João 11
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NTLH
1 I mòeq ngai ùh hrŏc yiniq haq Laxaru, oe ta Bêthani, plài Mari xam Mathê daq haq.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari aih mangai ma khoe xùt dàu xua thùm ka Chuaq Jesus, rai yŏc deh xàc gàu xùt jènh Jesus, daq haq Laxaru qnang ùh hrŏc.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Wa thê mangai lam patìn ka Chuaq Jesus: Waiq Chuaq! Mangai ìh ma loq waq khoe ùh hrŏc.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jò Chuaq Jesus tàng qmang aih, haq doe: “Yinìq kô ùh i ma doe cachìt, mahaq đòeq ka Boc Plình jah kan ranhòm, aih èh yiniq Kon haq hadai jah qngah qngai”.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Chuaq Jesus loq waq ka Mathê, loq waq ka oh haq xam Laxaru.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Jò Haq tàng doe Laxaru ùh hrŏc, haq oe tam ta aih baiq hì.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Khoe aih haq doe ka mangai tiaq hŏc: “Beq bèn wìh hlài ta Juđê”.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Mangai tiaq hŏc doe: Rabi! Neo ta adreo kô nèh, mangai Juđa kô yŏc hmo hu hacam đàp ìh, ìh oe wìh hlài ta aih hòm qmòh?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Chuaq Jesus padreo bàu: “Dahì ma ùh xài i mòeq jàt baiq jò qmòh? Mangai cadiang lam jò dahì aih ùh catoeh, majah qmang aih kan qngah ta crŏng taneh kô broq ka haq xau hnoq.
9 Jesus respondeu:
10 Mahaq tàng cabô cadiang lam jò damang, haq catoeh majah qmang aih haq ùh i ka kan qngah”.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Atìq ka anoe bàu kô, Chuaq Jesus doe: “Laxaru bua bèn qnang kùi, mahaq au trùh ta aih hu padrìu haq.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Mangai tiaq hŏc doe: Tàng joq haq jah kùi, aih èh haq rênh brêh.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Chuaq Jesus anoe bàu aih hu doe Laxaru khoe cachìt mahaq mangai tiaq hŏc xoh đeh haq kùi joq qnàng.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Haq hi anoe hloh hloe ka wì: “Laxaru khoe cachìt”.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Au lem bùi am ka pì, ùh i ka au ta aih, đòeq pì hu lùi, beq bèn lam ta haq.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Khoe aih Thôma (Qnah ngai creo Đi đim) doe: Beq bèn hanoh lam, hu cachìt pajùm ti haq.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jò trùh ta aih, Chuaq Jesus loq Laxaru oe ta ralùng khoe jah pôn hì.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Adreo Bêthani trùh Jêrusalem bu mòeq jàt padam êtađo.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 I bàc ngai Juđa trùh ta aih hu alòng Mathê xam Mari jò daq wa khoe pi i.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Jò Mathê tàng doe i Chuaq Jesus trùh, haq tùh loh, mahaq Mari oe raq ta hnim.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mathê doe: Waiq Chuaq! Tàng i ìh tacô, daq au ùh cachìt.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Mahaq manòeq kô au loq, ìh bòch cleq dua Boc Plình am.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Chuaq Jesus doe ka haq “Daq ìh jah rìh hlài.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mathê padreo bàu: Au loq trùh jò mangai cachìt rìh hlài hì atìq pulùch èh, haq jah rìh hlài.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Chuaq Jesus doe ka haq: “Au kô raq kan rìh xam kan rìh hlài. Mangai leq lùi au haq aih jah rìh hlài, yac ka haq khoe cachìt.
25 Então Jesus afirmou:
26 Èh hòm, mangai oe rìh lùi au, haq aih ùh cachìt. ìh alùi qmang aih?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mathê padreo bàu: Waiq Chuaq, au lùi ìh kô raq Christ, Kon calô Boc Plình, Mangai đòeq trùh ta crŏng taneh kô.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Khoe ka doe qmang aih, haq hlài chop anoe deh ka Mari oh haq: Mangai hnài qnang oe tacô, haq creo chaq oh.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Jò Mari tàng qmang aih, haq drah yòng lam trùh ta Chuaq Jesus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jò kô Jesus qnhòq mùt taplài, oe raq yòng tanòe Mathê ma loh đìh haq.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Mangai Juđa qnang oe ta hnim ti Mari đòeq alòng haq, jò hnoq haq loh lam, wì drah tiaq haq majah qmang aih wì hèm canau haq loh hmoe ta ralùng.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Jò Mari trùh ajang nòe Chuaq Jesus yòng, bu hnoq Haq, Mary hacùn cràng nòe jènh Chuaq Jesus rai anoe: Waiq Chuaq! Tàng joq ìh oe tacô, daq au ùh i cachìt.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Jò Chuaq Jesus hnoq Mary hmoe, èh hnoq ƀòe mangai Juđa ma lam tiaq haq hanoh hmoe, Chuaq Jesus tamèt ta manoh, haq bòch: “Pì catùh hanang haq taleq?”
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Dìq ka wì doe: Waiq Chuaq! Ìh lam hu ngan.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Chuaq Jesus hmoe.
35 Jesus chorou.
36 Mangai Juđa ta anoe: Ngan meh! Kan haq loq waq ka Laxaru qnì dàng leq.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Mahaq i qnah ngai doe: Mangai khoe jah pèch mat mangai lua, laiq ma hadai broq mangai kô ùh cachìt qmòh?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jò aih, Chuaq Jesus haq jìq tam ta manoh, haq lam trùh ta ralùng (Ralùng aih kòp i mòeq toq hmo kàn padit ajang ngah).
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Haq doe: “Cadro hmo qmat lam taqnoeq”. Mathê oh mangai cachìt aih doe: Waiq Chuaq! manòeq kô khoe xua, majah qmang aih haq oe ta ralùng khoe pôn hì.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Chuaq Jesus doe hòm: “Au ma qnhòq lah doe ka ìh tàng joq ìh lùi, ìh hi jah hnoq kan ranhòm Boc plình?”
40 Jesus respondeu:
41 Qmang aih, wì hi cadro đac hmo. Khoe aih Chuaq Jesus qngoc ngan ta plình rai doe: “Baq, au manè apôi ìh khoe tamàng bàu au,
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 au loq yac ka jò leq dua Ìh tamàng bàu au, mahaq au majah anoe qmang aih dôq wì ma yòng dudan tacô jah tàng, đòeq ka wì haq jah loq Ìh khoe thê au trùh”.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Khoe ka anoe qmang aih, haq creo cadêh “Laxaru! loh beq”.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Mangai cachìt hi cadiang loh, bai lòm hanang oe raq kàt da haq jènh tì, mù oe raq tù da haq hadrò. Chuaq Jesus doe ka wì: “Lêh dŏng bai qmat, dôq haq jah lam”.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Bàc ngai Juđa ma trùh đòeq hu alòng Mari hnoq yiniq Chuaq Jesus broq, wì hi lùi haq.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Mahaq i qnah ngai lam chaq ƀài mangai Pharisi anoe ka wì aih loq yiniq Chuaq Jesus khoe broq.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ƀòe pajàu kàn xam mangai Pharisi tagop ti dabau ta hnim hadrah, wì doe: Mangai kô broq bàc kan halac, bèn broq qmang leq kô èh?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tàng joq bèn xan dôq haq broq yôt qmang kô, trùh wì ma lùi dŏng haq, jò aih èh hnim kùh waiq xam taneh diac bèn, mangai Rôma trùh tacô raliang đac dŏng.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Khoe aih i mòeq ngai yiniq haq Caiphe, hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq doe: Pì ùh lòm qnì qmòe cleq!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Pì ùh hèm tàng mòeq ngai cachìt am dìq dŏng ka mangai aih ajoq yeo lem ùh hnau dìq ka taneh diac kô lùng pac dŏng.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Bàu aih ùh xài cla haq anoe đeh, mahaq hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq tapoch pajàu trùh Chuaq Jesus padon cachìt am dìq dŏng ka mangai,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 èh ùh xài toq ka taneh diac aih mahaq xam dìq dŏng ka kon Boc plình ma khoe prah priang, đòeq hu tagop ahlài wì haq dôq wì haq wìa mòeq.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Pang hì aih wì hi chaq trong jêh cađac haq.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Dài aih ìq, Chuaq Jesus lam ta gùng Juđa, mahaq pi am bàc ngai loq, Chuaq Jesus cađac ta aih haq lam mùt tagùng haten ka đùng hawit, trùh ta plài Epra-im haq hi oe ta aih dèh ti ƀòe mangai tiaq hŏc.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Hì ramènh Pan cwa da mangai Juđa ten trùh, bàc ngai tŏc ta Jerusalem adroe ka hì ramènh basròeh.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Wì haq ti chaq Chuaq Jesus, oe ta hnim kùh waiq wì haq bòch dabau: Pì hèm qmang leq cadèh? Haq aih ma ùh tŏc hàu ta hì ramènh kô qmòh?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Mahaq ƀài pajàu kàn xam mangai Pharisi khoe tanap bàu waq toq cabô hnoq Chuaq Jesus oe taleq, mangai aih ep lam anoe ka wì haq loq đòeq wì haq hu rùp Chuaq Jesus.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.