Mateus 12
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARIB
1 Jò aih, wop hì sabat, Jesus pùh pagat đùng ruàng, ƀài mangai tiaq hŏc pangot wì haq git kaq hadròc qmau.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Mangai Pharisi hnoq qmang aih, wì lam doe ka Chuaq Jesus: Ngan meh, ƀài mangai tiaq hŏc ìh, broq trong ùh lòh ta hì Sabat.
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Mahaq Chuaq Jeus padreo bàu ka wì aih: “Ha bùa Đawit xam mangai lam tiaq haq khoe broq jò wì haq pangot, pì qnhòq hmaq đŏc qmòh?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Aih ìq, bùa mùt ta hnim Boc Plình, yŏc acaq ƀênh dèch ka Boc Plình, ƀênh aih bùa xam mangai lam tiaq haq ùh khòh kaq, ƀênh aih đòeq toq ka ƀài pajàu.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Hìaq pì ùh i ngan ta hset ranenh, trùh hì sabat, ƀài pajàu oe ta hnim kùh waiq, broq ùh troq tiaq ranenh hì aih aleq i tuiq cleq?
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Au doe ka pì, ajang kô i moeq ngai yeo kàn ùh hnau ka hnem kùh waiq.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Tàng pì loq bàu kô anoe cleq: “Au tangèh ka manoh loq waq, ùh i ngèh trùh ramènh tadreo, qmang aih pì khoe ùh hìaq capoch haƀo đac ka ƀài mangai ùh i đeh yiniq lui cleq.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Majah qmang aih Kon mangai aih craq hì sabat”.
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Lam khoe ka aih, Chuaq Jesus mùt tanòe hnim tagop qyoh.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Ta aih i mòeq ngai, angwenh mòeq pah tì. I mangai bòch Chuaq Jesus: Hì Sabat akhòh broq brêh ka mangai yinìq ùh? Majoq qnàng aih wì qnang chaq nen đòeq hu tah hadrah ka haq.
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Chuaq Jesus tapoch ka wì: “Taqne pì qmat i ka mangai leq i mòeq toq kon trìu, tàng hì Sabat haq taclìh ta ralŏc, pì ma ùh dèch atŏc haq?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Mangai ma ùh yeo kàn ùh hnau ka trìu! Qmang aih hì sabat khòh broq trong lem.
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Khoe aih, Chuaq Jesus doe ka mangai ngwenh tì: “Hnhu tì qmat” Haq aih qnhu dèh tì, tajòe qmòe tì pah kô lem hlài tìah ka tì pah tau.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Ƀài mangai Pharisi loh enh gùng, hatình ka dabau chaq trong hu jêh cađac Jesus.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Chuaq Jesus loq qmang aih, haq lam đac taqnoeq, i bàc ngai tiaq haq, haq broq dìq dŏng ka wì jah brêh.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Chuaq Jesus ùh lòh wì anoe am ka cabô loq ka haq.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Dôq xìt qmang ka bàu pajàu Êsai khoe anoe:
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 — ausente —
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 — ausente —
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 — ausente —
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Rìm diac tangèh dìq anòe yiniq Haq.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Jò aih i mangai aràng ka Chuaq Jesus mòeq ngai kiac caqnit don, ùh xau hnoq rai làu, Chuaq Jesus broq brêh ka haq aih loh ka jah tapoch jah hnoq.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Wì hamàih đeh hra, wì bòch dabau: Haq qmat ajoq kon xau bùa Đawit?
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Mahaq ƀài mangai Pharisi hìa qmang aih wì doe: Haq qmat canòm ka Ƀênsêbun craq kan kiac đòeq drùh kiac.
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Chuaq Jesus loq ka manoh wì, haq doe: “Moeq diac tàng joq cla haq hit lah rađeh, diac aih èh ùh khoe ka raliang, mòeq plài, mòeq hnim tàng hit lah dabau aih èh pi oe dràng yòng.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Tàng joq Satan hnan Satan, aih ajoq haq hit lah dađeh, aih èh diac haq yòng qmang leq ma oe keo?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Tàng au canòm ka Ƀênsêbun đòeq hnan kan kiac, ha wì kon pì qmat èh canòm ka cabô đòeq drùh hnan kan kiac? Qmang aih, wì haq aih èh ma broq mangai hu hadrah ƀài pì.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Tàng joq au canòm ka Yiang Hadròeh enh Boc Plình đòeq drùh hnan kan kiac, aih diac Plình khoe trùh ta pì.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Qnah hòm, i ka cabô jah mùt ta hnim mangai dêh padren hu tablah yŏc da haq aih kùng hang, ma baxèm aih ùh kàt cla haq adroe oèq? Ep kàt cla haq adroe khoe èh men jah blah yŏc hang ta hnim haq.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 Cabô ùh oe ti au, haq aih mangai tablêq ka au, cabô ùh taqmùt ti au, wì aih prah priang dŏng.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Qmang aih au doe ka pì, rìm yiniq lui pì xam ƀàu tapoch qmèq ka Boc plình, dìq dŏng èh oe jah paclaih, mahaq bàu tapoch troq trùh Yiang Hadròeh ùh jò leq jah paclaih.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Tàng cabô capoch tablêq ka Kon mangai, èh oe jah paclaih, mahaq cabô tapoch bàu taƀlêq Yiang Hadròeh, yac ka qnhòng kô trùh qnhòng atìq èh yiniq lui aih dua ùh jah caqnaih.
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 Long lem èh loh plì lem, long qmèq plì hadai qmèq, ngan plì ma loq ka long.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Wùih! Ƀài adrech bìh plŏng meh, pì qmat nang noe qmèq, broq qmang leq ma hloh bàu lem? Ta cliac khoe bình, men hloh bàu tapoch a hacùng.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Mangai lem ta dalam haq bình kan lem men jah tapoch hloh bàu lem, mangai dù ta haq bình kan dù majah tapoch hloh bàu dù.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Au doe ka pì, trùh ta hì hadrah, rìm ngai ep anoe qnoh dŏng dèh bàu rađeh ma khoe tapoch.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Majah qmang aih, ajang nòe bàu capoch aih raq, ma hi jah creo ka ìh mangai taq atoq, hadai ajang bàu tapoch aih raq ìh ep pòq kan baxa.
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Khoe aih i ƀài mangai hnài ranenh xam ƀài mangai Pharisi doe ka Chuaq Jesus: Mangai hnài, nhèn enh hnoq ìh broq trong halac.
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Chuaq Jesus padreo bàu: “ƀài caxi noe dù, loq tango kô, bòch ngan kan halac, ùh i kan halac leq am ka pì hnoq enh gùng ka kan halac troeq pajàu Jôna.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Majah qmang aih Jôna khoe oe ta cliac ka kàn piq hì piq mang, hanoh qmang aih èh, Kon mangai hadai piq hì piq mang oe ta taneh.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Trùh hì hadrah, wì ma oe ta Ninive aih èh ma yòng hu hadrah ka caxi noe kô, ma jah qmang aih wì haq tàng bàu pajàu Jôna hnài aih wì khoe raxach, mahaq ajang nòe kô, i mòeq ngai yeo haqnhèq ùh hnau ka Jôna!
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Trùh hì hadarah, bùa Cadrì enh ƀè mahì tŏc èh ma yòng hu hadrah ka nang noe kô, majah qmang aih bùa aih khoe trùh enh nòe hangai đòeq hu tamàng bàu rabiaq enh nòe bùa Salômôn, mahaq anòe kô i mòeq ngai yeo haqnhèq ùh hnau ka bùa Salômôn!
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 Jò kan kiac khoe loh enh moeq ngai, haq lam tanòe croh crênh chaq nòe padài, mahaq chaq ùh jah,
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 èh haq hi doe: Au wìh hlài ta hnim au ma neo loh, jò haq hlài, hnoq hnem dech do, khwit khoe lem, khoe palauq qmòe ka alàng.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Haq lam hòm, ahlài tam tapèh toq kiac qnoeq yeo dù ùh hnau ka haq, hlài oe pajùm ta hnim aih, mangai aih atìq èh yeo hamoq ùh hnau ka adroe hòm. Ƀài caxi noe dù kô qmang aih èh diq.
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Jò Chuaq Jesus oe raq tapoch ka ƀài wì, miq haq xam ƀài oh haq yòng enh gùng, enh capoch ka haq,
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 I mangai trùh doe ka Chuaq Jesus: Miq Ìh xam ƀài oh ìh yòng enh gùng, enh tapoch ka Ìh
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Haq padreo bàu: “Cabô miq au, cabô oh au?”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Haq patô dèh ƀài mangai tiaq hŏc rai doe: “Hacô miq au xam ƀài oh daq au!”
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Majah qmang aih, mangai leq broq tiaq manoh Baq au oe ta plình, aih raq oh daq calô, oh daq cadrì xam miq au.
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.