Gênesis 41
hch (HCH) vs ACF
1 Merikɨtsɨ huta wiyari 'anukayaku, Parahuni mɨpaɨ katiniuheinɨni: Niru hatuxameyari tetsita kaniuwekaitɨni.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Yapauka hapa mekanatinexɨani, 'atahuta meyupaɨmetɨ wakaitsixi mewaiyatɨkaitɨ, mekatenikwatɨwekaitɨni makutsiɨraɨyetsie.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Hikɨ wa'utɨmata mekanatinexɨani, wahepaɨ meyupaɨmetɨ, mewawakitɨ 'axameteyuxexeiyatɨ, mana mekaniti'uni memɨwaiyatɨka wa'aurie Niru hatetsitayaritsie.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Wakaitsixi memɨwawaki mekaniwarutikwani memɨwaiyatɨka.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Hutariekata kaneukuni. 'Ana tawarita pɨtiuheinɨ. Tɨriku xeikɨyeyaritsie 'uye'ukame puxei kɨkɨreme witsi'aneneme.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 'Utɨmanata kanixeiya, hepaɨna paɨmeme wawakime 'eka mɨxɨkakɨ.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 'Atahuta tɨriku mɨwawaki kanitikwani tɨriku mɨkɨkɨre witsimɨ'anene.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Nutuixietɨ yu'iyaritɨatɨ ximeri kananukukeni. Katiniwarutanɨ'airieni 'awie temaiwawemete 'ekipitutari. Katiniwarutaxatɨani kemɨtiuheinɨ, peru nixewitɨ pɨka'itahekɨatɨa heinɨtsikaya.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Hikɨ tewi tekɨxi 'uitɨwamete mɨtiwa'aitɨa, mɨpaɨ Parahuni katiniutahɨawe: «Neuxei, nepaye'eri ke'axanemɨtiuyuri.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Kepauka Parahuni muyeha'a teyu'uximayatsiriwamete wahekɨ, kuyaxi mɨtiwa'aitɨa katananutaxɨrieni ne meta paa wewiwame.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Xeime tɨkaritsie taxexuitɨ tepɨte'uheinɨ, xexuitɨ peixeiyakai heinɨtsika kemɨti'ayumiemetɨkai.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Hikɨ xewitɨ tahamatɨa payekatei, temaikɨtɨtɨ Hepɨrayu tewiyari kuyaxi mɨtiwa'aitɨa mɨparewiekai. Tepitaxatɨa ketemɨte'uheinɨ. Mɨkɨ pɨtatsi'utahekɨatɨa xexuime.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Naitɨ yapɨraye'a mɨkɨ kemɨtatiutaxatɨa. Ne hutarieka nepuhɨritɨarie ne'uximayatsika, xewitɨta pumierie kɨyetsie».
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Hikɨ ti'aitame Kutse katiniutanɨ'airieni. 'Ana kwitɨ kaniwayexɨnarieni katsariyanata. Kwitɨ 'uyutikemaritɨaka, kaninuani Parahuni hɨxie.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Ti'aitame mɨpaɨ katinitaxatɨani:
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Hikɨ Kutse kanita'eiya:
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Hikɨ ti'aitame Parahuni Kutse mɨpaɨ katiniutaxatɨani:
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Hikɨ yapauka hapa mekanatinexɨani, 'atahuta meyɨpaɨmetɨ wakaitsixi mewaiyatɨkaitɨ, witsime'anenetɨ 'ɨxapa mekatenikwatɨwekaitɨni.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Yapaukata wa'utɨma mekanatinexɨani wahepaɨ meyupaɨmetɨ, mewawakitɨ 'axameteyuxexeiyatɨ. Hatsuaku kenemɨkatiwaxeiyawekai mɨpaɨ me'aneneme 'Ekipitutsie.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Kwitɨwata 'atahuta wakaitsixi memɨwawaki, mekaniwarutikwani memɨwaiyatɨka.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Tsepa memɨwarutikwakai, yaxeikɨa mepɨtewawakikai. 'Ana nepanutanierixɨ.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 »Hutariekata nepɨtiuheinɨ, 'atahutame nepuxei tɨriku mɨayeyari kɨkɨreme witsi'aneneme, pɨwawerekai xeikɨyeyaritsie tiwiyatɨ.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 'Utɨmanata nepixei, hepaɨna paɨmeme tɨriku wawakime 'eka mɨxɨkakɨ.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 Tɨriku mɨwawaki 'aixɨa mɨ'anene kaniutikwani. 'Ikɨ naime nepɨwarutaxatɨa 'awie temaiwawemete peru nixewitɨ pɨkanetsi'utahekɨatɨa».
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Hikɨ Kutse kanitahekɨatɨani naime kemɨtiuheinɨkai Parahuni. Mɨpaɨ kaniutayɨni:
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Mɨkɨ matsi 'atahuta wakaitsixi memɨwaiyatɨka, yaxeikɨa tɨriku mɨkɨkɨre, mɨkɨ 'atahuta wiyari pɨ'inɨariyari. Mɨkɨ puyuxewi heinɨtsika.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Wakaitsixi 'atahuta memɨwawaki 'axamemɨ'anene, memɨwaiyatɨka wa'utɨa mematinexɨa, meta 'atahuta tɨriku 'etsimɨpepe mɨwawaki 'eka mɨxɨkakɨ, mɨkɨta pɨhɨkɨ 'atahuta wiyari. Mɨpaɨ paɨmexa haakaxa payani.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 »Kenemɨmarahɨawe Parahuni, yurikɨ Kakaɨyari kemɨmatihekɨatɨa, pɨtihekɨata kemɨtiyurieni.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 'Anari kanaye'amɨkɨ, 'atahuta wiyari waɨkawa mɨtitixuawere 'Ekipitu kwieyaritsie.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Hepaɨna paɨmetɨ mahu, haakaxa payani, 'anari pɨkatitixuawere, mepɨtehatɨmaiyani waɨkawa kememɨtehexeiyakai meripaitɨ mɨkɨ kwieyaritsie.
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Yemekɨ waɨkawa haakaxa payani keyamɨkatiyɨwekai meripaitɨ.
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 'Ekɨ Parahuni hutame pemuheinɨ, Kakaɨyari puyumexɨitɨa kwitɨwa mɨpaɨ mɨtiyurienikɨ.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 »'Ayumieme, hikɨ Parahuni xeime keneutiwawa waɨkawa yɨweme, timaiweme, pemihɨritɨanikɨ 'Ekipitu kwieyari hepaɨtsita.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 'Ekɨ Parahuni mɨpaɨ ketineuyuri, keniwarutihɨawi nenieremete naitsarie 'Ekipitu, 'atahuta wiyari waɨkawa mɨtitixuawere 'itsanari 'auxɨwimexɨa tixeɨriekame, xeime xemɨti'utakɨ Parahuni hetsiemieme, naitsarie 'akwiepa.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 'Ekɨ Parahuni peti'aitakaku, mɨkɨ nenieremete meke'ikuxeɨrieni 'ikwai 'aixɨa mɨtixuaweretsie mieme, meke'iti'uta naitsarie kiekaritetsie, 'ikwai xemexeiyanikɨ mɨtiumawenitsie.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Mɨkɨ 'ikwai mɨti'utsieni 'Ekipitutsie mieme payani, 'atahuta wiyari mɨhaakaxatɨnitsie, mɨpaɨ teɨteri mɨkɨ kwieyaritsie haakakɨ mepɨkakwini».
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Hikɨ Parahuni 'iyarieya 'aixɨa kaniuyɨni Kutse kemɨtitahekɨatɨa, yaxeikɨata 'iparewiwametemama.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ katiniwaruta'iwawiya memiparewiekai:
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Hikɨ ti'aitame Kutse mɨpaɨ katiniutahɨawe:
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 'Ekɨ nepɨmatsihɨritɨani nemɨra'aitatsie, neteɨterima yamepɨtekakɨne 'ekɨ petiwa'aitɨakaku. Ne xeikɨa matsi nemɨmariwe nepɨhɨkɨtɨni, nemɨti'aitamekɨ.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ Kutse katiniutaxatɨani:
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 'Ana kwitɨwa Parahuni yuhanira 'anutihɨnaka Kutse 'itɨwameyatsie kanekamanirieni, katiniuta'aita memenakatɨtɨanikɨ kamixa witsimɨ'ane meta huru kukayari mepetitɨtɨa kɨipitɨana.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Hikɨ yuparewiwame kaxetayatsie kanenutiyeni, teparewiwamete me'utihiwakaku ya'ane mewapitɨakaku yunaitɨ mekaniukatunuma'uwekaitɨni hɨxiena. Kanihɨritɨani 'Ekipitu kwieyaritsie naime.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Hikɨ Parahuni mɨpaɨ katinitahɨawe:
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Hikɨ kanipata kemɨtitewakai, Tsapenati-Paneha katiniterɨwa. 'Uka kaniwitɨtɨani 'Atsenati titewakame, Putipera niweya mawari wewiwame 'Uni kiekame. Mɨpaɨ katinanukakeni Kutse 'Ekipitu ti'aitatɨ.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Xeitewiyari heimana tamamata kanihɨkaitɨni Kutse kepauka mɨtiukatsutɨa ti'uximayatɨ ti'aitame tsiemieme.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Mɨkɨ 'atahuta wiyaritsie 'aixɨa mɨtiwiyekekaitsie, 'ana waɨkawa katiniutixuawere.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Hikɨ Kutse katiniuti'uta naime tikwaiwamete, mɨkɨ 'atahuta wiyaritsie mieme katiniuti'uta kiekaritsie.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Kutse tɨriku puti'utaxɨ xiekari muti'uta hepaɨ, pɨtiyuxexeiyakai mi'inɨatakai pɨtiuhayewaxɨ mɨkayu'inɨatsinɨakaikɨ.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Mexɨakame ka'anuyeyeiwekaku haakaxa wiyari, Kutse tɨɨri yuhutame mepɨwarayexei 'Atsenati matɨa, Putipera mawari wewiwame niweya 'Uni kiekame.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yumatɨari Manatsexi katiniuterɨwa mɨpaɨ 'utayɨka: «Kakaɨyari pɨtiyuriene nemɨratɨmaiyakɨ naime 'uximatɨarikakɨ nekie hakewa nemetinuiwaxɨ».
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Hutarieka mieme 'Epɨrahini pɨtiterɨwaxɨ mɨpaɨ 'utayɨka: «Kakaɨyari pɨnetsi'upitɨa nemɨxiɨkakɨ, 'ikɨ kwieyaritsie hakewa nemɨreka'eniwakai».
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Hikɨ 'atahuta wiyari 'aixɨa mɨtiwiyekekaitsie kanaye'ani.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 Kutse kemutayɨkai haakaxa kaniuyutsutɨani 'atahuta wiyari, haakaxa kanayani naitsarie kwie mumanetɨkateitsie. 'Ekipitu kwieyaritsie xeikɨa puxuawekai, Kutse mɨtiuta'aitakaikɨ mɨtiti'utsienikɨ.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Kepauka 'ekipitutari memuhaakakwi, teɨteri Parahuni hetsɨa mekaniye'axɨani 'ikwai mete'iwawirietɨ, hikɨ Parahuni mɨpaɨ katiniwarutahɨawe teɨteri 'ekipitutari: «Xekenehu Kutse hetsɨa yaxeketenekakɨni kemetayɨni».
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Kepauka yuwaɨkawatɨ memɨyehaakakwitɨwekai, Kutse katineuyepieni tɨriku mɨwa'utɨkaitsie watuirienike 'ekipitutari.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Yaxeikɨata 'ateewa paitɨ meheyekɨkatɨ 'Ekipitu mekani'axekaitɨni, tɨriku mekunanetɨwetɨ Kutse hetsɨa, mɨhaakaxatɨkaikɨ kwinimieme naitsarie kwie kemɨyewa.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.