João 11
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARC
1 I mòeq ngai ùh hrŏc yiniq haq Laxaru, oe ta Bêthani, plài Mari xam Mathê daq haq.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari aih mangai ma khoe xùt dàu xua thùm ka Chuaq Jesus, rai yŏc deh xàc gàu xùt jènh Jesus, daq haq Laxaru qnang ùh hrŏc.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Wa thê mangai lam patìn ka Chuaq Jesus: Waiq Chuaq! Mangai ìh ma loq waq khoe ùh hrŏc.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jò Chuaq Jesus tàng qmang aih, haq doe: “Yinìq kô ùh i ma doe cachìt, mahaq đòeq ka Boc Plình jah kan ranhòm, aih èh yiniq Kon haq hadai jah qngah qngai”.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Chuaq Jesus loq waq ka Mathê, loq waq ka oh haq xam Laxaru.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Jò Haq tàng doe Laxaru ùh hrŏc, haq oe tam ta aih baiq hì.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Khoe aih haq doe ka mangai tiaq hŏc: “Beq bèn wìh hlài ta Juđê”.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mangai tiaq hŏc doe: Rabi! Neo ta adreo kô nèh, mangai Juđa kô yŏc hmo hu hacam đàp ìh, ìh oe wìh hlài ta aih hòm qmòh?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Chuaq Jesus padreo bàu: “Dahì ma ùh xài i mòeq jàt baiq jò qmòh? Mangai cadiang lam jò dahì aih ùh catoeh, majah qmang aih kan qngah ta crŏng taneh kô broq ka haq xau hnoq.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mahaq tàng cabô cadiang lam jò damang, haq catoeh majah qmang aih haq ùh i ka kan qngah”.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Atìq ka anoe bàu kô, Chuaq Jesus doe: “Laxaru bua bèn qnang kùi, mahaq au trùh ta aih hu padrìu haq.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Mangai tiaq hŏc doe: Tàng joq haq jah kùi, aih èh haq rênh brêh.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Chuaq Jesus anoe bàu aih hu doe Laxaru khoe cachìt mahaq mangai tiaq hŏc xoh đeh haq kùi joq qnàng.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Haq hi anoe hloh hloe ka wì: “Laxaru khoe cachìt”.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Au lem bùi am ka pì, ùh i ka au ta aih, đòeq pì hu lùi, beq bèn lam ta haq.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Khoe aih Thôma (Qnah ngai creo Đi đim) doe: Beq bèn hanoh lam, hu cachìt pajùm ti haq.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jò trùh ta aih, Chuaq Jesus loq Laxaru oe ta ralùng khoe jah pôn hì.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Adreo Bêthani trùh Jêrusalem bu mòeq jàt padam êtađo.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 I bàc ngai Juđa trùh ta aih hu alòng Mathê xam Mari jò daq wa khoe pi i.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jò Mathê tàng doe i Chuaq Jesus trùh, haq tùh loh, mahaq Mari oe raq ta hnim.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mathê doe: Waiq Chuaq! Tàng i ìh tacô, daq au ùh cachìt.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mahaq manòeq kô au loq, ìh bòch cleq dua Boc Plình am.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Chuaq Jesus doe ka haq “Daq ìh jah rìh hlài.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mathê padreo bàu: Au loq trùh jò mangai cachìt rìh hlài hì atìq pulùch èh, haq jah rìh hlài.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Chuaq Jesus doe ka haq: “Au kô raq kan rìh xam kan rìh hlài. Mangai leq lùi au haq aih jah rìh hlài, yac ka haq khoe cachìt.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Èh hòm, mangai oe rìh lùi au, haq aih ùh cachìt. ìh alùi qmang aih?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mathê padreo bàu: Waiq Chuaq, au lùi ìh kô raq Christ, Kon calô Boc Plình, Mangai đòeq trùh ta crŏng taneh kô.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Khoe ka doe qmang aih, haq hlài chop anoe deh ka Mari oh haq: Mangai hnài qnang oe tacô, haq creo chaq oh.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Jò Mari tàng qmang aih, haq drah yòng lam trùh ta Chuaq Jesus.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Jò kô Jesus qnhòq mùt taplài, oe raq yòng tanòe Mathê ma loh đìh haq.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Mangai Juđa qnang oe ta hnim ti Mari đòeq alòng haq, jò hnoq haq loh lam, wì drah tiaq haq majah qmang aih wì hèm canau haq loh hmoe ta ralùng.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Jò Mari trùh ajang nòe Chuaq Jesus yòng, bu hnoq Haq, Mary hacùn cràng nòe jènh Chuaq Jesus rai anoe: Waiq Chuaq! Tàng joq ìh oe tacô, daq au ùh i cachìt.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jò Chuaq Jesus hnoq Mary hmoe, èh hnoq ƀòe mangai Juđa ma lam tiaq haq hanoh hmoe, Chuaq Jesus tamèt ta manoh, haq bòch: “Pì catùh hanang haq taleq?”
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Dìq ka wì doe: Waiq Chuaq! Ìh lam hu ngan.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Chuaq Jesus hmoe.
35 Jesus chorou.
36 Mangai Juđa ta anoe: Ngan meh! Kan haq loq waq ka Laxaru qnì dàng leq.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Mahaq i qnah ngai doe: Mangai khoe jah pèch mat mangai lua, laiq ma hadai broq mangai kô ùh cachìt qmòh?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jò aih, Chuaq Jesus haq jìq tam ta manoh, haq lam trùh ta ralùng (Ralùng aih kòp i mòeq toq hmo kàn padit ajang ngah).
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Haq doe: “Cadro hmo qmat lam taqnoeq”. Mathê oh mangai cachìt aih doe: Waiq Chuaq! manòeq kô khoe xua, majah qmang aih haq oe ta ralùng khoe pôn hì.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Chuaq Jesus doe hòm: “Au ma qnhòq lah doe ka ìh tàng joq ìh lùi, ìh hi jah hnoq kan ranhòm Boc plình?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Qmang aih, wì hi cadro đac hmo. Khoe aih Chuaq Jesus qngoc ngan ta plình rai doe: “Baq, au manè apôi ìh khoe tamàng bàu au,
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 au loq yac ka jò leq dua Ìh tamàng bàu au, mahaq au majah anoe qmang aih dôq wì ma yòng dudan tacô jah tàng, đòeq ka wì haq jah loq Ìh khoe thê au trùh”.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Khoe ka anoe qmang aih, haq creo cadêh “Laxaru! loh beq”.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mangai cachìt hi cadiang loh, bai lòm hanang oe raq kàt da haq jènh tì, mù oe raq tù da haq hadrò. Chuaq Jesus doe ka wì: “Lêh dŏng bai qmat, dôq haq jah lam”.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bàc ngai Juđa ma trùh đòeq hu alòng Mari hnoq yiniq Chuaq Jesus broq, wì hi lùi haq.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Mahaq i qnah ngai lam chaq ƀài mangai Pharisi anoe ka wì aih loq yiniq Chuaq Jesus khoe broq.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ƀòe pajàu kàn xam mangai Pharisi tagop ti dabau ta hnim hadrah, wì doe: Mangai kô broq bàc kan halac, bèn broq qmang leq kô èh?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Tàng joq bèn xan dôq haq broq yôt qmang kô, trùh wì ma lùi dŏng haq, jò aih èh hnim kùh waiq xam taneh diac bèn, mangai Rôma trùh tacô raliang đac dŏng.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Khoe aih i mòeq ngai yiniq haq Caiphe, hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq doe: Pì ùh lòm qnì qmòe cleq!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Pì ùh hèm tàng mòeq ngai cachìt am dìq dŏng ka mangai aih ajoq yeo lem ùh hnau dìq ka taneh diac kô lùng pac dŏng.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Bàu aih ùh xài cla haq anoe đeh, mahaq hanam aih haq broq cla craq pajàu kàn, haq tapoch pajàu trùh Chuaq Jesus padon cachìt am dìq dŏng ka mangai,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 èh ùh xài toq ka taneh diac aih mahaq xam dìq dŏng ka kon Boc plình ma khoe prah priang, đòeq hu tagop ahlài wì haq dôq wì haq wìa mòeq.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Pang hì aih wì hi chaq trong jêh cađac haq.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Dài aih ìq, Chuaq Jesus lam ta gùng Juđa, mahaq pi am bàc ngai loq, Chuaq Jesus cađac ta aih haq lam mùt tagùng haten ka đùng hawit, trùh ta plài Epra-im haq hi oe ta aih dèh ti ƀòe mangai tiaq hŏc.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Hì ramènh Pan cwa da mangai Juđa ten trùh, bàc ngai tŏc ta Jerusalem adroe ka hì ramènh basròeh.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Wì haq ti chaq Chuaq Jesus, oe ta hnim kùh waiq wì haq bòch dabau: Pì hèm qmang leq cadèh? Haq aih ma ùh tŏc hàu ta hì ramènh kô qmòh?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Mahaq ƀài pajàu kàn xam mangai Pharisi khoe tanap bàu waq toq cabô hnoq Chuaq Jesus oe taleq, mangai aih ep lam anoe ka wì haq loq đòeq wì haq hu rùp Chuaq Jesus.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.