Lucas 24
hch (HCH) vs ARA
1 Tsemana mexɨakame tukaritsie ximeri kwitɨwa, teukiyapa mekanekɨne 'ukarawetsixi witsimu'ɨa me'ahapatɨ memikuha'aritakai.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Hikɨ teté mekaniutaxeiya heuhɨiyakame kitenie meukatei.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Meheutahaxɨaka teukiyapa, mepɨka'itaxei Ti'aitame Ketsutsi kaxarieya.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 'Atsimepɨkatemaikai kememɨteyurienikekai mɨpaɨ mɨtiuyɨkɨ, hikɨ 'ukitsi yuhutatɨ wa'aurie mekaniti'uni merɨkawime me'anakatɨtɨ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Memamatɨ kwiepa mekaniukahɨxima'uni, peru mɨkɨ mɨpaɨ mekateniwarutahɨawe:
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 'Uwa pɨkayeka, kananukuketɨarieni. Xekena'eriwani kemɨtixe'utahɨawixɨ Karereyatsie 'uyeikatɨ 'akuxi,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 kexemɨte'utahɨawarie: “Yuri Tewi hepaɨtsita, kemɨreuyewekai mɨyetuiyanikɨ 'axateyuruwamete memiwiyakɨ, kuruxitsie mɨmierienikɨ, hairieka tukaritsie manukukenikɨ kemɨreuyewekai”.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Hikɨ 'ana Ketsutsi niukieya menaye'erieni.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Hikɨ teukiyapa mewayekɨneka mekanekɨne, 'ikɨ naime mekateniwarutaxatɨani tamamata heimana xeime, meta hipame yunaime.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 'Ukari Mariya Mararatanaka, Wana, Mariya Kakuwu mɨwarutsieyatɨkai metenitetewakaitɨni meta hipatɨta wahamatɨa memu'uwakai 'ukari yunaitɨ yamekateniwarutaxatɨani nɨ'ariekate.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Peru mɨkɨ yakɨ me'utiyuaneme mekani'eriekaitɨni metekuxatakaku, yuri mepɨkatewaruta'eriri.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Perutsɨ Pekuru kaneyani teukiyapa 'unautsarɨmetɨ. 'Anahuka nixeiya 'ixuriki mana 'akateme 'uyemaweme. Yukie kaneyani waɨka 'iyarixietɨ kemɨtiunierixɨ hepaɨtsita.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Merikɨtsɨ mɨkɨ tukaritsie yuhutatɨ mɨkɨ huyeta menekɨne, kiekaritsie meneta'axɨanikekaitɨni 'Emahu mɨrakutewatsie, Kerutsareme nehurakaitɨni, yanetewakaitɨni tamamata heimana huta kirumetɨruyari xeikɨa.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Metenikuxatakaitɨni naitɨ kemɨtiuyɨ hepaɨtsita.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Merikɨtsɨ metekuxatakaku niuki mexɨatɨakaku Ketsutsitɨtɨ niwaranuku'axe me'uhukaku, wahamatɨa niumiekaitɨni,
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 peru mepɨkapitɨariekai memeitimanikɨ.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 xewitɨ mɨkɨ Kɨreupaxi mɨtitewakai mɨpaɨ katinitahɨawe:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 'Iya mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Mawari wewiwamete tewa'aitɨwamete ta'itsɨkate meta mekaniyetuani hetsiena mɨrahɨiyanikɨ mɨmierienikɨ, 'arike kuruxitsie mepeimi.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tametsietɨ tekanita'ikwewakaitɨni yuri tete'erietɨ 'iya mɨhɨkɨtɨkaikɨ kemɨ'ane mɨtatsitixɨnakekai 'ixaheritsixi teɨteriyari. Mɨkɨ meta, haika tukari kaniyuriekari hikɨ, mɨya reyɨku.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Matsi meta 'ukari tatsata miemete mepɨtatsi'ɨhɨxiyatsitɨa hikɨ, ximeri waniu menekukɨnixɨani teukiyapa,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 peru kaxarieya mepɨkahexei. Mekaniu'axɨani mɨpaɨ me'utiyuatɨ kename niuki tuayamete mewarexei meteheinɨme meyu'erietɨ, mɨkɨ waniu kename Ketsutsi 'ayeniere mekateniwaretahɨawe.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 'Ana hipatɨta tahamatɨa memu'uwa teukiyapa mekanekɨne, 'ukari kememaitɨkatei, mɨpaɨ 'aneme mepetaxei, peru Ketsutsi mepɨkahexei.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Hikɨ Ketsutsi mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Kareuyewekai Kɨritsitu mɨpaɨ mɨtikwinekɨ, 'arike mɨkake witsi'anetɨ karayanikekai?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 'Ana Muitsexi xapaya xatatɨ meri yunaime texaxatamete waxapa xatatɨ, kanitsutɨani tiwahekɨatsitɨiyatɨ kemɨre'ukai hepaɨtsitana naime 'utɨarikatsie.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Merikɨtsɨ kiekaritsie hakewa memeta'axɨanikekai mekaneta'axɨani, 'iya matsi 'ateewa kaniumiekaitɨni.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Mɨkɨ kwinimieme mekani'iniekaitɨni mɨpaɨ me'utiyuatɨ:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Hikɨ wahamatɨa 'ayerɨka mexa 'aurie, 'enu'ɨka paa, 'aixɨa kaniutayɨni Kakaɨyari hepaɨtsita paa hepaɨtsita, 'ititaraka kaniwarumini.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 'Ana wahɨxie katineukuyepiere hikɨ mekaneitimani, peru mɨkɨ kamatsiɨkɨtɨ kanayuyeitɨani tawari mepɨka'ixei.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Hikɨ mɨpaɨ mekateniyɨkɨhɨawekaitɨni:
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Hikɨ me'anuku'uka kwitɨ, Kerutsareme mekanekɨne yu'utɨma. Tamamata heimana xeime hipameta mekaniwaretaxeiya meyuxeɨriekame.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Mɨkɨ mɨpaɨ mekaniutiyuanekaitɨni: «Kaniyuritɨni, Ti'aitame panukuke. Matsiɨkɨtɨ kanayuyeitɨani Tsimuni 'ixeiyakaku».
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Mɨkɨ meta mekateniwarutaxatɨani huyeta kemɨreyɨ, kememɨteheitima paa 'utitaraku.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Merikɨtsɨ metekuxatakaku 'akuxi, 'iya wahixɨata kaniutakeni, mɨpaɨ kaniutayɨni:
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Mɨkɨ mekaniutimamani, mɨki mexeiyame meyu'erietɨ.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Mɨkɨtsɨ mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Xekeneu'ixɨari nemamate ne'ɨkate, ne nekanihɨkɨtɨni, xekeneneumayɨa xekeneneuxeiya, 'iyari 'ume pɨkahexeiya wai pɨkahexeiya nehapaɨ.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mɨpaɨ 'utayɨka yumamate yɨ'ɨkate kaniwaruxeitsitɨani.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Meyutemamawietɨ mehɨxiyatɨ, kayuritɨme mepɨ'eriekai 'akuxi, hikɨ mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Tsaapa waiyari yayeukame mekanimini warikime.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 'Enu'ɨka kanitakwani wahɨxie.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Merikɨtsɨ mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 'Ana wa'iyari kaniwatiyepieni memeitimanikɨ tita 'utɨarika xapayari mɨtixatakai.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Mɨpaɨta katiniwarutahɨawe:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Mɨkɨ meta, yunaitɨ nuiwarite mɨpaɨ mekatenitahɨawariekuni, xɨka xete'uhayewa kexemɨteyuriekai, xɨka pɨta xenetsihahɨaweni kemɨ'ane nemɨhɨkɨ, xepɨteheuyehɨwiyarieni 'axaxemɨte'uyurikɨ, Kerutsareme meri, 'ariketa xaɨtsie yakatinikuxaxatsiwamɨkɨ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Xeme xekanihɨkɨtɨni xemunenierixɨ xemihekɨata 'ikɨ kemɨtiuyɨ hepaɨtsita.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ne meta nepɨtixehanɨ'airieni tita ne'ukiyari mɨrainekai mɨtixeminikekaikɨ, xeme kiekaritsie xekeneyuhayewani tukari 'aye'ayuke kepauka tɨrɨkariya xemɨpitɨarieni taheima mieme, 'anake xepayekɨne.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Hikɨ kaniwarayewitɨni Wetaniya 'aurie, yumamá teikɨ hetseratɨ kaniutaniuni 'aixɨa memɨ'itɨarienikɨ.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Mexi 'utaniukakai wahetsɨa kanayeyani, muyuawitsie kananutiwitɨkieni.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Mɨkɨ nenewieri me'ipitɨaka Kerutsareme mekanekɨne kwini mieme meyutemamawietɨ.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Tukarikɨ tuki kuraruyarita mekaniu'uwakaitɨni 'aixɨa me'utiyuatɨ Kakaɨyari hepaɨtsita. Mɨpaɨ xeikɨa kani'aneni.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.