Gênesis 43
hch (HCH) vs VC
1 Naitsarie Kanani kwieyaritsie matsi waɨkawa mepɨyehaakakwitɨwekai.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Merikɨte kepauka tɨriku memuxɨ, memeikuxɨawiekai 'Ekipitu, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe wapaapa:
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Matsi Kura mɨpaɨ katinitahɨawe:
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Xɨka 'ekɨ pe'itaunieka tamuta, tekatenixɨawiyuni.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Ya pɨtikatixaɨ, titayari teteheuhuni. Mɨkɨ tewi heitserie mɨpaɨ painekai kename tekahauhunikekai, tamuta xɨka tekahawitɨkɨni.
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 'Ixaheri mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Mɨkɨ mɨpaɨ mepɨte'ita'ei:
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Yuhetsiemieme Kura yupaapa 'Ixaheri mɨpaɨ katiniutahɨawe:
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Ne hetsiena mieme nekaninehɨritɨamɨkɨ. Xɨka nekamatsi'atɨirieni 'ena, ne hetsiena mieme nerapitɨ nekanayeimɨkɨ neheyemekɨ.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Xɨka niuki tekaxɨatɨakake waɨkawa, 'ari hutakɨa tepakunuaxɨanike.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Hikɨ 'Ixaheri wapaapa mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Tawarita pɨrata hepaɨna paɨmeme xekenanu'ɨiri. Mɨkɨ xepeiyetuirieni mamayatsie yukuxitariteta xemeitaxei, tietɨtsɨ mɨpaɨ kara'eriwatɨ muwa mɨneikamanaxɨ.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Yumuta xekenanuwitɨki mɨkɨ tewi hetsɨa.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Kakaɨyari Naimekɨmɨtɨrɨkaɨye mɨkɨ tewi 'aixɨa mɨtixexeiyanikɨ ke'upitɨani, Wenikamini xeime meta 'iwaya, meke'akunuaxɨani xehamatɨa. Xɨkari ne neniwema newareuyehɨamɨkɨ, ¿ketsɨari ne'uyɨni? Tsepari.
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 'Ixaheri niwemama mekatenetɨni 'imikierite, tawarita pɨrata hepaɨna paɨmeme, Wenikamini me'awitɨtɨ, meyumexɨitɨatɨ mekanekɨne 'Ekipitu. Me'uta'axɨaka Kutse hɨxie mekaniti'uni.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Kepauka Kutse Wenikamini muxei yunaime wahamatɨa, yuparewiwame mɨpaɨ katiniutahɨawe: «Keniwaranuwitɨki 'ikɨ teɨteri nekie, kenemi'a tuuru muwaiya 'ikwai kenekawewi, tuka nehamatɨa mekatenekwaikuni».
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ti'uximayatame katinaye'atɨani kemɨtiu'aitɨarie. Kaniwarewitɨni Kutse kie.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Mɨkɨ metehetimaika Kutse kie memewitɨkiekaikɨ waɨkawa mekanimamakaitɨni. Mɨpaɨ mepɨte'u'eri: «'Ikɨ tewi pɨtatsi'atɨa yukie tapɨrata mɨkahe'ɨikɨ matɨari mieme. 'Ikɨ xɨari pɨtatsikwini 'uximayatsikakɨ waɨriyarika tati'aitɨatɨ meta tapuxurima».
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 'Ayumieme kiita meheutahaxɨanike 'ahurawa mekaniukɨne, Kutse kie ti'uximayatame mɨpaɨ mekateniutahɨawe:
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 —Neuxei ti'aitame, 'ekɨ pekatinimaika xeimiemeri tepeɨkɨkɨnixɨa, tɨriku tepekunanai.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Kepauka mana temeta'axɨa hakewa temekuhenikekai tɨkarikɨ, hikɨ takuxitarite temanukɨxɨnaxɨa. Muwa kanatimanekaitɨni pɨrata, kepaɨmemekɨ temɨteyutuakai. Hikɨ tekane'ɨka mɨkɨ pɨrata.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Hipameta pɨrata tekana'ɨka, tawarita tɨriku teminanenikɨ. 'Atsitepɨkatemate kemɨ'ane muwa meikamanaxɨ.
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ti'uximayatame mɨhɨritɨarie mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 'ana kaniwarewitɨni memeutahaxɨanikɨ Kutse kiita. Haa meta kaniwaruhanitɨani yuketate memɨtihauxinikɨ, wapuxurimata katiniwarutimini.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Mɨkɨri mepɨtemaikai Kutse wahamatɨa mɨtikwanikekaikɨ tuka. Mekateniukuha'aritɨani 'imikieri kepauka munuanikekai.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Kepauka Kutse munua yukie, mɨkɨ mekaniukahɨxima'uni hɨxiena. Mekaniyetuirieni 'imikieri memeiyetɨkiriekai meta mekanitawaɨritɨani.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Kutse kaniwaruta'iwawiya kememɨteheu'eriekai. Mɨpaɨta katiniwaruta'iwawiya:
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Mɨkɨ mekatenita'eiya:
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Kutse waranuxeiyatɨyaka, kepauka Wenikamini yu'iwa muxei paapaya warutsieya hetsiemieme, mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Kutse kaneyukaheiwerietɨyani yumuta xeiyatɨ 'inaki'erietɨ. Yapauka kanewayeyani, mɨwayehuputsie heutahaka, kaniutatsuani.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 'Uyunɨtɨaka 'anaka'ɨtaimaka, kaniwayeyani. Mɨpaɨ kaniutayɨni: «'Ikwai xekenakatuaxɨa».
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Kutse 'ikwaiya yuxaɨtame kanamaniyarieni, 'ekipitutari wa'ikwai yuxaɨtameta. Hepɨrayutsixi meta Kutse 'iwamama wa'ikwai yuxaɨta mepamaniyariexɨa, 'ekipitutari wahepaɨtsita 'axapɨ'anekai hipame wahamatɨa xɨka mete'ukwani.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Kutse 'iwamama hɨxiena mekanayaxe, kememɨte'ununuiwaxɨ, kwimeniyuxexeiyakaitɨni mehɨxiyatɨ.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Kepauka 'ikwai Kutse mamaniyarie mexayatsie, Wenikamini kanamaniyarieni 'auxɨwime xakɨyari Kutse mexayatsie miemetɨme, 'iwamamata xeixakɨyari xeikɨa mekanamaniyariexɨani yuxexuitɨ. Kaxie winuyari mekananu'ieni Kutse hamatɨa.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.