João 4

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jò Chuaq Jesus hìa bàu doe mangai Pharisi i tàng haq creo broq ƀaptem jah bàc ngai ùh hnau ka Jon,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Ùh xài cla Jesus, ma joq qnàng aih mangai tiaq hŏc haq).
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Chuaq Jesus cađac gùng Juđê wìh hlài ta Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Jò aih, haq ep pagat trong Samari.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Qmang aih, Haq trùh ta mòeq plài gùng Samari, plài aih wì creo Sikha, haten tanòe taneh Jacôp ma am ka Jôsep aih kon haq.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ta aih i moeq toq diac adràm Jacôp, khoe lep ka trong hangai Chuaq Jesus hangui haten ka adràm aih, jò aih khoeqne hì.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Mòeq ngai gucadrì samari loh qnình diac. Chuaq Jeus doe: “Am au ôq diac.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ƀài mangai tiaq hŏc khoe mùt ta plài đòeq chaq rot dahwèq acaq).
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Mangai cadrì aih padreo bàu: Ùih! Ìh qmat mangai Juđa, gleq ma jah bòch ôq da au diac (majah qmang aih mangai Juđa ùh taqmùt ka mangai Samari).
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Chuaq Jesus doe: “Tàng joq ìh maloq ka yiniq Boc Plình ma khoe am, rai loq ka magai ma doe ka ìh: Am au ôq đeh diac aih cabô, aih ìh khoe bòch haq am ka ìh ôq, aih èh haq aih hi am ka ìh diac kan rìh.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Mangai gucadrì aih doe: Wì Craq! Ìh ùh i cleq đòeq hu qmùc, diac adràm kô aih jrùq, ìh jah diac rìh aih enh leq?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Kan cadraq nhèn aih Jacôp khoe đòeq hlài ka nhèn diac adràm kô, cla haq hanoh ôq adràm kô, hloe xam ƀài kon xau haq, hloe xam ƀài kùng hang haq ban, ìh ma yeo kàn ùh hnau ka Jacôp?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Chuaq Jesus padreo bàu ka haq: “Cabô ôq diac kô dua oe raq croh ranŏng,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 mahaq mangai leq ôq diac au am, mangai aih èh pi jò leq croh ranŏng hòm. Diac au ma am aih èh wìa tamŏc plôh enh chac mangai aih trùh ta kan rìh halình mòeq đòe.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Mangai gucadrì aih doe: Wì Craq, Ìh am ka au diac aih diq, dôq au ùh hìaq croh ranŏng, dôq au pi hìaq ep lam qmùc diac ta kô hòm.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Chuaq Jesus doe ka haq: “Lam beq! creo ka ŏng ìh, khoe aih wìh hlài ta kô.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Mangai gucadrì aih doe: Au ùh i ka ŏng. Chuaq Jesus anoe hòm: “Ìh doe đeh ùh i ka ŏng aih joq khoe troq,
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ìh khoe padam yàng yŏc ŏng, mahaq mangai yàng kô aih ùh xài ŏng ìh, ma aih joq ìh khoe tapoch dèh joq qnàng.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Mangai gucadrì aih doe: Wì Craq, au hnoq ìh kô mangai pajàu joq qnàng.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Kan kadraq nhèn khoe kùh waiq tanòe bui wang kô, yàng da mangai Juđa aih doe nòe ma troq ka kùh waiq aih oe ta Jêrusalem.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Chuaq Jesus doe ka mangai gucadrì: “Drah lùi bàu au, hi trùh jò èh, pì kùh waiq Baq, ùh xài ta bui wang kô, hanoh ùh xài ta Jerusalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Pì kùh waiq ƀàiyiniq pì ùh qnì, nhèn kùh waiq yiniq nhèn ma khoe loq, majah qmang aih kan dèch loh enh mangai Juđa.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mahaq jò mahi trùh, manòeq kô khoe trùh, jò wì mangaima kùh waiq joq qnàng yŏc manoh xam bàu joq qnàng đòeq kùh waiq, aih raq ƀài mangai kùh waiq Baq ma enh.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Boc Plình aih Yeang, cabô kùh waiq haq ep yŏc manoh xam bàu joq qnàng đòeq kùh waiq.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Mangai gucadrì doe: Au loq, Mangai Mêsi (aih bèn creo Christ) ep trùh, jò haq trùh, haq hi anoe rìm trong am ka bèn.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Chuaq Jesus doe: “Au, mangai qnang capoch ti ìh, au kô raq Mangai aih”.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Jò aih, wì mangai tiaq hŏc hlài hi trùh, wì haq haglènh jò wì hnoq Chuaq Jesus capoch tuàng ti mangai gucadrì, mahaq ùh i mangai leq bòch: Ìh anoe ka haq qmat yiniq cleq? Ùh meh hagleq Ìh majah hatuàng ti haq?
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Mangai gucadrì aih hi đòeq đac dèh abôq ta aih wìh mùt ta plài, doe ka wì ta aih:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Drah loh ngan, i mòeq ngai khoe anoe dŏng da au rìm trong au ma khoe broq, aih ma ùh xài Christ qmòh?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Wì hi loh enh plài trùh ti Chuaq Jesus.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 — ausente —
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 — ausente —
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 — ausente —
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 — ausente —
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 — ausente —
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 — ausente —
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 — ausente —
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 — ausente —
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 I bàc ngai Samari ta aih lùi haq, tiaq bàu mangai gucadrì ma doe: Haq qmat khoe anoe dŏng rìm trong au ma khoe broq.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Qmang aih, ƀài mangai Samari ma khoe trùh ti haq, àu thê haq mùt padài dèh ta plài, Haq padài ta aih baiq hì.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Jò khoe tàng bàu haq, mangai lùi haq rai bàc tam.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Wì aih doe ka mangai gucadrì: Kô pi oe xài enh bàu ìh ma khoe anoe am ka nhèn taleq, nhèn ma lùi, manòeq kô nhèn khoe tàng qmòe enh cla haq, èh nhèn loq haq kô joq Mangai hu dèch dìq crŏng taneh kô.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Atìq ka aih baiq hì Chuaq Jesus loh enh aih lam ta Galili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Aih ìq cla Haq raq khoe doe mangai pajàu ùh i jò leq jah mangai gùng cla manè).
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Jò khoe trùh ta gùng Galili, wì gùng aih đìh haq dìq dèh ka manoh, majah qmang aih wì gùng aih khoe hnoq rìm yiniq Haq broq ta hì ramènh jò oe ta Jêrusalem, majah qmang aih wì aih hanoh i lam hàu hì ramènh aih.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Haq trùh ta plài Cana, ta gùng Galili, nòe Haq ma khoe broq diac hangeo wìa alac. Oe ta plài Cabênaum, i moeq ngai cwan kàn, kon calô haq aih hinìq.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Cwan aih tàng doe Chuaq Jesus enh gùng Juđê khoe trùh ta Galili, haq drah trùh chaq rai creo dang Chuaq Jesus loh ta hnem rađeh hu haqnauq dèh kon haq khoe ten cachìt.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Chuaq Jesus doe: “Tàng joq pì ùh hnoq kan halac, kan hamàih, ùh jò leq pì lùi”.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Cwan aih doe: Wì Craq, au canòm đeh ka ìh loh ta hnim au jò kon au qnhòq hìaq cachìt!
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Chuaq Jesus doe ka haq: “Lam beq, kon ìh rìh.” Mangai aih lùi bàu Chuaq Jesus khoe anoe ka rađeh, haq hi lam.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Jò haq oe raq lam titrong, wì mangai hapŏng loh đìh haq, wì doe: Kon calô ìh khoe rìh.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Haq bòch wì aih kon haq khoe blình jò leq. Wì aih padreo bàu: Hì nèh, jò mòeq jò, kan tanget khoe brêh.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Mangai baq aih kanau loq aih raq jò Chuaq Jesus doe ka haq: Kon ìh rìh, pang aih haq aih xam dìq ka wì ta hnem hi lùi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Aih kan halac yàng baiq Chauaq Jesus broq, Jò haq tawìh enh gùng Juđê hlài ta Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.