João 11

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 I mòeq ngai ùh hrŏc yiniq haq Laxaru, oe ta Bêthani, plài Mari xam Mathê daq haq.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari aih mangai ma khoe xùt dàu xua thùm ka Chuaq Jesus, rai yŏc deh xàc gàu xùt jènh Jesus, daq haq Laxaru qnang ùh hrŏc.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Wa thê mangai lam patìn ka Chuaq Jesus: Waiq Chuaq! Mangai ìh ma loq waq khoe ùh hrŏc.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Jò Chuaq Jesus tàng qmang aih, haq doe: “Yinìq kô ùh i ma doe cachìt, mahaq đòeq ka Boc Plình jah kan ranhòm, aih èh yiniq Kon haq hadai jah qngah qngai”.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Chuaq Jesus loq waq ka Mathê, loq waq ka oh haq xam Laxaru.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Jò Haq tàng doe Laxaru ùh hrŏc, haq oe tam ta aih baiq hì.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Khoe aih haq doe ka mangai tiaq hŏc: “Beq bèn wìh hlài ta Juđê”.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Mangai tiaq hŏc doe: Rabi! Neo ta adreo kô nèh, mangai Juđa kô yŏc hmo hu hacam đàp ìh, ìh oe wìh hlài ta aih hòm qmòh?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Chuaq Jesus padreo bàu: “Dahì ma ùh xài i mòeq jàt baiq jò qmòh? Mangai cadiang lam jò dahì aih ùh catoeh, majah qmang aih kan qngah ta crŏng taneh kô broq ka haq xau hnoq.
9 Jesus respondeu:
10 Mahaq tàng cabô cadiang lam jò damang, haq catoeh majah qmang aih haq ùh i ka kan qngah”.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Atìq ka anoe bàu kô, Chuaq Jesus doe: “Laxaru bua bèn qnang kùi, mahaq au trùh ta aih hu padrìu haq.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Mangai tiaq hŏc doe: Tàng joq haq jah kùi, aih èh haq rênh brêh.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Chuaq Jesus anoe bàu aih hu doe Laxaru khoe cachìt mahaq mangai tiaq hŏc xoh đeh haq kùi joq qnàng.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Haq hi anoe hloh hloe ka wì: “Laxaru khoe cachìt”.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Au lem bùi am ka pì, ùh i ka au ta aih, đòeq pì hu lùi, beq bèn lam ta haq.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Khoe aih Thôma (Qnah ngai creo Đi đim) doe: Beq bèn hanoh lam, hu cachìt pajùm ti haq.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Jò trùh ta aih, Chuaq Jesus loq Laxaru oe ta ralùng khoe jah pôn hì.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Adreo Bêthani trùh Jêrusalem bu mòeq jàt padam êtađo.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 I bàc ngai Juđa trùh ta aih hu alòng Mathê xam Mari jò daq wa khoe pi i.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Jò Mathê tàng doe i Chuaq Jesus trùh, haq tùh loh, mahaq Mari oe raq ta hnim.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mathê doe: Waiq Chuaq! Tàng i ìh tacô, daq au ùh cachìt.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Mahaq manòeq kô au loq, ìh bòch cleq dua Boc Plình am.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Chuaq Jesus doe ka haq “Daq ìh jah rìh hlài.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mathê padreo bàu: Au loq trùh jò mangai cachìt rìh hlài hì atìq pulùch èh, haq jah rìh hlài.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Chuaq Jesus doe ka haq: “Au kô raq kan rìh xam kan rìh hlài. Mangai leq lùi au haq aih jah rìh hlài, yac ka haq khoe cachìt.
25 Então Jesus declarou:
26 Èh hòm, mangai oe rìh lùi au, haq aih ùh cachìt. ìh alùi qmang aih?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mathê padreo bàu: Waiq Chuaq, au lùi ìh kô raq Christ, Kon calô Boc Plình, Mangai đòeq trùh ta crŏng taneh kô.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Khoe ka doe qmang aih, haq hlài chop anoe deh ka Mari oh haq: Mangai hnài qnang oe tacô, haq creo chaq oh.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Jò Mari tàng qmang aih, haq drah yòng lam trùh ta Chuaq Jesus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jò kô Jesus qnhòq mùt taplài, oe raq yòng tanòe Mathê ma loh đìh haq.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mangai Juđa qnang oe ta hnim ti Mari đòeq alòng haq, jò hnoq haq loh lam, wì drah tiaq haq majah qmang aih wì hèm canau haq loh hmoe ta ralùng.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jò Mari trùh ajang nòe Chuaq Jesus yòng, bu hnoq Haq, Mary hacùn cràng nòe jènh Chuaq Jesus rai anoe: Waiq Chuaq! Tàng joq ìh oe tacô, daq au ùh i cachìt.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jò Chuaq Jesus hnoq Mary hmoe, èh hnoq ƀòe mangai Juđa ma lam tiaq haq hanoh hmoe, Chuaq Jesus tamèt ta manoh, haq bòch: “Pì catùh hanang haq taleq?”
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Dìq ka wì doe: Waiq Chuaq! Ìh lam hu ngan.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Chuaq Jesus hmoe.
35 Jesus chorou.
36 Mangai Juđa ta anoe: Ngan meh! Kan haq loq waq ka Laxaru qnì dàng leq.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mahaq i qnah ngai doe: Mangai khoe jah pèch mat mangai lua, laiq ma hadai broq mangai kô ùh cachìt qmòh?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jò aih, Chuaq Jesus haq jìq tam ta manoh, haq lam trùh ta ralùng (Ralùng aih kòp i mòeq toq hmo kàn padit ajang ngah).
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Haq doe: “Cadro hmo qmat lam taqnoeq”. Mathê oh mangai cachìt aih doe: Waiq Chuaq! manòeq kô khoe xua, majah qmang aih haq oe ta ralùng khoe pôn hì.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Chuaq Jesus doe hòm: “Au ma qnhòq lah doe ka ìh tàng joq ìh lùi, ìh hi jah hnoq kan ranhòm Boc plình?”
40 Jesus respondeu:
41 Qmang aih, wì hi cadro đac hmo. Khoe aih Chuaq Jesus qngoc ngan ta plình rai doe: “Baq, au manè apôi ìh khoe tamàng bàu au,
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 au loq yac ka jò leq dua Ìh tamàng bàu au, mahaq au majah anoe qmang aih dôq wì ma yòng dudan tacô jah tàng, đòeq ka wì haq jah loq Ìh khoe thê au trùh”.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Khoe ka anoe qmang aih, haq creo cadêh “Laxaru! loh beq”.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Mangai cachìt hi cadiang loh, bai lòm hanang oe raq kàt da haq jènh tì, mù oe raq tù da haq hadrò. Chuaq Jesus doe ka wì: “Lêh dŏng bai qmat, dôq haq jah lam”.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Bàc ngai Juđa ma trùh đòeq hu alòng Mari hnoq yiniq Chuaq Jesus broq, wì hi lùi haq.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Mahaq i qnah ngai lam chaq ƀài mangai Pharisi anoe ka wì aih loq yiniq Chuaq Jesus khoe broq.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ƀòe pajàu kàn xam mangai Pharisi tagop ti dabau ta hnim hadrah, wì doe: Mangai kô broq bàc kan halac, bèn broq qmang leq kô èh?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tàng joq bèn xan dôq haq broq yôt qmang kô, trùh wì ma lùi dŏng haq, jò aih èh hnim kùh waiq xam taneh diac bèn, mangai Rôma trùh tacô raliang đac dŏng.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Khoe aih i mòeq ngai yiniq haq Caiphe, hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq doe: Pì ùh lòm qnì qmòe cleq!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Pì ùh hèm tàng mòeq ngai cachìt am dìq dŏng ka mangai aih ajoq yeo lem ùh hnau dìq ka taneh diac kô lùng pac dŏng.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Bàu aih ùh xài cla haq anoe đeh, mahaq hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq tapoch pajàu trùh Chuaq Jesus padon cachìt am dìq dŏng ka mangai,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 èh ùh xài toq ka taneh diac aih mahaq xam dìq dŏng ka kon Boc plình ma khoe prah priang, đòeq hu tagop ahlài wì haq dôq wì haq wìa mòeq.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pang hì aih wì hi chaq trong jêh cađac haq.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Dài aih ìq, Chuaq Jesus lam ta gùng Juđa, mahaq pi am bàc ngai loq, Chuaq Jesus cađac ta aih haq lam mùt tagùng haten ka đùng hawit, trùh ta plài Epra-im haq hi oe ta aih dèh ti ƀòe mangai tiaq hŏc.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Hì ramènh Pan cwa da mangai Juđa ten trùh, bàc ngai tŏc ta Jerusalem adroe ka hì ramènh basròeh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Wì haq ti chaq Chuaq Jesus, oe ta hnim kùh waiq wì haq bòch dabau: Pì hèm qmang leq cadèh? Haq aih ma ùh tŏc hàu ta hì ramènh kô qmòh?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Mahaq ƀài pajàu kàn xam mangai Pharisi khoe tanap bàu waq toq cabô hnoq Chuaq Jesus oe taleq, mangai aih ep lam anoe ka wì haq loq đòeq wì haq hu rùp Chuaq Jesus.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.