comecɨ óiadɨ, áfedo ɨ́aɨfuemo báɨite. Afe izói dáamɨe ie fɨeni jítainafuiaɨdo jɨ́fueficailla; íemo afe jɨ́fuiafuedo afémɨe meine ɨ́aɨfuemo báɨite.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Afe bie comecɨ fɨénino jitáinafuiaɨmona ɨ́aɨfue comuide. Ie mei afe ɨ́aɨfue jae oruíbicaillamona tɨíllafue comuide.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Cue izíruiga ámatɨaɨ jɨ́fuefizaiñeno iri.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Nana ñuera caɨmo iga raa, nana caɨmo jaɨ́cɨna jóobidɨfuiaɨ dɨga, caifona Juzíñamuimona bite. Afémɨe nana monamo ite egáiñotɨnona fɨnode. Juzíñamui jaca dáamɨe; afémɨemo jɨáɨfodo meídogafuena iñede.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Afémɨe uáfuena úrilla uaido cáatatɨnona caɨna comuítate. Afena fɨnode ie fɨnócafuiaɨmona como fueñe oga llɨ́zie izói caɨ íllena; mei ie comecɨ jitaina izói fɨnode.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ie jira izíruiga ámatɨaɨ cacai. Omoɨmona nágamɨiaɨ jaca jefo jɨnéoiri, mei íadɨ fɨ́aicana o úriri, daje izói fɨ́aicana rɨ́icairi.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Mei jɨɨ, rɨ́icaidɨmɨe Juzíñamuina ióbitañede.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Mei daɨí nana ɨáɨredɨfuiaɨ omoɨ fáɨcanocairi, jamánomo móonaioicaide fɨénidɨfuiaɨ dɨga. Omoɨ comécɨmo lloga uai Juzíñamui úrilla uaina comecɨ mánaɨnafuedo jeire omoɨ oíri. Mei jɨɨ afe úrillauai rɨ́inorede omoɨ joreño jílloillena.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Jira úrillauai ómoɨmo lloga ráfuena fɨno. Fia aféfuemo táɨnona cacáreiñeno. Fia táɨnona omoɨ cacáadɨ danɨ abɨ jɨ́fueitɨomoɨ.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Afe úrillafue fia táɨnona cacádɨmɨe aféfuena ɨere cácañenia, afémɨe acáranimo uiéco cɨona izóidɨmɨe.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Afémɨe ie izóidena cɨode, mei íadɨ raɨre jailla llezica, ie izóidena féitate.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Cacánafuena féitañedɨmɨe jamánomo ñuera ocuícafuena jeire ófɨrede. Afe jamánomo ñuera ocuícafue caɨmo rairuíñenafuena itátaga. Aféfuemo méidoñeno afémɨe íoide. Afe ocuícafue afémɨe ɨ́ɨnota fɨnode. Daɨí fɨnódɨmɨe nana ie fɨnócafuiaɨdo caɨmare ite.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Dámɨe Juzíñamuimo comécɨidɨmɨe comecɨ facáoiadɨ, mei íadɨ fuena rairuíñeno úriadɨ, afémɨe dama abɨ jɨ́fuete. Afémɨe comécɨinafue táɨnobicaide.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Nɨ́fuenide comécɨinafue, Moo Juzíñamuimo eróicana ɨáɨnidɨfue bie izói ite; ñue Juzíñamuimo comécɨidɨmɨe móonidɨzaɨaɨ íemo éinidɨzaɨaɨ dɨga, íaɨoɨna duéruillano canófɨrede. Daje izói fecɨ́nguaɨna íaɨoɨ duéruillano canófɨrede. Afe llezica énɨemo ite Juzíñamuina éoidɨmacɨ ɨ́aɨfuiaɨdo ñúemɨe abɨna ɨ́aɨdoñede.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.