Daniel 6
hch (HCH) vs NVT
1 Rariyu ti'aitame, timaiwetɨ yukweriwayurietɨ 'aixɨa mɨtita'aitakɨ xeitsienituyari heimana xeitewiyari meyupaɨmeme memiparewieka kaniwarutihɨawe
1 O rei Dario resolveu dividir o reino em 120 províncias e nomeou um alto funcionário para governar cada uma delas.
2 meta yuhaikame kaniwarutihɨawe memɨwaxeiyani kememɨte'uximayaka, mɨkɨ xewitɨ Tanieri pɨhɨkɨtɨkai. Mɨkɨ ti'aitame parewiwametemama mɨkɨ memɨwaxeiya mepɨtewayetuiriwakai kememɨte'uximayakai, mɨkɨ mepɨ'ayumiemetetɨkai naitɨ mɨti'ɨwiyariekakɨ nitixaɨtɨ 'atsimɨkati'anenikɨ.
2 O rei também escolheu como administradores Daniel e outros dois homens, para que supervisionassem os altos funcionários e protegessem os interesses do rei.
3 Tanieri matsi waɨkawa kaniyɨwekaitɨni 'aixɨa katini'uximayakaitɨni, ti'aitame tiniku'eriwakaitɨni nenuyeyenikekaitɨni naime mɨra'aitatsie.
3 Em pouco tempo, Daniel se mostrou mais capaz que todos os outros administradores e altos funcionários. Por causa da grande capacidade de Daniel, o rei planejava colocá-lo à frente de todo o reino.
4 Hikɨ ti'aitame parewiwametemama meta waxexeiyamete tixaɨtɨ mekateniutiwauni Tanieri memɨtaxanetakɨ 'axa'uximayatsika hepaɨtsita ti'aitame mɨra'aitatsie mieme. Matsi tixaɨtɨ mepɨkate'ukaxei memitaxanetakɨ, Tanieri 'aixɨa mɨtiuka'iyarikaikɨ, nitixaɨtɨ pɨkatihiwe'eriekai meta pɨkaheuyewautsekai.
4 Os outros administradores e altos funcionários começaram a procurar falhas no modo como Daniel conduzia as questões de governo, mas nada encontraram para criticar ou condenar. Ele era leal, sempre responsável e digno de confiança.
5 'Ayumieme mɨpaɨ mekaniutiyuani: «Hatsuaku Tanieri hetsie tepɨkatekaxeiya temitaxanetakɨ, hɨrixɨa pɨyɨwe Kakaɨyarieya 'aitsikaya kemaine hepaɨtsita».
5 Por isso, concluíram: “Nossa única chance de encontrar algum motivo para acusar Daniel será em relação às leis de seu Deus”.
6 Hikɨ ti'aitame parewiwamete meta waxexeiyamete hipame mekaniwarutanɨ'ani ti'aitame hamatɨa memɨtehetixatakɨ, hikɨ hɨxiena me'u'axɨaka mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
6 Então os administradores e os altos funcionários foram até o rei e lhe disseram: “Que o rei Dario viva para sempre!
7 Tame ti'aitame 'ahetsiemieme te'uximayatamete, meta kuyaxi tewa'aitɨwamete, metsiparewiwamete, 'ɨxatsitamete meta kuwexinaruritsixi teyunaitɨ, mɨpaɨ tepɨtehexa 'Ekɨ ti'aitame 'aitsika hekwame pepɨtawewieni. Mɨpaɨ paineni mɨkɨ 'aitsika, xeimetseritsie xewitɨ pɨkayɨweni kakaɨyari mɨnenewiyani yatɨni xeime tewi, matsi 'ekɨ xeikɨa ti'aitame. Mɨkɨ 'aitsika naitsarie 'ikɨ kwieyaritsie pɨmiemetɨni, kemɨ'ane yamɨkatikayani 'ayenieretɨ putsuta mayetsi memuye'uwa keheukahɨiyani.
7 Nós administradores, oficiais, altos funcionários, conselheiros e governadores estamos todos de acordo que o rei deve decretar uma lei a ser cumprida rigorosamente. Dê ordens para que, nos próximos trinta dias, qualquer pessoa que orar a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, seja lançada na cova dos leões.
8 Hikɨ 'Ekɨ ti'aitame 'ikɨ 'aitsika keneutanaki'eri meta mɨpaɨ ketinaka'utɨa. Mɨpaɨ merutsixi meta peritsatsixi wa'aitsika kemaineni, xewitɨ mipata pɨkayɨweni.
8 Agora, ó rei, decrete e assine essa lei para que não possa ser mudada, como lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada”.
9 Ti'aitame Rariyu yakatiniutanaki'erieni mɨpaɨ katinaka'utɨani.
9 E o rei Dario assinou a lei.
10 Kepauka Tanieri 'aitsika hepaɨtsita mɨretima, yukie kaneyani meta muyehuputsie kaneutiyune, wapaitɨ Kerutsareme hepatsie katineuyepierikekaitɨni. Muwa 'utitunumakeka kaniuyutanenewieni meta yukakaɨyari hepaɨtsita 'aixɨa kanainekaitɨni, mɨkɨ haikakɨa tukarikɨ kaniyutinenewiwakaitɨni mɨpaɨ katini'iyamakaitɨni.
10 Quando Daniel soube que a lei tinha sido assinada, foi para casa e, como de costume, ajoelhou-se no quarto no andar de cima, com as janelas abertas na direção de Jerusalém. Orava três vezes por dia e dava graças a seu Deus.
11 Kepauka 'iya teɨteri memu'axɨa, Tanieri mekaniutaxeiya yunenewiekame Kakaɨyari parewiya wawiriekame,
11 Os oficiais foram juntos à casa de Daniel e o encontraram orando e pedindo ajuda a Deus.
12 hikɨ 'ana ti'aitame hetsɨa mekanekɨne kemɨtiu'aitakai meteheitaxatɨanike:
12 Então foram diretamente ao rei e o lembraram da lei: “O rei não assinou um decreto ordenando que qualquer um que orasse a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, fosse lançado na cova dos leões?”. “Sim”, respondeu o rei. “Essa decisão está em vigor; é uma lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.”
13 Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenita'eiya:
13 Então disseram ao rei: “Aquele homem, Daniel, um dos exilados de Judá, não dá importância ao rei nem à sua lei. Continua a orar ao Deus dele três vezes por dia”.
14 Kepauka ti'aitame mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, waɨkawa kaniuyukahiwerieni, hikɨ Tanieri mɨtawikweitsitɨanikɨ katiniutiwauni, tukarikɨ katiniwaunekaitɨni kehepaɨ mɨtiwikweitsitɨanikɨ.
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito angustiado e procurou uma forma de salvar Daniel. Passou o resto do dia pensando num modo de livrá-lo dessa situação.
15 Matsi 'iya teɨteri ti'aitame hetsɨa me'u'axɨaka mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
15 À noite, os homens foram juntos ao rei e disseram: “Ó rei, o senhor sabe que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto que o rei assina pode ser revogado”.
16 Hikɨ 'ayumieme ti'aitame katiniuta'aita, Tanieri mayetsi memuye'ɨneta kaneukahɨiyani. 'Ana ti'aitame Tanieri mɨpaɨ katinikɨhɨawekaitɨni:
16 Por fim, o rei deu ordens para que Daniel fosse preso e lançado na cova dos leões. O rei lhe disse: “Que seu Deus, a quem você serve fielmente, o livre”.
17 Hikɨ tete 'ayeukame mekani'atɨani mɨkɨkɨ mekateneunani putsu tenie. Ti'aitame yuhanirakɨ kaneitseyumani meta 'iparewiwamete watseyukɨ, memeye'atɨanikɨ 'aitsika kemaine Tanieri hetsie.
17 Então trouxeram uma pedra e a colocaram sobre a abertura da cova. O rei selou a pedra com seu anel e com os anéis de seus nobres, para que ninguém pudesse resgatar Daniel.
18 Hikɨ ti'aitame yuparatsiyuta kanakunuani, tɨkarikɨ pɨkatikwakai meta pɨkayutemawiekai, 'atsita pɨkaheukumɨkɨkai mɨkɨ tɨkariyaritsie.
18 O rei voltou a seu palácio e passou a noite em jejum. Não quis nenhum dos divertimentos habituais e não conseguiu dormir a noite inteira.
19 Yapauka 'amɨtiukahekɨarixɨ, kananukukeni, hikɨ kaneyani mayetsi memuye'ɨnetsie.
19 De manhã bem cedo, levantou-se e foi apressadamente à cova dos leões.
20 Mana 'ahurawa 'umietɨ, yuhiwerietɨ mɨpaɨ katiniuhiwa:
20 Quando chegou lá, gritou angustiado: “Daniel, servo do Deus vivo! O Deus a quem você serve tão fielmente pôde livrá-lo dos leões?”.
21 Hikɨ Tanieri mɨpaɨ katineita'eiya putsuta paitɨ:
21 Daniel respondeu: “Que o rei viva para sempre!
22 Nekakaɨyari yuniuki tuayame kaneyenɨ'ani mayetsi watenie kaniuwiere. Yɨkɨ mepɨkanetsi'uyuri, Kakaɨyari yamɨtimatekɨ 'axanemɨkatiuyuri. Metatsiere 'Ekɨ ti'aitame 'ahepaɨtsita 'axanepɨkatiyuriwe.
22 Meu Deus enviou seu anjo para fechar a boca dos leões de modo que não me fizessem mal, pois fui considerado inocente aos olhos de Deus. Também não fiz coisa alguma contra o senhor, ó rei”.
23 Ti'aitame waɨkawamekɨ puyukatemawi, katiniuta'aita Tanieri muwatihanienikɨ. Kepauka muwatihanie, hawaikɨ tɨma pɨkahaxutsinikai, Tanieri yukakaɨyari hetsie yuri mɨti'eriekaikɨ.
23 O rei ficou muito alegre e ordenou que tirassem Daniel da cova. Não havia sequer um arranhão nele, pois havia confiado em seu Deus.
24 Hikɨ ti'aitame katiniuta'aita 'itarikakɨ memitaxanetaxɨ memɨhapanieyukɨ meta kaniwaruta'aita mayetsi memuye'ɨneta memeukaxɨriyanikɨ, wa'ɨitama meta waniwema yunaime. Kwiepa meka'anutatexɨawawekaku 'akuxi mayetsi mekaniwaranutɨxɨani, wa'umete mekaniutikɨxauteni.
24 Em seguida, o rei ordenou que prendessem os homens que haviam acusado Daniel. Ordenou que fossem lançados na cova dos leões junto com suas esposas e seus filhos. Os leões os atacaram e os despedaçaram antes que chegassem ao fundo da cova.
25 'Arike ti'aitame Rariyu 'aitsika mɨpaɨ haineme kananayetuani:
25 Então o rei Dario enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
26 »Mɨpaɨ nepɨtiu'aitaxɨ naitsarie nemɨra'aitatsie teɨteri Tanieri Kakaɨyarieya mekehayexeiyani meta mariweme mekehayeitɨwani.
26 “Decreto que todos em meu reino devem tremer de medo diante do Deus de Daniel. Pois ele é o Deus vivo e permanecerá para sempre. Seu reino jamais será destruído, e seu domínio não terá fim.
27 Mɨkɨ pɨtiyuwikweitsitɨwa,
27 Ele livra e salva seu povo; realiza sinais e maravilhas nos céus e na terra. Foi ele que livrou Daniel do poder dos leões”.
28 Mɨpaɨ tiuyɨku Tanieri tewi waɨkawa meuyewetse kanihɨkɨtɨkaitɨni Rariyu mɨti'aitakaitsie meta Tsiru Peritsiya kiekame.
28 Assim, Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.