Gálatas 4
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARIB
1 Manòeq kô au doe rameh, mangai wiang jah kùng hang yac ka haq broq craq dìq dŏng kùng hang aih jò haq oe raq qyoh ùh i crài cleq ka hapŏng.
1 Ora, digo que por todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere de um servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Haq ep oe enh qneq ka cwìang mangai ma ranenh am, trùh jò baq haq ma khoe pajaq đòeq adroe.
2 mas está debaixo de tutores e curadores até o tempo determinado pelo pai.
3 Bèn hanoh qmang aih, jò oe raq kon qyoh, ep iu tiaq ranenh da crŏng taneh.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos rudimentos do mundo;
4 Yàng jò ma pajaq khoe jah gêh. Boc Plình thê dèh Kon haq ha-uang loh enh mòeq ngai gucadrì, ha-uang loh enh qneq ka ranenh,
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido debaixo de lei,
5 hu baxon yŏc ƀài mangai oe enh qneq ka ranenh, am bèn jah broq kon ban da haq.
5 para resgatar os que estavam debaixo de lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Taiq oh daq aih kon haq, dài Boc Plình majah khoe thê Yiang Hadròeh da Kon haq mùt ta manoh cliac bèn, Yiang aih creo: Aba! Baq!
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Qmang aih oh daq pi xài hapŏng dìc hòm, mahaq khoe wìa kon, tàng khoe wìa kon, aih èh hadai wìh wìa mangai jah kùng hang canòm enh kan tabàih dech da Boc Plình.
7 Portanto já não és mais servo, mas filho; e se és filho, és também herdeiro por Deus.
8 Nèh haq, ùh qnì ka Boc Plình, oh daq broq dìc ƀài kiac mahaq ùh xài kan kiac.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses;
9 Yàng manòeq kô khoe jah loq ka Boc Plình, Boc Plình hadai loq ka oh daq, aih hagleq majah oe tawìh hlài hu broq dìc, iu tiaq ƀài ranenh ùh loh cleq aih?
9 agora, porém, que já conheceis a Deus, ou, melhor, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Oh daq oe raq wèq ranenh hì, khê, jò, hanam qmòh?
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Au loq yùq am ka pì, au yùq qngwan ka au khoe abroq xalep taqne pì.
11 Temo a vosso respeito não haja eu trabalhado em vão entre vós.
12 Au cali calo ka pì oh daq, thê pì tìah ka au, majah qmang aih au hadai tìah ka pì. Oh daq ùh i broq habo cleq ka au.
12 Irmãos, rogo-vos que vos torneis como eu, porque também eu me tornei como vós. Nenhum mal me fizestes;
13 Oh daq loq jò chac au ma dìq jaq ùh nèn au khoe aràng Bàu lem ka oh daq yàng baxèm,
13 e vós sabeis que por causa de uma enfermidade da carne vos anunciei o evangelho a primeira vez,
14 pàng chac hamac au ùh nèn dài majah khoe tìah ka nen hu qnhro oh daq, yac ka oh daq ùh i jù lê au, ùh chàih cađac au, mahaq đìh au tìah ka ƀình plình da Boc Plình, tìah qmòe cla Jesus Christ.
14 e aquilo que na minha carne era para vós uma tentação, não o desprezastes nem o repelistes, antes me recebestes como a um anjo de Deus, mesmo como a Cristo Jesus.
15 Manòeq aih, kan lem bùi da oh daq nèh khoe taleq? Au anoe ka oh daq loq, nèh haq oh daq loq waq ka au, tàng majah aih oh daq chìuq bŏc dèh clong mat am ka au.
15 Onde está, pois, aquela vossa satisfação? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos, e mos teríeis dado.
16 Au yŏc bàu joq qnàng anoe hnài oh daq, hagleq au majah loh mangai tablêq hlài ka oh daq?
16 Tornei-me acaso vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ƀài wì aih, hnoq wì ma nhet ka oh daq, aih ùh xài wì lem manoh cleq ka pì, mahaq wì enh oh daq talah ka nhèn, dôq oh daq nhet ka wì haq.
17 Eles vos procuram zelosamente não com bons motivos, mas querem vos excluir, para que zelosamente os procureis a eles.
18 I mannoh loq nhet ka bìac lem aih troq, jò leq hadai qmang aih, ùh xài toq jò i mat au.
18 No que é bom, é bom serdes sempre procurados, e não só quando estou presente convosco.
19 Yôiq wì kon, taiq pì kon au majah chìuq kan jìq da mangai ha-uang, trùh jò leq Christ jah gêh ta dalam oh daq,
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Au ngèh manòeq kô, chop au jah oe ti pì đòeq hujah hatuàng ka pì majah qmang aih pì broq ka au joq xa ka hèm qnàng.
20 eu bem quisera estar presente convosco agora, e mudar o tom da minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Anoe ka au beq, pì oh daq mangai ma enh rìh enh qneq ka ranenh, pì ùh qnì tàng ranenh anoe cleq qmòh?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Majah qmang aih i bàu achìh rameh Apraham i baiq ngai kon calô: Mòeq aih kon da mangai gucadrì broq đeh hapŏng, mòeq aih da mangai gucadrì broq dèh cla.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Mahaq kon da mangai broq hapŏng aih ha-uang tiaq xech akia, kon da mangai gucadrì broq dèh cla aih ha-uang tiaq bàu Boc Plình khoe tèu am adroe.
23 Todavia o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 Dìq baiq đòeq alìah rameh: Baiq ngai gucadrì aih baiq bàu tajao, mòeq aih bàu tajao ta wang Sina-i, ha-uang kon đòeq hu broq dìc hapŏng, aih da Aga.
24 O que se entende por alegoria: pois essas mulheres são dois pactos; um do monte Sinai, que dá à luz filhos para a servidão, e que é Agar.
25 Manòeq kô, Aga aih wang Sina-i, oe tagùng Arabi, ùh i crài cleq ka Jêrusalem manòeq, plài aih xam kon da haq dìq broq dìc.
25 Ora, esta Agar é o monte Sinai na Arábia e corresponde à Jerusalém atual, pois é escrava com seus filhos.
26 Mahaq Jêrusalem enh qnhèq aih ùh broq dìc cabô, haq aih miq da bèn.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é nossa mãe.
27 Majah qmang aih i bàu achìh:
27 Pois está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque mais são os filhos da desolada do que os da que tem marido.
28 — ausente —
28 Ora vós, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 — ausente —
29 Mas, como naquele tempo o que nasceu segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim é também agora.
30 — ausente —
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 — ausente —
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.