Gênesis 37
hch (HCH) vs NAA
1 Merikɨtsɨ Kakuwu Kanani kwieyaritsie kaniukateitɨni, 'ukiyarimama memakutekaitsie, peru mana mepɨkakiekataritɨkai 'akuxi.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 'Ikɨ pɨhɨkɨ 'ɨxatsi yuri maine, yaxeikɨata Kakuwu, tɨɨriyamama wahepaɨtsita kemɨtiuyɨ.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 'Ixaheri matsi waɨkawa Kutse kaninaki'eriekaitɨni ke hipame 'iwamama, 'ukiratsitɨtɨ meyexeikɨ. 'Ayumieme kamixa 'atewime witsi'aneme pita'aitsiri.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Hikɨ 'iwamama me'ixeiyatɨ paapaya kemɨtinaki'eriekai, matsi waɨkawa mekani'uxiwe'eriekaitɨni ni tɨma 'aixɨa mepɨkate'ikuhɨawekai.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Merikɨtsɨ heiwa Kutse tiuheinɨka, yu'iwama katiniwarutaxatɨani. 'Ana matsi waɨkawa mekaniti'uxiwe'erietɨkɨne,
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 mɨpaɨ mɨtiwarutaxatɨakɨ:
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 Hikɨ tɨriku tenehɨatɨwekaitɨni mɨrati'uximayatsiwatsie. Yapauka ne nemenahɨa 'akaniutakeni, xemeta xemenahɨaxɨa 'auriena 'u'axɨaka hɨxiena kaniukahɨxima'uni.
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 'Iwamama mekanita'eiya:
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Merikɨtsɨ hutarieka katiniuheinɨni, tawarita katiniwarutaxatɨani. Mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Kepauka mɨpaɨ mɨtiwarutahɨawixɨ, paapaya mɨpaɨ katinitatieni:
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 'Iwamama waɨkawa mepihekakai, paapaya matsi pɨta puyu'iyaritɨakai naime mɨkɨ hepaɨtsita.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Merikɨtsɨ Kutse 'iwamama mekanekɨne, yupaapa muxatsimama metewareumiyuka Tsikeni paitɨ.
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 Hikɨ 'Ixaheri Kutse mɨpaɨ katiniutahɨawe:
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Tawarita katinitaxatɨani paapaya:
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Xewitɨ tewi kanenukunake yeuta 'uyeikakaku kawataxeiyawekaku. Mɨkɨ mɨpaɨ katinita'iwawiya:
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Kutse kanita'eiya:
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Mɨkɨ tewi mɨpaɨ katinitaxatɨani:
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Hikɨ 'iwamama mekanixeiya 'ateewa 'amiekaku kuxi. Mexi kata'awekai mekaniuyu'enieni kememɨte'imienikɨ.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Mɨpaɨ meteniyukuxaxatɨwakaitɨni yuxexuitɨ:
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Hikɨrixɨa tukarieya kanaye'ani. Tekanimiekuni xeime putsu muyewakita tekaneikahɨakuni, mɨpaɨ tekanetiyuakuni kename tiyukwa'ame 'itakwai. Mɨpaɨ tepɨtehetimani xɨka 'aku heinɨtsieya yuritɨni.
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Hikɨ kepauka Xuweni mɨwaru'eni yu'iwama, yu'iwatsie tanuanike memɨka'ikumemiwanikɨ, mɨpaɨ katiniwarutahɨawe:
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 Putsu muyewakita xeikɨa xekeneukahɨwa makumawetsie, xepɨka'ikumemiwani, xepɨkate'ikwinitɨaka.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Kepauka Kutse yu'iwama wahetsɨa muta'a, mekaniwiya kamixaya witsimɨ'ane 'amɨmamatetɨtɨ mekaniutatsana.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 'Anari meheihanaka putsu muyewakita mekaneikahɨani.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Hikɨ mekateniukwani. Yareutewikaku mekaniwaruxeiya harerutsixi tenawemete 'itsimaheritsixi teɨteriyari, Karaha memayenexɨa. Kameyutsixi wahetsie mepɨte'a'ikatakai witsimu'ɨa waritsamu mixaxi meheituanike 'Ekipitu.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Merikɨtsɨ Kura mɨpaɨ katiniwarutahɨawe yu'iwama:
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Matsi 'aixɨa katiyɨni 'itsimaheritsixi teɨteriyari xɨka tewarutuirieni muta'iwakɨ.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 'ayumieme kepauka wahetsɨa memu'axɨa harerutsixi mariyanitsixi, yu'iwa Kutse putsuta mekanewatihana 'itsimaheritsixi mekaniwarutuirieni xeitewiyari pɨrata tuminiyarikɨ. Mɨpaɨ tiunanaiyaka 'Ekipitu kanewitɨkieni Kutse.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Hikɨ Xuweni nuaka putsu muyewakita, yu'iwa kaniwatihanakekaitɨni. Meukanierixɨ Kutse puyemawekai. Hikɨ yukamixa neukatsana, mɨpaɨ mɨtimatsiɨkɨnikɨ kename yuhiwerie waɨkawa.
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 Hikɨ yu'iwama wahetsɨa kaneyani mɨpaɨ katiniwaretahɨawe:
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Hikɨ Kutse kamixaya me'utihurieka, tsipu me'umieka mekanitaxurimani.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Hikɨ hipame mekaniwarenɨ'ani kamixa me'ahuriekame yupaapa hetsɨa, mɨpaɨ memɨteheitahɨawekɨ: «'Ikɨ 'aniwe katikamixaya tekaneitaxeiya».
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Kepauka Kakuwu kamixa metima mɨpaɨ kaniutayɨni: «Mɨkɨ pɨhɨkɨ neniwe kamixaya. Kauka tiyukwa'ame neitakwai».
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Hikɨ Kakuwu hiwerikakɨ yukamixa kaneukatsana, mɨyuhiwerie hepaɨ katiniuyukemaritɨani, mɨixa pɨyuhiweriekai yuniwekɨ.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Hikɨ yunaitɨ niwemama mekanikɨnɨtɨwakaitɨni peru mɨkɨ pɨkayɨnɨtɨarinɨakai mɨpaɨ 'utaitɨ: «Hawaikɨ, ne nepɨkahetɨmaiya hetsɨana neheta'ameke mɨkite watsata». Mɨpaɨ 'utaitɨ pɨkatihayewakai yuhiwerietɨ Kutse ha'eriwatɨ.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Merikɨtsɨ harerutsixi mariyanitsixi Kutse mekaniutuani, 'Ekipitu paitɨ Putipaxi hetsɨa, Parahuni parewiwameya kaninaneni kuyaxi wa'ukiyari mɨtiwa'aitɨwametɨkai.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.