Daniel 6

hch (HCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Rariyu ti'aitame, timaiwetɨ yukweriwayurietɨ 'aixɨa mɨtita'aitakɨ xeitsienituyari heimana xeitewiyari meyupaɨmeme memiparewieka kaniwarutihɨawe
1 O rei Dario resolveu dividir o país em cento e vinte províncias e escolher cento e vinte homens para governá-las.
2 meta yuhaikame kaniwarutihɨawe memɨwaxeiyani kememɨte'uximayaka, mɨkɨ xewitɨ Tanieri pɨhɨkɨtɨkai. Mɨkɨ ti'aitame parewiwametemama mɨkɨ memɨwaxeiya mepɨtewayetuiriwakai kememɨte'uximayakai, mɨkɨ mepɨ'ayumiemetetɨkai naitɨ mɨti'ɨwiyariekakɨ nitixaɨtɨ 'atsimɨkati'anenikɨ.
2 A fim de que tudo corresse bem, e não houvesse prejuízo, o rei nomeou três ministros para controlarem os cento e vinte governadores. Um desses ministros era Daniel,
3 Tanieri matsi waɨkawa kaniyɨwekaitɨni 'aixɨa katini'uximayakaitɨni, ti'aitame tiniku'eriwakaitɨni nenuyeyenikekaitɨni naime mɨra'aitatsie.
3 e ele mostrou logo que era mais competente do que os outros ministros e governadores. Ele tinha tanta capacidade, que o rei pensou em colocá-lo como a mais alta autoridade do reino.
4 Hikɨ ti'aitame parewiwametemama meta waxexeiyamete tixaɨtɨ mekateniutiwauni Tanieri memɨtaxanetakɨ 'axa'uximayatsika hepaɨtsita ti'aitame mɨra'aitatsie mieme. Matsi tixaɨtɨ mepɨkate'ukaxei memitaxanetakɨ, Tanieri 'aixɨa mɨtiuka'iyarikaikɨ, nitixaɨtɨ pɨkatihiwe'eriekai meta pɨkaheuyewautsekai.
4 Aí os outros ministros e os governadores procuraram achar um motivo para acusar Daniel de ser mau administrador, mas não encontraram. Daniel era honesto e direito, e ninguém podia acusá-lo de ter feito qualquer coisa errada.
5 'Ayumieme mɨpaɨ mekaniutiyuani: «Hatsuaku Tanieri hetsie tepɨkatekaxeiya temitaxanetakɨ, hɨrixɨa pɨyɨwe Kakaɨyarieya 'aitsikaya kemaine hepaɨtsita».
5 Então eles disseram uns aos outros: — Nunca encontraremos motivo para acusar Daniel, a não ser que seja alguma coisa que tenha a ver com a religião dele.
6 Hikɨ ti'aitame parewiwamete meta waxexeiyamete hipame mekaniwarutanɨ'ani ti'aitame hamatɨa memɨtehetixatakɨ, hikɨ hɨxiena me'u'axɨaka mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
6 Então foram todos juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva para sempre!
7 Tame ti'aitame 'ahetsiemieme te'uximayatamete, meta kuyaxi tewa'aitɨwamete, metsiparewiwamete, 'ɨxatsitamete meta kuwexinaruritsixi teyunaitɨ, mɨpaɨ tepɨtehexa 'Ekɨ ti'aitame 'aitsika hekwame pepɨtawewieni. Mɨpaɨ paineni mɨkɨ 'aitsika, xeimetseritsie xewitɨ pɨkayɨweni kakaɨyari mɨnenewiyani yatɨni xeime tewi, matsi 'ekɨ xeikɨa ti'aitame. Mɨkɨ 'aitsika naitsarie 'ikɨ kwieyaritsie pɨmiemetɨni, kemɨ'ane yamɨkatikayani 'ayenieretɨ putsuta mayetsi memuye'uwa keheukahɨiyani.
7 Todos nós que ocupamos posições de autoridade no reino, isto é, os ministros, os governadores, os prefeitos e as outras autoridades, nos reunimos e concordamos em pedir ao senhor que dê uma ordem que não poderá ser desobedecida. Ordene que durante trinta dias todos façam os seus pedidos somente ao senhor. Se durante esse tempo alguém fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer outro homem, essa pessoa será jogada na cova dos leões.
8 Hikɨ 'Ekɨ ti'aitame 'ikɨ 'aitsika keneutanaki'eri meta mɨpaɨ ketinaka'utɨa. Mɨpaɨ merutsixi meta peritsatsixi wa'aitsika kemaineni, xewitɨ mipata pɨkayɨweni.
8 Portanto, ó rei, dê a ordem e a assine, a fim de que não possa ser anulada. De acordo com a lei dos medos e dos persas, essa ordem não poderá ser anulada.
9 Ti'aitame Rariyu yakatiniutanaki'erieni mɨpaɨ katinaka'utɨani.
9 O rei concordou; assinou a ordem e mandou que fosse publicada.
10 Kepauka Tanieri 'aitsika hepaɨtsita mɨretima, yukie kaneyani meta muyehuputsie kaneutiyune, wapaitɨ Kerutsareme hepatsie katineuyepierikekaitɨni. Muwa 'utitunumakeka kaniuyutanenewieni meta yukakaɨyari hepaɨtsita 'aixɨa kanainekaitɨni, mɨkɨ haikakɨa tukarikɨ kaniyutinenewiwakaitɨni mɨpaɨ katini'iyamakaitɨni.
10 Quando Daniel soube que o rei tinha assinado a ordem, voltou para casa. No andar de cima havia um quarto com janelas que davam para Jerusalém. Daniel abriu as janelas, ajoelhou-se e orou, dando graças ao seu Deus. Ele costumava fazer isso três vezes por dia.
11 Kepauka 'iya teɨteri memu'axɨa, Tanieri mekaniutaxeiya yunenewiekame Kakaɨyari parewiya wawiriekame,
11 Os inimigos de Daniel foram juntos até a casa dele e o encontraram orando ao seu Deus.
12 hikɨ 'ana ti'aitame hetsɨa mekanekɨne kemɨtiu'aitakai meteheitaxatɨanike:
12 Então foram procurar o rei a fim de falar com ele a respeito da ordem. Eles disseram: — Ó rei, o senhor assinou uma ordem que proíbe que durante trinta dias se façam pedidos a qualquer deus ou a qualquer outro homem, a não ser ao senhor. E a ordem diz também que quem desobedecer será jogado na cova dos leões. Não é verdade? O rei respondeu: — É verdade, e a ordem deve ser obedecida. De acordo com a lei dos medos e dos persas, ela não pode ser anulada.
13 Mɨkɨ mɨpaɨ mekatenita'eiya:
13 Aí eles disseram ao rei: — Mas Daniel, um dos prisioneiros que vieram da terra de Judá, não respeita o senhor, nem se importa com a ordem, pois ora ao Deus dele três vezes por dia.
14 Kepauka ti'aitame mɨpaɨ mɨtiutahɨawarie, waɨkawa kaniuyukahiwerieni, hikɨ Tanieri mɨtawikweitsitɨanikɨ katiniutiwauni, tukarikɨ katiniwaunekaitɨni kehepaɨ mɨtiwikweitsitɨanikɨ.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e resolveu salvar Daniel. Até o pôr do sol daquele dia, ele fez tudo o que pôde para salvá-lo.
15 Matsi 'iya teɨteri ti'aitame hetsɨa me'u'axɨaka mɨpaɨ mekatenitahɨawe:
15 Os inimigos de Daniel foram falar de novo com o rei e disseram: — O senhor sabe muito bem que, de acordo com a lei dos medos e dos persas, nenhuma ordem ou lei assinada pelo rei pode ser anulada.
16 Hikɨ 'ayumieme ti'aitame katiniuta'aita, Tanieri mayetsi memuye'ɨneta kaneukahɨiyani. 'Ana ti'aitame Tanieri mɨpaɨ katinikɨhɨawekaitɨni:
16 Então o rei mandou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. E o rei disse a Daniel: — Espero que o seu Deus, a quem você serve com tanta dedicação, o salve.
17 Hikɨ tete 'ayeukame mekani'atɨani mɨkɨkɨ mekateneunani putsu tenie. Ti'aitame yuhanirakɨ kaneitseyumani meta 'iparewiwamete watseyukɨ, memeye'atɨanikɨ 'aitsika kemaine Tanieri hetsie.
17 Trouxeram uma pedra e com ela taparam a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel das altas autoridades do reino, para que, mesmo no caso de Daniel, a lei fosse cumprida ao pé da letra.
18 Hikɨ ti'aitame yuparatsiyuta kanakunuani, tɨkarikɨ pɨkatikwakai meta pɨkayutemawiekai, 'atsita pɨkaheukumɨkɨkai mɨkɨ tɨkariyaritsie.
18 O rei voltou para o palácio, mas não comeu nada, nem se divertiu como de costume. E naquela noite não pôde dormir.
19 Yapauka 'amɨtiukahekɨarixɨ, kananukukeni, hikɨ kaneyani mayetsi memuye'ɨnetsie.
19 De manhã, cedinho, ele se levantou e foi depressa até a cova dos leões.
20 Mana 'ahurawa 'umietɨ, yuhiwerietɨ mɨpaɨ katiniuhiwa:
20 Ali, com voz muito triste, ele disse: — Daniel,
21 Hikɨ Tanieri mɨpaɨ katineita'eiya putsuta paitɨ:
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva para sempre!
22 Nekakaɨyari yuniuki tuayame kaneyenɨ'ani mayetsi watenie kaniuwiere. Yɨkɨ mepɨkanetsi'uyuri, Kakaɨyari yamɨtimatekɨ 'axanemɨkatiuyuri. Metatsiere 'Ekɨ ti'aitame 'ahepaɨtsita 'axanepɨkatiyuriwe.
22 O meu Deus mandou o seu Anjo, e este fechou a boca dos leões para que não me ferissem. Pois Deus sabe que não fiz nada contra ele. E também não cometi nenhum crime contra o senhor.
23 Ti'aitame waɨkawamekɨ puyukatemawi, katiniuta'aita Tanieri muwatihanienikɨ. Kepauka muwatihanie, hawaikɨ tɨma pɨkahaxutsinikai, Tanieri yukakaɨyari hetsie yuri mɨti'eriekaikɨ.
23 O rei, muito alegre, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim ele foi tirado, e viram que nenhum mal havia acontecido com ele, pois havia confiado em Deus.
24 Hikɨ ti'aitame katiniuta'aita 'itarikakɨ memitaxanetaxɨ memɨhapanieyukɨ meta kaniwaruta'aita mayetsi memuye'ɨneta memeukaxɨriyanikɨ, wa'ɨitama meta waniwema yunaime. Kwiepa meka'anutatexɨawawekaku 'akuxi mayetsi mekaniwaranutɨxɨani, wa'umete mekaniutikɨxauteni.
24 Em seguida, o rei mandou que trouxessem os homens que tinham acusado Daniel. Todos eles, junto com as suas mulheres e os seus filhos, foram jogados na cova. E, antes mesmo de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e os despedaçaram.
25 'Arike ti'aitame Rariyu 'aitsika mɨpaɨ haineme kananayetuani:
25 Então o rei Dario escreveu uma carta para os povos de todas as nações, raças e línguas do mundo. A carta dizia o seguinte: “Felicidade e paz para todos!
26 »Mɨpaɨ nepɨtiu'aitaxɨ naitsarie nemɨra'aitatsie teɨteri Tanieri Kakaɨyarieya mekehayexeiyani meta mariweme mekehayeitɨwani.
26 Eu ordeno que todas as pessoas do meu reino respeitem e honrem o Deus que Daniel adora. Pois ele é o Deus vivo, que vive para sempre. O seu reino nunca será destruído; o seu poder nunca terá fim.
27 Mɨkɨ pɨtiyuwikweitsitɨwa,
27 Ele socorre e salva; no céu e na terra, ele faz milagres e maravilhas. Foi ele quem salvou Daniel, livrando-o das garras dos leões.”
28 Mɨpaɨ tiuyɨku Tanieri tewi waɨkawa meuyewetse kanihɨkɨtɨkaitɨni Rariyu mɨti'aitakaitsie meta Tsiru Peritsiya kiekame.
28 E Daniel continuou a ser uma alta autoridade no governo durante o reinado de Dario e depois durante o reinado de Ciro, da Pérsia .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.