Gênesis 50

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨtsɨ Kutse yupaapa kaniutapa, 'utatsuatɨ kani'itseni.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Hikɨ katiniwaruta'aitɨani Kutse teyu'uayemawamete, memita'uayemanikɨ waritsamu witsimu'ɨakɨ paapaya kaxarieya, hikɨ mɨpaɨ mekateniuyurieni.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Mepeye'atɨa huta tewiyari tukari, mɨpaɨ mepɨtewaraye'atɨwakai memɨwati'uayemawanikɨ wakaxarite. 'Ekipitutari haika tewiyari heimana tamamata tukari mepɨyuhiweriekai.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Hiwerika 'anuyeyaku, Kutse kaniwarutahɨawe Parahuni parewiwametemama, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 kepauka nepaapa mɨmɨximekai, mɨpaɨ pɨnetiuhɨritɨa, kename nekeheiteukimienike 'ukiyarimama memɨwayehetsie, Kanani kwieyaritsie paitɨ. Mɨpaɨ xeketenetawawiri Parahuni, nemiteukimiekɨ, kenameta ne'akunuani.
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Parahuni mɨpaɨ katinita'eiya:
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Merikɨtsɨ Kutse kaneyani yupaapa mekateukukɨ. Yunaitɨ mekanekɨne 'iwamama, watɨɨriyama, yaxeikɨa 'ekipitutari 'ukirawetsixi memiteɨtakai Parahuni, 'ekipitutari wa'ukiyarima yunaitɨ.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Yunaitɨ Kutse kie kiekatari, meta 'iwamama, meta paapaya kie kiekatari. Mekanekɨne, yutɨɨriyama xeikɨa mepɨwareku'eiri Kutseheni kwieyaritsie, yumuxatsima meta yuwakaitsixi.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Mepanutiyaxixɨa kaxetatetsie, kawayutsixi wahetsie me'utetɨta, waɨkawa 'ame'atayeutɨ mekaniuhukaitɨni.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Mekaneta'axɨani hakewa Hatahari tɨriku matihenatsie, mana Kurutani hatuxameyaritsie pehurakai. Mana Kutse 'atahuta tukari pɨyuhiweriekai paapaya mumɨkɨ.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Kepauka kananeutsixi memɨwaruxei meyuxeɨriekame Hatahari maka'etsatsie me'utitsuaname, mɨpaɨ mekaniutiyuani: «'Ekipitutari hiwerika mepɨwewie yemekɨ waɨkawa patsiekamekɨ». 'Ayumieme mana, Kurutani meuhuratsie, mekateniuterɨwa 'Aweri-Mitsirahini.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Hikɨ mɨpaɨ mekateniuyurieni Kakuwu niwemama kemɨtiwarutahɨawekai meripaitɨ.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Mekaneikweni Kanani paitɨ, mana mekaneitateni terɨta Makipera kwieyaritsie, Mamɨre hɨxie, hikɨ Hewuruni mɨrakutewatsie, 'Apɨrahami meripaitɨ minanekai mɨkɨ terɨ 'Epuruni Heti tewiyari 'ituirieku, 'Apɨrahami tɨɨriyamama wateukiya mayanikɨ.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Hikɨ Kutse kanakunuani 'Ekipitupai yupaapa hekateukuka, yu'iwama wahamatɨa, meyunaitɨ memeiweiyakai wahamatɨa.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Kakuwu 'ukumawereku, Kutse 'iwamama mɨpaɨ mekateniyukuhɨawekaitɨni: «Xɨari pɨha'a tahepaɨtsita. Xɨari puyukɨhɨani 'axaketemiyuri».
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 'Ayumieme mɨpaɨ mekatenitanɨ'airieni mɨpaɨ mete'itahɨaweke: «'Apaapa kamɨwetɨ 'akuxi mɨpaɨ pɨtatiuhɨritɨa:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 “Mɨpaɨ Kutse xeketeneutahɨawi, kexereuyehɨwirieka 'axakexemiyuri 'iwamama”. 'Ayumieme kwerietɨxɨa ketatineuyehɨwirieka, tame 'apaapa Kakaɨyarieya te'uximayatametemama tepɨhɨkɨ».
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Hikɨ 'iwamama mekaniu'axɨani, mekaniutihɨxima'uni hɨxiena, mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Kutse mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Yurikɨ xeme xepɨnetsi'unanaimakai, peru Kakaɨyari pipataxɨ 'aixɨa mɨti'anekɨ, yamɨtiyɨnikɨ hikɨ ketemɨteneniere: yɨmɨiretɨ teɨteri memɨkaheuyewenikɨ.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 'Ayumieme, hikɨ xepɨkaheumamaka. Ne nepɨxeparewieka xeme meta xetɨɨriyama.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Kutse meta paapaya tɨɨriyamama 'Ekipitu kwieyaritsie mekaniuyuhayewa. Kutse xeitsienituyari heimana tamamata wiyari kaniutihuni,
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 kaniwaruxeiya 'Epɨrahini niwemama meta yututsima. Metatsiere Makixi niwemama yuniwema kaniwarayeitɨani Manatsexi teukarimama.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Hikɨ 'arikemɨkake, Kutse mɨpaɨ katiniwarutahɨawe yu'iwama: «'Etsiwa xeikɨari peuyewetse nemɨmɨnikɨ, peru Kakaɨyari kanixeparewiekamɨkɨ, kanixe'ayewitɨmɨkɨ 'ikɨ kwieyaritsie kanixe'anuwitɨmɨkɨ kwie 'Apɨrahami, 'Itsahaki meta Kakuwu mɨwaxatɨakaitsie».
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Hikɨ Kutse mɨpaɨ katiniwaruhɨritɨani yuniwema: «Kaniyuritɨni Kakaɨyari kanixeparewimɨkɨ. Kepauka mɨpaɨ mɨtiyɨni 'ana ne'umeyarite xekananutɨkuni».
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Kutse kaniumɨni xeitsienituyari heimana tamamata wiyari hexeiyatɨ, 'Ekipitu kwieyaritsie. Waiyarieya me'uta'uayemaka waritsamu witsimu'ɨakɨ, kakuni witsimɨ'anetsie mekanikateni.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.