Rute 1
hch (HCH) vs NVT
1 Merikɨtsɨ, meripaitɨ 'itsɨkate mete'aitakaku mɨkɨ kwieyaritsie, haakaxa kaniutaweni. Xewitɨ tewi Wereni kiekame Kura kwieyaritsie heyeyaka Muhawi kwieyaritsie peta'a, yɨ'ɨya meta yuniwema yuhutame warawitɨtɨ.
1 Nos dias em que os juízes governavam Israel, houve grande fome na terra. Por isso, um homem deixou seu lar, em Belém de Judá, e foi morar na terra de Moabe, levando consigo esposa e dois filhos.
2 Mɨkɨ 'uki 'Erimereki pɨtitewakai, 'ɨyayata Nuhemi pɨtitewakai, niwemamata Makiruni meta Kirihuni. Mɨkɨ yunaitɨ 'Epɨrata kiekatari mepɨhɨkɨtɨkai, Wereni kiekatari Kura kwieyaritsie. Kepauka Muhawi kwieyaritsie memeta'axɨa, mana mepɨyuhayewaxɨ.
2 O homem se chamava Elimeleque, e a esposa, Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Quando chegaram a Moabe, estabeleceram-se ali.
3 Matsi 'Erimereki kaniumɨni Nuhemi kɨnaya. Hikɨ mɨkɨ yuxaɨta kaniuyuhayewa yuniwema yuhutame wahamatɨa.
3 Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos.
4 Mɨkɨ yuhutatɨ mekaniutineneɨke 'ukarawetsixi muhawitsixi mekaniwarutiwitɨni. Xewitɨ 'Uripa pɨtitewakai, xewitɨta Xuti. Tamamata wiyari mana metitetɨ,
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, que se chamavam Rute e Orfa. Cerca de dez anos depois,
5 hikɨ mɨkɨta mekaniukwini Makiruni meta Kirihuni. Nuhemi wiuratɨtɨ yuxaɨta puyuhayewaxɨ niwemama me'ukwiku.
5 Malom e Quiliom também morreram. Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Hikɨ Yawé yuteɨterima hekwamekɨ kaniwaparewiekaitɨni tixuaweriyatɨ 'ikwaite. Hikɨ Nuhemi mɨpaɨ retimaika kaniyukuha'aritɨani yumu'e'ema waranuwitɨnike Muhawi yeyanike.
6 Noemi soube em Moabe que o S enhor havia abençoado seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então Noemi e suas noras se prepararam para deixar Moabe.
7 Hikɨ kaneyani yumu'e'ema yuhutame warawitɨtɨ hakewa meripaitɨ mekienatɨkai. Yunaitɨ mekanekɨne huyeta, Kura kwieyaritsie haneme 'utɨa.
7 Ela partiu com suas noras do lugar onde havia morado e seguiram para a terra de Judá.
8 Hikɨ Nuhemi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe yumu'e'ema:
8 A certa altura, porém, Noemi disse às noras: “Voltem para a casa de suas mães! Que o S enhor as recompense pelo amor que demonstraram por seus maridos e por mim.
9 Yawé waɨkawa kexeheparewieka hekwamekɨ 'aixɨa 'anemekɨ xemɨtiwikienikɨ.
9 Que o S enhor as abençoe com a segurança de um novo casamento”. Então deu-lhes um beijo de despedida, e as três começaram a chorar em alta voz.
10 mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
10 “Não!”, disseram elas. “Queremos ir com você para o seu povo!”
11 Nuhemi mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
11 Noemi, porém, respondeu: “Voltem, minhas filhas. Por que vocês viriam comigo? Acaso eu ainda poderia dar à luz outros filhos que cresceriam e se tornariam seus maridos?
12 Xekenehu yukie, neniwema. Xekeneuhuni. Neri nepɨ'ukaratsi nepɨtseɨye, tawariri nepɨkayɨwe nemɨtiwikienikɨ. Xɨka neyɨwenike, 'ikɨ tɨkaritsie nepɨtiwikienikeyu nemɨtiniwenikɨ,
12 Não, minhas filhas, voltem, pois sou velha demais para me casar outra vez. E, mesmo que fosse possível eu me casar esta noite e ter filhos, o que aconteceria então?
13 ¿xemeta xeteyɨwawe xemɨwakwewienikɨ mewawerekaku? ¿Xeteyuwaɨriya xekawikietɨ xemɨyuhayewanikɨ wakɨmana? Hawaikɨ, neniwema. Waɨkawa matsi ne nepɨtiuka'eniwa kexeme. Yawé waɨkawa pɨnetsi'anayewaya.
13 Vocês esperariam que eles crescessem, deixando assim de se casarem com outro homem? Claro que não, minhas filhas! Esta situação é muito mais amarga para mim do que para vocês, pois o próprio S enhor está contra mim”.
14 Tawarita matsi karima mekaniutihiwakaitɨni, kwi meyuheiwerietɨ. Hikɨ 'Uripa yumu'e kaniutateutɨani 'i'itseka. Peru Xuti hamatɨana puyuhayewaxɨ.
14 Então choraram juntas mais uma vez. Orfa se despediu de sua sogra com um beijo, mas Rute se apegou firmemente a Noemi.
15 Nuhemi mɨpaɨ kaniutayɨni:
15 “Olhe, sua cunhada voltou para o povo e para os deuses dela”, disse Noemi a Rute. “Você deveria fazer o mesmo!”
16 Xuti mɨpaɨ katinita'eiya:
16 Rute respondeu: “Não insista comigo para deixá-la e voltar. Aonde você for, irei; onde você viver, lá viverei. Seu povo será o meu povo, e seu Deus, o meu Deus.
17 Hakewa pememɨni, manata ne nepemɨni,
17 Onde você morrer, ali morrerei e serei sepultada. Que o S enhor me castigue severamente se eu permitir que qualquer coisa, a não ser a morte, nos separe!”.
18 Nuhemi 'uyɨ'ɨwiyaka yuheyemekɨ mɨyuwaɨriyakaikɨ Xuti 'enuweiyake, tawariri pɨka'ita'imaiyaxɨ.
18 Quando Noemi viu que Rute estava decidida a ir com ela, não insistiu mais.
19 Hikɨ, yuhutatɨ 'ukarawetsixi mekanekɨne huyeta meheta'axɨanike Wereni paitɨ. Me'u'axɨaku, waɨkawa niuki kaniutixuawere wahepaɨtsita, naitsarie kiekaritsie.
19 Então as duas seguiram viagem. Quando chegaram a Belém, toda a cidade se agitou por causa delas. “Será que é mesmo Noemi?”, perguntavam as mulheres.
20 Nuhemi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
20 “Não me chamem de Noemi”, respondeu ela. “Chamem-me de Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga.
21 »Kepauka nemetɨa yemekɨ nepɨhɨnekai nepɨyɨwekai,
21 Cheia eu parti, mas o S enhor me trouxe de volta vazia. Por que me chamar de Noemi se o S enhor me fez sofrer e se o Todo-poderoso trouxe calamidade sobre mim?”
22 Mɨpaɨ Nuhemi katininuani yukiekaritsie, Muhawi kwieyaritsie heyeyaka, yumu'e hawitɨtɨ Xuti Muhawi tewiyari. Kepauka memu'axɨa Wereni, tsewara 'itsanariyari putsutɨariekai.
22 Assim, Noemi voltou de Moabe acompanhada de sua nora Rute, a jovem moabita. Elas chegaram a Belém quando começava a colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.