Marcos 11
hch (HCH) vs NVT
1 Kepauka Kerutsareme mehurakairi, meta Wetɨpake mɨrakutewatsie memu'axɨa metatsiere Wetaniya, Huriwa Mati'u yemuriyari hetɨa, Ketsutsi teyɨ'ɨkitɨwamete yuhetsɨa miemete yuhutame kaniwarutanɨ'ani,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 mɨpaɨ tiwarutahɨaweka: «Kiekari 'anutaɨye mukumatsie xekenehu. Yapauka mana xemeutahaxɨanitsie, puxu temaikɨ xekanetaxeiyakuni hakuwiekame, tewi hetsiena mɨka'anutiyerɨwe 'akuxi. Xekenakuxɨna meta xekenahani 'ena.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Xewitɨ xɨka mɨpaɨ tixeku'iwawiyani: “¿Titayari mɨya xeteyurie?”, mɨpaɨ xeketenetahɨawi: “Ti'aitame peiyehɨwa, kwitɨwata kanenɨ'amɨkɨ”».
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Merikɨte mehekɨneka kaye 'utɨa mekaneitaxeiya puxu temaikɨ 'akuwiekame kitenie 'aurie, hikɨ mekanekuxɨna.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Teɨteri mana memɨti'ukai hipatɨ mɨpaɨ mekateniwaruta'iwawiya: «¿Kexeteyurie? ¿Titayari puxu temaikɨ xete'akuxɨna?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Hikɨ yamekateniwarutahɨawe kemɨtiwarutahɨawekai Ketsutsi, teɨteri mepɨwarupitɨa memekɨxɨnakɨ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Puxu mekaneyehana Ketsutsi hetsɨa. Hikɨta yɨ'ɨkarite me'anuti'itaku, mɨkɨ hetsiena kananutiyerɨni.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Yumɨiretɨ huyeta mekani'itɨaximekaitɨni yɨ'ɨkarite, hipatɨta kɨye xawari me'uhapatɨ mekani'itɨaximekaitɨni.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Memanuyetekai meta wa'utɨa memuhukai mɨpaɨ mekateniuhiwakaitɨni:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 —'Aixɨa ke'itɨarieka kemɨ'ane Ti'aitame mayani tatewari Rawiri mɨti'aitakai hepaɨ.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Hikɨ Ketsutsi Kerutsareme kaneutahani meta tuki 'amɨpata kaneutahani. Hanieretɨyaka naitsarie kaniwayeyani 'akayunirɨmekaku, tamamata heimana memɨyuhuta wahamatɨa yunaitɨ mekanekɨne Wetaniya paitɨ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Merikɨtsɨ 'uxa'arieka, kepauka Wetaniya memayekɨnirɨmekai, Ketsutsi kaneuhakamɨkɨkaitɨni.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Xapa kɨyeyari yɨrakame 'uxeiyaka 'ateewa paitɨ, hepana kaneyani 'ixeiyake, heiwatɨ xeime 'ikwaxi mɨnekaxei hetsiena. Mana nuaka tixaɨtɨ pɨkatiukaxei xawari xeikɨa, maxuxuawere mɨka'aye'awekaikɨ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ketsutsi hikɨ mɨpaɨ katinitahɨawe xapa: «Hatsuaku xewitɨ tɨma 'a'ikwaxi pɨkatikwani». Mekani'enieni teyɨ'ɨkitɨwametemama.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Hikɨ Kerutsareme mekaniuta'axɨani. Ketsutsi Kakaɨyari tukieya kuraruyarita kaneutahani, hikɨ kanitsutɨani waranuyeweweiyatɨ mɨkɨ memɨtenanekai meta memɨtetuakai. Tumini patamete wamexate kanatixɨrieni meta kukuruxi watuayamete wa'ɨparite.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Pɨkawapitɨakai tixaɨtɨ mete'apitɨ memanuyekɨkanikɨ tukita.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Meta katini'ɨkitakaitɨni mɨpaɨ tiwakɨhɨawetɨ: «¿'Ipaɨ tamɨ kare'uxa:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Hikɨ mawari wewiwamete memɨhɨritɨariekai, mɨme 'inɨarikɨ memɨte'ɨkitametetɨkai wahamatɨa yunaitɨ mekani'enieni, 'ayumieme mekatenikuwautɨwekaitɨni kememɨte'imienikɨ, mekanimakarɨkaitɨni, teɨteri yunaitɨ memɨhɨxiyakaikɨ tita mɨti'ɨkitakai hepaɨtsita.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Hikɨ 'ukutaikaireku kiekaritsie kaniwayeyani.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Merikɨtsɨ ximeri mana me'uyehutɨ, xapa mekaniuxeiya wakime naitɨ nanayari paitɨ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pekuru, haye'erieka kemɨtiuyɨ, mɨpaɨ katinitahɨawe Ketsutsi:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Yurikɨ mɨpaɨ nepɨtixekɨhɨawe, kemɨ'ane mɨpaɨ mɨtitahɨawe 'ikɨ yemuri: “Keneu'apata, haramaratsie keneukawetsi”, xɨka yu'iyaritsie 'etsiwa ka'iyɨrieka, matsi xɨka yuri ti'erieka kename mɨpaɨ tiyɨni kemaine, mɨpaɨ katiniyɨmɨkɨ hetsiena mieme.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 'Ayumieme nepɨtixekɨhɨawe: Tita xemɨtetawauni xeyunenewietɨ, yuri xeketene'erieka kename 'ari yaxete'upitɨarie naime tita xemɨte'utawau, mɨpaɨ yakatiniyɨmɨkɨ xehetsiemieme.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Kepauka xemɨyunenewie, xɨka xeime hamatɨa 'aixɨa xekateyuxeiyani xeketeneuyehɨwirieka, xemeta xe'ukiyari muyuawitsie makawe mɨtixeheuyehɨwiriekakɨ, 'axakexemɨteyurie.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Mexɨka teɨteri xekatewareuyehɨwirieni, xe'ukiyari muyuawitsie makawe pɨkatixeheuyehɨwirieni xemeta 'axaxeteyurieyu.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Merikɨtsɨ tawarita mekaniu'axɨani Kerutsaremetsie, mexi tuki kuraruyarita yeyeikakai, mawari wewiwamete tewa'aitɨwamete, meta 'inɨarikɨ memɨte'ɨkitametetɨkai meta 'ukirawetsixi yunaitɨ 'ahurawa mekaniukɨne.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Mɨpaɨ mekatenita'iwawiya:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Hikɨ Ketsutsi mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Wani kemɨti'ɨyanekai, ¿taheima timiemetɨkai, nutsutɨ teɨteri wahetsɨa pɨmiemetɨkai? Xekeneneuta'eiya.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Hikɨ mɨkɨ niuki mekaniutixɨatɨatɨkɨne mɨpaɨ meteyɨkɨhɨawetɨ: «Xɨka tame mɨpaɨ te'utiyuani: “Taheima makawe pipitɨakai”, mɨkɨ mɨpaɨ pɨtatitahɨawe: “Merikɨte, ¿titayari yuri xekate'ita'eriri?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Xɨkata mɨpaɨ te'utiyuani: “Teɨteri mepipitɨakai”...» Mekaniwamakarɨkaitɨni teɨteri, mɨkɨ yunaitɨ mɨpaɨ memutiyuanekaikɨ Wani hepaɨtsita kename yurikɨ Kakaɨyari niukameya hɨkɨtɨkai.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 'Ayumieme mɨpaɨ mekatenita'eiya Ketsutsi:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.