Lucas 14
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARIB
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 — ausente —
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 — ausente —
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 — ausente —
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 — ausente —
6 A isto nada puderam responder.
7 Jò haq hnoq ƀài mangai ma jah akhen trùh acaq ta aih, wì toq ràih ka rađeh nòe haqngui ma haqnhèq ranhòm, haq hi alìah ka wì:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Jò wì akhen ka ìh trùh acaq yiniang ŏng mai, apaq ràih hanqgui nòe rahù, tabeq i tamoe ma yeo kàn ka ìh.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Mangai akhen lam doe ka ìh: Dôq haq meh hangui ajang kô, aih ajoq ìh xep ka rađeh ep loh hangui enh qneq qmòh.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Mahaq jò ìh jah akhen, ìh hangui đeh enh nòe haqneq raq, aih èh cla wì craq trùh, haq doe ka ìh: Ê daq! tŏc hangui enh qnhèq kô. Aih ajoq broq bàc ngai hadai jah akhen jah ta-iu ka ìh.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Qmang aih cabô padèch rađeh, haq aih èh jah qnoh haqneq, mangai leq paqnoh rađeh haqneq, haq aih èh jah dèch atŏc”.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Khoe aih Chuaq Jesus anoe ka mangai ma akhen ka haq: “Jò ìh i yiniq akhen wì acaq ôq qne hì qnì, di xèq qnì, apaq akhen toq deh ka bua, deh ka oh daq calô, oh daq cadrì, xam wì plài pla ma kan padrŏng, yùq èh wì loq akhen hlài ka ìh đòeq hu caqnaih dòeh.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Mahaq jò ìh i yiniq acaq ôq, akhen ka mangai pa, mangai angwenh, mangai liap, mangai lua mat,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 aih èh majah xôq ramot. Hiloq wì haq ùh hlàt akhen hlài ka ìh, mahaq trùh jò mangai taq atoq jah rìh hlài, aih èh hi jah padreo hlài ka ìh.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 I moeq ngai hangui acaq moeq qmang ti haq, tàng bàu aih hi tèu: Xôq ramot am ka mangai ma jah acaq ƀênh tanòe diac Plình!
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Mahaq Chuaq Jesus padreo bàu rameh “I mangai aih haq padon yineang kàn, akhen ka bàc ngai lam acaq.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Trùh jò acaq, thê dèh hapŏng lam anoe ka ƀài mangai ma khoe jah akhen: Trùh beq, rìm yiniq dìq khoe jah padon.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Mahaq dìq dŏng ka wì pajùm moeq bàu hangah. Mangai baxèm doe: Au i rot moeq haqnech ruàng, ep lam ngan, apaq da yo oq.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Mangai qnoeq doe: Au i rot moeq jàt toq ƀo, au ep lam ngan qmang leq cadèh, apaq da yo oq.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Mangai maqnoeq hòm doe: Au neo yŏc mai, au lam ùh jah.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Mangai hapŏng wìh hlài anoe dèh ka wì craq. Khoe aih craq hnim aih plôh nòeh, thê dèh hapŏng: “Drah loh roc trong, roc hanom taplài, aràng ƀài mangai pa, mangai angwenh, mangai lua xam mangai cwê mùt tacô.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Khoe aih, hapŏng anoe: Wì craq bàu ìh thê nhèn khoe broq, mahaq nòe rah oe raq bàc.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Mangai craq hnim doe deh ka hapŏng: “Loh lam roc plài roc gùng, hnoq mangai leq, pa-àu wì mùt, aih dôq haq bình ka hnim au.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Majah qmang aih au doe ka pì: Dìq dŏng ka mangai ma khoe jah akhen adroe, aih ùh i mangai leq ma oe jah acaq yiniang ta hnim au”.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 I ƀài mangai bàc haraya lam ti tiaq, haq hwi ngan wì aih rai doe.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Tàng joq i mangai leq trùh ti au mahaq ùh git deh ka miq baq, cadrì, kon, oh daq cadrì, calô, git hloe kan rìh deh cla, haq aih ùh jah broq mangai tiaq hŏc au.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mangai leq ùh xùi deh long pagat tiaq au mangai aih hadai ùh wìa broq mangai tiaq hŏc au.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 I mangai leq oe taqne pì enh broq moeq toq hnim haqnhèq kàn. Ma ùh joq baxèm aih haq hangui òeq hu ngan dìq toq leq, đòeq ngan rađeh atàu bac đòeq pagêh hnim aih ùh?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Majah qmang aih jò haq khoe broq xèm èh ùh lênh gêh ka chac hnim, aih rìm ngai hnoq ajoq wì loq do,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 wì doe: Mangai kô khoe broq, mahaq ùh lênh gêh”.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 I ka bùa leq lam tajêh ka bùa qnoe, ma ùh dùh hangui hatình ngan òeq, đòeq ngan rađeh qnung moeq muàn lình, ahlàt tablêq ka bùa tau ma wê baiq muàn lình loq ùh?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tàng joq haq hnoq đeh ùh blêq, jò bùa tau oe raq hangai haq khoe thê deh mangai hadrah chônh lam đòeq ti alìa aclai chaq trong hatroq.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hadai qmang aih, tàng joq pì ùh cađac dèh rìm yiniq pì ma i, pì ùh jah broq mangai tiaq hŏc Au.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Boh aih lem, mahaq tàng haq hnhung dèh kan xang, aih yŏc cleq broq dôq haq xang hlài hòm?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Yac ka qnoh ta ruàng dua pi wìa, broq phàn dua piloh cleq; wì ep ùc qnoh cađac enh gùng. Cabô i don tamàng, drah tamàng beq!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.