Gênesis 41
hch (HCH) vs ARA
1 Merikɨtsɨ huta wiyari 'anukayaku, Parahuni mɨpaɨ katiniuheinɨni: Niru hatuxameyari tetsita kaniuwekaitɨni.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Yapauka hapa mekanatinexɨani, 'atahuta meyupaɨmetɨ wakaitsixi mewaiyatɨkaitɨ, mekatenikwatɨwekaitɨni makutsiɨraɨyetsie.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Hikɨ wa'utɨmata mekanatinexɨani, wahepaɨ meyupaɨmetɨ, mewawakitɨ 'axameteyuxexeiyatɨ, mana mekaniti'uni memɨwaiyatɨka wa'aurie Niru hatetsitayaritsie.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Wakaitsixi memɨwawaki mekaniwarutikwani memɨwaiyatɨka.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Hutariekata kaneukuni. 'Ana tawarita pɨtiuheinɨ. Tɨriku xeikɨyeyaritsie 'uye'ukame puxei kɨkɨreme witsi'aneneme.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 'Utɨmanata kanixeiya, hepaɨna paɨmeme wawakime 'eka mɨxɨkakɨ.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 'Atahuta tɨriku mɨwawaki kanitikwani tɨriku mɨkɨkɨre witsimɨ'anene.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Nutuixietɨ yu'iyaritɨatɨ ximeri kananukukeni. Katiniwarutanɨ'airieni 'awie temaiwawemete 'ekipitutari. Katiniwarutaxatɨani kemɨtiuheinɨ, peru nixewitɨ pɨka'itahekɨatɨa heinɨtsikaya.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Hikɨ tewi tekɨxi 'uitɨwamete mɨtiwa'aitɨa, mɨpaɨ Parahuni katiniutahɨawe: «Neuxei, nepaye'eri ke'axanemɨtiuyuri.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Kepauka Parahuni muyeha'a teyu'uximayatsiriwamete wahekɨ, kuyaxi mɨtiwa'aitɨa katananutaxɨrieni ne meta paa wewiwame.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Xeime tɨkaritsie taxexuitɨ tepɨte'uheinɨ, xexuitɨ peixeiyakai heinɨtsika kemɨti'ayumiemetɨkai.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Hikɨ xewitɨ tahamatɨa payekatei, temaikɨtɨtɨ Hepɨrayu tewiyari kuyaxi mɨtiwa'aitɨa mɨparewiekai. Tepitaxatɨa ketemɨte'uheinɨ. Mɨkɨ pɨtatsi'utahekɨatɨa xexuime.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Naitɨ yapɨraye'a mɨkɨ kemɨtatiutaxatɨa. Ne hutarieka nepuhɨritɨarie ne'uximayatsika, xewitɨta pumierie kɨyetsie».
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Hikɨ ti'aitame Kutse katiniutanɨ'airieni. 'Ana kwitɨ kaniwayexɨnarieni katsariyanata. Kwitɨ 'uyutikemaritɨaka, kaninuani Parahuni hɨxie.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ti'aitame mɨpaɨ katinitaxatɨani:
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Hikɨ Kutse kanita'eiya:
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Hikɨ ti'aitame Parahuni Kutse mɨpaɨ katiniutaxatɨani:
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Hikɨ yapauka hapa mekanatinexɨani, 'atahuta meyɨpaɨmetɨ wakaitsixi mewaiyatɨkaitɨ, witsime'anenetɨ 'ɨxapa mekatenikwatɨwekaitɨni.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Yapaukata wa'utɨma mekanatinexɨani wahepaɨ meyupaɨmetɨ, mewawakitɨ 'axameteyuxexeiyatɨ. Hatsuaku kenemɨkatiwaxeiyawekai mɨpaɨ me'aneneme 'Ekipitutsie.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Kwitɨwata 'atahuta wakaitsixi memɨwawaki, mekaniwarutikwani memɨwaiyatɨka.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Tsepa memɨwarutikwakai, yaxeikɨa mepɨtewawakikai. 'Ana nepanutanierixɨ.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 »Hutariekata nepɨtiuheinɨ, 'atahutame nepuxei tɨriku mɨayeyari kɨkɨreme witsi'aneneme, pɨwawerekai xeikɨyeyaritsie tiwiyatɨ.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 'Utɨmanata nepixei, hepaɨna paɨmeme tɨriku wawakime 'eka mɨxɨkakɨ.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Tɨriku mɨwawaki 'aixɨa mɨ'anene kaniutikwani. 'Ikɨ naime nepɨwarutaxatɨa 'awie temaiwawemete peru nixewitɨ pɨkanetsi'utahekɨatɨa».
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Hikɨ Kutse kanitahekɨatɨani naime kemɨtiuheinɨkai Parahuni. Mɨpaɨ kaniutayɨni:
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Mɨkɨ matsi 'atahuta wakaitsixi memɨwaiyatɨka, yaxeikɨa tɨriku mɨkɨkɨre, mɨkɨ 'atahuta wiyari pɨ'inɨariyari. Mɨkɨ puyuxewi heinɨtsika.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Wakaitsixi 'atahuta memɨwawaki 'axamemɨ'anene, memɨwaiyatɨka wa'utɨa mematinexɨa, meta 'atahuta tɨriku 'etsimɨpepe mɨwawaki 'eka mɨxɨkakɨ, mɨkɨta pɨhɨkɨ 'atahuta wiyari. Mɨpaɨ paɨmexa haakaxa payani.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 »Kenemɨmarahɨawe Parahuni, yurikɨ Kakaɨyari kemɨmatihekɨatɨa, pɨtihekɨata kemɨtiyurieni.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 'Anari kanaye'amɨkɨ, 'atahuta wiyari waɨkawa mɨtitixuawere 'Ekipitu kwieyaritsie.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Hepaɨna paɨmetɨ mahu, haakaxa payani, 'anari pɨkatitixuawere, mepɨtehatɨmaiyani waɨkawa kememɨtehexeiyakai meripaitɨ mɨkɨ kwieyaritsie.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Yemekɨ waɨkawa haakaxa payani keyamɨkatiyɨwekai meripaitɨ.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 'Ekɨ Parahuni hutame pemuheinɨ, Kakaɨyari puyumexɨitɨa kwitɨwa mɨpaɨ mɨtiyurienikɨ.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 »'Ayumieme, hikɨ Parahuni xeime keneutiwawa waɨkawa yɨweme, timaiweme, pemihɨritɨanikɨ 'Ekipitu kwieyari hepaɨtsita.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 'Ekɨ Parahuni mɨpaɨ ketineuyuri, keniwarutihɨawi nenieremete naitsarie 'Ekipitu, 'atahuta wiyari waɨkawa mɨtitixuawere 'itsanari 'auxɨwimexɨa tixeɨriekame, xeime xemɨti'utakɨ Parahuni hetsiemieme, naitsarie 'akwiepa.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 'Ekɨ Parahuni peti'aitakaku, mɨkɨ nenieremete meke'ikuxeɨrieni 'ikwai 'aixɨa mɨtixuaweretsie mieme, meke'iti'uta naitsarie kiekaritetsie, 'ikwai xemexeiyanikɨ mɨtiumawenitsie.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Mɨkɨ 'ikwai mɨti'utsieni 'Ekipitutsie mieme payani, 'atahuta wiyari mɨhaakaxatɨnitsie, mɨpaɨ teɨteri mɨkɨ kwieyaritsie haakakɨ mepɨkakwini».
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Hikɨ Parahuni 'iyarieya 'aixɨa kaniuyɨni Kutse kemɨtitahekɨatɨa, yaxeikɨata 'iparewiwametemama.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya memiparewiekai:
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Hikɨ ti'aitame Kutse mɨpaɨ katiniutahɨawe:
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 'Ekɨ nepɨmatsihɨritɨani nemɨra'aitatsie, neteɨterima yamepɨtekakɨne 'ekɨ petiwa'aitɨakaku. Ne xeikɨa matsi nemɨmariwe nepɨhɨkɨtɨni, nemɨti'aitamekɨ.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ Kutse katiniutaxatɨani:
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 'Ana kwitɨwa Parahuni yuhanira 'anutihɨnaka Kutse 'itɨwameyatsie kanekamanirieni, katiniuta'aita memenakatɨtɨanikɨ kamixa witsimɨ'ane meta huru kukayari mepetitɨtɨa kɨipitɨana.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Hikɨ yuparewiwame kaxetayatsie kanenutiyeni, teparewiwamete me'utihiwakaku ya'ane mewapitɨakaku yunaitɨ mekaniukatunuma'uwekaitɨni hɨxiena. Kanihɨritɨani 'Ekipitu kwieyaritsie naime.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ katinitahɨawe:
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Hikɨ kanipata kemɨtitewakai, Tsapenati-Paneha katiniterɨwa. 'Uka kaniwitɨtɨani 'Atsenati titewakame, Putipera niweya mawari wewiwame 'Uni kiekame. Mɨpaɨ katinanukakeni Kutse 'Ekipitu ti'aitatɨ.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Xeitewiyari heimana tamamata kanihɨkaitɨni Kutse kepauka mɨtiukatsutɨa ti'uximayatɨ ti'aitame tsiemieme.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Mɨkɨ 'atahuta wiyaritsie 'aixɨa mɨtiwiyekekaitsie, 'ana waɨkawa katiniutixuawere.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Hikɨ Kutse katiniuti'uta naime tikwaiwamete, mɨkɨ 'atahuta wiyaritsie mieme katiniuti'uta kiekaritsie.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Kutse tɨriku puti'utaxɨ xiekari muti'uta hepaɨ, pɨtiyuxexeiyakai mi'inɨatakai pɨtiuhayewaxɨ mɨkayu'inɨatsinɨakaikɨ.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Mexɨakame ka'anuyeyeiwekaku haakaxa wiyari, Kutse tɨɨri yuhutame mepɨwarayexei 'Atsenati matɨa, Putipera mawari wewiwame niweya 'Uni kiekame.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yumatɨari Manatsexi katiniuterɨwa mɨpaɨ 'utayɨka: «Kakaɨyari pɨtiyuriene nemɨratɨmaiyakɨ naime 'uximatɨarikakɨ nekie hakewa nemetinuiwaxɨ».
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Hutarieka mieme 'Epɨrahini pɨtiterɨwaxɨ mɨpaɨ 'utayɨka: «Kakaɨyari pɨnetsi'upitɨa nemɨxiɨkakɨ, 'ikɨ kwieyaritsie hakewa nemɨreka'eniwakai».
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Hikɨ 'atahuta wiyari 'aixɨa mɨtiwiyekekaitsie kanaye'ani.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Kutse kemutayɨkai haakaxa kaniuyutsutɨani 'atahuta wiyari, haakaxa kanayani naitsarie kwie mumanetɨkateitsie. 'Ekipitu kwieyaritsie xeikɨa puxuawekai, Kutse mɨtiuta'aitakaikɨ mɨtiti'utsienikɨ.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Kepauka 'ekipitutari memuhaakakwi, teɨteri Parahuni hetsɨa mekaniye'axɨani 'ikwai mete'iwawirietɨ, hikɨ Parahuni mɨpaɨ katiniwarutahɨawe teɨteri 'ekipitutari: «Xekenehu Kutse hetsɨa yaxeketenekakɨni kemetayɨni».
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Kepauka yuwaɨkawatɨ memɨyehaakakwitɨwekai, Kutse katineuyepieni tɨriku mɨwa'utɨkaitsie watuirienike 'ekipitutari.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Yaxeikɨata 'ateewa paitɨ meheyekɨkatɨ 'Ekipitu mekani'axekaitɨni, tɨriku mekunanetɨwetɨ Kutse hetsɨa, mɨhaakaxatɨkaikɨ kwinimieme naitsarie kwie kemɨyewa.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.