Atos 5

Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mahaq i mòeq ngai yiniq haq Anania, pajùm manoh dèh ti mai haq aih la Saphira, tech dèh kùng hang,
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 ƀac aih wa đòeq hlài mòeq qnah, khoe aih mòeq qnah wa aràng đòeq ajang jènh ƀài mangai tiaq cla.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Phiero doe: Anania, aih hagleq Satan ma khoe bình ta manoh ìh, ìh loh qmòe ka qnùt Yiang Hadròeh, ƀac tech ruàng gleq ìh khoe lah đòeq qnah?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Jò ìh qnhòq tech aih ma ùh joq ruàng ìh? Jò khoe tech ìh đòeq dèh ƀac aih ma ùh jah? Trong aih mùt ta manoh ìh qmang leq? kô aih ùh xài ìh qnùt kon mangai, mahaq ìh qnùt Boc Plình.
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Jò Anania tàng qmang aih haq tabùng cro ta haqneq cachìt hloe, dìq dŏng mangai ma loq ka bìac aih crè pi cajaq.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Khoe aih ƀài guradam hi trùh lom hanang haq aih, èh wì hi aràng lam catùh.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Jah piq jò atìq ka aih, mai haq mùt diq, haq ùh qnì neo loh i yiniq cleq.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Phiero doe ka haq: Anoe ka au beq, ajoq chôp Anania tech taneh jah toq kô? Saphira padreo bàu: Joq, jah toq qmat raq.
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Phiero doe: Hagleq chôp mahùa mòeq manoh ti dabau đòeq hu nhro ngan Yiang Hadròeh da Chuaq?
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Draq drình jò aih Saphira cro cachìt hloe ajang jènh Phiero. Ƀài wì guradam hlài enh gùng, hnoq haq khoe cachìt, wì hi tòng lam catùh haq hatìa ralùng dèh ŏng.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Dìq dŏng ka Tagop Hadròeh crè pi cajaq, yac ka wì qnoeq hìa hanoh qmang aih.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Jò aih i bàc kan halac broq loh enh tì kŏng mangai tiaq cla, dìq ka mangai tiaq hŏc tagop ti dabau tanòe hawài qmang ngo Salômon.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ùh i cabô hùa taqmùt ti mangai tiaq hŏc, yac ka phù cròng dêh bàu manè apôi.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Mangai tiaq Chuaq èh rai bàc tam, gucalô xam gucadrì hanoh bàc.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Wì loh qmòe ka tòng aràng ƀài mangai yinìq đòeq ti trong lam, taqngùi ta driah, ta racoh, đòeq jò Phiero lam pagat trong aih, loq qmang leq dôq qmù haq jah pagat đeh toq biaq ƀiaq ngai hnha.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Wì ma oe gùng ten aih hadai qnung dabau tŏc ta Jêrusalem, aràng ƀài mangai ùh hrŏc, mangai kiac pawè, dìq dŏng jah broq brêh.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Jò aih, pajàu haqnhèq xam ƀài mangai tiaq haq (aih mangai Sađusê) ta manoh wì haq bình kan tajìq,
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 rùp clêh ƀài mangai tiaq cla.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Mahaq jò damang i mòeq ƀình plình da Chuaq pèh qmang qnoh mangai tiaq cla loh enh gùng.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 Ƀình plình doe: Lam beq! lam yòng tanòe hamlang hnim kùh waiq, anoe ka wì ta aih loq rìm bàu kan rìh kô.
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Mangai tiaq cla tàng toq aih nà, bu qngah wì haq mùt ta hnim kùh waiq, hi hnài wì ta aih. Mahaq, Pajàu haqnhèq xam ƀài bua haq trùh, wì creo ka dabau tagop ta hnim hadrah, hloe dìq dŏng xam ƀài gucraq mangai Isorali. Wì thê lình lam ta hnim cadrong rùp qnoh ƀài mangai tiaq cla loh enh gùng am ka wì haq.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Mahaq jò ƀài lình trùh ta hnim cadrong, ùh hnoq ƀài mangai tiaq cla ta aih, wì hlài doe:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Nhèn hnoq qmang oe raq clenh cajap, ƀài lình rap oe raq yòng ajang trong qmang, mahaq jò pèh qmang enh dalam ùh i hnoq cabô.
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Cwan wèq hnim tagop xam ƀài pajàu tàng doe qmang aih, wì nòeh rai hamàih ùh qnì hagleq majah qmang aih.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Mahaq i mangai trùh doe: Hatau ƀài mangai pì cwan ma khoe rùp clêh, manòeq kô wì haq qnang yòng ta hnim kùh waiq, hnài wì ta aih.
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Cwan wèq hnim kùh waiq xam ƀài bua haq, hi lam rùp ahlài mangai tiaq cla, mahaq ùh hùa dalam ka wì aih majah qmang aih wì haq crè ka mangai bàc ta aih loq hachùq wì haq xi hmo.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Wì qnung mangai tiaq cla mùt yòng tanòe hadrah, Pajàu Haqnhèq bòch ƀài mangai tiaq cla:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Nhèn khoe ùh lòh pì blinh ùh jah hnài yiniq Jesus am ka cabô, aih kiang pì hnài jàp jìa broq ka Jêrusalem bình dŏng trong da pì, pì enh taqmòq ka nhèn mahim mangai aih dôq haq dahrôq hlài ta nhèn qmòh?
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Phiero xam mangai tiaq cla maqnoeq padreo bàu: Nhèn ep iu tiaq bàu Boc Plình ùh hnau ka bàu kon mangai.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Boc Plình da boc yaq nhèn khoe broq ka Chuaq Jesus, Mangai pì ma khoe tiang đình jêh cađac talong pagat rìh hlài.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Boc plình khoe dèch atŏc haq aih oe enh qma Boc Plình, broq Bùa, broq Chuaq, đòeq am manoh loq raxach xam kan paclaih yiniq lui ka mangai Isorali.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Nhèn kô mangai panhìn hlài trong aih, tìah ka Yiang Hadròeh Boc Plình ma khoe am ka mangai iu bàu haq.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Jò tàng bàu aih, wì cadrit qmòe haninh, nòeh pi cajaq, wì hatình ka dabau chaq trong jêh cađac ƀài mangai tiaq cla.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Mahaq i mòeq ngai Pharisi, yiniq haq Gamalien, mangai hnài ranenh, haq aih bàc ngai iu camaih ka haq, yòng taqne nòe hadrah, thê wì qnoh ƀài mangai tiaq cla loh enh gùng mòeq ahyàc.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Khoe aih, haq doe: Dìq ka mangai Isorali, pì ep rabiaq haq oq trong pì padon tabroq ka wì kô.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Adroe kô nèh, i mòeq ngai yiniq haq Thêuđa, yòng doe đeh kô mangai broq gàu, ten jah pôn hrinh ngai tiaq haq: Wì jêh haq cachìt, dìq dŏng mangai tiaq haq hi pac lac dŏng, pulùch èh pi loh cleq.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Atìq ka aih, i mòeq ngai yiniq haq Jiuđa, mangai Galili, yòng pagàu, aih wop jò bùa thê rèn hlài mangai ta diac haq jah toq leq, haq aih adràc bàc ngai tiaq rađeh, haq aih èh hanoh cachìt, mangai tiaq haq hadai haprah hapriang.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Manòeq kô au doe ka pì: Wia ma hangai ka wì kô, dôq da wì haq. Majah qmang aih tàng joq trong kô loh enh kon mangai, aih èh haq raliang đeh,
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 mahaq tàng loh enh Boc Plình, pì ùh i broq cleq ka wì haq jah, aih budàng pì tamùa rađeh hu tajêh ka Boc Plình.
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Wì tiaq bàu haq, creo ka ƀài mangai tiaq cla mùt ta hnim, thê mangai blai wì aih, khoe èh blinh ùh am qmòe wì haq yŏc yiniq Chuaq Jesus đòeq hnài cabô hòm, khoe èh hi caqnaih wì lam.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 — ausente —
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 — ausente —
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.