2 Coríntios 1

Juziñamui Ñuera Uai (HTO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Páblodɨcue. Juzíñamui comecɨ jítaina izói Jesucristo orécamɨedɨcue. Timoteo cue dɨga illa llezica, Coríntomo ite Juzíñamuimo jaɨnaide ámatɨaɨmo bibe cuetɨcue. Daje izói Acaya énɨemo ite nana Juzíñamuimo dúidɨnomo bibe cuetɨcue.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Caɨ Moo Juzíñamui, caɨ Ocuíraɨma Jesucristo dɨga ómoɨna ñue ézɨcɨiteza. Afe llezica ñue uái illano dɨbénemo Juzíñamui Jesucristo dɨga ómoɨna jóoneiteza.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Caɨ Moo Juzíñamuina ióbitaredɨcaɨ, mei afémɨe caɨna dúeruite Mooza. Daje izói afe Juzíñamui ɨere caɨmo dúecaifɨrede. Afémɨe caɨ Ocuíraɨma Jesucristo Moo.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Nana duere caɨ zefuilla llezica, afémɨe caɨmo dúecaifɨrede. Afémɨe caɨmo dúecaide, afe izói jɨáɨe duere zefuídɨnomo caɨ dúecaillena. Afemona Juzíñamui caɨmo lloga dúecaillafue jɨáɨmacɨmo llóredɨcaɨ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Mei Cristo duere zefuíllafue dɨbénemo caɨ nabaia izói, afe izói Crístodo caɨmo ɨere ie dúecaillafue jeire óitɨcaɨ.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Ie jira, nɨbaɨ dama duere cue zefuía, bie ómoɨna cue canóllena. Iemo nɨbaɨ Juzíñamui cuemo dúecaiadɨ, áfedo daje izói dúecaillafue, naa jíllonafue dɨga óitɨomoɨ. Iemona daje cuemo comuide duere zefuíllafue ómoɨmo comuíadɨ, raɨre járitaiñeno áfemo fɨa ocuíriredɨomoɨ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Omoɨ dɨbénemo uáfodo onóigafuemo ñue ɨ́ɨnotɨcue, mei ñue onódɨcueza daje zefuíllafue dɨbénemo omoɨ illa dɨeze, afe izói Juzíñamui fecaca dúecaillafue óitɨomoɨza.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Amatɨaɨ, Asia énɨemo cuemo comuide féiredɨfuiaɨna ómoɨmo fɨdɨ́taiacadɨcue. Afénomo cuemo comuide rɨírede facátafue ɨere jamánomoideza, áfena ocuínidɨcue. “Nɨbaɨ bífuemona jílloñeno benó tɨ́itɨcueza,” daɨífɨredɨcue.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Aféruimo méinellena llavécamɨe abɨ izói cue abɨ cacaide. Mei íadɨ tɨ́idɨno meine abɨdo cáatate Juzíñamuimo cue ɨ́ɨnuana cue onóillena, afe zuufue cuemo comuide. Dama cue abɨ́ ɨ́ɨnoñeillena cue llófuete.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Aféruimo Juzíñamui afe ɨere jacɨ́rede tɨ́illafuemona cuena jíllotate. Afémɨe naɨ birui jaca cuena jíllotaoicaide. Daje izói uíreitɨruillaɨdo afémɨe aféfuemona cue jíllotallemo ocuíricaidɨcue.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Uáfuena, cuedo Juzíñamuimo omoɨ jɨcáfɨreiadɨ afémɨe cuena jíllotaite. Aillo comɨnɨ cuedo Juzíñamuimo úriadɨ, aillo íena ióbitaitiaɨoɨ. Juzíñamui cue ézɨcɨa ñúefuiaɨri íena ióbitaitiaɨoɨ.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Daa cue comécɨdo onóigafueri ɨere ióbidɨcue. Afefue bie izói jóide: cue comecɨ úrilla uai nɨ́fuenino bínɨedo cue mácajana llote. Daje izói Juzíñamui eróicana jɨáɨmana jɨ́fueñeno cue mácaja llote. Omoɨ cɨ́gɨri bie izói rɨire itɨcue. Juzíñamui caɨmare cue cánuado daɨí itɨcue. Dama cue fɨbíllafuedo daɨí iñédɨcue.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Omoɨmo cue cuegábiaɨmo báinino lloga uaina iñede. Omoɨ facádoia onoille raa ja uáfodo cuega.
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 Aféfuena jabo onódɨomoɨ. Afefue bie izói dáɨiacade: Caɨ Ocuíraɨma Jesús billɨ́ruimo ómoɨri caɨmare abɨ cue ɨ́ɨnua izói, afe izói cueri caɨmare abɨ ɨ́ɨnoitɨomoɨ.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Nana bífuiaɨ ɨere cue jiéruillamona, omoɨ eróizaillena fueñe maméritɨcue. Daɨí ménacaiño omoɨ cue éroizailleri ióbitɨomoɨ.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Macedonia énɨemo cue jaille llezica omoɨ jarire cue méiñonocaillena comecɨ facádɨcue. Afe mei Macedóniamona abɨdo cue bille llezica nane dáanomo omoɨ cue éroizaillena maméritɨcue. Afe daɨí afe méifomo judéamo cue jaille llezica cuena cánoitɨomoɨza.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Bie cue mamérillafuiaɨ comecɨ cue faca llezica, ¿cuena nɨbaɨ jɨáɨfodo raɨre méidofɨredɨmɨe izoide daɨdɨ́omoɨ? Bie énɨemo ite fɨénidɨno mamérilla izói nɨbaɨ cuena mamérite daɨdɨ́omoɨ. Afémacɨ “Jii” daɨdíaɨoɨ; íemo méifodo daje llezica “Dama ite” daɨífɨrediaɨoɨ.
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Mei íadɨ Juzíñamui uáfuena daɨífɨredɨmɨe illa izói, afe izói táɨnona “Jii,” íemo “Dama ite” dáaruido ómoɨna daɨífɨnidɨcue.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Mei Juzíñamui Jitó Cristo Jesús jaca táɨnona “Jii,” íemo “Dama ite” dáaruido daɨífɨnideza. Iemo Silvano, Timoteo, íemo cue, Cristo daɨna uaillaɨ omoɨ cɨ́gɨri llotɨcaɨ. Nana Cristo lloga uai táɨnoñedeza, ua uai. Ie dáɨnana méidofɨnide.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Mei afémɨedo nana Juzíñamui uícodo llogáuai ñue jaɨ́cɨna zúideza. Ie jira Juzíñamuina caɨ ióbitaja llezica, Cristo Jesudo “Daɨítadeza” daɨífɨredɨcaɨ.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Iemo jɨáɨ Juzíñamui ómoɨna naa caɨri Crístomo rɨire jaɨnáitate, nana caɨ ɨ́ɨnogafuemona oni jɨáɨfodo caɨ báɨiñeillena. Daje izói afémɨe ie táɨjɨnafuemo ñue caɨna jóonete.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Juzíñamui ie Ñuera Joreño caɨmo íllado caɨna dama íeɨena mamede. Afe ie Ñuera Joreño caɨmo íllamona ɨco jɨáɨruido Juzíñamui caɨmo fecállɨfuena caɨ llɨ́ɨnollena uáfodo onódɨcaɨ.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Mei jɨáɨfuemo omoɨ comécɨiri. Omoɨna duéruitɨcueza, ómoɨna duere cue fɨ́noñeillena, uícodo cue mamérilla izói naɨ ómoɨmo biñédɨcue. Juzíñamui afe bie cue uaina nabáillena jɨcádɨcue, aféuai uafue daɨíllena. Cue daɨna uai uáfueñenia, Juzíñamuina abɨ́ fatátaitɨcue.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Omoɨ ɨ́ɨnogafuena rɨire ocuíacañedɨcue, mei omoɨ ɨ́ɨnogafuedo Jesucrístomo ñue rɨire jaɨnáidɨomoɨza. Mei jɨáɨfodo conímamo táɨjɨna izói, omoɨ ɨere aillo ióbillena ómoɨna canóacadɨcue.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.