Lucas 14
hch (HCH) vs NVT
1 Merikɨtsɨ Ketsutsi xeime hetsɨa kaninuani 'uxipiya tukaritsie tikwanike. Mita'ini xewitɨ teɨteri wa'ukiyarima kanihɨkɨtɨkaitɨni meta paritseutɨtɨ, mɨkɨ mekanihupiekaitɨni.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Hikɨ tewi meuhatɨkatei hɨxiena kanakateitɨni.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Ketsutsi mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya 'inɨarikɨ memɨte'ɨkitametetɨkai meta paritseutsixi:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Peru mɨkɨ kayuwatɨ mekaniumakaitɨni. Hikɨ tikwikame 'umayɨaka 'aixɨa reu'eriekame hayeitɨaka kaneinɨ'ani.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Meta mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Mepɨkayɨwawekai tixaɨ memutiyuanenikɨ 'ikɨ hepaɨtsita.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Hikɨ waruxeiyaka kememɨtehenuyexeiyakai hakewa matsi 'aixɨa mɨ'anenekai memayaxekɨ, 'ɨxatsi hepaɨtsita tikuxatatɨ katiniwaruti'ɨkitɨatɨyani mɨkɨ memuta'inierie, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 —Kepauka tewi mɨxeta'inieni neɨkiya 'ixɨararipa, hakewa matsi 'aixɨa mɨ'ane mana xepɨka'ayaxikeni, kapa xeime matsi we'eme 'uta'inieni, 'ekɨ 'etsiwa pewe'emetɨkaku xeikɨa.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 'Ahetsɨa nuame kemɨ'ane mɨxe'uta'ini mɨpaɨ pɨmatikɨhɨaweni: “Keneupitɨa 'ikɨ pɨta 'ena mayerɨnikɨ”. 'Ana 'ekɨ pe'atewiyatɨ 'imatɨreme 'ɨparieyatsie pe'akaitɨ pepayani.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Matsi kepauka pemɨta'inierieni, mana kenayexi 'imatɨreme 'ɨparitsie, kepauka munuani kemɨ'ane mɨmatsi'uta'ini, mɨpaɨ pɨmatitahɨawe: “Nehamiku, huma pɨta kenayexi 'ahurawa”. 'Ana witsipɨraniuwani 'ahepaɨtsita yunaime 'ahamatɨa memuta'inierie wahɨxie.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Yunaitɨ yuxaɨta mariweme memayuyeitɨwa tixaɨtɨ mekatehɨkɨtɨtɨ mekanayeitɨariekuni, peru kemɨ'ane tixaɨtɨ katihɨkɨtɨme mayuyeitɨwa mɨkɨ mariweme kanayeitɨariemɨkɨ.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Meta kemɨ'ane mita'ini mɨpaɨ katiniutahɨawe:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Matsi kepauka 'ikwai pemɨwewieka, keniwa'inieka mɨkɨ tixaɨtɨ memɨkatehexeiya, memɨmamawawaki, memɨhurietɨka meta memakɨkɨpe.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Mɨkɨ tixaɨtɨ mepɨkatehexeiya kɨmana tawarita memɨmate'apiniriekakɨ, mɨpaɨ petiyurienetɨ 'aixɨa pekani'itɨariekamɨkɨ, tawari pepɨrapiniyarieka kepauka memanuku'uni mɨkɨ heitseriemekɨ yamemɨtekahu.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Hikɨ memuta'inierie xewitɨ, 'ikɨ 'u'enieka, mɨpaɨ katinitahɨawe:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ketsutsi mɨpaɨ katinitahɨawe:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Hikɨ tukari 'aye'aku memɨtekwanikɨ, yuhetsɨa mieme ti'uximayatame kaniutanɨ'ani mɨpaɨ mɨtiwatahɨawekɨ memuta'inierie: “Xekenakɨniri, 'ari naitɨ pɨrekuha'aritsie”.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Hikɨ yuxexuitɨ yunaitɨ mekaniuyuti'imatɨkɨne. Xewitɨ meri mɨpaɨ katinitahɨawe: “Kwie nepenanai, peuyewetse nemixeiyamiekɨ, nepɨkayɨwe nemɨmiekɨ, kenetineuyehɨwiri”.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Xewitɨta mɨpaɨ titahɨawixɨ: “Tuurutsixi kwietsanamete nepɨwaretinanai 'auxɨwime paritsiyari, newareta'inɨatake nepɨmie, kenetineuyehɨwiri”.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Xewitɨta mɨpaɨ titahɨawixɨ: “'Uka nepuwitɨtɨarie, 'ayumieme nepɨkayɨwe nemɨmiekɨ”.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Hikɨ ti'uximayatame nuaka mɨpaɨ katinitahɨawe yukutsiyari. Hikɨ kiekame 'uyeha'aka mɨpaɨ katinitahɨawe yuhetsɨa mieme ti'uximayatame: “Kwitɨ kiekaritsie kenemie kaye'utɨa huyeta, tixaɨtɨ memɨkateheuxeiya, memɨmamawawaki, memakɨkɨpe meta memɨhurietɨka keniwarawitɨki 'uwa”.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 'Ariketa mɨpaɨ kaniutayɨni ti'uximayatame: “Nekutsiyari, kepemɨtiuta'aitaxɨ yanepɨtiuyuri, peru mepɨkahɨne 'akuxi”.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Hikɨ kutsiyarieya mɨpaɨ katinitahɨawe yuhetsɨa mieme ti'uximayatame: “Huyeta kenemie tetsariya kemɨtiukumane, waɨriyarika keniwarepitɨa memahukɨ nekita memɨtahɨnekɨ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 'Ipaɨ nepɨtixekɨhɨawe, mɨkɨ memuta'inierie, nixewitɨ mɨkɨ pɨkahe'inɨata ne'ikwai”.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Merikɨtsɨ yumɨiretɨ teɨteri 'utɨmana mekaniuhukaitɨni, ta'aurie 'aweka mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 «Xɨka xewitɨ nehetsɨa nuani, xɨka kawa'uxiwe'erieka yupaapa meta yumaama, yɨ'ɨya, yɨtɨriyama, yu'iwama, meta xɨka ka'i'uxiwe'erieka yutukari, pɨkayɨwe nehetsɨa mieme tiyɨ'ɨkitɨwame mayuyeitɨwanikɨ.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Kemɨ'ane mɨkayuwaɨriya kuruxitsie mɨmierieni, tsepa nehamatɨa muyeika nehetsie tiwiyatɨ, mɨkɨ pɨkayɨwe nehetsɨa mieme tiyɨ'ɨkitɨwame muhɨkɨtɨnikɨ.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 »Xewitɨ xeme xɨka tuxiyu tawewimɨkɨni, ¿mana karayerɨni meri titi'inɨatake kemɨraye'aka, xɨka heixeiyani kɨmana minɨni, mexɨka katixaɨtɨni?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Tenariyari xɨka 'utawewieni, xɨka yutatexieni minɨnikɨ, 'aixɨa pɨkayɨni, yunaitɨ mekanitinanaimatɨkɨnikuni memɨneniere
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 mɨpaɨ me'utiyuatɨ: “'Ikɨ tewi kii kaniutsutɨani, pɨyutatexi pɨka'inɨ”.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 »Yatɨni xewitɨ kwiepa ti'aitame xɨka yemieximeni xeime ti'aitame matɨa memɨyutakwinikɨ. ¿Mana meri karayerɨni, mɨpaɨ tiyɨkɨhɨawetɨ tamamata miriyari warawitɨtɨ xɨka 'aku yɨweni menukunakekɨ 'iya xeitewiyari miriyari warawitɨtɨ hepana mamie?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Mexɨka katixaɨtɨni, 'ateewa heyeikakaku 'akuxi meye'unie, nɨ'ariekate penunɨ'airieni, pitawawirieni 'aixɨa memɨteyuxeiyanikɨ.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Yaxeikɨatari yunaitɨ xeme xɨka yupiinite nai xekate'uku'eirieni, xepɨkayɨwawe nehetsɨa miemete teyɨ'ɨkitɨwamete xemayuyeitɨwanikɨ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 »'Una 'aixɨa kani'aneni, xɨkate 'una hamuritɨ 'ayanike, ¿titakɨ ra'utsiɨrekeyu 'unatɨtɨ?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 'Aixɨa pɨka'ane kwie hetsiemieme meta 'iteɨrite wahetsiemieme, tewa paitɨ xeikɨa kanewiwiyamɨkɨ.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.