Gênesis 43

hch (HCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naitsarie Kanani kwieyaritsie matsi waɨkawa mepɨyehaakakwitɨwekai.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Merikɨte kepauka tɨriku memuxɨ, memeikuxɨawiekai 'Ekipitu, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe wapaapa:
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Matsi Kura mɨpaɨ katinitahɨawe:
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Xɨka 'ekɨ pe'itaunieka tamuta, tekatenixɨawiyuni.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Ya pɨtikatixaɨ, titayari teteheuhuni. Mɨkɨ tewi heitserie mɨpaɨ painekai kename tekahauhunikekai, tamuta xɨka tekahawitɨkɨni.
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 'Ixaheri mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Mɨkɨ mɨpaɨ mepɨte'ita'ei:
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Yuhetsiemieme Kura yupaapa 'Ixaheri mɨpaɨ katiniutahɨawe:
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ne hetsiena mieme nekaninehɨritɨamɨkɨ. Xɨka nekamatsi'atɨirieni 'ena, ne hetsiena mieme nerapitɨ nekanayeimɨkɨ neheyemekɨ.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Xɨka niuki tekaxɨatɨakake waɨkawa, 'ari hutakɨa tepakunuaxɨanike.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Hikɨ 'Ixaheri wapaapa mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Tawarita pɨrata hepaɨna paɨmeme xekenanu'ɨiri. Mɨkɨ xepeiyetuirieni mamayatsie yukuxitariteta xemeitaxei, tietɨtsɨ mɨpaɨ kara'eriwatɨ muwa mɨneikamanaxɨ.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Yumuta xekenanuwitɨki mɨkɨ tewi hetsɨa.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Kakaɨyari Naimekɨmɨtɨrɨkaɨye mɨkɨ tewi 'aixɨa mɨtixexeiyanikɨ ke'upitɨani, Wenikamini xeime meta 'iwaya, meke'akunuaxɨani xehamatɨa. Xɨkari ne neniwema newareuyehɨamɨkɨ, ¿ketsɨari ne'uyɨni? Tsepari.
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 'Ixaheri niwemama mekatenetɨni 'imikierite, tawarita pɨrata hepaɨna paɨmeme, Wenikamini me'awitɨtɨ, meyumexɨitɨatɨ mekanekɨne 'Ekipitu. Me'uta'axɨaka Kutse hɨxie mekaniti'uni.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Kepauka Kutse Wenikamini muxei yunaime wahamatɨa, yuparewiwame mɨpaɨ katiniutahɨawe: «Keniwaranuwitɨki 'ikɨ teɨteri nekie, kenemi'a tuuru muwaiya 'ikwai kenekawewi, tuka nehamatɨa mekatenekwaikuni».
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Ti'uximayatame katinaye'atɨani kemɨtiu'aitɨarie. Kaniwarewitɨni Kutse kie.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Mɨkɨ metehetimaika Kutse kie memewitɨkiekaikɨ waɨkawa mekanimamakaitɨni. Mɨpaɨ mepɨte'u'eri: «'Ikɨ tewi pɨtatsi'atɨa yukie tapɨrata mɨkahe'ɨikɨ matɨari mieme. 'Ikɨ xɨari pɨtatsikwini 'uximayatsikakɨ waɨriyarika tati'aitɨatɨ meta tapuxurima».
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 'Ayumieme kiita meheutahaxɨanike 'ahurawa mekaniukɨne, Kutse kie ti'uximayatame mɨpaɨ mekateniutahɨawe:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 —Neuxei ti'aitame, 'ekɨ pekatinimaika xeimiemeri tepeɨkɨkɨnixɨa, tɨriku tepekunanai.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Kepauka mana temeta'axɨa hakewa temekuhenikekai tɨkarikɨ, hikɨ takuxitarite temanukɨxɨnaxɨa. Muwa kanatimanekaitɨni pɨrata, kepaɨmemekɨ temɨteyutuakai. Hikɨ tekane'ɨka mɨkɨ pɨrata.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Hipameta pɨrata tekana'ɨka, tawarita tɨriku teminanenikɨ. 'Atsitepɨkatemate kemɨ'ane muwa meikamanaxɨ.
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ti'uximayatame mɨhɨritɨarie mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 'ana kaniwarewitɨni memeutahaxɨanikɨ Kutse kiita. Haa meta kaniwaruhanitɨani yuketate memɨtihauxinikɨ, wapuxurimata katiniwarutimini.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Mɨkɨri mepɨtemaikai Kutse wahamatɨa mɨtikwanikekaikɨ tuka. Mekateniukuha'aritɨani 'imikieri kepauka munuanikekai.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Kepauka Kutse munua yukie, mɨkɨ mekaniukahɨxima'uni hɨxiena. Mekaniyetuirieni 'imikieri memeiyetɨkiriekai meta mekanitawaɨritɨani.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Kutse kaniwaruta'iwawiya kememɨteheu'eriekai. Mɨpaɨta katiniwaruta'iwawiya:
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Mɨkɨ mekatenita'eiya:
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Kutse waranuxeiyatɨyaka, kepauka Wenikamini yu'iwa muxei paapaya warutsieya hetsiemieme, mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya:
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Kutse kaneyukaheiwerietɨyani yumuta xeiyatɨ 'inaki'erietɨ. Yapauka kanewayeyani, mɨwayehuputsie heutahaka, kaniutatsuani.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 'Uyunɨtɨaka 'anaka'ɨtaimaka, kaniwayeyani. Mɨpaɨ kaniutayɨni: «'Ikwai xekenakatuaxɨa».
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Kutse 'ikwaiya yuxaɨtame kanamaniyarieni, 'ekipitutari wa'ikwai yuxaɨtameta. Hepɨrayutsixi meta Kutse 'iwamama wa'ikwai yuxaɨta mepamaniyariexɨa, 'ekipitutari wahepaɨtsita 'axapɨ'anekai hipame wahamatɨa xɨka mete'ukwani.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Kutse 'iwamama hɨxiena mekanayaxe, kememɨte'ununuiwaxɨ, kwimeniyuxexeiyakaitɨni mehɨxiyatɨ.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Kepauka 'ikwai Kutse mamaniyarie mexayatsie, Wenikamini kanamaniyarieni 'auxɨwime xakɨyari Kutse mexayatsie miemetɨme, 'iwamamata xeixakɨyari xeikɨa mekanamaniyariexɨani yuxexuitɨ. Kaxie winuyari mekananu'ieni Kutse hamatɨa.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.