Lucas 8

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 — ausente —
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Jò ƀài mangai bàc tagop ti dabau xam mangai enh rìm plài trùh dìq ta Chuaq Jesus, haq hi yŏc bàu alìah hu hnài wì:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “I moeq ngai lam rai dèh adrech. Jò rai, moeq qnah clìh ti trong, aih wì hi troq jôiq èh chìm enh qnhèq loh jôh dŏng.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Moeq qnah clìh ta taneh raga, bu hon ma loq khoe croh majah qmang aih ùh i đeh toq biaq hnha kan da-ìm.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Maqnoeq taclìh taqne xèm yila, haq hon pajùm ti yila, haq toq hlac loh ka pi jah kàn.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Adrech ma qnoeq clìh tanòe taneh lem. Haq hon lem, loh hadròc, moeq jah moeq hrinh. Jò anoe qmang aih haq doe: “Mangai leq i don, tamàng beq.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Mangai tiaq hŏc bòch haq bàu alìah aih anoe cleq.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Haq doe: “Kan hlèp tanòe diac Plình khoe am pì loq, yàng wì qnoeq aih yŏc bàu alìah hu anoe, dôq wì ngan manhaq ùh hnoq cleq, tamàng mahaq ùh qnì tàng.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Bàu alìah aih rameh: Adrech aih bàu Boc Plình
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Adrech taclìh ti trong, aih ƀài mangai tàng bàu, yàng atìq ka aih kan kiac trùh tablah yŏc bàu ta manoh cliac wì haq, yùq wì haq lùi èh loq jah dèch qmòh.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Adrech taclìh nòe raga, aih bài mangai bu tàng bàu khoe lem bùi yŏc bàu aih, mahaq ùh i ka riah. Wì lùi moeq rayàc, jò i kan khech tàt, wì haq hi talùi.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Adrech taclìh ta yila, aih ƀài mangai tàng bàu, mahaq tiaq dèh manoh kan loq lèt kan padrŏng kan rìh qmòe ka hlàu toq taqnhòng kô, broq ka bàu aih pi jah chet, pi loh qmòe plì ma yi wìa.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mahaq adrech taclìh tanòe taneh lem aih ƀài mangai i manoh cliac lem joq qnàng, ƀài mangai tàng bàu, rai cajap manoh wèq bàu aih hi jah loh plì.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Ùh i cabô bùh đen èh yŏc griang gùp cađac, tàng ùh meh cadoc ta caqnàm, mahaq dèch tanòe haqnhèq, dôq cabô mùt ta hnim dìq jah hnoq kan qngah.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Majah qmang aih ùh i cleq hlèp, èh ma ùh hnoq, ùh i cleq cadoc èh wì ma ùh loq, ma ùh hìa ep patô qnoh.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Qmang aih pì ep tamàng ma rabiaq bàu pì tàng majah qmang aih mangai khoe i, èh jah am tam, mangai leq ùh i, aih èh jah doeh yŏc hloe yiniq cleq haq xoh đeh khoe i.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jò aih, miq da Chuaq Jesus xam wì oh haq lam chaq haq. Yàng mangai bàc hrình, ùh jah thia haten ka haq.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 I mangai lam anoe ka haq: Miq ìh xam wì oh ìh oe enh gùng, enh glàm ìh.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Mahaq Chuaq Jesus padreo bàu “Miq au xam oh daq au aih ƀài mangai tàng bàu Boc Plình rai broq tiaq bàu aih”.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 — ausente —
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 — ausente —
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 — ausente —
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 — ausente —
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Khoe aih wì trùh tagùng mangai Jêrasê, tajang ka gùng Galili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jò Chuaq Jesus tŏc tago, tagùng aih i moeq ngai bàc kiac tachac haq. Khoe dùnh, haq pi lah caxùnh eo, pi lah oe ta hnim, mahaq oe ta cadràng hanang.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Bu hnoq Chuaq Jeus, haq aih cajiah ta gruàng, rai pacro dađeh anòe jènh Chuaq Jesus, haq tapoch qmòe cadêh: Ìh enh broq ka au cleq kô ìq, Chuaq Jesus kon da Boc Plình haqnhèq au waiq ìh ùh dùh baxa au dèh.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Majah qmang aih, Chuaq Jesus i thê kiac dù aih loh ma khoe ka mangai kiac rùp khoe dùnh aih. Yac ka wì tàt haq, kàt, clang jènh tì haq, dua haq hràt cađac caxi mem, wah cađac long clang, kiac qmùt haq tanòe hawit.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Chuaq Jesus bòch haq: “Gè yiniq cleq?” haq padreo bàu: Ƀài lình, majah qmang aih bàc toq kiac khoe mùt tachac haq.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Wì haq cali calo ka Chuaq Jesus apaq caqnìh wì haq kòe jrùq.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Jò aih i meq calùh chùa qnang acaq tawang. Ƀài kiac bòch Chuaq Jesus am wì haq jah mùt đeh ta calùh chùa aih, Chuaq hi am.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ƀài kiac loh enh mangai aih, mùt ta calùh chùa, calùh chùa oe enh bùc haqnhèq cadàu hatàp gàu ta hlŏng cachìt dìq dŏng.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Ƀài mangai ban chùa hnoq qmang aih, drah cadàu lam amot, rai anoe yiniq aih jàp rìm gùng rìm plài ta aih.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Wì dahrôq loh ngan, jò wì haq trùh tanòe Chuaq Jesus, hnoq mangai kiac neo loh enh haq aih qnang hangui nòe jènh Chuaq Jesus, sràp eo cwàn, gàu ngoc prau prình, wì yùq pi cajaq.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ƀài mangai ma khoe hnoq kan halac aih, anoe ka hlài jàp ka phù cròng loq mangai kiac rùp aih khoe jah brêh qmang leq.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Dìq dŏng mangai oe ta gùng Jêrasê cali calo doe ka Chuaq Jesus đòeq haq lam đac tagùng qnoeq, majah qmang aih wì crè pi cajaq. Haq loh taboang wìh hlài pah tau.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mahaq mangai kiac ma khoe cadàu loh enh chac, haq bòch tiaq Chuaq Jesus, mahaq Chuaq Jesus thê haq hlài, Chuaq Jesus doe ka haq:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Hlài ta hnim hu anoe ka wì dôq wì loq Boc Plình khoe broq am ka ìh cleq.” Qmang aih, haq hi lam rai anoe hlài rìm yiniq Boc Plình khoe broq am ka rađeh jàp rìm gùng.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Jò wì wìh hlài, i bàc ngai đìh Chuaq Jesus, majah qmang aih mangai leq mangai meh ngèh đeh hra ka haq.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 I moeq ngai wèq hnim tagop qyoh yiniq haq Jairu trùh bla op nòe jènh Chuaq Jesus, cali calo canòm ka Chuaq trùh dèh ta hnim.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Majah qmang aih haq i moeq ngai kon cadrì moeq jàt baiq hanam khoe ten cachìt. Jò Chuaq Jesus lam ti trong bài wì dahnen dudan ka haq.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Jò aih i moeq ngai gucadrì yinìq khoe moeq jàt baiq hanam dahrôq mahim, bac jènh haq khoe yam dìq dŏng ka ƀài mangai broq jreo, mahaq ùh i ka mangai leq haqnauq haq brêh,
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 haq trùh enh rù bèq haqmai eo Chuaq Jesus, tajòe qmòe mahim haq hi xŏt.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Chuaq Jesus doe: “Cabô khoe bèq au?” mangai leq mangai meh haqngah đeh hra, Phiero xam bua haq doe: Mangai hnài, mangai bàc ti dudan rai hnen ìh.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Chuaq Jesus doe: “I mangai khoe bèq au, au tàng i padren loh enh chac au.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Mangai cadrì aih hnoq dađeh cadŏc pi hlèp, haq tarìt thia bla op dađeh ta haqneq ajang nòe jènh Chuaq Jesus enh ngèa mangai bàc, haq anoe dŏng hagleq đeh majah bèq haqmai eo Chuaq Jesus, èh manòeq rađeh khoe jah brêh qmang leq.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Mahaq Chuaq Jesus doe ka haq: “Yôiq kon cadrì au, manoh lùi kon khoe broq kon jah brêh, lam ma catèm beq.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Chuaq Jesus oe raq capoch, i mangai loh enh hnim Jairu, craq wèq hnimtagop qyoh doe ka haq: Kon cadrì ìh khoe cachìt, oe pangài dèh ka haq qmat hòm.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Tàng bàu aih, mahaq Chuaq Jesus doe ka Jairu: “Apaq yùq! toq lùi raq, aih èh kon ìh hi jah brêh.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Jò khoe trùh ta hnim, Chuaq Jesus am toq Phiero, Jaco, Jon xam wa miq baq kon qyoh aih mùt tiaq haq.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Jò meh dìq ka mangai ta aih ta-oeh ti atoch ka kon mangai aih, Chuaq Jesus doe: “Hêq pi dùh hmoe! Kon mangai kô ùh xài haq kachìt, haq qnang kùi.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Wì do ka haq, majah qmang aih wì loq kon mangai aih joq khoe cachìt.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Mahaq Chuaq Jesus carùp tì kon cadrì qyoh aih rai doe “Kon au, yòng beq!”.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Mahua yiang mùt hlài tachac, haq hi padinh yòng. Khoe aih Chuaq Jesus thê wì qmi kon qyoh aih acaq.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Miq baq kon qyoh aih dìq jaq hamàih ta manoh, mahaq Chuaq Jesus ùh lòh wa anoe ka cabô loq yiniq aih.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.