Gênesis 42

hch (HCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Merikɨtsɨ Kakuwu kepauka mɨtiutamari, kename tɨriku hexɨawe 'Ekipitu, mɨpaɨ yuniwema katiniwarutahɨawe: «¿Ketitayari mana xetekutei, kwi xeyuxexeiyatɨ xeikɨa?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Mɨpaɨ nekatinimarieka kename tɨriku hexɨawe. Mana xekenehu xekenenanaiyu tahetsimieme temɨkakwinikɨ hakakɨ».
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Tamamata meyupaɨmetɨ mekaniyukuha'aritɨani Kutse 'iwamama 'Ekipitu meteheunanaiyuka.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Peru Kakuwu Wenikamini pɨka'upitɨa mɨyemiekɨ Kutse mutaya, mɨpaɨ tiku'eriwatɨ: Nɨkahɨrixɨa mɨwa hemierieni.
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Hikɨ 'Ixaheri tɨɨriyamama kepauka memeta'axɨa metetaxɨawienike, matsi naitsarie waɨkawa kanihaakaxatɨkaitɨni, Kanani kwieyaritsie.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Kutse kuwexinaruri pɨhɨkɨtɨkai mɨkɨ kwieyaritsie. Tɨriku mepɨwatuiriekai, naitsarie kiekaritetsie teɨteri memɨ'axekai. Kepauka 'iwamama hetsɨana memu'axɨa, kwiepapai mekaniukahɨxima'uni.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 Kutse waruxeiyaka yu'iwama, kaniwaretimani. Perutsɨ mɨkawamateni hepaɨ katiniwarutahɨawe:
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 Kutse pɨwaretimaikai, peru mɨkɨ 'iwamama mepɨka'imatekai.
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Merikɨ 'ana Kutse kanaye'erieni, kemɨtiuheinɨkai wahetsiemieme. 'Ayumieme mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Mɨpaɨ mekatenita'eiya:
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Tame tepɨxeinuiwari tapaapa puyuxewi, heitseriemekɨ yatepɨtekahu, tepɨka'awienenieremete.
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Kutse mɨpaɨ katiniwaruta'eiya:
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Perutsɨ mɨkɨ tawarita mɨpaɨ mekatenita'eiya:
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Merikɨtsɨ Kutse tawarita mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Kamɨtsɨ xɨka yuri xe'utiyuaneni: Ti'aitame kemaine yaxeikɨa tepɨxe'anutaxɨrieni 'ena, yu'iwa xe'atɨayuke xepanuyekɨne.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Xeme, xewitɨ yu'iwa pɨwitɨmie, xekenanunɨ'a. Hipatɨta katsariyanata xepaye'uka. 'Anake mɨpaɨ tekatenetimaikuni xɨka 'aku yuri xe'utiyuaneni, mexɨka katixaɨtɨni, yurikɨ mɨpaɨ nekanaineni Parahuni hetsiemieme, hupamete xekaniyɨaka.
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Hikɨ Kutse kaniwaranutaxɨrieni katsariyanata haika tukari.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Hikɨ hairieka tukaritsie mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Xɨkatsɨ xeme heitseriemekɨ yaxetekahuni, 'uwa xewitɨ xeikɨa kaniyuhayewamɨkɨ. Hipatɨta xekaniyehuni, tɨriku xekanituayuni xeniwema memɨtehekwakakɨ.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Perutsɨ tsiere yumuta xekaneni'atɨiriekuni, neyuri nemɨtixeta'eririenikɨ xemɨkakwinikɨ 'ena.
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 'Ana mɨpaɨ metenanuyutahɨawekaitɨni yunaitɨ:
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Hikɨ Xuweni mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Kutse 'ekipitutari waniukikɨ mɨwakɨhɨawekaikɨ, 'iparewiwameya pɨwahekɨatɨakai waniukikɨ. Mɨkɨ mɨpaɨ mepɨkatemaikai wa'eniekame mepɨka'eriekai waniukikɨ.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 'Anari Kutse 'anayeyaka yuxaɨta 'awie kaniutatsuani. Heyunɨtɨaka hutarieka nuaka, Tsimehuni kaniuta'aita, mɨhɨiyanikɨ yu'iwama wahɨxie.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Hikɨ Kutse katiniuta'aita memuka'ikatɨarienikɨ tɨriku hɨpɨneme, yaxeikɨata watumini mukamanariexɨanikɨ wa'ikata, meta memuka'inɨatɨarienikɨ huyeta mieme. Mɨpaɨ mekateniuyurieni.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Hikɨ yupuxuri mewaruti'ikatɨaka, mekanakunuaxɨani yu'utɨma.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Perutsɨ hakewa memekuhenikekai taikai, xewitɨ mana yupuxu titiminike, yukuxitari kananukɨxɨna, muwa yutumini kaniutaxeiya.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Hikɨ yu'iwama mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Kepauka memuta'axɨa Kanani kwieyaritsie, yupaapa Kakuwu mekateniutaxatɨani, naime kememɨte'anuyekɨ:
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 —Kuwexinaruri 'Ekipitu kwieyaritsie ti'aitame, waɨkawa pɨtatsiheku'iwawiyakai. Mɨpaɨ pɨtarekuhɨawekai: “'Awienenieremete xekateyɨa”.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Tame mɨpaɨ tepɨteheitahɨawixɨ: “Tixaɨ tame heitseriemekɨ yatepɨtekahu tepɨka'awienenieremete.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Tame tepɨxeinuiwari tapaapa puyuxewi. Tamamata heimana huta tepɨyupaɨmekai, xewitɨri pumawe, tamuta xeikɨa peyuhayewaxɨ Kanani kwieyaritsie”.
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 »Hikɨ tewi mana mɨti'aita mɨpaɨ katatinetahɨawe: «'Ikɨkɨ mɨpaɨ nekatinimaikamɨkɨ xɨka 'aku heitseriemekɨ yaxetekahuni, xewitɨ 'ena kaniyuhayewamɨkɨ, hipatɨ xeikɨa xekaniyehuni xeniwema memɨkaheyehaakakwitɨwenikɨ.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Perutsɨ xekaneni'atɨiriekuni yumuta 'imatɨreme, yuri nemɨtixeta'eririenikɨ kename 'awie nenieremete xekayɨa. 'Anake xe'iwa nekanixeyetuiriemɨkɨ, yaxeikɨata heitseriemekɨ tepɨxemateni, 'ena xemu'uwanikɨ takwiepa kemɨtixenake».
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Hikɨ kepauka yukuxitari memanukuxɨnaxɨa, mekanitaxeiya purutsa watumini muyetei. Mɨkɨkɨ yunaitɨ mekaniutimamani.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Hikɨ Kakuwu mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Perutsɨ Xuweni, yupaapa mɨpaɨ katiniutahɨawe:
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Kakuwu tawarita mɨpaɨ kaniutayɨni:
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.