Atos 4
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARA
1 Jò Phiero xam Jon qnang capoch tuàng ka wì ta aih, i ƀài pajàu, cwan wèq hnim tagop xam mangai Sađusê trùh.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Wì nòeh pi cajaq jò hnoq wa haq hnài rai doe enh dalam ka Chuaq Jesus i kan rìh hlài da mangai cachìt.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Ƀài aih rùp clêh wa haq ta hnim cadrong trùh sroq atìq, majah qmang aih trŏc khoe clam.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Yac ka qmang aih, i bàc ngai lùi jò khoe tàng bàu wa aih hnài, mangai lùi tŏc jah padam muàn.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Sroq atìq, ƀài cwan, ƀài gucraq xam ƀài mangai hnài ranenh tagop ti dabau ta Jêrusalem,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 xam Anne, aih pajàu haqnhèq, Caiphe, Jon, Alexanđo xam dìq dŏng ƀài nang noe pajàu haqnhèq.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Wì rùp qnoh wa Phiero wa Jon yòng enh ngèa wì haq, wì bòch: Yŏc cwìang enh leq, tàng ùh meh canòm ka yiniq cabô chôp ma broq qmang kô?
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Jò aih, Phiero, bình halùih Yiang Hadròeh, haq doe: “Dìq dŏng ƀài cwan xam ƀài gucraq,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 tàng joq hì kô pì creo ka ma yòng ajang kô đòeq hu tah hadrah ma, taiq ma khoe broq lem ka mangai pen, èh bòch ma broq qmang leq haq ma khoe jah brêh.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 aih dìq ka pì xam ƀài mangai Isorali khòh loq rameh aih canòm ka yiniq Chuaq Jesus Christ mangai Naxaret, Mangai pì khoe tiang đình talong pagat, Boc plình khoe broq haq rìh hlài enh mangai cachìt, canòm ka haq aih mangai kô khoe jah brêh lem, manòeq kô qnang yòng enh ngèa ka pì.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Chuaq Jesus aih:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Ùh ih kan dèch dech ajang cabô qnoeq, majah qmang aih enh caqnàm plình kô, ùh i ka yiniq ma qnoeq am ka mangai đòeq bèn ep canòm ajang aih hu jah dèch”.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 — ausente —
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 — ausente —
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 — ausente —
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 — ausente —
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 — ausente —
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 — ausente —
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 — ausente —
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 — ausente —
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Loh enh aih, wa bròc dèh ti ƀài oh daq, taqmon hlài dìq dŏng bàu ƀài pajàu kàn xam ƀài gucraq ma anoe ka wa.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Jò dìq ka wì tàng bàu aih, wì mòeq bàu ti dabau waiq khàn ka Boc plình: “Boc Plình ma dìq jaq haqnhèq, Ìh khoe broq plình, taneh, diac rasìq xam rìm yiniq oe ta aih.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Ìh khoe canòm ka Yiang Hadròeh, tapoch ajang hacùng kan cadraq nhèn, aih bùa Đawit hapŏng ìh, rameh: “Hagleq rìm diac ma plôh nòeh, Hagleq phù cròng wiang hatình trong ùh loh qmòe cleq?
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ƀài bùa ma padinh yòng. Ƀài cwan hangui pajùm ti dabau, Đòeq hu tablêq ka Chuaq aih Mangai ìh khoe xùt dàu”…
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Joq qnàng Herôt xam Bônso Philat, mangai diac wì xam mangai Isorali khoe tagop ti dabau ta kô đòeq hu tablêq ka Hapŏng hadròeh ìh aih la Chuaq Jesus ìh ma khoe xùt dàu,
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 đòeq hu broq rìm yiniq tì kŏng xam manoh ìh khoe thê deh adroe.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Manòeq kô, ìh tamàng bàu wì ma khoe hacam aih, am ka mangai hapŏng ìh bình manoh tanoq đòeq hnài trong da ìh.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Hnhu qnoh tì kŏng ìh đòeq broq brêh kan yinìq, broq kan halac canòm ajang nòe yiniq hapŏng hadròeh ìh aih la Chuaq Jesus.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Khoe ka waiq khàn, nòe wì haq tagop loh qmòe ka ralàng. Mangai leq mangai meh jah bình halùih Yiang Hadròeh, ùh lòm yùq qmòe cleq ka anoe trong da Boc Plình.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Dìq dŏng ka ƀài mangai ma lùi, wì moeq manoh moeq cliac ti dabau. Pi cabô oe arènh kô dahwèq da au, mahaq dìq dŏng ka dahwèq wì pajùm dŏng ti dabau.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ƀài tiaq cla yŏc kan itai kàn hu anoe kan rìh hlài da Chuaq Jesus Christ; dìq ka wì jah xôq ramot kàn.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taqne wì ma lùi Chuaq Jesus pi oe i cabô leq nan cleq hòm, majah qmang aih i ruàng i hnim, wì tech dŏng, jah toq leq dua wì wê
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 aràng đòeq ajang jènh ƀài mangai tiaq cla, khoe aih cabô nan pang leq axong pang aih.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 I mòeq ngai yiniq haq Jôsep, ƀài mangai tiaq cla yiniq ònh ka haq aih Banaba (Banaba aih la kon calô da kan alòng), xinoe Lêwi, gùng Chipro,
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 i mòeq haqnech ruàng, haq tech ruàng aih yŏc ƀac aràng đòeq ajang nòe jènh ƀài mangai tiaq cla.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.