Apocalipse 12
Hre NT (Baq Thi) (HRE_BTH) vs ACF
1 Khoe ka aih, ta trŏc i mòeq kan halac kàn: Mòeq ngai gucadrì i mahì oe dudan ka haq, enh jènh haq i mat khê, tagàu haq i cadoh bùa broq xi mòeq jàt baiq toq halŏng.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Haq aih oe jiang, crò hmoe xalep ka jìq hauang.
2 E estava grávida, e com dores de parto, e gritava com ânsias de dar à luz.
3 Ta trŏc hadai loh mòeq kan halac qnoeq hòm: Aih moeq toq bìh kàn gòh tabrùng, haq i tapèh toq gàu, mòeq jàt toq haki, tagàu haq i tapèh toq cadoh bùa.
3 E viu-se outro sinal no céu; e eis que era um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas.
4 Tênh haq hua mòeq phàn piq halŏng ta trŏc, lam caqnìh ta crŏng taneh; bìh aih rap enh ngèa ka mangai gucadrì qnang jìq hauang, waq toq kon nga clìh enh cliac, haq hi lŏnh.
4 E a sua cauda levou após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que havia de dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe tragasse o filho.
5 Mangai gucadrì aih hauang mòeq ngai kon calô, kon calô aih yŏc long dùi mem đòeq wèq cwìang enh qnhèq ka rìm diac; kon calô aih jah đìh atŏc ta Boc Plình, ta gèq cla haq.
5 E deu à luz um filho homem que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Mangai gucadrì ti amot tanòe hawit, ta aih haq khoe i nòe Boc Plình palauq qmòeq, đòeq haq ban rađeh ta 1.260 hì.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Jò aih i kan tajêh ta plình: Michen xam ƀài ƀình plình da haq tajêh ka bìh kàn, bìh kàn hadai xam ƀài ƀình da haq hadai tajêh chau;
7 E houve batalha no céu; Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão, e batalhavam o dragão e os seus anjos;
8 mahaq wì haq ùh ƀlêq, aih majah pi hnoq nòe da wì haq ta plình hòm.
8 Mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou nos céus.
9 Bìh kàn aih la bìh calah nèh, yiniq haq aih kan kiac, aih Satan, ma ti lam padô dìq dŏng ka phù cròng, khoe jah caqnìh đac haq ta crŏng taneh xam bua da haq hadai.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, chamada o Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi precipitado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Au tàng hòm ta trŏc i bàu capoch dêh: “Manòeq kan dèch claih, kan dêh, xam diac da Boc Plình bèn, khoe trùh pajùm xam cwìang itai Christ da Haq; majah qmang aih mangai ma dahì xam damang toq ti enh tah hadrah ka haq enh ngèa ka Boc Plình, manòeq kô khoe jah caqnìh đac.
10 E ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque já o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual diante do nosso Deus os acusava de dia e de noite.
11 Wì khoe jah blêq haq xi mahim Kon trìu xam bàu panhìn da cla, wì ùh adênh dèh kan rìh trùh qmòe jò cachìt.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até à morte.
12 Qmang aih dìq ka plình xam pì ma oe ta aih, drah lem bùi beq! Habo dèh ka taneh xam diac raxìq! Majah qmang aih kiac dù loq jò da haq oe pi pang leq hòm, dài haq majah trùh ta pì rai nòeh pi cajaq.”
12 Por isso alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam na terra e no mar; porque o diabo desceu a vós, e tem grande ira, sabendo que já tem pouco tempo.
13 Jò bìh hnoq rađeh khoe ƀìq khwênh caqnìh ta crŏng taneh, haq drah qnat tiaq mangai gucacdrì ma khoe hauang kon calô.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Yàng khoe jah am ka gucadrì aih panan cliang kàn, đòeq hu pan mùt tanòe hawit aih nòe Boc Plình palauq đòeq ka haq amot; ta aih haq jah ban mòeq jò, bàc jò, qne jò, claih hangai ka bìh.
14 E foram dadas à mulher duas asas de grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Jò aih bìh prôh diac enh hacùng haq tìah qmòe ka diac kàn hnan tiaq mangai gu cadrì, đòeq hu qmoch đac haq ta diac.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para que pela corrente a fizesse arrebatar.
16 Mahaq taneh đìh yŏc gucadrì; majah qmang aih taneh hah hacùng lŏnh diac bìh ma khoe caprôh loh enh hacùng.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Bìh nòeh ka mangai gucadrì, haq lam taƀlêq ataq wì kon maqnoeq da gucadrì, aih ƀài mangai ma wèq tiaq ranenh Boc Plình rai rùp cajap bàu panhìn da Jesus Christ.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Bìh yòng ta braih diac raxìq.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.