João 11

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 I mòeq ngai ùh hrŏc yiniq haq Laxaru, oe ta Bêthani, plài Mari xam Mathê daq haq.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mari aih mangai ma khoe xùt dàu xua thùm ka Chuaq Jesus, rai yŏc deh xàc gàu xùt jènh Jesus, daq haq Laxaru qnang ùh hrŏc.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Wa thê mangai lam patìn ka Chuaq Jesus: Waiq Chuaq! Mangai ìh ma loq waq khoe ùh hrŏc.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jò Chuaq Jesus tàng qmang aih, haq doe: “Yinìq kô ùh i ma doe cachìt, mahaq đòeq ka Boc Plình jah kan ranhòm, aih èh yiniq Kon haq hadai jah qngah qngai”.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Chuaq Jesus loq waq ka Mathê, loq waq ka oh haq xam Laxaru.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Jò Haq tàng doe Laxaru ùh hrŏc, haq oe tam ta aih baiq hì.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Khoe aih haq doe ka mangai tiaq hŏc: “Beq bèn wìh hlài ta Juđê”.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Mangai tiaq hŏc doe: Rabi! Neo ta adreo kô nèh, mangai Juđa kô yŏc hmo hu hacam đàp ìh, ìh oe wìh hlài ta aih hòm qmòh?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Chuaq Jesus padreo bàu: “Dahì ma ùh xài i mòeq jàt baiq jò qmòh? Mangai cadiang lam jò dahì aih ùh catoeh, majah qmang aih kan qngah ta crŏng taneh kô broq ka haq xau hnoq.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mahaq tàng cabô cadiang lam jò damang, haq catoeh majah qmang aih haq ùh i ka kan qngah”.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Atìq ka anoe bàu kô, Chuaq Jesus doe: “Laxaru bua bèn qnang kùi, mahaq au trùh ta aih hu padrìu haq.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Mangai tiaq hŏc doe: Tàng joq haq jah kùi, aih èh haq rênh brêh.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Chuaq Jesus anoe bàu aih hu doe Laxaru khoe cachìt mahaq mangai tiaq hŏc xoh đeh haq kùi joq qnàng.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Haq hi anoe hloh hloe ka wì: “Laxaru khoe cachìt”.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Au lem bùi am ka pì, ùh i ka au ta aih, đòeq pì hu lùi, beq bèn lam ta haq.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Khoe aih Thôma (Qnah ngai creo Đi đim) doe: Beq bèn hanoh lam, hu cachìt pajùm ti haq.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jò trùh ta aih, Chuaq Jesus loq Laxaru oe ta ralùng khoe jah pôn hì.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Adreo Bêthani trùh Jêrusalem bu mòeq jàt padam êtađo.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 I bàc ngai Juđa trùh ta aih hu alòng Mathê xam Mari jò daq wa khoe pi i.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Jò Mathê tàng doe i Chuaq Jesus trùh, haq tùh loh, mahaq Mari oe raq ta hnim.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mathê doe: Waiq Chuaq! Tàng i ìh tacô, daq au ùh cachìt.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mahaq manòeq kô au loq, ìh bòch cleq dua Boc Plình am.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Chuaq Jesus doe ka haq “Daq ìh jah rìh hlài.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mathê padreo bàu: Au loq trùh jò mangai cachìt rìh hlài hì atìq pulùch èh, haq jah rìh hlài.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Chuaq Jesus doe ka haq: “Au kô raq kan rìh xam kan rìh hlài. Mangai leq lùi au haq aih jah rìh hlài, yac ka haq khoe cachìt.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Èh hòm, mangai oe rìh lùi au, haq aih ùh cachìt. ìh alùi qmang aih?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mathê padreo bàu: Waiq Chuaq, au lùi ìh kô raq Christ, Kon calô Boc Plình, Mangai đòeq trùh ta crŏng taneh kô.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Khoe ka doe qmang aih, haq hlài chop anoe deh ka Mari oh haq: Mangai hnài qnang oe tacô, haq creo chaq oh.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Jò Mari tàng qmang aih, haq drah yòng lam trùh ta Chuaq Jesus.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jò kô Jesus qnhòq mùt taplài, oe raq yòng tanòe Mathê ma loh đìh haq.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Mangai Juđa qnang oe ta hnim ti Mari đòeq alòng haq, jò hnoq haq loh lam, wì drah tiaq haq majah qmang aih wì hèm canau haq loh hmoe ta ralùng.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Jò Mari trùh ajang nòe Chuaq Jesus yòng, bu hnoq Haq, Mary hacùn cràng nòe jènh Chuaq Jesus rai anoe: Waiq Chuaq! Tàng joq ìh oe tacô, daq au ùh i cachìt.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jò Chuaq Jesus hnoq Mary hmoe, èh hnoq ƀòe mangai Juđa ma lam tiaq haq hanoh hmoe, Chuaq Jesus tamèt ta manoh, haq bòch: “Pì catùh hanang haq taleq?”
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Dìq ka wì doe: Waiq Chuaq! Ìh lam hu ngan.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Chuaq Jesus hmoe.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Mangai Juđa ta anoe: Ngan meh! Kan haq loq waq ka Laxaru qnì dàng leq.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mahaq i qnah ngai doe: Mangai khoe jah pèch mat mangai lua, laiq ma hadai broq mangai kô ùh cachìt qmòh?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jò aih, Chuaq Jesus haq jìq tam ta manoh, haq lam trùh ta ralùng (Ralùng aih kòp i mòeq toq hmo kàn padit ajang ngah).
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Haq doe: “Cadro hmo qmat lam taqnoeq”. Mathê oh mangai cachìt aih doe: Waiq Chuaq! manòeq kô khoe xua, majah qmang aih haq oe ta ralùng khoe pôn hì.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Chuaq Jesus doe hòm: “Au ma qnhòq lah doe ka ìh tàng joq ìh lùi, ìh hi jah hnoq kan ranhòm Boc plình?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Qmang aih, wì hi cadro đac hmo. Khoe aih Chuaq Jesus qngoc ngan ta plình rai doe: “Baq, au manè apôi ìh khoe tamàng bàu au,
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 au loq yac ka jò leq dua Ìh tamàng bàu au, mahaq au majah anoe qmang aih dôq wì ma yòng dudan tacô jah tàng, đòeq ka wì haq jah loq Ìh khoe thê au trùh”.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Khoe ka anoe qmang aih, haq creo cadêh “Laxaru! loh beq”.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mangai cachìt hi cadiang loh, bai lòm hanang oe raq kàt da haq jènh tì, mù oe raq tù da haq hadrò. Chuaq Jesus doe ka wì: “Lêh dŏng bai qmat, dôq haq jah lam”.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bàc ngai Juđa ma trùh đòeq hu alòng Mari hnoq yiniq Chuaq Jesus broq, wì hi lùi haq.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mahaq i qnah ngai lam chaq ƀài mangai Pharisi anoe ka wì aih loq yiniq Chuaq Jesus khoe broq.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ƀòe pajàu kàn xam mangai Pharisi tagop ti dabau ta hnim hadrah, wì doe: Mangai kô broq bàc kan halac, bèn broq qmang leq kô èh?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tàng joq bèn xan dôq haq broq yôt qmang kô, trùh wì ma lùi dŏng haq, jò aih èh hnim kùh waiq xam taneh diac bèn, mangai Rôma trùh tacô raliang đac dŏng.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Khoe aih i mòeq ngai yiniq haq Caiphe, hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq doe: Pì ùh lòm qnì qmòe cleq!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Pì ùh hèm tàng mòeq ngai cachìt am dìq dŏng ka mangai aih ajoq yeo lem ùh hnau dìq ka taneh diac kô lùng pac dŏng.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Bàu aih ùh xài cla haq anoe đeh, mahaq hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq tapoch pajàu trùh Chuaq Jesus padon cachìt am dìq dŏng ka mangai,
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 èh ùh xài toq ka taneh diac aih mahaq xam dìq dŏng ka kon Boc plình ma khoe prah priang, đòeq hu tagop ahlài wì haq dôq wì haq wìa mòeq.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Pang hì aih wì hi chaq trong jêh cađac haq.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Dài aih ìq, Chuaq Jesus lam ta gùng Juđa, mahaq pi am bàc ngai loq, Chuaq Jesus cađac ta aih haq lam mùt tagùng haten ka đùng hawit, trùh ta plài Epra-im haq hi oe ta aih dèh ti ƀòe mangai tiaq hŏc.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Hì ramènh Pan cwa da mangai Juđa ten trùh, bàc ngai tŏc ta Jerusalem adroe ka hì ramènh basròeh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Wì haq ti chaq Chuaq Jesus, oe ta hnim kùh waiq wì haq bòch dabau: Pì hèm qmang leq cadèh? Haq aih ma ùh tŏc hàu ta hì ramènh kô qmòh?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Mahaq ƀài pajàu kàn xam mangai Pharisi khoe tanap bàu waq toq cabô hnoq Chuaq Jesus oe taleq, mangai aih ep lam anoe ka wì haq loq đòeq wì haq hu rùp Chuaq Jesus.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.