Atos 25
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ARC
1 Phêtu broq tình trùang bujah piq hì, haq loh enh Sêsarê tŏc ta Jerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Ta aih, i ƀài mangai pajàu kàn, ƀài gucraq da mangai Juđa trùh enh ngèa haq hu tah hadrah ka Phaulô,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 Wì haq àu bòch cwan Phêtu caqnaih Phaulô hlài ta Jêrusalem, majah qmang aih wì haq khoe hatình ka dabau jêh cađac Phaulô jò haq qnang lam ti trong.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mahaq Phêtu doe “Phaulô, wì oe raq clêh ta Sêsarê”, cla au kô èh hadai ep haqnan ka hlài ta aih,
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 manòeq kô pì yŏc biaq ngai gàu gucraq lam ti au, tàng joq mangai aih i broq cleq ùh troq, aih pì hi paqnoh.
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Phêtu oe ti wì loq jah rahem hì ùh moèq jàt hì, khoe aih haq ta wìh loh Ta Sêsarê, sroq atìq haq hangui nòe hnim hadrah, haq thê wì qnoh Phaulô loh yòng enh ngèa haq.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Phaulô bu trùh, ƀài mangai Juđa ma loh enh Jêrusalem khoe tùh yòng dudan ka haq, wì yŏc bàc trong tapoch cheo đòeq taqmòq yiniq lui ka haq, mahaq ùh i cleq đòeq hu panhìn ƀài bàu aih.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Khoe aih Phaulô hi anoe đòeq cwaih rađeh: “Au qnhòq lah broq cleq ùh troq, broq cleq ma pagau ka ranenh mangai Juđa, pagau ka hnim kùh waiq, pagau ka Sêsa.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Mahaq Phêtu enh lem ka manoh mangai Juđa haq bòch Phaulô: “Ìh i enh tŏc ta Jêrusalem đòeq hadrah ƀài yiniq kô enh ngèa ka au loq ùh?”
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Phaulô padreo bàu doe: “Manòeq kô au yòng nòe hadrah yiniq da Sêsa, au waq ka jah hadrah ta aih, au ùh i broq yiniq lui cleq ka mangai Juđa, yac ka ìh hadai khoe loq.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Tàng joq au i broq yiniq lui cleq ma troq ka cachìt, au ka ùh chuiq ka cachìt. Mahaq tàng joq bàu wì mangai Juđa ma tah hadrah ka au ùh joq qnàng, ùh i cabô jah rùp au am ka wì haq. Au dang trùh ta Sêsa.”
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Phêtu hatình ka ƀài mangai wiang hadrah, khoe aih haq hi doe: “Ìh khoe creo dang Sêsa, aih èh ìh jah trùh ta Sêsa”.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Ƀiaq hì atìq ka aih, bùa Aripba xam Bêrêsit, wa lam trùh ta Sêsarê đòeq hmàih ka Phêtu.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Wa haq oe ta aih bàc hì, Phêtu hi anoe ka bùa loq trong yiniq da Phaulô. Haq doe: “Tacô i mòeq ngai cwan Phêlit khoe clêh đòeq.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Jò au tŏc ta Jêrusalem, ƀài mangai pajàu kàn xam ƀài gucraq da mangai Juđa trùh hu tah hadrah ka haq aih, wì àu thê au dèch taqmòq tuiq ka haq.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Au hi doe: Mangai Rôma ùh taqmòq yiniq lui ka cabô, jò mangai aih qnhòq yòng enh ngèa ƀài mangai tah hadrah ka haq đòeq hu capoch cwaih rađeh.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Jò wì aih lam tiaq au trùh tacô, au hadai ùh batrò, sroq atìq au khoe thê qnoh mangai aih đòeq hu hadrah.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Ƀài mangai ma tah hadrah khoe tôm dŏng, mahaq ùh lòm i qmòe yiniq cleq ma wìa ka taqmòq ka haq tuiq troeq au ma hèm dèh ta manoh.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Wì toq tapoch rahen ka haq toq trong đaoq da cla wì, èh ràu trùh mòeq ngai khoe cachìt yiniq haq Jesus, mahaq Phaulô dua rahen: Haq aih oe rìh.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Wì tarahen deh qmang aih, au pi qnì tiaq da ma leq, dài au ma hi bòch cla Phaulô i enh tŏc ta Jêrusalem đòeq tamàng wì hadrah ta aih loq ùh.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Mahaq cla Phaulô khoe dang waq ka jah wì hadrah haq enh ngèa ka Sêsa. Au khoe thê wi clêh haq đòeq gòm trùh hì aràng haq ka Sêsa.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Bùa Aripba anoe ka Phêtu: “Au hadai enh tamàng bàu mangai aih.” Phêtu doe “Sroq èh ih hi jah tamàng haq aih”.
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Sroq atiq bùa Ariba xam Bêrisit nhòm nhình cadiang mùt ta hnim hadrah hangui ti ƀài cwan lình xam wi gucraq gùng aih, Phêtu hi thê wì qnoh Phaulô.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Khoe aih Phêtu doe: “Bùa Ariba xam dìq ka pì i mat tacô, pì dìq hnoq mangai kô, taiq haq kô dìq ka mangai Juđa oe ta Jêrusalem xam mangai oe tacô majah khoe lam canòm ka au, wì doe: “Apaq dôq haq rìh hòm”.
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Mahaq au khoe ti chaq ngan ùh hnoq haq i yiniq lui cleq ma troq ka cachìt, cla haq hadai khoe creo dang trùh ta Sêsa, Au hèm kô èh au aràng haq ka Sêsa.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Mahaq au ùh qnì yŏc cleq đòeq achìh hu anoe ka Sêsa, hì kô au qnoh haq loh enh ngèa pì, ajang kô i bùa Ariba, aih joq pi i cleq yeo loe hòm, đòeq bòch haq, khoe aih au men i yiniq đòeq hu achìh ka Sêsa.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Majah qmang aih, au hèm qnung mòeq ngai broq yiniq lui mahaq ùh anoe hloh trong wì ma tah hadrah ka haq, aih ajoq kan talìq talàn.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.