Gênesis 45
hch (HCH) vs NTLH
1 Merikɨtsɨ Kutse pɨkayɨwekairi mɨtinewienikɨ yuparewiwamete wahɨxie. Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe: «Yunaitɨ xekenanuyekɨni 'uwa xemayetei». Nixewitɨ pɨka'uyuhayewaxɨ hamatɨana. Kepauka muyutahekɨataxɨ kename wa'iwa,
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 mɨkɨ 'ana pitsutɨa yuhiwerietɨ 'utatsuatɨ karima. 'Ekipitutari mepu'enana, yaxeikɨata Parahuni pɨtiutamari.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe yu'iwama:
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Mɨkɨ mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Hikɨri yɨkɨ xepɨkateyɨkɨhɨaweni mɨya xemɨte'uyurikɨ. Kakaɨyari pɨta pɨtiuyuri, 'ena ne meri mɨnetsi'atɨa, para xemɨtawikwenikɨ.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Huta wiyari panuyemie, 'ena mepɨte'uka'eniwa haakakɨ. Peru 'akuxi peuyewetse 'auxɨwime wiyari mepɨka'uka'etsani mepɨka'uka'itsanani.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 'Ayumieme Kakaɨyari pɨnetsiheyenɨ'a meripaitɨ, xetukari mɨtawikweitsitɨarienikɨ Kakaɨyari mariwemekɨ tiyurienekaku, xetɨɨriyama meta memɨkaheuyewenikɨ 'ena kwiepa.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 Kakaɨyari pɨta pɨnetsiheyenɨ'a, xeme pɨkatixaɨ. Mɨkɨ 'ena pɨnetsi'upitɨa, yanemɨti'aitanikɨ Parahuni ti'aitame paratsiyuyata kemɨti'uximayatsieka, meta naitsarie 'Ekipitu kwieyaritsie.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 'Ayumieme kwitɨ xekenakunuaxɨa yupaapa hetsɨa. Mɨpaɨ xeketenetaxatɨa: “'Aniwe Kutse mɨpaɨ paine: ‘Kakaɨyari pɨnetsi'upitɨa ti'aitame nemayanikɨ 'Ekipitu kwieyaritsie naitsarie. Kenamie kwitɨwa, pemɨnetsixeiyakɨ.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Kutseheni mɨrakutewatsie xepɨkuteni, 'ekɨ 'aniwema 'amu'e'ema watewama xepiini naitɨ. Mana hurawa pepukani.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 'Auxɨwime wiyari pɨhaakaxatɨni 'akuxi, peru ne 'ena nepɨxeparewieka 'ikwai xemexeiyanikɨ. Mexɨka mana xeheyuhayewani Kanani kwieyaritsie, naime xepɨteheuyehɨani yupiinite’”.
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Hikɨri xeme xepɨhɨme xemunenierixɨ kenemɨtixe'utahɨawixɨ hikɨ. Ne'iwata Wenikamini pɨnetsi'uxei, yapɨretima ne Kutse nemɨhɨkɨkɨ.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Naime xeketenetaxatɨa nepaapa tita xemɨte'uxei, kenemɨtimariwe 'ena 'Ekipitu kwieyaritsie. Peru xekeneyukumexɨitɨa 'ena xemi'atɨanikɨ.
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Hikɨ Kutse yumuta Wenikamini kaniutapa, 'ana kaniutatsuani, 'iwayata yaxeikɨa.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 'Ariketa yunaime pɨwaruti'itsi yu'iwama 'utatsuatɨ, 'anakeri mepitahɨawixɨ 'iwamama.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Kepauka niuki mu'eni ti'aitame Parahuni, kename Kutse 'iwamama me'u'axɨa, 'ana kaniyutemawiekaitɨni, yaxeikɨata teɨterimama.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Hikɨ Parahuni Kutse mɨpaɨ katiniutahɨawe: «Mɨpaɨ ketiniwarutahɨawi 'a'iwama: «Xekeniwaruti'ikatɨa yutewama, xekenakunuaxɨa Kanani kwieyaritsie.
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Yupaapa xekenawitɨki, yutɨɨriyama yunaime. Nehetsɨa xekenahu. Ne nepɨwaxatɨani kwie yemekɨ 'aixɨa mɨraku'ane 'ena 'Ekipitu kwieyaritsie, meta mepɨtekwaka tita yemekɨ 'aixɨa mɨti'anene yu'ikwaite mepɨtehexeiyani.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Mɨpaɨta ketiniwarutahɨawi: Xekeniwaranuhapani kaxetate 'Ekipitutsie miemete para xemɨteha'ikatakɨ, yutɨɨriyama yu'ɨitama, meta yupaapa xematɨnikɨ.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Xepɨkahe'iyarixieka, yupiinitekɨ tita xemɨteheku'eirieni. 'Ikɨ kwieyaritsie tita mɨtixɨawe 'aixɨa ti'anenetɨ, xepiinite katinayeimɨkɨ».
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Hikɨ mɨpaɨ mepɨte'uyuri, 'Ixaheri niwemama. Kutse kaxetate pɨwayetuiri, kemainekai Parahuni, 'ikwai pɨwarenɨ'airi huyeta mieme.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Meta yuxexuime 'imikieri pɨwayetuiri 'ixurikite mɨhehekwa. Wenikamini pɨrata pɨyetuiri haika kiruyari raheteme, 'ixuriki meta 'auxɨwime kemariyari witsi'aneneme.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Yaxeikɨata Kutse yupaapa pɨrenɨ'airi: tamamata 'ikayari puxuri wahetsie, tita matsi 'aixɨa mɨti'anenekai 'Ekipitu mɨtixuawe, puxuri 'ukari wahetsie tamamata 'ikayari tɨriku, meta tikwaiwame Kutse paapaya hetsiemieme huyeta mamietsiemieme.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Merikɨ Kutse wateutɨatɨ, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe yu'iwama, «Huyeta xepɨkaheyukwitɨweni».
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Hikɨ mɨkɨ 'iwamama mekanayekɨne 'Ekipitutsie. Kanani kwieyaritsie paitɨ mekaneta'axɨani hakewa wapaapa mekatei Kakuwu.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Meheta'axɨaka mɨpaɨ mekatenitahɨawe: «Kutse 'apuyeika 'akuxi. Kuwexinaruri kanehɨkɨtɨni, naitsarie 'Ekipitu kwieyaritsie pɨre'aita». Kakuwu matsi pɨhɨxiyakai, yuri pɨkatiwa'eririekai,
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 perutsɨ mɨkɨ yameputiyuanekai, naime Kutse kemɨtiwaretahɨawixɨ. Hikɨ kepauka Kakuwu kaxetatsixi muwaruxei Kutse mɨwareyenɨ'a memenutɨnikɨ, 'anake puyukatemawi.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Hikɨ mɨpaɨ kaniutayɨni: «'Aku yuri xeputiyuane. Neniwe Kutse payeniere. Nepɨyemie nepixeiyamie mexi nekamɨwe».
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.