Apocalipse 12
Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ACF
1 Afe mei monámona jacɨ́rede onótate raa cɨ́oicaide. Afénomo ɨníroido ferɨ́nua izói, jitómado ferɨ́noga rɨngo cɨ́oina. Afengo ɨdaɨ anamo fɨui cɨ́oina, íemo afengo ɨfomo doce dɨ́gade ucudu illácuifoɨ, illaɨma jɨtáfɨregacuifoɨ izoide jɨtáoide.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Afe rɨngo úrue jocóacade izínailla. Afe ɨere izírenari caillɨ́cade; mei afengo úrue jéicɨacana llezica ɨere duere zefuídeza.
2 E estava grávida, e com dores de parto, e gritava com ânsias de dar à luz.
3 Afe méifodo jɨáɨe jacɨ́rede onótate raa monamo cɨ́ocaide. Afénomo áillue jíaɨrede jacɨ́rede zɨcɨ́naɨmana eróidɨmɨe cɨ́ocailla. Afémɨe siete dɨga ɨfórede. Iemo afémɨe diez dɨga zícaɨrede. Afe ɨfócɨaɨmo illa dɨ́gacɨmo illaɨma jɨtáracuifoɨ jɨ́ina. Daa ie mámecɨ Taɨfe.
3 E viu-se outro sinal no céu; e eis que era um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas.
4 Ie óodado monamo ite úcuaɨmona jarɨ́fecuduna aillo dánomo jaɨnánote. Jaɨnánuano afécuduaɨna ana énɨemo dotade. Afe ‘dragón’ daɨna zɨcɨ́naɨmana éroidɨmɨe, afe úrue jocóacade rɨngo uiécomo jóoneoide, afe ie jocóacaga úrue jócua llezica raɨre rɨ́llena.
4 E a sua cauda levou após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que havia de dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe tragasse o filho.
5 Iemo afe rɨngo ɨíza jocode. Afémɨe uire móonaia nana náɨraɨaɨna llojébɨcɨ izóidedo rɨire ócuifɨreite. Afe úrue jócua méifodo Juzíñamui baɨroca. Baɨroda ie illáɨmana ráɨiranomo uiga.
5 E deu à luz um filho homem que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Afe llezica afe rɨngo táɨzicɨmo botade. Afe dɨnomo afengo retáirillɨno uícodo Juzíñamui fɨnoca. Afénomo mil doscientos sesenta dɨga mona afengo ecáecaille.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Afe méifodo áillue fuiríacana caifo mona eromo comuide. Afénomo Juzíñamui abɨ imacɨ illaɨma Miguel naa jɨáɨe Juzíñamui abɨ imácɨaɨri afe dragón dɨga fuirídiaɨoɨ. Daje izói afe dragón naa ie abɨ imácɨaɨri fuirídiaɨoɨ,
7 E houve batalha no céu; Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão, e batalhavam o dragão e os seus anjos;
8 mei íadɨ afémacɨ Miguel náɨraɨna anáfenonidiaɨoɨ. Iemona dragón imacɨ illɨno monamo iñede.
8 Mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou nos céus.
9 Afe ie illɨno iñena jira afe rɨírede dragón monámona ja jino dotaca. Afe jaiai nɨnomo ite jaio daɨnámɨe jɨáɨfodo mameina Taɨfe, íemo Satanás, íemo dáamɨe nana náɨraɨna jɨ́fuefɨredɨmɨe. Afémɨe naa ie abɨ imácɨri ana énɨemo dotácaiaɨoɨ.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, chamada o Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi precipitado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Afe méifomo monámona fɨcɨ́rede uaina cacádɨcue. Afe uai daɨde:
10 E ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque já o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual diante do nosso Deus os acusava de dia e de noite.
11 Caɨ ámatɨaɨ Cordero dɨ́edo fɨénidɨfuena anáfenodiaɨoɨ. Daje izói íaɨoɨ jino meáiruiñeno lloga Juzíñamui uáillaɨdo caifófeficaidiaɨoɨ, mei jaca tɨ́illana jacɨ́ruiñediaɨoɨza; mei jɨáɨfodo jaca tɨ́illemo ñue fɨnóbidiaɨoɨza.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até à morte.
12 Iemona, mona naa afénomo ite cáadɨnuiaɨri mai omoɨ ióbiri. Mei íadɨ énɨemo itɨno nɨɨ dúerena, naa monáillaimo itɨ́nuiaɨri, mei Taɨfe ómoɨmo ana ɨere icɨ́rillano jáideza. Afémɨe nano íanori ie íllena onódeza.
12 Por isso alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam na terra e no mar; porque o diabo desceu a vós, e tem grande ira, sabendo que já tem pouco tempo.
13 Afe dragón ana énɨemo ie dótajana onóillano, naui ɨíza jocódɨngo racade.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Mei íadɨ afe rɨngo mena áillue máajaiño iáicona iga, áfedo afe jaio daɨnámɨe dragómona jɨca táɨzicɨmo afengo féellena. Afénomo daámani fɨmona átuedo afengo ecáecaiga.
14 E foram dadas à mulher duas asas de grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Iemo jaio daɨnámɨe áillue jaɨnoi ie fuémona orede, imánina comuíllena, mei afe imánido afe rɨngo coróbaitallena.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para que pela corrente a fizesse arrebatar.
16 Mei íadɨ énɨe rɨngona rɨ́idote, mei afe dáaruido énɨe bócocaillano, afe dragón fuémona oreca imánina naítateza.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 — ausente —
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.