2 Coríntios 1

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Páblodɨcue. Juzíñamui comecɨ jítaina izói Jesucristo orécamɨedɨcue. Timoteo cue dɨga illa llezica, Coríntomo ite Juzíñamuimo jaɨnaide ámatɨaɨmo bibe cuetɨcue. Daje izói Acaya énɨemo ite nana Juzíñamuimo dúidɨnomo bibe cuetɨcue.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Caɨ Moo Juzíñamui, caɨ Ocuíraɨma Jesucristo dɨga ómoɨna ñue ézɨcɨiteza. Afe llezica ñue uái illano dɨbénemo Juzíñamui Jesucristo dɨga ómoɨna jóoneiteza.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Caɨ Moo Juzíñamuina ióbitaredɨcaɨ, mei afémɨe caɨna dúeruite Mooza. Daje izói afe Juzíñamui ɨere caɨmo dúecaifɨrede. Afémɨe caɨ Ocuíraɨma Jesucristo Moo.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Nana duere caɨ zefuilla llezica, afémɨe caɨmo dúecaifɨrede. Afémɨe caɨmo dúecaide, afe izói jɨáɨe duere zefuídɨnomo caɨ dúecaillena. Afemona Juzíñamui caɨmo lloga dúecaillafue jɨáɨmacɨmo llóredɨcaɨ.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Mei Cristo duere zefuíllafue dɨbénemo caɨ nabaia izói, afe izói Crístodo caɨmo ɨere ie dúecaillafue jeire óitɨcaɨ.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Ie jira, nɨbaɨ dama duere cue zefuía, bie ómoɨna cue canóllena. Iemo nɨbaɨ Juzíñamui cuemo dúecaiadɨ, áfedo daje izói dúecaillafue, naa jíllonafue dɨga óitɨomoɨ. Iemona daje cuemo comuide duere zefuíllafue ómoɨmo comuíadɨ, raɨre járitaiñeno áfemo fɨa ocuíriredɨomoɨ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Omoɨ dɨbénemo uáfodo onóigafuemo ñue ɨ́ɨnotɨcue, mei ñue onódɨcueza daje zefuíllafue dɨbénemo omoɨ illa dɨeze, afe izói Juzíñamui fecaca dúecaillafue óitɨomoɨza.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Amatɨaɨ, Asia énɨemo cuemo comuide féiredɨfuiaɨna ómoɨmo fɨdɨ́taiacadɨcue. Afénomo cuemo comuide rɨírede facátafue ɨere jamánomoideza, áfena ocuínidɨcue. “Nɨbaɨ bífuemona jílloñeno benó tɨ́itɨcueza,” daɨífɨredɨcue.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Aféruimo méinellena llavécamɨe abɨ izói cue abɨ cacaide. Mei íadɨ tɨ́idɨno meine abɨdo cáatate Juzíñamuimo cue ɨ́ɨnuana cue onóillena, afe zuufue cuemo comuide. Dama cue abɨ́ ɨ́ɨnoñeillena cue llófuete.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Aféruimo Juzíñamui afe ɨere jacɨ́rede tɨ́illafuemona cuena jíllotate. Afémɨe naɨ birui jaca cuena jíllotaoicaide. Daje izói uíreitɨruillaɨdo afémɨe aféfuemona cue jíllotallemo ocuíricaidɨcue.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Uáfuena, cuedo Juzíñamuimo omoɨ jɨcáfɨreiadɨ afémɨe cuena jíllotaite. Aillo comɨnɨ cuedo Juzíñamuimo úriadɨ, aillo íena ióbitaitiaɨoɨ. Juzíñamui cue ézɨcɨa ñúefuiaɨri íena ióbitaitiaɨoɨ.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Daa cue comécɨdo onóigafueri ɨere ióbidɨcue. Afefue bie izói jóide: cue comecɨ úrilla uai nɨ́fuenino bínɨedo cue mácajana llote. Daje izói Juzíñamui eróicana jɨáɨmana jɨ́fueñeno cue mácaja llote. Omoɨ cɨ́gɨri bie izói rɨire itɨcue. Juzíñamui caɨmare cue cánuado daɨí itɨcue. Dama cue fɨbíllafuedo daɨí iñédɨcue.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Omoɨmo cue cuegábiaɨmo báinino lloga uaina iñede. Omoɨ facádoia onoille raa ja uáfodo cuega.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Aféfuena jabo onódɨomoɨ. Afefue bie izói dáɨiacade: Caɨ Ocuíraɨma Jesús billɨ́ruimo ómoɨri caɨmare abɨ cue ɨ́ɨnua izói, afe izói cueri caɨmare abɨ ɨ́ɨnoitɨomoɨ.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Nana bífuiaɨ ɨere cue jiéruillamona, omoɨ eróizaillena fueñe maméritɨcue. Daɨí ménacaiño omoɨ cue éroizailleri ióbitɨomoɨ.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Macedonia énɨemo cue jaille llezica omoɨ jarire cue méiñonocaillena comecɨ facádɨcue. Afe mei Macedóniamona abɨdo cue bille llezica nane dáanomo omoɨ cue éroizaillena maméritɨcue. Afe daɨí afe méifomo judéamo cue jaille llezica cuena cánoitɨomoɨza.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Bie cue mamérillafuiaɨ comecɨ cue faca llezica, ¿cuena nɨbaɨ jɨáɨfodo raɨre méidofɨredɨmɨe izoide daɨdɨ́omoɨ? Bie énɨemo ite fɨénidɨno mamérilla izói nɨbaɨ cuena mamérite daɨdɨ́omoɨ. Afémacɨ “Jii” daɨdíaɨoɨ; íemo méifodo daje llezica “Dama ite” daɨífɨrediaɨoɨ.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Mei íadɨ Juzíñamui uáfuena daɨífɨredɨmɨe illa izói, afe izói táɨnona “Jii,” íemo “Dama ite” dáaruido ómoɨna daɨífɨnidɨcue.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Mei Juzíñamui Jitó Cristo Jesús jaca táɨnona “Jii,” íemo “Dama ite” dáaruido daɨífɨnideza. Iemo Silvano, Timoteo, íemo cue, Cristo daɨna uaillaɨ omoɨ cɨ́gɨri llotɨcaɨ. Nana Cristo lloga uai táɨnoñedeza, ua uai. Ie dáɨnana méidofɨnide.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Mei afémɨedo nana Juzíñamui uícodo llogáuai ñue jaɨ́cɨna zúideza. Ie jira Juzíñamuina caɨ ióbitaja llezica, Cristo Jesudo “Daɨítadeza” daɨífɨredɨcaɨ.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Iemo jɨáɨ Juzíñamui ómoɨna naa caɨri Crístomo rɨire jaɨnáitate, nana caɨ ɨ́ɨnogafuemona oni jɨáɨfodo caɨ báɨiñeillena. Daje izói afémɨe ie táɨjɨnafuemo ñue caɨna jóonete.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Juzíñamui ie Ñuera Joreño caɨmo íllado caɨna dama íeɨena mamede. Afe ie Ñuera Joreño caɨmo íllamona ɨco jɨáɨruido Juzíñamui caɨmo fecállɨfuena caɨ llɨ́ɨnollena uáfodo onódɨcaɨ.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Mei jɨáɨfuemo omoɨ comécɨiri. Omoɨna duéruitɨcueza, ómoɨna duere cue fɨ́noñeillena, uícodo cue mamérilla izói naɨ ómoɨmo biñédɨcue. Juzíñamui afe bie cue uaina nabáillena jɨcádɨcue, aféuai uafue daɨíllena. Cue daɨna uai uáfueñenia, Juzíñamuina abɨ́ fatátaitɨcue.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Omoɨ ɨ́ɨnogafuena rɨire ocuíacañedɨcue, mei omoɨ ɨ́ɨnogafuedo Jesucrístomo ñue rɨire jaɨnáidɨomoɨza. Mei jɨáɨfodo conímamo táɨjɨna izói, omoɨ ɨere aillo ióbillena ómoɨna canóacadɨcue.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.