Mateus 13
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NAA
1 Hadai hì aih, Chuaq Jesus loh enh hnim lam hangui ta kênh diac raxìq,
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Wì phù cròng tagop ti dabau haraya dudan ka Haq, Chuaq Jesus ep loh hangui ta boang, dìq ka wì qnoeq oe ta go.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Chuaq Jesus yŏc bàc trong alìah hu hnài wì, Haq doe: “I moeq ngai lam rai adrech.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Jò haq rai adrech, i qnah ta clìh ti trong lam, chìm loh jôh dŏng.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Moeq qnah taclìh tanòe raga, taneh toq biaq, catùh ùh jrùq, rênh plôh.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Mahaq jò mat mahì yòng sreo, ùh i ka riah hi loh ka croh.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mòeq qnah taclìh nòe xèm yila, yila rai èh ray cràm bahlac haq jôq ta aih.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mòeq qnah qnoeq hòm, clìh troq tanòe taneh lem, hi loh plì, mòeq pliang loh jah moeq hrinh, mòeq pliang jah tadràu jàt, mòeq jah piq jàt.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Cabô i don, tamàng beq!
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mangai tiaq hŏc, thia ka haten bòch Chuaq Jesus: Gleq Ìh ma jah yŏc bàu alìah qmang aih đòeq tapoch ka wì?
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Chuaq Jesus padreo bàu: “Majah qmang aih kan hlèp da diac plình khoe am ka pì loq, mahaq ƀài wì tau aih ùh dôq ka wì haq loq.”
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Majah qmang aih mangai leq ma khoe i aih jah am tam, aih èh wì hi i rah ùh dìq ùh dài, mahaq mangai leq ma ùh i, aih èh doeh yŏc hloe yiniq haq ma khoe i.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Aih ìq au ma jah toq aliàh ka wì haq, yac ka wì haq ngan dua ùh xau hnoq, hadràng don mahaq ùh tàng, tamàng mahaq ùh qnì cleq.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Qmang aih khoe xìt ka bàu pajàu Êsai jò haq ràu trùh wì qmat: Pì hadràng don tamàng, mahaq ùh qnì cleq; Haqmiang ngan mahaq ùh xau hnoq.
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Majah qmang aih, manoh wì haq khoe cadoq; Don wì haq khoe trap, mat wì haq khoe tajìp, Yùq dèh mat loq xau hnoq, don rađeh loq jah tàng, Manoh da đeh loq jah loq, rađeh loq wìh hlài, Èh au loq broq wì haq jah brêh qmòh.
15 Porque o coração deste povo
16 Mahaq xôq ramot am ka ƀài pì mat jah hnoq, xôq ramot am ƀài pì, don ma jah tàng.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Joq qnàng au doe ka pì, i bàc mangai pajàu, bàc ngai taq atoq khoe ngèh ka jah hnoq trong pì hnoq, mahaq ùh jah hnoq, ngèh ka jah tàng trong pì ma jah tàng, mahaq ùh jah.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Pì tamàng bàu alìah mangai lam rai adrech aih anoe cleq.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Jò mangai leq tàng bàu lem diac plình, mahaq ùh lòm qnì qmòe cleq, aih kiac dù trùh ta qmiaq yŏc yiniq ma khoe jah rai ta manoh haq, aih la mangai majah adrech clìh ti trong lam.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Mangai jah adrech clìh nòe taneh raga aih mangai bu tàng bàu, khoe lem bùi drah yŏc huiq.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Mahaq ta manoh ùh i ka riah, rìh moeq hyàc raq, trùh jò glàm nanxa, khech tàt, hi tacro.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Mangai jah adrech clìh nòe xèm yila, aih mangai tàng bàu, mahaq manoh hèm toq ka qnhòng kô, ònh toq trong padrŏng kan, broq ka bàu aih ùh plôh ramot, hi loh ka ùh sròc.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Mahaq, mangai ma jah adrech clìh tanòe taneh lem, aih mangai loq tàng, haq aih jah loh plì, moeq pliang jah qmòe moeq hrinh, pliang qnoeq jah tadràu jàt, ma qnoeq jah piq jàt.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Chuaq Jesus alìah trong qnoeq hòm ka wì haq: “Diac plình tìah ka mangai yŏc adrech lem loh rai dèh ta ruàng.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Mahaq jò dìq ka wì oe raq kùi, mangai tagit ka haq loh rai adrech nhat adrònh ta qmau aih, khoe aih hi lam đac.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Trùh jò qmau aih yòng kàn, loh hadròc, adrònh hadai ploah loh diq.”
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ƀài mangai patìh lam anoe ka wì craq ruàng aih: Wì craq, ma ùh xài ìh rai toq adrech lem ta ruàng ìh qmòh? ha nhat adrònh qmat loh enh leq?
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Wì craq padreo bàu: Aih mangai tagit ka au ma broq. Ƀài hapŏng doe: Ìh alòh ƀài nhèn loh bùiq nhat aih loq ùh?
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Wì craq padreo bàu: Hêq ùh dùh, yùq jò bùiq pì loq troq bùiq ataq qmau.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Dôq haq dìq baiq wa yòng hloe trùh jò gat, trùh jò gat i au tanap ka ƀài ƀình gat qmau rameh: “Adroe aih, pì bùiq nhat adrònh òeq, cadop tang cadop hu bùh đac, qmau aih pì don đòeq da au ta hapom”.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Chuaq Jesus yŏc trong qnoeq hòm hu alìah tam ka wì: “Diac plình tìah adrech habài wì ma rai ta ruàng.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Adrech joq yi yêq dŏng ka ƀài adrech qnoeq, mahaq jò hi jah honh, haq yeo kàn ka ƀài cachiq qnoeq, wìa qmòe long, jaq chìm mech lam broq pù ta hamenh haq”.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Chuaq Jesus patìah hòm ka wì: “Diac plình tìah ka blo alac, mangai cadrì ma yŏc tah ta piq cađap dàc, hi trùh dèh jò dàc aih hi rèu dŏng.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Chuaq Jesus capoch ka wì phù cròng ma tiaq Haq toq xam bàu alìah, ùh i tapoch cleq haq ma ùh alìah ka wì.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Waq ka xìt troeq bàu pajàu ma khoe anoe:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jò khoe am wì hlài, Chuaq Jesus wìh mùt ta hnim, ƀài mangai tiaq hŏc trùh ka haten bòch haq: Ìh anoe am ka nhèn loq bàu ìh ma alìah adrech nhat adrònh oe ta ruàng aih qmang leq.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus padreo bàu: “Mangai rai adrech lem aih Kon mangai.
37 E Jesus respondeu:
38 Ruàng aih crŏng taneh kô, adrech lem aih kon diac plình, nhat adrònh aih kon kiac dù,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 mangai tagit rai adrech nhat, aih kan kiac dù, hì gat qmau aih hì pulùch da crŏng taneh kô, ƀình gat qmau aih ƀình plình.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Tìah ka wì bùiq nhat adrònh bùh ta ùnh qmang leq, hì crŏng taneh kô dìq lùch qmang aih èh diq.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Kon mangai hi thê dèh ƀình plình hacom qnoh dŏng ƀài mangai ma broq dua qmèq xam mangai broq dù loh khoe ka diac Haq.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Khwênh caqnìh wì aih tanòe hlŏng ùnh, ta aih èh i toq kan crò hmoe rai cadrit hanenh.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Jò aih, ƀài mangai taq atoq ca-ah tìah ka qngah mahì oe tanòe diac Baq wì haq. Cabô i don, drah tamàng.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Diac plình tìah ka hang canaq catùh đòeq ta ruàng, i moeq ngai chaq hnoq, haq hi cadoc đòeq rai hlài rai lem bùi, tech dìq dŏng dèh kùng hang, đòeq hu rot ruàng aih.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Diac plình hadai tìah ka mangai lam padro, chaq ngŏc canaq.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Jò chaq khoe hnoq ngŏc canaq, haq tech dŏng dèh kùng hang đòeq rot pliang ngŏc aih.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Diac plình hanoh tìah ka hlàm ma tang ta hlŏng, hlech rìm yiniq ka.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Jò khoe bình ka tanang hlàm, mangai tang hi dèch hlàm atŏc tago, khoe aih hangui ràih ma lem đòeq crài, èh tah ta tabŏng, mahaq khwênh cađac dŏng ƀài ma ùh wìa.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Trùh hì crŏng taneh kô lùch, hanoh qmang aih diq: Jò aih, ƀài ƀình plình trùh đòeq lah ƀài mangai dù loh khoe ka mangai taq toq.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Khwênh caqnìh ƀài mangai broq dù ta tanùh ùnh, oe nòe aih i kan hmoe rai cadrit hanenh.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Pì atem ƀài bàu aih? Ƀài mangai tiaq hŏc doe: Nhèn loq tàng.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Chuaq Jesus hi doe: “Dài qmang aih rìm ngai hnài ranenh, jò wì haq khoe hŏc loq rìm trong tanòe diac plình, hi tìah ka wì craq hnim qnoh dŏng dèh ƀài hang neo xam hang dùnh loh enh gùng ka hapom.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jò Chuaq Jesus khoe hêq ka capoch ƀài bàu alìah aih, haq hi lam taqnoeq.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Haq hlài dèh gùng cla, mùt hnài tanòe hnim tagop qyoh, wì hamàih đeh hra ka bàu haq, wì bòch dabau: Mangai qmat haq jah enh leq ƀài kan rabiaq xam kan halac qmang meh?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Haq qmat ma ùh xài kon mangai thòq broq long chàm qmòh? Miq haq ajoq Mari? Ƀài oh daq haq ajoq Jaco, Jôsep, Simôn, Jiu đe?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ƀài oh cadrì haq ma ùh joq oe taqne bèn kô? Enh leq haq majah ƀài yiniq qmang meh?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 wì aih hi catoeh ka haq. Mahaq Chuaq Jesus doe ka wì: “Toq gùng cla, hnem cla raq ma hnoq mangai pajàu ùh loh cleq.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ta aih Chuaq Jesus ùh broq bàc kan halac, ma jah qmang aih ta aih wì ùh i ka manoh lùi.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.