Lucas 22
Modern Hebrew Bible (HEBM) vs NAA
1 ויקרב חג המצות הנקרא פסח׃
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 והכהנים הגדולים והסופרים מבקשים איך יהרגהו כי יראו מפני העם׃
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 והשטן נכנס ביהודה המכנה איש קריות והוא במספר שנים העשר׃
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 וילך וידבר עם ראשי הכהנים ושרי החיל איך ימסרנו אל ידם׃
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 וישמחו ויאתו לתת לו כסף׃
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 ויבטח אתם ויבקש תואנה למסרו אליהם שלא לעיני ההמון׃
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 ויבא יום המצות אשר זבוח יזבח בו הפסח׃
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 וישלח את פטרוס ואת יוחנן לאמר לכו והכינו לנו את הפסח ונאכלה׃
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 ויאמרו אליו באי זה מקום תחפץ כי נכין אותו׃
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 ויאמר אליהם הנה אתם באים העירה ופגע אתכם איש נשא צפחת מים לכו אחריו אל הבית אשר יבוא שמה׃
10 Jesus lhes explicou:
11 ואמרתם אל בעל הבית כה אמר לך הרב איה המלון אשר אכלה שם את הפסח עם תלמידי׃
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 והוא יראה אתכם עליה גדולה מצעה שם תכינו׃
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 וילכו וימצאו כאשר דבר אליהם ויכינו את הפסח׃
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 ויהי כאשר הגיעה השעה ויסב הוא ושנים עשר השליחים אתו׃
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 ויאמר אליהם נכסף נכספתי לאכל אתכם את הפסח הזה לפני ענותי׃
15 Então Jesus lhes disse:
16 כי אמר אני לכם אינני אכל אותו עוד עד כי ימלא במלכות האלהים׃
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 ויקח את הכוס ויברך ויאמר קחו אתה וחלקו ביניכם׃
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 כי אמר אני לכם שתה לא אשתה מעתה מתנובת הגפן עד כי תבוא מלכות האלהים׃
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 ויקח את הלחם ויברך ויבצע ויתן להם לאמר זה גופי הנתן בעדכם זאת עשו לזכרוני׃
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 וכן גם את הכוס אחר הסעודה לאמר זו הכוס היא הברית החדשה בדמי הנשפך בעדכם׃
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 אך הנה יד המסר אותי אתי על השלחן׃
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 כי הן בן האדם הלך לו כפי אשר נחרץ עליו אבל אוי לאיש ההוא אשר על ידו ימסר׃
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 והם החלו לחקר איש את רעהו מי הוא זה מהם אשר יעשה זאת׃
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 וגם מריבה היתה ביניהם מי יחשב להיות הגדול בהם׃
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 ויאמר אליהם מלכי הגוים רדים בהם ושליטיהם יקראו עשי חסד׃
25 Mas Jesus lhes disse:
26 ואתם לא כן כי הגדול בכם יהיה כצעיר והמשל יהיה כמשרת׃
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 כי מי הוא הגדול אם המסב או המשרת הלא המסב ואני הנני בתוככם כמו המשרת׃
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 ואתם הם העמדים עמדי עד עתה בנסיונתי׃
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 לכן אני מנחיל אתכם כאשר הנחילני אבי את המלכות׃
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 למען תאכלו ותשתו על שלחני במלכותי וישבתם על כסאות לשפט את שנים עשר שבטי ישראל׃
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 ויאמר האדון שמעון שמעון הנה תבע אתכם השטן לזרותכם כחטים׃
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 ואני התפללתי בעדך אשר לא תכלה אמונתך ואתה כאשר תשוב חזק את אחיך׃
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 והוא אמר אליו אדני הנני נכון ללכת אתך גם לבית האסורים גם למות׃
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 ויאמר אני אמר לך פטרוס לא יקרא תרנגל היום עד כי שלש פעמים כחשת בי לאמר לא ידעתיו׃
34 Mas Jesus lhe disse:
35 ויאמר אליהם כאשר שלחתי אתכם בלי כיס ותרמיל ונעלים החסרתם דבר ויאמרו לא חסרנו כל דבר׃
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 ויאמר אליהם אכן עתה אשר לו כיס ישאהו וכן גם את התרמיל ואשר אין לו הוא ימכר את בגדו ויקנה חרב׃
36 Então Jesus lhes disse:
37 כי אמר אני לכם אשר צריך עוד להתמלא בי הכתוב הזה ואת פשעים נמנה כי כל הכתוב עלי בא עד קצו׃
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 ויאמרו אדנינו הנה פה שתי חרבות ויאמר אליהם די׃
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 ויצא וילך כיום ביום על הר הזיתים וילכו אחריו גם תלמידיו׃
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 ויבא אל המקום ויאמר אליהם התפללו לבלתי בוא לידי נסיון׃
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 והוא נפרד מהם הרחק כקלע אבן ויכרע על ברכיו ויתפלל לאמר׃
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 אבי אם רצונך להעביר מעלי את הכוס הזאת אך אל יהי כרצוני כי אם כרצונך׃
42 dizendo:
43 וירא אליו מלאך מן השמים ויחזקהו׃
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 ויבאו עליו חבלי מות ויוסף להתפלל בחזקה ותהי זעתו כנטפי דם ירדים לארץ׃
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 ויקם מהתפלל ויבא אל התלמידים וימצאם ישנים מיגון׃
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 ]74-64[ ויאמר אליהם למה תישנו קומו והתפללו אשר לא תבאו לידי נסיונ, עודנו מדבר והנה המון ואחד משנים העשר הנקרא יהודה הלך לפניהם ויקרב אל ישוע לנשק לו׃
46 E disse:
47 ]74-64[׃
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 ויאמר ישוע אליו יהודה הבנשיקה אתה מוסר את בן האדם׃
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 והאנשים אשר אתו ראים את אשר יהיה ויאמרו אליו אדנינו הנכה בחרב׃
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 ויך אחד מהם את עבד הכהן הגדול ויקצץ את אזנו הימנית׃
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 ויען ישוע ויאמר רב עתה הרפו ויגע באזנו וירפאהו׃
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 ויאמר ישוע אל ראשי הכהנים ושרי המקדש והזקנים אשר באו עליו לאמר כמו על פריץ יצאתם עלי בחרבות ובמקלות׃
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 ואהי אצלכם יום יום בהיכל ולא שלחתם בי יד ואולם זאת היא שעתכם ושלטן החשך׃
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 ויתפשו אותו ויוליכהו ויביאהו בית הכהן הגדול ופטרוס הלך אחריו מרחוק׃
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 ויהי כי בערו אש בתוך החצר וישבו יחדו וישב גם פטרוס בתוכם׃
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 ותראהו השפחה יושב נגד האור ותבט בו ותאמר גם זה היה עמו׃
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 ויכחש בו ויאמר אשה לא ידעתיו׃
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 ואחרי מעט ראהו אדם אחר ויאמר גם אתה מהם ויאמר פטרוס לא אדם כי אינני׃
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 ואחרי עבר כשעה אחת קים איש אחר לאמר אמנם גם זה היה עמו כי אף הוא גלילי׃
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 ויאמר פטרוס בן אדם לא ידעתי מה אתה אמר והוא עודנו מדבר והתרנגול קרא׃
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 ויפן האדון ויבט אל פטרוס ויזכר פטרוס את דבר האדון אשר דבר אליו כי בטרם יקרא התרנגל תכחש בי שלש פעמים׃
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 ויצא פטרוס החוצה וימרר בבכי׃
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 והאנשים אשר אחזו את ישוע התעללו בו ויכהו׃
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 ויחפו את ראשו ויכהו על פניו וישאלהו לאמר הנבא מי הוא ההלם אותך׃
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 ועוד גדופים אחרים הרבו עליו׃
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 ובהית הבקר נקהלו זקני העם והכהנים הגדולים והסופרים ויעלהו לפני הסנהדרין שלהם ויאמרו האתה הוא המשיח אמר לנו׃
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ויאמר אליהם כי אגיד לכם לא תאמינו׃
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 וגם אם אשאל לא תשיבו דבר ולא תשלחוני׃
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 אבל מעתה יהיה בן האדם ישב לימין גבורת האלהים׃
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 ויאמרו כלם הכי אתה הוא בן האלהים ויאמר אליהם אתם אמרתם כי אני הוא׃
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 ויאמרו מה לנו עוד לבקש עדות הלא באזנינו שמענוה מפיו׃
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.